dentysta24h.olsztyn.pl, Auteur à https://www.doctordent.pl

Chirurgia stomatologiczna, Choroby przyzębia, Ogólnie, Profilaktyka, Zdrowie

Suchy zębodół czyli możliwe powikłania po usunięciu zęba

dentysta24h.olsztyn.pl / 17/07/2018

Zazwyczaj po zabiegu ekstrakcji zęba gojenie się zębodołu przebiega bez utrudnień i powikłań. Niestety, u 1-5% pacjentów mogą wystąpić nieprzyjemne i bardzo bolesne dolegliwości potocznie nazywane suchym zębodołem lub pustym zębodołem. Na czym on polega, jakie są jego objawy i w jaki sposób można zapobiec jego wystąpieniu? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedzi w naszym artykule. Co to jest suchy zębodół? Suchy zębodół lub inaczej pusty zębodół to inne określenie na poekstrakcyjne zapalenie zębodołu. Pusty zębodół zazwyczaj powstaje po usunięciu zębów trzonowych dolnych, ale pamiętajmy, że może pojawiać się w każdej lokalizacji. Choroba ta częściej dotyczy kobiet niż mężczyzn. Najczęściej mamy z nią do czynienia u pacjentów, którzy przekroczyli 40 rok życia. Kiedy powstaje suchy zębodół? W trakcie ekstrakcji zęba stomatolog wykonuje szereg czynności, mających na celu usunięcie zęba lub tego, co z niego zostało. W trakcie zabiegu zostaje przerwana ciągłość błony śluzowej, a w miejscu usuniętego zęba tworzy się rana. W warunkach fizjologicznych zębodół po usuniętym zębie wypełnia się krwią, która następnie tężeje, stając się skrzepem. Skrzeplina pełni funkcję naturalnego opatrunku ochraniającego ranę. Podczas gojenia wewnątrz skrzepu stopniowo dochodzi do odtworzenie ciągłości kości oraz błony śluzowej. W niektórych przypadkach cały proces zostaje zaburzony, co skutkuje powstaniem schorzenia nazywanego właśnie suchym zębodołem lub inaczej pustym zębodołem. Jakie są symptomy? Objawia się on po ok. 2-3 dniach, wtedy też pierwszą oznaką jest ból zęba. Początkowo jest on znośny, z czasem przybiera na sile, stając się bardzo uciążliwy. Ból może promieniować w kierunku ucha lub skroni. Czasem chorzy narzekają na nieprzyjemny zapach w ustach oraz skarżą się na zaburzenia smaku. Warto także dodać, iż bolesne dolegliwości skutecznie uniemożliwiają prawidłowe przyjmowanie pokarmów. Po ekstrakcji zęba w pustym zębodole wewnątrz może nawet być widoczna kość, odsłonięta kość jest wrażliwa na najmniejszy dotyk. Czasem jednak jest ona przykryta nekrotyczną tkanką ziarninową. Chorzy nie przejawiają żadnych objawów ogólnych tj. podwyższonej temperatury ciała czy objawów grypopodobnych. Dodatkowymi objawami może być także nadmierna produkcja śliny oraz powiększone węzły chłonne. Przyczyny występowania poekstrakcyjnego zapalenia zębodołu Postawanie suchego zębodołu nie jest do końca wyjaśnione. Niektórzy dentyści twierdzą, iż suchy zębodół ma związek z rozwojem bakterii w miejscu ekstrakcji, choć nie jest to typowa choroba infekcyjna. Niewytworzenie się skrzepu w ranie może bezpośrednio wynikać z nieprzestrzegania zaleceń poekstrakcyjnych. Gdy za wcześnie zjemy posiłek lub będziemy płukać jamę ustną to może dojść do wypłukania skrzepu. Prawdopodobieństwo wystąpienia pustego zębodołu zwiększa także: – palenie papierosów, – wystąpienie powikłań w czasie ekstrakcji, – infekcje w obrębie jamy ustnej, – zaburzenia związane z krzepliwością krwi, – zaburzenia hormonalne, immunologiczne, – nieprawidłowa dieta, niedobory żywieniowe i witaminowe, – brak staranności w kwestii higieny jamy ustnej. U kogo może wystąpić suchy zębodół? Tak jak wspomnieliśmy na początku, suchy zębodół dotyczy znacznie częściej kobiet niż mężczyzn, jak twierdzą naukowcy ma to związek z wpływem estrogenu na krzepliwość krwi. Na wystąpienie tej dolegliwości są także narażeni: palacze, nosiciele wirusa HIV, chorzy na miażdżycę, cukrzycę oraz osoby z niedoborem witamin i niedożywione. Leczenie suchego zębodołu W momencie, gdy przez kilka dni po ekstrakcji zęba będziemy odczuwać ból to koniecznie udajmy się do swojego dentysty, który zaproponuje odpowiednie leczenie. Stomatolog w pierwszej kolejności będzie zwracał uwagę na zwalczenie bólu. Jeżeli zażywanie środków przeciwbólowych dostępnych bez recepty nie przynosi efektów, to specjalista może zdecydować o przepisaniu leku na receptę o większej skuteczności. Kolejny krok to oczyszczenie rany z zalegających w niej zanieczyszczeń. W tym celu stosuje się delikatne płukanki chorego zębodołu odpowiednimi roztworami (np. roztwór soli fizjologicznej lub wodorowęglanu sodu). Po wyczyszczeniu stomatolog może zaaplikować do pustego zębodołu lek o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Rana musi zostać zabezpieczona opatrunkiem przypominający ten, jaki jest zakładany po ekstrakcji zęba. Nie należy zaprzestawać płukania – możemy z niego zrezygnować dopiero, aż objawy bólowe zaczną ustępować. Leczenie trwa zwykle około 7-10 dni. W przypadku bakteryjnego zakażenia zębodołu lekarz może zdecydować o wdrożeniu antybiotykoterapii. Higiena jamy ustnej to priorytet Warto zaznaczyć, iż ogromną rolę odgrywa zaangażowanie pacjenta i jego dbałość o zęby. Należy utrzymywać prawidłową higienę jamy ustnej, przede wszystkim dbać o okolicę chorego zębodołu. Obowiązkowe jest szczotkowanie zębów i delikatne płukanie jamy ustnej. Przydatne mogą być również gotowe roztwory do płukania jamy ustnej, jak i ziołowe napary np. z rumianku. Jak zapobiegać wystąpieniu tej dolegliwości? Odpowiedź na to pytanie jest oczywista- należy po prostu surowo przestrzegać wszystkich zaleceń poekstrakcyjnych, które otrzymamy od lekarza. Przede wszystkim, przez 2 pierwsze godziny bezpośrednio po zabiegu nie należy nic jeść ani pić. W dniu, w którym mamy mieć zabieg postarajmy się wystrzegać spożywania gorących potraw i napojów, a konsumowane pokarmy powinny mieć miękką, papkowatą konsystencję. Płukanie jamy ustnej może być wykonywane dopiero w 3 dobie po ekstrakcji. Nałogowi palacze także powinni zrezygnować z palenia minimum przez 24 godziny od zabiegu, gdyż palenie utrudnia gojenie się ran oraz przyczynia się do powstawania suchego zębodołu. # suchy zębodół # pusty zębodół # ból zęba # ekstrakcja zęba # wyrwanie zęba # zapalenie kości zębodołu # gabinet stomatologiczny

Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Zdrowie

Kwaśne napoje wrogiem zdrowych zębów?

dentysta24h.olsztyn.pl / 10/07/2018

Latem, gdy żar leje się z nieba spożywamy więcej napojów, w tym ogromną popularnością cieszą się różnego rodzaju kwaśne napoje: herbaty owoce czy wody smakowe, które niestety mogą przyczynić się do niszczenia szkliwa. O czym należy pamiętać wybierając napoje oraz jak unikać erozji szkliwa? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie w naszym artykule. Kwaśne napoje zdrowe, ale niekoniecznie bezpieczne dla zębów Osoby świadomie odżywiające się z pewnością kupują różnego rodzaju herbaty owocowe, są one bowiem doskonałym źródłem witamin, zwłaszcza witaminy C, która wzmacnia odporność. Po wody smakowe natomiast chętnie sięgają osoby odchudzające się, którym zwykła woda nie przypadła do gustu. Wybierając kwaśne napoje musimy także uważać, gdyż choć z jednej strony wpływają na poprawę naszej odporności, dostarczają witamin, to z drugiej niszczą szkliwo. Opublikowany na łamach “British Dental Journal” artykuł ostrzega przed nadmiernym spożywaniem kwaśnych napojów. Naukowcy z King’s College London Dental Institute udowodnili, iż popijanie kwaśnych napojów pomiędzy posiłkami oraz powolne ich sączenie zwiększa ryzyko wywołanej przez kwasy erozji szkliwa. Jak wskazało badanie, osoby, które dwa razy dziennie piły pomiędzy posiłkami na przykład wodę z plasterkiem cytryny czy gorącą herbatkę owocową były aż 11 razy bardziej narażone na erozję szkliwa niż ci, którzy tego nie robili. Badacze wzięli pod lupę dietę 300 osób, które miały poważne uszkodzenia szkliwa. Erozja szkliwa może być spowodowana spożywaniem: soków owocowych, herbatek owocowych, alkoholi (zwłaszcza wina), wód smakowych, napojów słodzonych, ale także napojów dietetycznych oraz produktów marynowanych w occie. Aby zadbać o zdrowie zębów należy zastąpić je: zwykłą wodą, herbatą, kawą, mlekiem oraz wodą gazowaną. Czy zatem musimy całkowicie zrezygnować z kwaśnych napojów? Niekoniecznie, gdyż kwasy w nich występujące nieco tracą na swoje sile, gdy te napoje pijemy nie między posiłkiem, ale w trakcie jedzenia. Zasadowy odczyn śliny zostaje wtedy częściowo zneutralizowany i zagrożenie maleje dwukrotnie w porównaniu z kwaśnymi napojami wypijanymi między posiłkami. Doskonałymi neutralizatorami są także niektóre produkty spożywcze – np. ser. Jeśli chcemy ochronić nasze zęby możemy także pić kwaśne napoje przez słomkę. Najbardziej szkodliwe jest bowiem powolne sączenie napoju (przez ponad 5 minut) lub też przetrzymywanie go w ustach przed połknięciem. Kiedy mówimy o kwasowej erozji szkliwa? W wyniku długotrwałego działania kwasów następuje erozja szkliwa, czyli powierzchowna utrata tkanek twardych zębów. Kwasy mogą być dostarczane przez pożywienie lub też być rezultatem choroby. Powstałe w ten sposób ubytki są płaskie, o zaokrąglonych brzegach, najczęściej pojawiają się na powierzchniach policzkowych lub przedsionkowych zębów. Przeprowadzone badania przez prof. dr hab. Danutę Waszkiel z Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, wykazały, iż kwasowa erozja szkliwa dotyczy blisko 30% osób, choć jej występowanie jest zależne od wieku. Najniższy odsetek pacjentów z kwasową erozją szkliwa stwierdzono w grupie wiekowej 35-44 lata (6,11%), zaś najwyższy – w grupie wiekowej 18-24 lata (33,33%). Kwasowa erozja szkliwa jest spowodowane przede wszystkim spożywaniem takich produktów jak: soki owocowe (pomarańczowy, cytrynowy, grejpfrutowy oraz jabłkowy), świeże owoce (cytrusy, porzeczki, wiśnie, czereśnie, rabarbar) i warzywa (szczaw, brukselka, szparagi, brukiew), herbata owocowa, wino (zwłaszcza białe), napoje gazowane, izotoniczne oraz energetyczne. Produkty te zawierają w sobie kwasy o pH poniżej 4,5 – jest to granica, poniżej której hydroksyapatyty, czyli związki chemiczne budujące szkliwo, rozpuszczają się. Dodatkowo, uszkodzeniu może ulegać także zębina między- i okołokanalikowa. Co może jeszcze niszczyć szkliwo? Oprócz picia kwaśnych napojów negatywny wpływ na stan naszego szkliwa ma także: – mycie zębów tuż po zjedzeniu kwaśnych warzyw i owoców (kwasy organiczne w nich zawarte rozmiękczają szkliwo, a szczotkowanie jeszcze bardziej je uszkadza). – zawierająca duże ilość węglowodanów (np. słodycze) niewłaściwa dieta. – refluks żołądka, objawia się on cofaniem się treści żołądkowej do przełyku, a zawarte w niej kwasy rozmiękczają szkliwo. – zgrzytanie zębami (bruksizm) przyczynia się do nadmiernego ścierania się szkliwa przede wszystkim na powierzchniach żujących zębów. – nieprawidłowa higiena jamy ustnej – zbyt intensywne szczotkowanie zębów przy użyciu szczoteczki o twardym włosiu, a także pasty o wysokim współczynniku ścieralności. – wady zgryzu. Jak dbać o szkliwo? Zapobieganie kwasowej erozji szkliwa Aby zminimalizować ryzyko uszkodzeń szkliwa wystarczy przestrzegać kilku prostych zasad. Z diety należy wyłączyć słodycze i gazowane kolorowe napoje, a kwaśne soki (mają one sporo witamin, więc nie trzeba z nich zupełnie rezygnować) – pić przez słomkę. Po kwaśnym posiłku z myciem zębów lepiej odczekać około 30 minut, a do szczotkowania wybierać szczoteczki o miękkim włosiu oraz pasty o niskim współczynniku ścieralności RDA. Jeśli szkliwo jest narażone na uszkodzenia z powodu choroby, np. refluksu lub bruksizmu, należy koniecznie rozpocząć ich terapię. Stomatolog z pewnością poleci także wzmacnianie szkliwa. W tym celu przeprowadza się np. fluoryzację, polegającą na nałożeniu preparatów zawierający określone stężenie fluoru. Fluor nie tylko wzmacnia szkliwo, ale także uodparnia je na działanie szkodliwych kwasów oraz zaktywizuje produkcję nowych kryształków szkliwa. Na co dzień możemy także stosować pasty i płukanki z fluorem. # kwaśne napoje # zdrowie zębów # herbaty owocowe # wody smakowe # erozja szkliwa # kwasy organiczne # refluks # próchnica # stomatolog # fluoryzacja

Choroby przyzębia, Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Ogólnie, Różne, Zdrowie

Cukrzyca a leczenie stomatologiczne

dentysta24h.olsztyn.pl / 03/07/2018

Zapewne każdy z nas zna serię dowcipów, która zaczyna się słowami: „przychodzi baba do lekarza”, nasz dzisiejszy artykuł zaczynamy w podobny sposób – przychodzi cukrzyk do stomatologa… Opowieść ta jednak nie będzie żartem, a raczej jej zadaniem jest skłonienie osób chorych na cukrzycę, aby zwracały baczną uwagę na stan swojej jamy ustnej. Jak wygląda leczenie stomatologiczne u takich pacjentów oraz w jaki sposób gabinet stomatologiczny powinien przygotować się na ich wizytę? Na te i inne pytania znajdziecie poniżej odpowiedzi. Cukrzyca – ogólna definicja choroby Cukrzyca jest chorobą metaboliczną, w trakcie której występuje hiperglikemia (podwyższony poziom cukru we krwi). Taki stan jest spowodowany wadliwą produkcją lub działaniem insuliny. Ze względu na jej przyczynę i przebieg określa się różne typy (m. in. cukrzyca ciążowa). Jak podają statystyki, co czwarty Polak żyje z tą chorobą, zatem wcześniej czy później będzie musiał odwiedzić gabinet stomatologiczny. Strach dentystów przed leczeniem diabetyków Zdarza się, iż dentyści boją się leczyć diabetyków. Wynika to z ewentualnego, niespodziewanego wahania poziomu cukru we krwi, omdleń i innych komplikacji, szczególnie podczas poważniejszych zabiegów. Jest to niesłuszna opinia, gdyż w przypadku leczenia stomatologicznego chory może prosić swojego diabetologa o wystawienie zaświadczenia o braku przeciwwskazań do zabiegów stomatologicznych, znieczuleń, czy leczenia kanałowego, dzięki czemu stomatolog zyska pewność, iż może swobodnie i bez stresu wykonywać swoją pracę. Oczywiście, jak zapewniają specjaliści, poziom cukru pod wpływem stresu może się zwiększyć, jednak nie na tyle, aby mogło to zabić pacjenta. Cukrzyca a choroby jamy ustnej Osoby chorujące na cukrzycę są bardziej narażeni na choroby jamy ustnej. Co więcej, to właśnie stomatolog jako pierwszy (zanim zostaną przeprowadzone badania krwi) może zdiagnozować cukrzycę na podstawie pewnych oznak. Zalicza się do nich m.in. nieświeży oddech, choroby dziąseł i zwiększoną suchość lub grzybice błon śluzowych jamy ustnej. Kolejnym sygnałem są też trudno gojące się rany po usunięciu zęba lub innych zabiegach chirurgii szczękowej. Dentysta, którego obowiązkiem jest zbadanie nie tylko samego uzębienia, ale także stanu całej jamy ustnej, na podstawie wcześniejszych objawów może skierować pacjenta na właściwe badanie u innego specjalisty. Inne objawy tej choroby Utrzymujący się przez cały czas wysoki poziom cukru we krwi powoduje, iż bardzo często dochodzi do zakażeń grzybami drożdżopodobnymi Candida Albicans, którym sprzyjają też zmiany naczyniowe i upośledzona odporność organizmu. Pierwszym niepokojącym sygnałem zakażenia jest pojawiający się na języku biały nalot, który z czasem roznosi się nawet na przełyk i gardło. W obrębie zainfekowanych tkanek występuje ból i pieczenie, niekiedy może dość nawet do bolesnych owrzodzeń. Ponadto, diabetycy skarżą się na nawracające zapalenie kącików ust, które jest często powikłane zapaleniem grzybicznym. Powikłaniem cukrzycy jest również zapalenie dziąseł. Stają się one zaczerwienione, puchną i krwawią, w skrajnych przypadkach może nawet dojść do wypadnięcia zębów z powodu pogłębienia kieszonek. Higiena jamy ustnej i profilaktyka W przypadku osób chorych na cukrzycę bardzo istota jest higiena jamy ustnej. Zaleca się także częste wizyty kontrolne – nawet 4 razy do roku. Cukrzyca zwiększa naszą podatność na występowanie stanów zapalnych w jamie ustnej, dlatego diabetycy powinni: – regularnie usuwać kamień oraz osady (co najmniej raz w roku); – stosować płukanki (ściągające, antybakteryjne, bakteriostatyczne). Zabiegi stomatologiczne u cukrzyków Jeśli stomatolog planuje przeprowadzić zabiegi chirurgiczne to koniecznie należy poinformować go o swoje chorobie. U cukrzyków rany goją się wolniej i często prowadzą do powikłań ropnych. Wynika to z upośledzonego procesu tworzenia kolagenu i zmniejszonej zdolności do odbudowy tkanki kostnej. W trakcie zabiegów, kiedy może dojść do przerwania tkanek należy zastosować osłonę antybiotykową. Dotyczy to zarówno chirurgii dentystycznej, jak i zabiegów, podczas których może dojść do krwawienia, np. w przypadku scalingu. Diabetycy przed wizytą powinni zjeść posiłek oraz zażyć leki, tak jak to robią na co dzień. W przeciwnym razie może wystąpić hipoglikemia wraz ze wszystkimi jej konsekwencjami. Nie należy się także denerwować. Aby rany lepiej i szybciej się goiły, chory musi pamiętać, aby poziom swojej glikemii utrzymywał się na stałym, optymalnym poziomie. Najlepsza pora na wizytę w gabinecie stomatologicznym dla cukrzyków to przedpołudnie. Wtedy chory jest zregenerowany po przespanej nocy, a organizm po spożytym posiłku – pełny energii i w swojej szczytowej formie. Implanty a cukrzyca Raczej nie ma ograniczeń, co do rodzajów przeprowadzanych zabiegów stomatologicznych. Cukrzyca nie stanowi przeszkody do założenia implantów zębowych. Musi być spełnione kilka przesłanek: przede wszystkim zabieg powinien być przeprowadzony przez doświadczonego stomatologa, ponadto pacjent musi mieć udokumentowaną stabilizację cukrzycy (stale kontrolowany poziom cukru we krwi, powinien być zbliżony do wartości prawidłowych). Niestabilna cukrzyca utrudnia gojenie się ran, a tym samym zwiększa prawdopodobieństwo niepowodzenia zabiegu. # cukrzyca # leczenie stomatologiczne # hiperglikemia # cukrzyca ciążowa # gabinet stomatologiczny # hipoglikemia

Higiena jamy ustnej, Nowoczesna stomatologia, Profilaktyka, Zdrowie

Jak dbać o zęby i o aparat ortodontyczny?

dentysta24h.olsztyn.pl / 27/06/2018

Obecnie wady zgryzu mogą być leczone zarówno u dzieci, nastolatków, jak również u osób starszych. Założenie stałego aparatu ortodontycznego nie tylko poprawi nasz wygląd, zniweluje niektóre wady wymowy, ale także zapobiegnie powstawaniu chorób dziąseł i zębów. Jak należy dbać o zęby i jakie stosować środki higieniczne w trakcie leczenia ortodontycznego? W naszym najnowszym artykule możecie znaleźć bardzo użyteczne porady na ten temat. Stały aparat ortodontyczny Jak sama nazwa wskazuje ten rodzaj aparatu pacjenci noszą przez cały czas leczenia. Aparat ortodontyczny stały może być założony tylko przy właściwym uzębieniu. Jego zadaniem jest wprowadzenie nawet najdrobniejszych poprawek estetycznych. Najpopularniejsze są obecnie stałe aparaty, które przykleja się do zewnętrznych powierzchni wszystkich zębów. Pacjenci mogą wraz z prowadzącym stomatologiem zdecydować o wyglądzie aparatu: młodzież najczęściej decyduje się na kolorowe gumki, starsi sięgają po szare i przezroczyste, aby jak najmniej rzucały się w oczy. Alternatywą dla widocznych aparatów zewnętrznych jest aparat wewnętrzny (lingwalny) – mocuje się go na wewnętrznej stronie zębów, co sprawia, iż jest całkiem niezauważalny. Trudne początki Choć samo nałożenie aparatu nie jest bardzo bolesne, jednakże nieprzyjemne uczucie i ból może nam towarzyszyć przez kilka pierwszych dni, zanim przyzwyczaimy się do jego obecności w ustach. W trakcie pierwszych dni noszenia aparatu może również dojść do powstawania otarć na języku czy też wewnątrz policzków, dlatego aby tego uniknąć zaleca się nałożenie specjalnego wosku na metalowe części, a podrażnione miejsca jamy ustnej można posmarować specjalnym preparatem do otarć śluzówki. Dyskomfort tuż po założeniu aparatu mogą również powodować duże siły mające na celu przesuwanie zębów. Wtedy też starajmy się spożywać miękkie pokarmu, które nie wymagają od nas gryzienia. Jakich pokarmów należy unikać? W późniejszym czasie zwracajmy także uwagę na to, co jemy, gdyż gryzienie bardzo twardych pokarmów tj. jabłko, marchew może spowodować odklejenie się zamków, dlatego warto każdy produkt kroić na małe kawałeczki. Nie zaleca się jeść słodyczy, szczególnie tych ciągnących typu batony, gumy do żucia, cukierki. Picie napojów gazowanych także może źle wpłynąć na klej, który przytrzymuje zamki. Higiena jamy ustnej Aparat ortodontyczny wymaga od nas wyjątkowej dbałości o stan jamy ustnej. Należy dokładnie myć zęby i aparat nawet po najmniejszym posiłku. W tym celu warto zaopatrzyć się w niezbędne akcesoria. A są to: – Specjalna ortodontyczna szczoteczka do zębów. Jeśli do tej pory myliśmy zęby szczotką elektryczną to wystarczy nabyć końcówkę dla osób noszących aparat. Taka mała główka jest wyposażona w cienkie włókna, dzięki czemu możemy dokładnie wyczyścić wszystkie miejsca pomiędzy zębami i drucikami. Dobrym pomysłem jest model z irygatorem, bowiem pod ciśnieniem oczyści płytkę bakteryjną z obszarów dookoła aparatu i dziąseł – Specjalne wyciorki oraz szczoteczki pęczkowe ułatwiające czyszczenie trudno dostępnych miejsc – Nić dentystyczna ze sztywnym końcem, który można przewlekać pomiędzy zębami – Pasta do zębów – warto poradzić się swojego dentysty, jaki rodzaj pasty będzie odpowiedni dla naszego szkliwa – Płyn do płukania jamy ustnej. Jak prawidłowo myć zęby? Przede wszystkim należy sobie uświadomić, iż po założeniu aparatu szczotkowanie zębów będzie zajmować znacznie więcej czasu niż miało to miejsce wcześniej. Higienę jamy ustnej rozpoczynamy od zdjęcia tych części i elastycznych wyciągów, które nie są umocowane na stałe. Kolejno ustawiamy szczoteczkę względem dziąseł pod kątem 45 stopni i lekko ją dociskamy wykonując krótkie ruchy w przód i w tył, w ten sposób czyszcząc każdy ząb przez około 10 sekund (te same czynności stosujemy przy zewnętrznych, wewnętrznych, tylnych i żujących powierzchniach zębów). Teraz przychodzi czas na oczyszczenie miejsc dookoła aparatu. Zaczynamy od góry, pamiętajmy by wszystkie czynności wykonywać bardzo ostrożnie i delikatnie by nie urwać czy uszkodzić żadnego drucika czy zamka. Ostatnią czynnością jest oczyszczenie dziąseł w miejscach, które zakrywa aparat ortodontyczny (na przykład podniebienie). Jak często myć zęby przy aparacie ortodontycznym? Prawidłowa higiena jamy ustnej nie tylko pozwoli uniknąć przykrych komplikacji, lecz przyspieszy także leczenie i moment zdjęcia aparatu. Prawidłowe mycie zębów pozwoli także na wyeliminowanie problemu nieświeżego oddechu czy też zapobiegnie powstawaniu ubytków, które trudno się leczy u osób noszących aparat ortodontyczny. Pierwszy raz zęby powinniśmy myć rano, przed śniadaniem (należy to robić przez co najmniej 4 minuty mając na uwadze, że płytka nazębna osadzała się na nich przez całą noc). Kolejne mycie nastąpić powinno po śniadaniu – umożliwi ono pozbycie się resztek posiłku. Trzecie – po obiedzie, ostatnie – przed snem (tutaj wykonać można także nitkowanie). Jeśli w międzyczasie spożywaliśmy jakieś przekąski czy drobne posiłki także po nich należy umyć zęby. d Higiena jamy ustnej w trakcie noszenia aparatu ortodontycznego jest o tyle ważna, gdyż odkładające się resztki mogą być przyczyną próchnicy i demineralizacji szkliwa. Niesystematyczne lub niestaranne szczotkowanie zębów może spowodować pojawienie się zaczerwień i opuchlizny dziąseł, podczas szczotkowanie i nitkowania może dochodzić do krwawienia, a wkoło aparatu i dziąseł zacznie się osadzać płytka bakteryjna. # aparat ortodontyczny # wyciorki do zębów # ortodontyczna szczoteczka do zębów # nić dentystyczna # płyn do płukania jamy ustnej # szczoteczka jednopęczkowa

Estetyka uśmiechu, Protezy zębowe, Usługi stomatologiczne

Korony protetyczne – dlaczego warto zdecydować się na ich założenie?

dentysta24h.olsztyn.pl / 19/06/2018

Korony protetyczne z powodzeniem pomogą ukryć mankamenty zębów: przebarwienia, uszkodzenia czy też ukruszenia. Kiedy można je stosować i jakie są rodzaje koron protetycznych? Tego dowiesz się z naszego artykułu. Czym są korony protetyczne? Korony protetyczne to specjalne nakładki, których zadaniem jest przykrycie uszkodzonego zęba w sposób mechaniczny lub przez próchnicę. Korony zatem znacznie poprawiają jego wygląd oraz go wyrównują. Podstawowe funkcje korony to wzmocnienie i ochrona. Stomatolog może zaproponować założenie korony protetycznej na zęby po przeprowadzonym leczeniu kanałowym przednich i tylnych zębów. Warto dodać, iż takie uzupełnienie protetyczne jest mocowane na stałe i można go używać tak, jak używa się naturalnych zębów. Pacjenci nie muszą ich wyjmować z ust, tak jak to ma czasem miejsce w przypadku protez ruchomych. Rodzaje koron protetycznyh Korony protetyczne dzieli się ze względu na materiał, z jakiego są one wykonane: – korony porcelanowe – zazwyczaj na podbudowie metalowej lub ceramicznej. Rdzeń metalowy zalecany jest do zębów bocznych. – korony porcelanowe na podbudowie metalowej ze złota – złoto jest polecane, gdy mamy bardzo zniszczone zęby, gdyż ma ono silne działanie przeciwpróchnicze. Korony te jednakże mniej naturalne – nie przepuszczają światła jak naturalne zęby. Pacjenci uczuleni na metal powinni wybrać inny rodzaj koron. – korony pełnoceramiczne – najczęściej stosowane do wypełnienia przednich zębów, gdyż są bardzo estetyczne, trudno je różnić od naturalnych zębów. Jeśli chcemy mieć piękny uśmiech to korony pełnoceramiczne doskonale się do tego nadają. Ich podbudowa jest wykonana z tlenku cyrkonu, przez co są również bardzo wytrzymałe, chociaż zdaniem części lekarzy są mniej trwałe niż korony metalowe. – korony pełnometalowe – współcześnie bardzo rzadko stosowane. – kompozytowe, akrylowe – są to korony tymczasowe. W wyjątkowych okolicznościach, gdy nie ma możliwości założenia koron porcelanowych (np. z powodu twardości materiału) to dopuszczalne jest uzupełnienie stałe tymi koronami. Kiedy stosować korony protetyczne? Korony protetyczne pomogą w sytuacjach, gdy inne metody ratowania zęba nie przyniosły spodziewanego efektu. Korony mogą zostać także założone w formie mostu protetycznego, co pozwoli na odtworzenie większych braków w uzębieniu. Aby założyć koronę czy most protetyczny stomatolog musi oszlifować powierzchnię zębów, dzięki czemu będzie możliwe poprawne doklejenie korony oraz dobranie jej do koloru pozostałych. Założenie mostu wymaga oszlifowania tych zębów, na których będzie się on opierał. Korony protetyczne pozwolą na nowo cieszyć się życiem i odzyskanym pięknym uśmiechem, dlatego nie warto zwlekać z wizytą w gabinecie stomatologicznym. Precyzyjnie, starannie wykonana korona zębowa, przy zachowaniu właściwej higieny jamy ustnej, będzie nam służyć przez długie lata. Warto mieć na uwadze fakt, iż o korony czy mosty zębowe trzeba dbać tak jak o własne zęby. Istotne jest również, iż koron zębowych nie da się wybielić, gdyż nie zmieni to ich koloru. # korony protetyczne # korony zębowe # korona zębowa # korony pełnoceramiczne # korony pełnoceramiczne # korony porcelanowe na podbudowie ze złota # korony tymczasowe # korona akrylowa # korona kompozytowa # most protetyczny # piękny uśmiech

Higiena jamy ustnej, Nagłe wypadki, Ogólnie, Profilaktyka

Czy zęby mają wakacje?

dentysta24h.olsztyn.pl / 12/06/2018

Wakacje to czas licznych podróży, tych małych i dużych, w trakcie których często zapominamy o właściwej higienie jamy ustnej lub też nie zawsze mamy możliwość skorzystania z łazienki, aby np. aby umyć zęby po posiłku. Jak zatem należy zadbać o nasze zęby, aby móc cieszyć się pięknym, promiennym uśmiechem? O tym przeczytacie w naszym artykule. Niezbędne akcesoria higieniczne w podróży Pakowanie walizki to bardzo istotna kwestia, dlatego oprócz ubrań oraz potrzebnych kosmetyków koniecznie należy zabrać ze sobą artykuły kosmetyczne, dzięki którym zachowamy piękny uśmiech i zdrowe zęby. Jeśli masz mało miejsca w walizce albo wyjeżdżasz jedynie na kilka dni to możesz kupić mini zestawu podróżnego (np. zestaw CURAPROX Travel Set), w jego składzie znajdują się: pastę do zębów, wykałaczka i szczoteczka turystyczną – składana. W popularnych sieciach perfumeryjnych możesz również kupić pojedyncze mini wersje np. płynu do płukania czy pasty do zębów. Jeśli chcesz zabrać ze sobą swoją szczoteczkę manualną, pamiętaj, aby miała ona także osłonkę na włosie, dzięki temu zapobiegniesz jej odkształceniu. odkształceniem. Świeży oddech i śnieżnobiałe zęby Nasz odpoczynek nie powinien oznaczać, iż higiena jamy ustnej jest traktowana po macoszemu, bo usunięcie skutków zaniedbań może nas później kosztować sporo wysiłku. Niezależnie od tego, czy wypoczywamy nad morzem, w górach czy na wsi w naszej torbie powinny się znaleźć bardzo praktyczne szczoteczki jednorazowe. Szczoteczki te są pakowane pojedynczo, a na ich włosiu została już nałożona pasta do zębów, zatem wystarczy lekko zwilżyć szczotkę i myć zęby. Takie rozwiązanie pozwala nam zaoszczędzić czas, szczotki jednorazowe możemy również użyć w trakcie jednodniowego, spontanicznego wypadu ze znajomymi. Lato to także idealna pora na nawiązanie nowych, obiecujących znajomości, a przecież doskonale wiemy, iż liczy się przede wszystkim pierwsze wrażenie. Aby było pozytywne w plecaku czy torebce powinien się znaleźć odświeżacz do ust, gdyż dzięki niemu Twój oddech będzie przyjemny i aromatyczny, a Ty bez skrępowania będziesz mógł uśmiechać się, z dumą prezentując olśniewający, śnieżnobiały uśmiech. Wybieraj rozsądnie napoje W ciepłe, upalne dni wzrasta nasze zapotrzebowanie na picie. Zanim wybierzemy konkretny napój zastanówmy się, czy jego spożywanie nie będzie miało negatywnego wpływu na nasze zęby. Ciemne soki owocowe (np. z porzeczek) czy warzywne mogą przebarwić nasze szkliwo. Specjaliści szczególnie przestrzegają przed spożywaniem gazowanych napojów, które zawierają w sobie kwas fosforowy, węglowy i cytrynowy, a także spore ilości cukru. Składniki te powodują demineralizację szkliwa, czyli jego rozpuszczanie. Dzieje się tak wówczas, kiedy pH jamy ustnej z bezpiecznego poziomu- 6,5 spada poniżej 5,6. Przez częste picie gazowanych i słodkich napojów, krytyczny stan pH utrzymuje się przez dłuższy czas, co prowadzi do powstawania próchnicy. Należy także uważać na napoje energetyczne, gdyż drążą one w zębach szczeliny, w których dochodzi do rozwoju ubytków. Jeśli nie możemy sobie odmówić łyka takiego napoju to użyjmy słomki do picia. W ten prosty sposób zminimalizujemy oddziaływanie płynu na zęby, gdyż przedostanie się on bezpośrednio do przełyku. Miej zawsze przy sobie gumy do żucia Higiena jamy ustnej na urlopie nie powinna się różnić o tej, jaką stosujemy na co dzień. Zatem postarajmy się myć zęby po każdym posiłku i używajmy nici dentystycznych. Gdybyśmy byli w miejscu, gdzie nie mamy możliwości umycia zębów po posiłku (plaża, wycieczka), to metodą zastępczą jest żucie gumy. Zawarty w niej ksylitol, sztuczny środek słodzący, wpływa na zwiększone wytwarzanie śliny, która stanowi samoistną ochronę przed demineralizacją szkliwa. Jest ona bowiem bogata w jony wapnia, fosforu i wodorowęglany, podwyższa pH jamy ustnej i zapobiega wystąpieniu fazy kwaśnej. Co więcej, ślina przyspiesza oczyszczanie resztek jedzenia z jamy ustnej, neutralizuje kwasy organiczne, które produkowane są przez bakterie płytki nazębnej, a jej składniki ułatwiają remineralizację szkliwa. Z żuciem gumy również nie możemy przesadzać, gdyż nie powinno ono trwać dłużej niż 20 minut. W przeciwnym razie niepotrzebnie obciążymy układ stomatognatyczny. Dobrą metodą oczyszczania zębów jest spożywanie surowych pokarmów – zwłaszcza selera naciowego, marchwi, jabłka czy gruszki, gdyż dzięki temu także zostaje zwiększone wydzielanie śliny. Wakacje – ostrożnie z używkami! W trakcie wakacyjnego odpoczynku częściej sięgamy po różne używki. Odprężamy się zaciągając się nikotynowym dymem z papierosa, jednakże ta krótko trwająca przyjemność jest zabójcza dla kolorytu naszych zębów. Tytoń jest przyczyną pojawienia się na zębów brązowych przebarwień, które wnikają stopniowo w drobne ubytki i szczeliny w zębach. Romantyczna kolacja przy świecach, a do tego lampka czerwonego wina – jeśli tylko jedna to nie musimy się obawiać, iż nasze zęby zmienią swoją barwę, dopiero regularne spożywanie dużych ilości czerwonego wina, kawy czy czarnej herbaty znacznie wpłynie na pogorszenie wyglądu naszych zębów. Aby nagły ból zęba nie popsuł wam urlopu i wakacje nie stały się koszmarem koniecznie zapakujmy do walizki leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, w awaryjnej sytuacji przyniosą one chwilową ulgę. # wakacje # higiena zębów # szczoteczki jednorazowe # odświeżacz do ust # higiena jamy ustnej # ból zęba # leki przeciwbólowe i przeciwzapalne # profilaktyka

Estetyka uśmiechu, Ogólnie, Profilaktyka, Różne, Wady zgryzu, Zdrowie

Ścieranie zębów – objawy, przyczyny i leczenie

dentysta24h.olsztyn.pl / 05/06/2018

Wraz z wiekiem nasze zęby ścierają się. Jest to naturalny proces – na skutek żucia ścieramy ok. 65 nm szkliwa rocznie, jednakże w niektórych przypadkach ścieranie zębów jest zachowaniem nieprawidłowym, prowadzącym do odsłonięcia zębiny, przez co są one wrażliwe na zimno lub ciepło lub też zostaje podrażniona miazga. Jak podają statystki, nawet 7 na 10 pacjentów nadmiernie ściera zęby. W efekcie większość ludzi ok. 50 roku życia ma zdecydowanie krótsze uzębienie i to średnio aż o jedną czwartą wysokości. Kiedy dochodzi do ścierania zębów, jakie są jego przyczyny oraz jak wygląda leczenie? Starte zęby – jakie zagrożenie wiążą się z tym zaburzeniem? Zęby są pokryte najtwardszą tkanką w ludzkim organizmie, czyli szkliwem. Ścieranie się zębów jest naturalnym procesem postępującym wraz z wiekiem, jednakże w niektórych sytuacjach dochodzi do postępu tego procesu za wcześnie. Starte szkliwo odsłania zębinę, czyli tkankę znajdująca się pod szkliwem. Zębina jest podatna na różne bodźce, co skutkuje wrażliwością zęba na zimno czy ciepło. Równocześnie może wystąpić podrażnienie miazgi zęba (najbardziej wewnętrznej struktury zęba), samoistnych dolegliwości bólowych oraz konieczności leczenia kanałowego. Ponadto, lekarze obserwują zaburzenia okluzji zębów, czyli prawidłowych kontaktów między nimi. Mogą one powodować: problemy z przeżuwaniem i mówieniem, dolegliwości bólowe mięśni oraz stawów skroniowo-żuchwowych czy bóle głowy. Nie możemy zapominać o aspekcie estetycznym, bo „zjedzone zęby” źle się prezentują i mogą negatywnie wpływać na nasze samopoczucie i samoocenę. Ścieranie zębów – jakie są przyczyny? Wyróżniamy wiele przyczyn, które powodują ścieranie się zębów, do najczęstszych zalicza się: zgrzytanie zębami u dzieci i dorosłych (bruksizm), braki zębów (zwłaszcza trzonowych), wady zgryzu i niewłaściwą higienę jamy ustnej. Gdy ścieranie zębów dotyczy dzieci i zębów mlecznych to proces ten jest bardzo pożądany i naturalny, gdyż umożliwia on właściwy wzrost kości i przygotowanie miejsca dla zębów stałych. W przeciwieństwie do niego, ścieranie się zębów u dorosłych jest sytuacją wymagającą leczenia. Starte zęby mogą być także oznaką stresującego trybu życia. Gdy mało wypoczywamy, źle śpimy i niezdrowo się odżywiamy to istnieje większe prawdopodobieństwo, iż nieświadomie będziemy chcieli rozładować napięcie np. poprzez zgrzytanie, zaciskanie zębów czy też obgryzanie ołówków, okularów, paznokci, tym samym będziemy niszczyć zęby. Starte zęby a bruksizm Tak jak wcześniej wspomnieliśmy, nieświadome zgrzytanie zębami podczas snu jest najczęściej związane ze stresem. Sygnałem alarmowym będzie uczucie odrętwienia szczęk po przebudzeniu. Dodatkowo mogą wystąpić dolegliwości bólowe mięśni, stawów skroniowo-żuchwowych lub głowy. Przerost mięśni u osób cierpiących na bruksizm sprawia, iż policzki stają się grubsze, lepiej zarysowane. Ponadto, w stawach skroniowo-żuchwowych w trakcie ruchów żuchwy mogą pojawiać się różnego rodzaju trzaski czy przeskoki. Bruksizm przyczynia się również do powstawania podłużnych pęknięć szkliwa. Nadmierne zaciskanie zębów może także prowadzić do chorób przyzębia. Gdybyśmy zaobserwowali u siebie (lub też usłyszeli od bliskich, że w nocy zgrzytamy zębami) to koniecznie udajmy się do swojego stomatologa, gdyż zniszczenie szkliwa może dotyczyć nie tylko brzegów zębów, ale także szyjki zęba (ze względu na duże siły). Wady zgryzu a zniszczone zęby Zniszczone zęby mogą być także za sprawą nieleczonych wad zgryzu, wynikających z braków lub przesunięcia się zębów. W przypadku wad zgryzu część zębów może być poddana zwiększonym siłom żucia. Należy pamiętać, iż przeciążenie powoduje nie tylko ścieranie się szkliwa, lecz także w niektórych przypadkach – zębiny. U osób starszych najczęściej mamy do czynienia z występowaniem zębów przednich, natomiast brakiem zębów przedtrzonowych i trzonowych. Tylne zęby są przystosowane do miażdżenia i rozcierania pokarmu. Gdy ich brakuje, ich rolę muszą przejąć delikatniejsze zęby przednie, które posiadają inną budowę niż masywniejsze zęby trzonowe. Przez co w krótkim czasie dochodzi do ścierania się zębów. Oprócz defektu estetycznego, mamy do czynienia z obniżeniem wysokości zwarcia, co powoduje bóle mięśniowe i stawowe, a także wpływa na wygląd twarzy, która staje się postarzona. Niewłaściwa higiena jamy ustnej Ścieranie zębów dotyczy nie tylko powierzchni zgryzowych (czyli tych kontaktujących się z zębami przeciwstawnymi), ale także powierzchni bocznych. Jeśli używamy zbyt twardej szczoteczki lub też zbyt mocno szorujemy zęby, w dodatku pastami wybielającymi to możemy także zetrzeć szkliwo. Nasilenie starcia szkliwa ma także miejsce po zjedzeniu pokarmów lub wypiciu napojów zawierających kwasy. Metody walki ze startymi zębami Odbudowa zniszczonych zębów jest bardzo ważna, jednak jeśli nie zostanie wyleczona bezpośrednia przyczyna ścierania się zębów to będzie ona tylko chwilowym rozwiązaniem, bo problem prędzej czy później powróci. Jeśli nasze szkliwo jest starte z powodu niewłaściwej higieny jamy ustnej to wystarczy zmiana metody szczotkowania i szczoteczki (najlepiej kupić taką o średnim włosiu średnim). Gdyby ścierania zębów wynikało z braków zębowych to niezbędne będzie ich uzupełnienie za pomocą protez ruchomych lub uzupełnień stałych. Z kolei leczenie ortodontyczne jest zalecane przy wadach zgryzu. Najtrudniejszym i najdłużej trwającym zadaniem jest wyeliminowanie nerwowych nawyków. Leczenie bruksizmu obejmuje co najmniej kilka wizyt u lekarza, a często chorzy musza się kontrolować do końca życia. Pomocne w leczeniu bruksimu okażą się relaksacyjne ćwiczenia na żuchwę pozwalające rozluźnić mięśnie żucia – ich zwiększone napięcie odpowiada za objawy bruksizmu. Stomatolog może także zalecić noszenie szyn zgryzowych czy też specjalnych relaksacyjnych płyt podjęzykowych, które będziemy zakładać na noc, tym samym zapobiegniemy niszczeniu zębów. # ścieranie zębów # wady zgryzu # zgrzytanie zębami # bruksizm # starte zęby # starcie zębów # starte szkliwo # zniszczone zęby # ścieranie szkliwa # zjedzone zęby

Bez kategorii, Ogólnie, Pogotowie stomatologiczne, Profilaktyka, Usługi stomatologiczne, Zdrowie

Przed wyjazdem na urlop odwiedź dentystę

dentysta24h.olsztyn.pl / 29/05/2018

Na urlop czekamy przez cały rok, dlatego warto wcześniej zadbać o to, aby nic nie popsuło nam wymarzonego odpoczynku. I nieważne, czy wybierasz się za granicę czy też w Polsce spędzasz krótki, kilkudniowy wyjazd to zawczasu umów sobie wizytę kontrolną w swoim gabinecie stomatologicznym, tak aby niespodziewany, przeszywający ból zęba nie zmienił rajskich wakacji w prawdziwy, bardzo bolesny koszmar. Po co później zadręczać się myślami, że przecież wystarczyła wizyta u dentysty i wszystko byłoby w porządku. Zatroszcz się o swoje zęby, aby mieć spokojne wakacje! Tabletki przeciwbólowe jako doraźna pomoc Może nam się wydawać, iż nasze zęby są zdrowe, jednak będą to tylko pozory. Czasem nie odczuwamy bólu, a zęby zostały zaatakowane przez stan zapalny. Pierwszym egzaminem dla naszych zębów będzie lot samolotem, gdyż właśnie wtedy uwalniają się uwięzione w nieprawidłowo wypełnionych kanałach zębów małe pęcherzyki powietrza. Podobne, bolesne odczucia będą miały osoby nurkujące na dużych głębokościach. Ból zębów przy zmianach ciśnienia może być też oznaką stanu zapalnego miazgi oraz ubytków próchnicowych. Zatem, jeśli planujemy podróż samolotem lub chcemy podziwiać z bliska rafę koralową to koniecznie wyleczmy nasze zęby. W awaryjnych sytuacjach ratunek przyniosą nam tabletki przeciwbólowe zawierające kwas acetylosalicylowy lub ibuprofen. Warto zwrócić uwagę na skład tabletek, gdyż właśnie te, w przeciwieństwie do tabletek z paracetamolem, działają również w stanach zapalnych. Od razu ostrzegamy, iż ich stosowanie przez dłuższy czas może spowodować poważne dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, a także uszkodzić nerki i prowadzić do anemii. Gdybyśmy po wylądowaniu ciągle odczuwali ból to koniecznie należy udać się do najbliższego stomatologa. Plomba do samodzielnego założenia W trakcie spożywania pysznych, lokalnych łakoci wypadła wam plomba lub też ukruszył się ząb? Co wtedy zrobić, co gorsza w okolicy bardzo trudno o takiego specjalistę? Pozostaje jedyna możliwość, czyli zakup tymczasowego wypełnienia do samodzielnego założenia. Taki opatrunek szczelnie zamyka ząb do czterech tygodni i jednocześnie chroni go przed nadwrażliwością na zimno, bakteriami i resztkami jedzenia, a także zabezpiecza język i policzki przed ostrymi krawędziami szkliwa. Tymczasowe plomby mogą być stosowane zarówno przez dorosłych, jak i dzieci. Założenie takiej plomby jest niezwykle proste, wystarczy wycisnąć niewielką ilość preparatu i nałożyć szpatułką na zęba. Następnie, tak jak u dentysty, delikatnie zagryzamy zęby, by wypełnienie dopasowało się do zgryzu. Dzięki temu już po kilkunastu minutach można ponownie jeść i pić – nasz urlop został uratowany! Tuż po powrocie z wakacji należy udać się do dentysty, aby ten w miejsce tymczasowej plomby założył właściwe wypełnienie. Złamany lub wybity ząb wymaga natychmiastowej interwencji W trakcie beztroskich zabaw, wygłupów przez przypadek wybiliście sobie zęba lub też jego część się ukruszyła – nie zwlekajcie z wizytą do czasu zakończenia urlopu, bo już po dwóch godzinach od urazu może dojść wysuszenia komórek ozębnej i cementu korzeniowego. Wtedy replantacja zęba jest niemożliwa. Jak zatem należy się zachować? Wybity ząb trzeba przemyć zimną wodą i przechowywać w wilgotnym środowisku – do czasu aż nie usiądziemy na fotelu dentystycznym. Najlepiej, aby włożyć go do soli fizjologicznej, ale podobne właściwości do niej mają mleko i ślina. Warto pamiętać, by nie chwytać go za korzeń, a za koronę. W przeciwnym razie możemy uszkodzić włókna ozębnej, co uniemożliwi replantację. Dokładnie tak samo należy postępować w przypadku złamanego. Często, odłamane fragmenty zęba mogą zostać z powrotem przyklejone. Uwaga na nadwrażliwość zębów! Gdy z nieba leje się żar chętnie sięgamy po lody czy zimne napoje, które mają przynieść nam orzeźwienie, jednakże zamiast tego mogą przyczynić się do osłabienia struktury zęba oraz nadwrażliwości. Drastyczna zmiana temperatury nie jest obojętna dla szkliwa, które może nawet popękać odsłaniając strukturę zęba. Powstające w ten sposób ubytki będą boleśnie odczuwalne. Aby zapobiec takiej sytuacji lekarze zalecają, aby już zawczasu stosować pasty z fluorem, bowiem tworzy ona ochronną warstwę na powierzchni zębów. Możemy także zdecydować się na profesjonalny zabieg lakierowania zębów, dający natychmiastowy efekt i ochronę. Astronomiczne koszty za leczenie dentystyczne za granicą Dodatkowym argumentem przemawiającym za wcześniejszą wizytą u stomatologa są koszty. Za wizytę w gabinecie stomatologicznym za granicą możemy sporo zapłacić. W zachodnich krajach za usługi dentystyczne płaci się krocie. Dla bezpieczeństwa i pewności warto zaopatrzyć się w kartę EKUZ. Karta EKUZ Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnegopozwala w wielu krajach należących do Unii Europejskiej bezpłatnie korzystać z państwowej służby zdrowia lub możemy starać się o częściowy zwrot kosztów. Zaznaczamy, iż wyłącznie w sytuacjach awaryjnych, gdy potrzebna jest natychmiastowa pomoc. Karta EKUZ nie wszędzie jest honorowana, bo np. w takich chętnie odwiedzanych przez Polaków krajach jak Malta, Hiszpania, Bułgaria, czy Włochy za nasze leczenie NFZ nie zwróci nam nic, takich krajów jest aż 13 (na ich terenie znajdują się wyłącznie prywatne gabinety, które nie uznają karty EKUZ). Koszty leczenia dentystycznego rosną wraz z odległością.Najdrożej jest w USA, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Włoszech i Skandynawii. Jak kształtują się ceny usług dentystycznych za granicą? Jeśli przez przypadek stracisz ząb w Wielkiej Brytanii i zaistnieje konieczność wstawienia pojedynczego implantu będziesz musiał zapłacić nawet 15 tysięcy funtów, czyli aż 6 razy więcej niż w Polsce. Gdy poczujemy dziurę w zębie i trzeba będzie usunąć ubytek to za plombę w Hiszpanii zapłacimy 125 euro, we Włoszech nawet 135 euro, w Niemczech ok. 80 euro. Taniej jest nieco we Francji, ukruszony ząb będzie nas tam kosztował tylko 46 euro. Rachunek, jaki otrzymamy obejmuje nie tylko materiał, ale także koszt wizyty, który w Wielkiej Brytanii, Danii, Włoszech czy Hiszpanii sięga nawet 50 – 100 euro. Zatem, aby zbytnio nie obciążyć wakacyjnego portfela chyba lepiej jest udać się do swojego dentysty przed wyjazdem. Co kraj, to obyczaj – czyli różne zasady refundacji kosztów leczenia Rozbolał Cię ząb na urlopie we Francji? Zwrot kosztów leczenia będzie wyłącznie wtedy możliwy, gdy udamy się do dentysty mającego umowę z państwową służbą zdrowia – na podstawie formularza możemy uzyskać zwrot kosztów. Podobnie sytuacja wygląda na Cyprze i w Grecji. Leczenie dentystyczne w ojczyźnie hrabiego Draculi, czyli Rumunii, będzie refundowane tylko w 60 proc., ale za to osoby do 18 roku życia otrzymają darmową pomoc stomatologiczną. 75 proc. kosztów wróci także do naszej kieszeni, jeśli trafimy do dentysty w Belgii, ale już tylko 40 proc. po leczeniu mającym miejsce w Danii. Nie zdziwmy się, jednak iż w każdym z tych krajów

Anatomia, Estetyka uśmiechu, Ogólnie, Usługi stomatologiczne

Kłopotliwa diastema – czyli jak pozbyć się szpary między zębami?

dentysta24h.olsztyn.pl / 23/05/2018

Diastema, czyli przerwa pomiędzy górnymi siekaczami przyśrodkowymi (rzadziej dolnymi) dla niektórych osób jest czymś wyjątkowym, wyróżniającym, innym przyprawia zmartwień i kompleksów. Co warto wiedzieć na jej temat i jakie możliwości daje współczesna stomatologia, aby pozbyć się jej raz na zawsze. O tym możecie przeczytać w naszym artykule, zapraszamy do zapoznania się z nim. Przyczyny powstawania diastemy Zazwyczaj przerwa między zębami powstaje z powodu nieprawidłowego przyczepu wędzidełka wargi górnej lub braku siekaczy bocznych. Niekiedy tworzy się także, gdy siekacze boczne są zbyt małe lub jest efektem niewyrównanego zgryzu (może pojawić się np. przy nagryzie lub przy wystających zębach). Występowanie diastemy może być także uwarunkowane genetycznie. Diastema: hot or not? Powszechnie panuje przekonanie, iż diastema jest bardzo seksowna, potwierdzeniem tej teorii są wielkie gwiazdy uznawane za symbole seksu: Brigitte Bardot, Anna Paquin, Vanessa Paradis, Madonna oraz znani panowie: Mike Tyson, Chris Martin, Eddie Murphy, Elijah Wood, Samuel L. Jackson. Ciekawostką jest fakt, iż diastema we Francji jest nazywana zębami szczęścia (dents du bonheur). Pozwala ona szybciej i w łatwiejszy sposób zapamiętać czyjąś twarz, ponadto przez wielu jest odbierana jako przejaw wewnętrznej ekspresji oraz indywidualizmu, jest takim „pazurem”. Jak twierdzą psychologowie jest ona odpowiedzialna za zwrócenie naszej uwagi na usta, przez co wielu osobom wydaje się seksowna (oczywiście, w takim przypadku szczelina musi być niewielka, a rysy twarzy symetryczne i proporcjonalne). Zdaniem psychologów zbyt idealny, perfekcyjny wygląd twarzy w wielu osobach wzbudza zakłopotanie i onieśmielenie, dlatego diastema, będąca oznaką drobnej niedoskonałości, pozwala na skrócenie dystansu i nieco “ociepla” nasz wizerunek. Szpara między zębami, której szerokość przekracza dwa milimetry staje się nie tylko problemem estetycznym. Ze stomatologicznego punktu widzenia osoby z diastemą często mają kłopoty z poprawną wymową, a także częściej niż inni pacjenci zapadają na choroby przyzębia oraz mają wady zgryzu. Choć podobają nam się takie szpary u innych osób, to jej posiadacze najchętniej pragną się jej pozbyć – takiego zdania jest ponad 89% osób z przerwami między zębami. Dla prawie 90% to główny powód, dla którego ukrywają swój uśmiech. W jaki sposób można usunąć diastemę? Dentysta może nam zaproponować różne możliwości zlikwidowania diastemy. – Pierwszy z nich to leczenie ortodontyczne, czyli noszenie stałego aparatu na zębach. – Drugi to licówki – czyli nałożenie na nasze zęby (po oszlifowaniu) cienkich mających ok. 0,5 mm porcelanowych płytek. – Trzecie to zamknięcie diastem przy pomocy kompozytów. Jest to ten sam materiał, jaki wykorzystuje się do usuwania ubytków w plombach. To rozwiązanie jest coraz popularniejsze także w Polsce. Jeśli zależy nam na prostym, małoinwazyjny zabiegu to zamiast aparatu ortodontycznego polecamy kompozyty. Diastema może stać się przeszłością i to już podczas jednej wizyty. Niemożliwe? A jednak! Wszystko dzięki światłoutwardzalnym, dostosowywanym do koloru zębów żywic kompozytowych, które dentysta nakłada na własne szkliwo. Taki zabieg trwała około 30 minut i pozwala osiągnąć bardzo szybki efekt. Zamykanie diastemy kompozytem Zabieg ten przypomina wypełnienie zęba plombą. Dentysta rozprowadza kompozyt na ząb wytrawiony specjalnym kwasem demineralizującym, a następnie delikatnymi papierowymi dyskami nadaje mu pożądany kształt. Jako wypełnienie są stosowane żywice kompozytowe światłoutwardzalne. Należy pamiętać, iż w przypadku dużych przerw zalecane jednak są licówki. Wybór wypełnienia jest dostosowany indywidualnie do potrzeb pacjenta, bierze się pod uwagę styl życia (czy pacjent pali), to, na co jest uczulony oraz w jakim miejscu chcemy pozbyć się diastemy (czy są to przednie czy tylne zęby). Bardzo popularne są ostatnio wypełnienia światłoutwardzalne wykonane z materiału z zastosowaniem nanotechnologii. Pozwalają one dobór koloru wypełnienia do barwy zęba, imitują także naturalny ząb. Istotne jest także to, iż taki materiał nie zmienia barwy przez wiele lat. Higiena i pielęgnacja po zabiegu Nałożenie kompozytu nie powinno zmienić naszych codziennych przyzwyczajeń higienicznych, o takie zęby musimy dbać w taki sam sposób, jak o naturalne, zatem należy je regularnie szczotkować, myć i nitkować. Przed zamknięciem diastemy warto zdecydować się na wybielanie zębów, aby kolor naszych naturalnych zębów współgrał z kolorem nanoszonego materiału. Powrót do diastemy Gdy zatęsknimy za naszą szparą, zawsze możemy cofnąć efekt zabiegu – co w przypadku leczenia ortodontycznego nie jest możliwe. Stomatolog musi jedynie usunąć nałożony wcześniej kompozyt, a wytrawiona przez kwas powierzchnia zęba z czasem odbudowuje się dzięki zwykłej ślinie i specjalnym pastom. Jak widzimy, usunięcie diastemy wbrew pozorom nie jest takie trudne, jak się wydaje, a dzięki temu zabiegowi pacjenci mogą odzyskać radość życia i piękny uśmiech, który z dumą chętnie będą prezentować. # diastema # szpara między zębami # leczenie ortodontyczne # licówki # kompozyty # dentysta

Anatomia, Chirurgia stomatologiczna, Estetyka uśmiechu, Ogólnie, Wady zgryzu, Zdrowie

Hiperdoncja – czym jest to schorzenie i jakie są jego przyczyny?

dentysta24h.olsztyn.pl / 15/05/2018

W ostatnim artykule wspominaliśmy o hipodoncji, czyli braku zębów, tym razem pragniemy przedstawić inny problem, czyli hiperdoncję, gdy w szczęce występują zęby nadliczbowe. O hiperdoncji mówi się wówczas, gdy liczba zębów w jamie ustnej u dorosłych jest większa niż 32. Nazwa tej wady zgryzu wywodzi się z języka greckiego i pochodzi od dwóch słów – νπερ, co oznacza zbyt dużo i οδοντ, co tłumaczy się jako ząb. Co powoduje hiperdoncję oraz jak przebiega leczenie? Hiperdoncja – na czym polega? Hiperdoncja jest stosunkowo częstym zaburzeniem rozwojowym zębów. W odróżnieniu od hipodoncji, która zazwyczaj dotyczy kobiet, hiperdoncja występuje częściej u mężczyzn (w stosunku 2:1). Jak podają badania, występowanie hiperdoncji w uzębieniu mlecznym podnosi prawdopodobieństwo pojawienia się zębów dodatkowych w uzębieniu stałym. Zęby nadliczbowe w 76–86% przypadków występują pojedynczo, u 12–23% osób jako para, zaś w mniej niż w 1% przypadków pacjenci posiadali ich większą liczbę. Dodatkowe zęby mogą przyczynić się do zaistnienia wielu nieprawidłowości. Zazwyczaj usuwa się je, ponieważ z powodu nieprawidłowej budowy, nie pełnią swojej funkcji, a także stanowią przeszkodę podczas wyrzynania się pozostałych zębów stałych. Ciekawostką jest fakt, iż nadliczebność zębowa występuje znacznie częściej w populacjach azjatyckich. Rodzaje hiperdoncji Wyróżnia się 3 rodzaje hiperdoncji: – prawdziwą lub rzeczywistą, możemy zaobserwować więcej zawiązków zębów dla danego rodzaju uzębienia niż powinno; – rzekomą lub pozorną, zęby lub ząb mleczny pozostał jeszcze w jamie ustnej, a wyrznęły się już zęby stałe – tzw. trzecie ząbkowanie, wyrznięcie się zębów wcześniej zatrzymanych po usunięciu zębów stałych. Gdzie najczęściej znajdują się dodatkowe zęby? Zęby nadliczbowe są częściej umiejscowione w szczęce niż w żuchwie (8–10 razy częściej). Dodatkowe zalążki zębowe powstają zazwyczaj w przednim odcinku szczęki oraz w okolicy zębów siecznych. Mamy wtedy do czynienia z tzw. mesiodens, czyli ząb pośrodkowy. Ząb ten swoim kształtem może przypominać siekacz przyśrodkowy, będzie to budowa eumorficzna, lub też ma postać stożkowatą, guzkowatą i trzonowcowatą – budowa dysmorficzna. Nadliczbowy ząb będzie skutkował występowaniem wielu problemów. Dodatkowy ząb wyrzyna się podniebiennie, powodując stłoczenie zębów, przemieszczenie, opóźnienie lub zatrzymanie wyrzynania zębów siecznych stałych lub diastemę rzekomą (szparę), przerost wędzidełka wargi górnej, resorpcja korzeni zębów, powstawanie torbieli szczęk, zaburzenie kolejności wyrzynania i problemy w trakcie ortodontycznego zamykania szpar. Szacuje się, iż częstość występowania mesiodensa wynosi 0,5–0,7%. W około 1/5 przypadków rozwijają się 2–3 zęby pośrodkowe. Mesiodens stanowi 21,1–67% wszystkich przypadków hiperdoncji. Warto wiedzieć, iż w około 75% przypadków zęby nadliczbowe pozostają zatrzymane (nie przebijają się przez dziąsło). Kolejną, dość częstą lokalizacją zęba dodatkowego jest rejon zębów trzonowych w żuchwie. W tym przypadku mogą się pojawić zęby przytrzonowe, które występują policzkowo lub językowo. Są one umiejscowione pomiędzy pierwszym a drugim lub drugim a trzecim zębem trzonowym. Znane są też przypadki zębów zatrzonowych, które rozwinęły się za trzecim zębem trzonowym lub po jego stronie językowej. Jakie skutki wywołuje hiperdoncja na zęby mleczne i zęby stałe? W przypadku zębów mleczych hiperdoncja nie ma wielkiego znaczenia, bo wcześniej czy później zęby mleczne wypadną, a na ich miejsce pojawią się zęby stałe. To nie zwalania rodziców z konsultacji stomatologicznej, warto aby stomatolog dziecięcy dokładnie obejrzał jamę ustną malucha. Sytuacja komplikuje się, gdy hiperdoncja dotyczy uzębienia stałego, gdyż zęby nadliczbowe powodują zmiany estetyczne oraz funkcjonalne. Ząb pośrodkowy np. może powodować stłoczenie, przemieszczenie, diastemę (przerwę między zębami) albo opóźnione wyrzynanie zębów stałych. U pacjentów z hiperdoncją zaobserwowano także większe ryzyko zapadnięcia na choroby przyzębia. Jakie czynniki sprzyjają hiperdoncji? Hiperdoncja, oprócz przypadków losowych także towarzyszy wielu chorobom uwarunkowanym genetycznie takim jak zespół Downa, rozszczep wargi i podniebienia, zespół Crouzona, Curtiusa i wiele innych. Leczenie hiperdoncji Postępowanie lecznicze w przypadku hiperdoncji jest uzależnione przede wszystkim od tego, czy występują one w uzębieniu mlecznym, czy w stałym. Ostateczna decyzja o ewentualnym usunięciu zęba nadliczbowego zostaje podjęta przez stomatologa na podstawie gruntownej oceny warunków zgryzowych w jamie ustnej oraz stopnia uformowania korzeni sąsiednich zębów, istotnym czynnikiem jest także wiek pacjenta. Niestety, najczęściej zęby nadliczbowe powodują poważne zaburzenia w zgryzie (stłoczenia, przemieszczenia, obroty zębów sąsiednich i diastemę), dlatego usuwa się je chirurgicznie. Wskazaniem do przeprowadzenia zabiegu są także: nasilenie próchnicy i chorób przyzębia, bóle neuralgiczne, powstanie torbieli, opóźnione wyrzynanie sąsiednich zębów lub resorpcja ich korzeni, nawracające stany zapalne połączone z obrzękiem oraz szczękościskiem. Ekstrakcję, w zależności od stopnia skomplikowania, wykonuje lekarz stomatolog lub chirurg. Kolejno można także ewentualnie przeprowadzić leczenie ortodontyczne. Jeżeli w wyniku hiperdoncji pacjent ma problemy z przyzębiem (dziąsła) to oddaje się go pod opiekę specjalisty – periodontologa. # hiperdoncja # zaburzenia rozwojowe zębów # ząb dodatkowy # zęby nadliczbowe # wady zgryzu

ul. Pstrowskiego 14D/1; 10-602 Olsztyn

89 543 60 67

513 100 313

Support@doctordent.pl

Author name: dentysta24h.olsztyn.pl