dentysta24h.olsztyn.pl, Auteur à https://www.doctordent.pl

Anatomia, Chirurgia stomatologiczna, Estetyka uśmiechu, Ogólnie, Wady zgryzu

Hipodoncja – na czym polega ta choroba i jak przebiega leczenie?

dentysta24h.olsztyn.pl / 09/05/2018

Hipodoncja to wrodzony stan nieistnienia części zawiązków zębowych, powodujący braki zębowe w uzębieniu mlecznym oraz stałym. Choroba ta dotyczy około 5,5% populacji ludzkiej. Najczęściej spotyka się brak zębów siecznych bocznych górnych. Na hipodoncję częściej zapadają kobiety niż mężczyźni. Może występować razem z ponad 120 zespołami schorzeń genetycznych, takich jak zespół Downa i dysplazja ektodermalna – największy odsetek hipodoncji ma miejsce w dysplazji ektodermalnej związanej z chromosomem X, ale choroba ta może także istnieć samodzielnie. Braki zębowe mogą dotyczyć zarówno jednego zęba, jak również większej ilości. Za hipodoncję nie uznaje się brak zawiązków lub wyrzniętych zębów trzonowych trzecich. Rodzaje hipodoncji Wyróżnia się następujące rodzaje hipodoncji. Do najczęściej pojawiających się należą: – oligodoncja – brak sześciu lub większej ilości zębów; problem ten dotyczy 0,14% populacji, – mikrodoncja – obecność miniaturowych zębów; mających zachowaną anatomiczną strukturę prawidłowych zębów. – taurodontyzm – pionowe powiększenie komory zęba trzonowego kosztem długości korzenia zęba Przyczyny hipodoncji Zaburzenia rozwojowe zębów są głównie spowodowane zmianami genetycznymi. Hipodoncja może także wynikać ze zmian filogenetycznych w uzębieniu, które są związane z jego czynnościową adaptacją do zmieniającego się sposobu odżywiania. Przyczynami hipodoncji mogą być również przyczyny środowiskowe, do których zalicza się: niewłaściwe odżywianie, choroby somatyczne matki podczas ciąży lub przyjmowanie przez nią niektórych leków (m.in. przeciwpadaczkowych), wszelkiego rodzaju urazy, chemioterapia, a także naświetlanie promieniami X dziecka we wczesnym okresie rozwoju z powodu choroby nowotworowej. Za hipodoncję będą także odpowiedzialne zaburzenia unerwienia podczas ostatniej fazy rozwoju zawiązków zębowych lub przedwczesnym wapnieniem siodła tureckiego (środkowego odcinka górnej powierzchni trzonu kości klinowej). Leczenie hipodoncji Przebieg i metody leczenia hipodoncji są uzależnione od ilości i miejsca brakujących zębów oraz od wieku pacjenta (inaczej leczona jest hipodoncja gdy pacjent posiada wyłącznie zęby mleczne, inaczej w czasie posiadania uzębienia mieszanego oraz stałego). W niektórych przypadkach, gdy ubytki są niewielkie, zęby same przesuną się i zapełnią lukę. Potrzeba uzupełnienia większej ilości braków zębów wynika nie tylko z estetyki, ale także jest warunkiem prawidłowego funkcjonowania narządu żucia. Leczenie protetyczne zazwyczaj odbywa się wraz z leczeniem ortodontycznym. W trakcie leczenia dobry stomatolog zwróci również uwagę na stan pozostałych zębów, zachęci pacjenta do zmiany złych nawyków żywieniowych czy też zaproponuje inne zabiegi wzmacniające zęby, tj.: lakowanie, fluoryzacja, scaling. Leczenie u pacjentów poniżej 6 roku życia Zdiagnozowana hipodoncja u dzieci jest leczona po wyrznięciu się zębów, czyli przed 6. rokiem życia. W tym celu używa się protez ruchomych, które mają poprawić funkcje żucia. Istotne jest, iż w tym wieku kości czaszki ciągle się rozwijają, zatem protezy muszą być regularnie dostosowywane, tak aby nie zostało zaburzone ich prawidłowe funkcjonowanie. Ogromną rolę w leczeniu odgrywają rodzice/ opiekunowie, którzy muszą wspierać malucha i pamiętają o częstych wizytach kontrolnych, w trakcie których stomatolog podściela protezę lub też zleca wymianę jej na nową. Leczenie u pacjentów z uzębieniem mieszanym (7-12 lat) W przypadku pacjentów w wieku 7 do 12 lat stosuje się kompozytowe nadbudowy koron zębów stałych na te dotknięte mikrodoncją, a także na starte korony zębów mlecznych, dzięki czemu zostaje poprawiona estetyka, a tym samym zostaje polepszone samopoczucie i samoocena chorego. Oprócz tego, tak jak u młodszych dzieci zaleca się noszenie protez ruchomych. Leczenie ortodontyczne zostaje dopiero wtedy zastosowane, gdy pacjent ma wszystkie stałe zęby, ma ono na celu uzyskanie odpowiedniej przestrzeni dla konstrukcji protetycznych. Leczenie pacjentów w wieku 16-20 lat Metodą leczenia hipodoncji u pacjentów z zakończonym rozwojem struktur twarzoczaszki jest wstawienie pojedynczych implantów zębowych (przy małych brakach) lub też większej ilości implantów przy większych lukach i oparcia na nich konstrukcji protetycznych, głównie mostów. Leczenie dorosłych pacjentów Leczenie dorosłych pacjentów, u których wcześniej nie podejmowano żadnych działań w tym kierunku, może być bardziej skomplikowane. Wynika to z braku wcześniejszego zaplanowania utrzymania przestrzeni dla uzupełnień protetycznych oraz dużych nieprawidłowości w zgryzie. Stomatolog może zaproponować wszczepienie implantów lub mosty adhezyjne – jeśli braki zębów są niewielkie i zachodzą sprzyjające okoliczności. Gdyby okazało się że braki są bardziej rozległe to lekarz zaleci mosty protetyczne oparte na własnych zębach lub implantach oraz protezy zębowe. # hipodoncja # zaburzenia rozwojowe zębów # brak zawiązków # brak zębów # braki zębowe # oligodoncja # mikrodoncja # taurodontyzm

Estetyka uśmiechu, Ogólnie, Profilaktyka, Usługi stomatologiczne, Zdrowie

Przyczyny przebarwienia zębów

dentysta24h.olsztyn.pl / 01/05/2018

Nie każdy został obdarzony przez naturę pięknym, śnieżnobiałym uśmiechem, dlatego coraz więcej osób odwiedza gabinet stomatologiczny w celu wybielania zębów lub też założenia licówek. Jakie są przyczyny powstawania przebarwień? Na to pytanie odpowiemy w naszym najnowszym artykule. Jedni mają białe ząbki, inni natomiast od urodzenia mają zęby nieco żółtawe. Może się również zdarzyć, iż zęby zżółkły wraz z wiekiem. Przebarwienia zębów mogą dotyczyć zębów mlecznych, stałych, wybranej grupy zębów lub pojedynczego zęba. Istnieje wiele czynników, mających wpływ na zmianę koloru zębów. Przyczyny, które sprawiają, iż nasze zęby mają inną barwę możemy podzielić na: przebawienia zewnątrzpochodne oraz przebarwienia wewnątrzpochodne. Przebarwienia zewnątrzpochodne są spowodowane przede wszystkim naszymi złymi nawykami, próchnicą lub też niedostateczną higieną jamy ustnej. Jeśli często stosujemy różne używki – pijemy hektolitry kawy czy czarnej herbaty oraz czerwone wino, palimy marihuanę lub tytoń (lub żujemy go), spożywamy duże ilości produktów barwiących, lub też pijemy wywary z niektórych ziółek i mocno barwiące soki (np. czarna porzeczka). Przebarwienia zewnątrzpochodne powstają także w wyniku użycia niektórych materiałów stomatologicznych stosowanych podczas leczenia (azotan srebra, amalgamat srebra). Powodem tych przebarwień będą również środki chemiczne oraz niektóre leki (chlorheksydyna, żelazo). Kolor zębów mlecznych u dzieci także może ulec zmianie w wyniku przyjmowania antybiotyków tetracyklinowych (pod ich wpływem mleczaki zmieniają kolor na żółty, brunatny lub czerwonawy). Drugim typem są przebarwienia wewnątrzpochodne. Ich powstanie może mieć miejsce zarówno przed, jak i po wyrżnięciu się zębów. Przebarwienia wewnątrzpochodne będą konsekwencją np. chorób genetycznych, przedawkowania fluoru oraz przyjmowania różnych leków. Przebarwienia wewnątrzpochodne wynikające z chorób ogólnoustrojowych Osoby cierpiące na porfirię wrodzoną, czyli zaburzenie genetyczne o podłożu genetycznym mogą zauważyć na swoich zębach przebarwienia w kolorze od różowobrązowego przez czerwonoszary do ciemnobrązowego. Kolejnym schorzeniem genetycznym przebarwiającym zęby na kolor niebieski lub niebiesko-czarny jest alkaptonuria. Zęby zmieniają swój kolor na zielonkawy w przypadku zachorowania na hiperbilirubinemię. Kolor ten jest wynikiem zwiększonej ilością bilirubiny, a występuje np. w przebiegu żółtaczki noworodków. Jednym z objawów torbielowatego zwłóknienia trzustki są przebarwienia na zębach w kolorze brązowoszarym. Zaburzenia hormonalne również możemy poznać po przebarwieniach zębów. Na postawie koloru przebarwień diagnozuje się, jakie hormony doprowadziły do zachwiania równowagi organizmu, kolor: mlecznobiały – niedoczynność tarczycy, żółto-szary – nadczynność przedniego płata przysadki, niebiesko-biały – nadczynność tarczycy. Przyjmowanie nadmiernej ilości fluoru będzie także skutkować obecnością przebarwień. Fluoroza, czyli choroba powstająca w wyniku przyjęcia nadmiernej dawki fluoru podczas procesu rozwoju szkliwa, w zależności od stadium będzie przejawiała się jako pojedyncze lub zlewające się plamy (początkowo matowe, potem kredowobiałe, a w ostatnim stadium – brunatne). Przebarwienia zębów: inne czynniki Przebarwienia zębów mogą być spowodowane: – zmianami zapalnymi lub urazowymi miazgi, – patologiczną resorpcją wewnętrzną (powoduje zabarwienie zębów na kolor różowy), – użyciem przez stomatologa do ostatecznych wypełnień kanałów korzeniowych past rezorcyno-formalinowych lub jodoformowych, – wiekiem – tak jak wspominaliśmy na początku, zęby wraz z upływem czasu stają się ciemniejsze, co wynika z naturalnych procesów postępującej mineralizacji szkliwa. Profilaktyka i leczenie przebarwień zębów Gdy zaobserwujemy niepokojące zmianę koloru zębów warto udać się do swojego lekarza, który oceni i zaproponuje skuteczne rozwiązanie. Czasem przebarwienia są błahe, np. na skutek nieprawidłowej higieny jamy ustnej i można je bez trudu usunąć (czyszcząc zęby pastą wybielającą lub stosując specjalne paski wybielające). Poważniejsze zmiany wymagają podjęcia poważniejszych kroków. Zęby możemy wybielić np. specjalnym żelem czy naświetlaniem. Gdyby przebarwieniu uległ ząb, który wcześniej był leczony kanałowo, wybielanie szkliwa nie wpłynie na poprawę jego wyglądu. W takim przypadku stomatolog może zaaplikować środek wybielający do wnętrza zęba lub nałożyć na niego koronkę lub licówki. Wybielanie zębów nie będzie także skuteczne gdy przebarwienia są spowodowane leczeniem tetracykliną. # przebarwienia zębów # przebarwienia zewnątrzpochodne # przebarwienia wewnątrzpochodne # zaburzenia hormonalne # wybielanie zębów # licówki

Anatomia, Ogólnie, Zdrowie

Ślina – najważniejsze informacje na jej temat

dentysta24h.olsztyn.pl / 24/04/2018

Nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak istotny wpływ na zdrowie zębów ma ślina. Skład śliny to przede wszystkim woda (w 99%), ale najważniejsze dla ochrony zębów są znajdujące się w niej (w tym 1%) składniki organiczne i nieorganiczne, dzięki którym mamy piękny uśmiech. Dlaczego ślina jest tak ważna i jakie są funkcje śliny – o tym możecie przeczytać w najnowszym wpisie. Zapraszamy do zapoznania się z nim! Wydzielanie śliny Produkcja śliny odbywa się w trzech parach dużych gruczołów ślinowych tzw. śliniankach (ślinianki przyuszne, ślinianki podżuchwowe, ślinianki podjęzykowe) oraz przez szereg drobniejszych gruczołów ulokowanych w błonie śluzowej jamy ustnej. Człowiek wytwarza około 1,5 litra śliny dziennie, choć zmienia się to w zależności od spożywanych pokarmów oraz ich właściwości. Na wydzielanie śliny mają wpływ różne okoliczności, np. standardowe wydzielanie wynosi około 0,33-0,55 mln/min, podczas snu jest to około 0,05 ml/min, w stanie spoczynku gruczoły produkują około 0,4 ml/min, a po stymulacji układu nerwowego (np. na widok jedzenia lub też w trakcie żucia) ilość produkowanej śliny wzrasta aż do 2,5 ml/min. Skład śliny Tak jak wspominaliśmy na początku, ślina to w 99% woda, pozostały, 1% to niezbędne dla zdrowia jamy ustnej oraz układu pokarmowego związki organiczne i nieorganiczne: kationy wapnia, sodu, potasu oraz magnezu, a także opiorfina, która ma właściwości przeciwbólowe, defensyna i hiastyna uniemożliwiają rozwój grzybów oraz bakterii, białka enzymatyczne i nieenzymatyczne. Wśród związków nieorganicznych szczególną rolę odgrywają aniony węglanowe i fosforanowe, gdyż mają one właściwości buforujące, utrzymują pH na stałym poziomie, ograniczając proces demineralizacji szkliwa. Funkcje śliny Rola śliny jest nierozerwalnie związana z jamą ustną i procesami w niej zachodzącymi. To właśnie tutaj odbywa się obróbka i wstępne trawienie pokarmów. Ślina nie tylko nawilża pokarm, ale także powoduje jego wstępne trawienie (zapoczątkowuje trawienie węglowodanów i lipidów) oraz zabezpiecza zęby przed szkodliwym działaniem drobnoustrojów, tym samym zapobiega rozwojowi próchnicy. Ponadto, ślina nawilża jamę ustną oraz ułatwia ruchy języka podczas mówienia oraz żucia. Pokarm, który został poddany działaniu śliny jest lepki, miękki, staje się on w łatwą do połknięcia, miękką grudkę, dzięki czemu zmniejsza się prawdopodobieństwo zakrztuszenia się czy uszkodzenia przełyku przez twarde kęsy. Nie zapominajmy również o tym, iż to właśnie dzięki ślinie możemy odczuwać różne smaki. Dopiero po zwilżeniu pokarmu kubki smakowe są w stanie odróżnić smak słony, słodki lub kwaśny. W ten sposób działa zarówno zawarta w ślinie woda, jak i enzymy trawienne, które ułatwiają ponadto dalsze trawienie posiłków w układzie pokarmowym. Ślina bierze także udział we wchłanianiu niektórych leków oraz jest drogą eliminacji szkodliwych substancji z organizmu. Ślina jest również odpowiedzialna za neutralizację kwaśnego odczynu płytki nazębnej, przez co zęby zostają ochronione przed tak groźną chorobą, jaką jest próchnica. Ślina pomaga w oczyszczaniu jamy ustnej – wypłukuje z niej resztki pokarmów, dzięki czemu nie rozwijają się w niej bakterie. Lekarze przypominają i zachęcają, iż jeśli nie mamy możliwości umycia zębów tuż po posiłku, to powinniśmy sięgnąć po bezcukrową gumę do żucia, gdyż żucie przez około 20 minut pobudza ślinianki do zwiększonej produkcji śliny. Ślina może być wykorzystywana jako materiał diagnostyczny do oznaczania stężenia: hormonów steroidowych (kortyzol, progesteron, estriol, estradiol, testosteron) leków (benzodiazepiny, teofiliny, cyklosporyny) oraz w toksykologii do oznaczania stężenia metali: litu, kadmu, galu. Na jej podstawie można stwierdzić lub wykluczyć, czy dana osoba prowadziła pojazd w stanie nietrzeźwym (korelacja między stężeniem alkoholu w ślinie i w surowicy), pozwala również wykryć obecność narkotyków (kokaina). W niektórych chorobach nowotworowych w ślinie są obecne specyficzne markery komórek nowotworowych jamy ustnej (w raku jajnika marker CA 125 w ślinie wykazuje większą specyficzność niż w surowicy). Brak śliny, czyli niebezpieczna kserostomia Osoby odczuwające długotrwały stan suchości jamy ustnej, spowodowany zmniejszeniem lub całkowitym zaprzestaniem produkcji śliny przez gruczoły, cierpią na chorobę zwaną kserostomią. Jej przyczynami mogą być: przewlekłe przyjmowanie leków zaburzających pracę ślinianek, chemioterapia, choroby naczyń krwionośnych oraz cukrzyca. Kserostomia rozpoznamy po trudnościach z mówieniem i jedzeniem, zaburzeniach w odczuwaniu smaków, pacjenci mogą także krępować się nieprzyjemnym zapachem z ust. Objawem kserostomii są także trudno gojące się owrzodzenia, a także zaawansowana próchnica. Zdiagnozowana kserostomia jest leczona przez przyjmowanie leków stymulujących wydzielanie śliny. Środki te bazują na różnych składnikach i powinny być dostosowane do indywidualnych potrzeb chorego. Bardzo istotne przy wyborze leku jest rozpoznanie przyczyny. W zaawansowanym stadium tej choroby lekarze podają sztuczne zamienniki śliny. # ślina # funkcje śliny # skład śliny # zdrowie zębów # próchnica

Nagłe wypadki, Pogotowie stomatologiczne, Zdrowie

Poparzone podniebienie – przyczyny, objawy, leczenie

dentysta24h.olsztyn.pl / 17/04/2018

Niejednokrotnie zdarzyło nam się w pośpiechu wypijać kawę czy herbatę lub też konsumować gorącą zupę lub posiłek, w wyniku czego mogliśmy sobie sparzyć podniebienie. Podrażnienie podniebienia, nieprzyjemne uczuciu szczypania, a nawet ból w jamie ustnej może być także spowodowany zjedzeniem bardzo ostrych, mocno doprawionych przyprawami (np. chilli) potraw. Jak unikać poparzeń podniebienia i co zrobić, gdy sparzymy sobie jamę ustną i język? O tym przeczytacie w naszym najnowszym artykule. Poparzone podniebienie – czym się objawia? Pacjenci przychodzą do gabinetu stomatologicznego nie tylko z bólem zęba, chorobami przyzębia, ale także mogą się skarżyć na poparzone podniebienie. Poparzenie jamy ustnej wrzątkiem powoduje silny ból podniebienia, języka i gardła. Dyskomfort odczuwamy nie tylko w momencie picia czy jedzenia czegoś ciepłego. Takie dolegliwości bólowe mogą się utrzymywać się do 2–3 dni, a z czasem ustępują. Zranione podniebienie może się również pokryć bąblami i pęcherzami, których pod żadnym pozorem nie należy przekłuwać. Poparzone podniebienie u dzieci Poparzenie podniebienia może wystąpić także u małych dzieci. Maluchy pozostawione bez opieki mogą z ciekawości sięgnąć i wypić np. środki do czyszczenia domu, co spowoduje oparzenie chemiczne wewnątrz jamy ustnej. Poparzenie podniebienia, a może inna dolegliwość? Ból podniebienia czy też zaczerwienie podniebienia niekoniecznie musi być oznaką poparzenia. Poparzone podniebienie łatwo pomylić z: aftą, alergią lub stomatopatią protetyczną. Wszystkie wymienione dolegliwości mają bardzo podobne objawy, zatem czasem ich rozpoznanie nastręcza lekarzom problemów. Na podrażnionym podniebieniu, dziąsłach czy policzkach mogą pojawić się afty. Afta to utrudniająca jedzenie, bolesna nadżerka lub owrzodzenie o owalnym kształcie. Afty są pokryte białym nalotem i otoczone czerwonym rąbkiem zapalnym. Przyczyną występowania aft może być permanentny, nadmierny stres, przemęczenie, alergie pokarmowe, a także w przypadku kobiet – afty pojawiają się w trakcie miesiączki. Afty mogą być spowodowane różnego typu urazami mechanicznymi, przygryzieniami. Po ok. 10-14 dniach po aftach nie ma już śladu. Podrażnienie podniebienia i zaczerwienie podniebienia może być wynikiem noszenia protezy ruchomej i alergii na akryl. Pacjenci skarżą się na nasilenie objawów w obrębie zasięgu płyty protezy wyłącznie w czasie korzystania z niej – po wyciągnięciu dolegliwości słabną. Jeśli stomatolog potwierdzi nasze przypuszczenia, iż mamy alergię na akryl będzie konieczna inna metoda uzupełnienia braków zębów, np. implanty lub wykonanie protezy zębowej z materiału nieuczulającego. Noszenie protez zębowych jest również przyczyną stomatopatii protetycznej. Na czym ona polega? Terminem tym określa się zmiany patologiczne błony śluzowej jamy ustnej, które powstają na skutek używania protez ruchomych lub całkowitych. Obtarcia mechaniczne podniebienia oraz nieprzestrzeganie higieny mogą z czasem zaowocować bólem w jamie ustnej. Symptomem stomatopatii jest obrzęk, zaczerwienienie i pieczenie śluzówki. Może również pojawić się biały nalot, który po starciu pozostawia małe, krwawiące punkty. Co przyniesie ulgę na poparzone podniebienie? Ból podniebienia złagodzą leki na afty, dostaniemy je w aptece bez recepty. Leki te nie tylko zmniejszą dolegliwości, lecz również przyspieszą gojenie się ran. Warto zaopatrzyć się w żel lub maść zawierającą środki znieczulające (takie jak benzokaina), która działa przeciwbólowo. Dobroczynny wpływ na oparzenia języka mają również tabletki na ból gardła, bowiem zmniejszają one stan zapalny oraz uśmierzają ból. Gdyby rany i bąble na podniebieniu utrzymywały się i nie goiły przez okres dłuższy niż 14 dni to koniecznie udajmy się do lekarza, aby ten mógł wykluczyć ewentualność zmian nowotworowych. Poparzone podniebienie u dziecka musi zostać obejrzane przez pediatrę lub stomatologa. Wypicie przez malucha środków żrących wymaga od nas natychmiastowej reakcji, gdyż pierwsza pomoc jest bardzo istotna w późniejszym, szybkim powrocie do zdrowia. Przede wszystkim należy od razu pojechać do szpitala. Nie wolno prowokować wymiotów, gdyż powracające z żołądka kwasy mogą ponownie poparzyć przełyk i jamę ustną, a w ostateczności doprowadzić do perforacji układu pokarmowego. Gdybyśmy znaleźli opakowanie po tym środku to zabierzmy je ze sobą, dzięki czemu ułatwimy personelowi medycznemu identyfikację substancji i łatwiej będzie można udzielić pomocy. Domowe sposoby na poparzone podniebienie Szybką ulgę po oparzeniu jamy ustnej wrzątkiem poczujemy po włożeniu do ust kostek lodu, zimno zmniejsza obrzęk i ból podniebienia. Pamiętajmy, aby przemieszczać w ustach kostki lodu, nie mogą być one w jednym miejscu przez dłuższy czas. Podobnie jak lód działa zimna woda. Kostki lodu nie należy podawać małym dzieciom, gdyż mogą się one nimi zakrztusić. Jeśli w wyniku poparzenia jamy ustnej powstała rana po bąblach to zadbajmy o to, aby była odizolowana. W tym celu możemy użyć naparu z malwy oraz wywaru z siemienia lnianego, gdyż mają one działanie powlekające, niczym tarcza będą chronić śluzówkę przed szkodliwymi czynnikami. Przygotowanie naparu z malwy jest niezwykle proste, wystarczy do szklanki wrzucić kilka suszonych płatków kwiatu malwy, zalać je wrzątkiem i zaparzać pod przykryciem przez co najmniej 10–15 minut. Taki schłodzony napar popijamy przez cały dzień małymi łykami. Do łagodzenia dolegliwości związanych z oparzeniem jamy ustnej można także zastosować napar z rumianku bądź nagietka. Jamę ustną płuczemy tylko dobrze wystudzonym naparem! Kolejną sprawdzoną metodą jest płukanka z soli, która odkaża błonę śluzową jamy ustnej. Pół łyżeczki soli należy rozpuścić w szklance ciepłej wody, a następnie wypłukać nią usta. W trakcie gojenia się ran po oparzeniu należy unikać bardzo gorących i ostrych potraw, gdyż będą one jeszcze bardziej podrażniać śluzówkę jamy ustnej i poparzone miejsce. # poparzone podniebienie # ból podniebienia # zaczerwienienie podniebienia # podrażnienie podniebienia # zranione podniebienie # oparzenie języka # poparzenia jamy ustnej # pierwsza pomoc # stomatolog

Bez kategorii, Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Ogólnie, Profilaktyka, Protezy zębowe, Zdrowie

Kilka mitów na temat pielęgnacji zębów u osób starszych

dentysta24h.olsztyn.pl / 10/04/2018

Wśród wielu osób starszych panuje mylne przekonanie, iż w ich wieku już o zęby nie trzeba dbać, bo same i tak przecież wypadną – podobnie wygląda sytuacja w przypadku niektórych rodziców dzieci z mlecznymi ząbkami. Z jakimi innymi stereotypami mamy do czynienia? Przeczytajcie najczęściej powtarzane mity na temat pielęgnacji jamy ustnej i profilaktyki u osób dojrzałych, a być może ustrzeżecie swoich bliskich: rodziców, dziadków, krewnych przed groźnymi chorobami. Pisarka Magdalena Samozwaniec słusznie zauważyła, iż „Starość ma te same apetyty, co młodość, tylko nie te same zęby”, jednakże gdy o nie odpowiednio zadbamy, będą nam służyły przez całą jesień naszego życia. Mit nr 1. Utrata zębów u osób starszych to norma. Oczywiście, osoby starsze są bardziej narażone na utratę naturalnych zębów niż młodsze. Istotną kwestią są indywidualne predyspozycje, czyli np. uwarunkowania genetyczne. Niektórzy pacjenci mają większą podatność na takie choroby jak paradontoza czy próchnica, gdyż w przeszłości chorowali na nie także ich rodzice czy dziadkowie. Wszystko zależy też, od tego, jak mocne mamy zęby – jedni mają wytrzymałe, inni słabsze. W obu przypadkach bardzo ważną rolę odgrywa pielęgnacja zębów. Należy pamiętać, aby szczotkować zęby przynajmniej 2 razy dziennie, a najlepiej po każdym posiłku oraz nitkować. Nie obędzie się także bez regularnych wizyt kontrolnych w gabinecie stomatologicznym raz na pół roku, dzięki czemu lekarz może sprawdzić, w jakim stanie są tkanki przyzębia. Choroby dziąseł to jeden z najczęstszych powodów utraty zębów u osób starszych. Mit nr 2. Mniejsze ryzyko rozwoju ubytków u osób starszych. Osoby starsze są w takim samym stopniu narażone na pojawienie się ubytków jak młodsi pacjenci. Co więcej, czasem liczba osób z próchnicą jest nawet wyższa, dotyczy to np. pacjentów przebywających w domach opieki dla seniorów, gdzie pensjonariusze nie zawsze mają dostęp do profesjonalnej opieki stomatologicznej czy też kontrola jamy ustnej jest prowadzona nieregularnie. Problem ubytków i próchnicy dotyczy także osób cierpiących na inne schodzenia i np. przyjmujących określone leki, mających suchość w ustach (ślina chroni przed atakiem bakterii). Ubytki mogą być także wynikiem niedokładnej higieny jamy ustnej i noszenia protezy zębowej. Pamiętajmy, iż starsze osoby borykają się także z cofaniem się dziąseł oraz intensywnym odkładaniem się kamienia nazębnego. Przebieg próchnicy u osób starszych ma także inny charakter niż u młodszych, przeważnie jest to próchnica przewlekła, która wolniej się rozwija się, rzadziej występuje charakterystyczny ból zęba, a zatem później udaje się ona do dentysty. U seniorów możemy także częściej zauważyć kruchość zębów, spowodowaną postępującą demineralizacją. Mit nr 3. Choroby zębów wynikają wyłącznie z problemów z zębami. Czytając takie stwierdzenie, zapewne z powątpiewaniem kiwacie głową, ale faktycznie tak jest. W niektórych sytuacjach na choroby zębów wpływa nie tylko nieprawidłowa higiena jamy ustnej czy też złe nawyki, ale także inne schorzenia. Do takich chorób zalicza się osteoporozę. Osteoporoza dotyka najczęściej osoby po 50 roku życia i charakteryzuje się postępującym ubytkiem masy kostnej i osłabieniem kości, przez co istnieje większe ryzyko złamań, ale także obserwujemy zły stan zębów. Osteoporoza jest odpowiedzialna za patologiczne stany kości, utrzymujących zęby w żuchwie, wskutek czego stopniowo stają się one ruchome i wypadają. Choroba ta dotyczy zwłaszcza kobiet i pojawia się wraz menopauzą, która poprzez zmiany hormonalne (np. braki estrogenu) osłabia gęstość kośćca oraz występuje mniejsza przyswajalność wapnia, co ma również wpływ na gorszy stan zębów. Inne choroby, bezpośrednio oddziałujące na stan zębów to: choroba Alzheimera czy demencja. Chorzy, przez zaburzenia pamięci nie zawsze są w stanie zadbać o swoje zęby. Z drugiej strony zły stan zębów może być przyczyną innych chorób: m.in. cukrzycy, chorób serca lub zapalenia płuc, bowiem stany zapalne w jamie ustnej nie pozostają bez wpływu na nasz organizm. Mit nr 4. Za późno na zmiany. Współczesna stomatologia oferuje wiele możliwości leczenia, także u osób starszych, zatem nigdy nie jest za późno na zmiany! Przebarwienia, wady zgryzu czy też ubytek mogą powodować kompleksy, dlatego nie warto zwlekać. Gdy nasz uśmiech jest niepełny zdecydujmy się na protezy. Już pojedynczy brak zęba może przyczynić się do wystąpienia szeregu problemów – w tym zaniku kości. Jeśli zęby były leczone kanałowo i są osłabione to koniecznie rozważmy założenie korony. Koronka pełni funkcję wzmacniającą i ochronną. Mit nr 5. To „tylko” zęby. Starsze osoby swoje lekceważące podejście do tematu higieny jamy ustnej tłumaczą, iż przecież to są tylko zęby, w najgorszym razie czeka nas proteza. Warto uświadomić sobie, iż protezy zębowe mają wiele korzyści: poprawiają wygląd – twarz wygląda na dużo młodszą, eliminują ryzyko chorób żołądka i jelit (brak zębów sprawia, iż nie można prawidłowo żuć i gryźć). Pacjenci po zabiegu założenia protezy zaobserwowali znaczną poprawę komfortu życia pacjenta. Tę tezę potwierdzają liczne badania, które wykazały, że protezy stomatologiczne podniosły satysfakcję życia kobiet w starszym wieku w wielu aspektach: społecznym, zawodowym, zdrowotnym, a także seksualnym. Podsumowując, dbałość o higienę jamy ustnej nie zależy od wieku – w takim samym stopniu dotyczy osób starszych, jak i młodszych. # pielegnacja zebów u osób starszych # próchnica # ubytek # leczenie zębów # utrata zębów # koronka # proteza # osteoporoza # implanty

Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Usługi stomatologiczne

Przyszła wiosna – czyli czas na promienny uśmiech

dentysta24h.olsztyn.pl / 05/04/2018

Wiosna kojarzy się nam przede wszystkim z radością, budzącą się do życia przyrodą, bo przecież w końcu dni są dłuższe i z chęcią każdą wolną chwilę chcemy spędzać na świeżym powietrzu. Dla wielu osób wiosna to także najlepszy czas na wprowadzenie zmian do swojego życia: gruntowne porządki w mieszkaniu i przegląd garderoby, radykalna zmiana uczesania czy stylu ubierania, a może przejście na dietę? Możliwości jest naprawdę sporo, jednakże warto także pamiętać o najważniejszym – wizycie kontrolnej w swoim gabinecie dentystycznym, dzięki czemu z pewnością uda nam się przywitać pierwsze promienie słońca śnieżnobiałym uśmiechem. Nowy, piękny uśmiech w sam raz na wiosnę! Henry Saka stwierdził, iż „uśmiech jest najkrótszą drogą do drugiego człowieka” i trudno się z tym nie zgodzić, gdyż to właśnie pierwsze wrażenie i przyjazny, szczery uśmiech mogą zdziałać cuda. Wiosna to zazwyczaj czas wielu imprez rodzinnych i towarzyskich: komunie, urodziny, święta wielkanocne, podczas których każdy chce się perfekcyjnie prezentować np. na zdjęciach. Tylko co zrobić, gdy nasze zęby są przebarwione od picia hektolitrów kawy czy czarnej herbaty i palenia papierosów? Rozwiązanie jest bardzo proste – jeśli nie jesteście zadowoleni z koloru waszych zębów, warto zastanowić się nad profesjonalnymi zabiegami znacznie poprawiającymi ich estetykę: czyszczenie zębów (scaling), usunięcie nagromadzonego osadu, polerowanie przy pomocy piaskarki oraz fluoryzacja wpływają nie tylko na wygląd zębów, ale także chronią je przed wieloma poważnymi chorobami, takimi jak m.in. próchnica czy paradontoza. Biały uśmiech na wiosnę Gdy zęby są dokładnie oczyszczone i wzmocnione można także zdecydować się na ich wybielenie. Wybielanie zębów domowymi sposobami nie zawsze jest skuteczne, a efekty naszych starań mogą rozczarowywać, dlatego koniecznie zaufajmy specjalistom. Dobry stomatolog podpowie najskuteczniejszą i przynosząca najlepsze efekty metodę: nakładkową lub naświetleniową. Wybielenie zębów nie zmienia koloru plomb, dlatego jeśli w przednich zębach mamy wypełnienia trzeba je będzie również wymienić na jaśniejsze. Piękny, śnieżnobiały uśmiech przywróci wam pewność siebie i diametralnie zmieni image. Pamiętajmy, iż w przypadku trwałych przebarwień zębów wybielanie zębów nie będzie wystraczające, stąd też polecamy porcelanowe licówki. Zaletą licówek jest fakt, iż przy ich pomocy możemy nadać zębom pożądany kształt, usunąć przerwę między nimi zamaskować ukruszony czy też uszkodzony ząb. Mamy także dobrą wiadomość dla osób z wadą zgryzu lub pokrzywionymi zębami. Współczesna stomatologia daje możliwość leczenia wad zgryzu także u osób dorosłych. Najbardziej podstawowymi aparatami stałymi są aparat tradycyjny i aparat samoligaturujący. Koszt aparatu tradycyjnego jest niższy, a do trzymania łuku w zamkach wykorzystywane są elastyczne ligatury (tzw. gumeczki), które mogą być całkowicie niewidoczne lub też według uznania – w modnych kolorach. W przypadku aparatu samoligaturującego nie musimy tak często przychodzić na wizyty kontrolne i wymianę „gumeczek”, bo aparat ich nie posiada, każdy zamek ma wbudowaną klapkę do trzymania łuku. Noszenie aparatu wbrew pozorom nie wymaga od nas wielu wyrzeczeń, istotne jest, aby zwrócić szczególną uwagę na higienę jamy ustnej – oczyszczanie, nitkowanie elementów aparatu po każdym posiłku. Zachęcamy, aby zadbać o swoje zęby, aby jak najczęściej i bez wstydu móc się uśmiechać, bo jak powiedział Wiktor Hugo: „uśmiech jest jak słońce, które spędza chłód z ludzkiej twarzy”, dzięki niemu złagodzimy wiele trudnych, napiętych sytuacji i być może zyskamy nowych znajomych czy przyjaciół. # zdrowy uśmiech # gabinet dentystyczny # fluoryzacja # licówki # białe zęby

Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Usługi stomatologiczne, Zdrowie

Zabiegi stomatologiczne, które warto wykonać aby mieć zdrowe i piękne zęby

dentysta24h.olsztyn.pl / 28/03/2018

Nie trzeba nikogo przekonywać, iż stan uzębienia ma zasadniczy wpływ na nasze samopoczucie, samoocenę i pewność siebie. Zdrowe i śnieżnobiałe zęby są niekwestionowaną wizytówką człowieka. Mimo dużego postępu, jaki nastąpił w ostatnim czasie w stomatologii i protetyce, nie brakuje osób lekceważących temat zdrowia i higieny zębów. Chociaż wszyscy wiedzą, że lepiej zapobiegać niż leczyć to mimo wszystko najczęściej zabiegi pielęgnacyjne zębów ograniczają się wyłącznie do szczotkowania i nitkowania zębów. Kluczem do sukcesu jest systematyczne dbanie o higienę jamy ustnej, co oznacza profesjonalnie przeprowadzane zabiegi higienizacyjne. W naszym artykule prezentujemy zabiegi stomatologiczne, o których powinniśmy pamiętać, aby mieć zdrowe i piękne zęby. PROFILAKTYCZNE ZABIEGI STOMATOLOGICZNE Usuwanie kamienia Codzienne szczotkowanie i nitkowanie zębów niestety nie uchroni naszych zębów przed kamieniem nazębnym, który powstaje osadzających się na zębach z resztek jedzenia, bakterii znajdujących się w jamie ustnej oraz substancji zawartych w ślinie. Pierwszą oznaką kamienia jest ciemniejsza obwódka przy krawędzi dziąseł – jest to tzw. kamień naddziąsłowy. Z czasem narasta coraz bardziej i zaczyna wystawać nad dziąsła. Finalnie mocno przylega do zębów stając się twardym, brązowym nalotem. Resztki mogą także gromadzić się pod dziąsłami, tworząc tzw. kamień poddziąsłowy. Jest on niewidoczny, jednakże przyczynia się do powstawania np. krwawienia dziąseł podczas mycia zębów czy gryzienia pokarmów. Pamiętajmy, iż nieusuwany kamień może prowadzić do takiej groźnej choroby, jaką jest paradontoza. Usuwanie kamienia odbywa się podczas zabiegu scalingu. Scaling – na czym polega? Skuteczne i bezbolesne usuwanie kamienia jest możliwe wyłącznie w gabinecie stomatologicznym. Obecnie bardzo rzadko stosuje się ręczne zdejmowanie kamienia za pomocą narzędzi zakończonych haczykiem. Ta metoda nie tylko trwa bardzo długo, to jeszcze nie daje możliwości usunięcia całego kamienia. Poza tym przy ręcznym odłupywaniu twardej płytki nazębnej dentysta z łatwością może skaleczyć dziąsła. Najlepsza metoda pozbycia się kamienia to scaling ultradźwiękowy. Stomatolog podczas zabiegu korzysta z nowoczesnych urządzeń, jakimi są skalery, których wibrujące końcówki wytwarzają ultradźwięki, czyli fale o wysokiej częstotliwości. Gdy głowica skalera zostanie przyłożona do zęba to spowoduje precyzyjne kruszenie i odpryskiwanie kamienia nawet z przestrzeni między zębami. Pacjenci cierpiący na nadwrażliwość zębów lub też mający odsłonięte szyjki zębowe mogą mieć nieprzyjemne odczucia. Dlatego w takich przypadkach warto rozważyć znieczulenie. Dlaczego warto przeprowadzać scaling? Nieusuwany kamień może powodować stany zapalne zębów, osłabia korzenie. Zabieg scalingu zaleca się wykonywać raz lub dwa razy do roku. Jego częstotliwość tak naprawdę zależy od naszych nawyków i zachowań: czy często pijemy czarną kawę i herbatę, czy palimy papierosy i czy nasza dieta jest bogata w węglowodany. Scalingu ultradźwiękowego nie należy wykonywać u pacjentów posiadających wszczepiony rozrusznik serca oraz kobietom w ciąży w I i III trymestrze. Narodowy Fundusz Zdrowia refunduje wykonanie scalingu raz do roku. Piaskowanie zębów Zalegający na zębach i między nimi miękki, czarny osad wymaga piaskowania. Stomatolog dodatkowo oczyszcza i wygładza zęby przy pomocy specjalnej pasty, szczoteczki lub gumki. Taki zabieg jest nazywany polishing, czyli polerowanie powierzchni zębów. Piaskowanie – na czym polega? Piaskowanie ma na celu oczyszczenie tych miejsc, do których nie mógł dotrzeć skaler, np. trudno dostępnych przestrzeni międzyzębowych przy mocno stłoczonych zębach. Stomatolog przyłożoną końcówką piaskarki (wydobywającymi się z niej pod ciśnieniem ziarenkami piasku) usuwa osad ze szkliwa. Polishing, czyli polerowanie ma miejsce przy pomocy nałożonej na tradycyjne urządzenie do borowania zębów specjalnej szczoteczki lub gumki oraz pasty polerującej zawierającej substancje ścierne. Zęby zostają wygładzone i pozbawione wszelkich nierówności, dzięki szybko obracającej się głowicy. Piaskowanie znacznie poprawia wygląd naszych zębów, które stają się jaśniejsze, ale co ważne – nie zmieniają swojego naturalnego koloru. Piaskowanie zaleca się powtarzać co pół roku. Zabieg może być połączony ze scalingiem i polerowaniem, przez co zauważymy, iż zęby są bardziej błyszczące. Pamiętajmy, iż dzięki regularnemu piaskowaniu zapobiegniemy rozwojowi bakterii, chorobom zębów i dziąseł oraz zachowamy estetyczny wygląd zębów. Należy jednak zaznaczyć, że niektórych przebarwień nie da się usunąć w ten sposób. Dotyczy to trwałych przebarwień w zakresie szkliwa np. po leczeniu tetracyklinami i preparatami żelaza. Jeśli obawiacie się, iż piaskowanie może boleć to pragniemy rozwiać wasze wątpliwości – zabieg ten jest bezbolesny, może jedynie powodować nieprzyjemne uczucie wynikające z użycia strumienia wody uderzającego o zęby, dyskomfort może być także wynikiem słonego posmaku w ustach – duża ilość środka do piaskowania. Fluoryzacja Wielu osobom wydaje się, iż zabieg fluoryzacji dotyczy wyłącznie najmłodszych, jednakże dorośli również w ten sposób powinni chronić swoje zęby przed próchnicą. Pasty do zębów czy płyny do płukania zawierają znacznie mniejsze stężenie tego pierwiastka niż fluor używany w gabinecie stomatologicznym. Dlatego warto zadbać o swoje zęby. Doskonałym zabezpieczeniem okaże się profesjonalne pokrywanie zębów fluorem przez higienistkę stomatologiczną. Fluoryzacja to czwarty (obok piaskowania, odkamieniania i polerowania) i ostatni element pakietu higienizacyjnego. Fluoryzacja – na czym polega? Przed nałożeniem preparatu z fluorem powierzchnia zębów musi zostać dokładnie oczyszczona, bez kamienia, osadu. Kolejna czynność to nasycenie płytki zębów fluorem, który stopniowo przenika do szkliwa. Fluor może być aplikowany w postaci pianki podawanej na specjalnych łyżkach, które należy zagryźć na kilka minut w ustach, by fluor mógł wniknąć w szkliwo. Zabieg jest o tyle przyjemny, iż pianki mają kilka bardzo apetycznych smaków: miętowy, truskawkowy, melonowy czy też owoców leśnych. Innym sposobem fluoryzacji jest lakierowanie zębów fluorem za pomocą pędzelka. Fluoryzacja wzmacnia szkliwo i jednocześnie chroni je przed kwasami produkowanymi przez bakterie próchnicowe. Zabieg ten należy wykonywać co pół roku, jeśli lekarz zaobserwuje, iż nasze zęby mają skłonność od próchnicy to należy go powtarzać co 3 miesiące. Stomatolog może także przeprowadzić fluoryzację kontaktową, obejmującą tylko jeden ząb, który jest szczególnie wrażliwy np. na zimno z powodu odsłoniętej szyjki zębowej lub bezpośrednio na mikroodwapnienie w postaci białej plamki na szkliwie. Uwaga!! Fluoryzacji nie powinno się wykonywać przed i po zabiegu wybielania zębów. ZABIEGI STOMATOLOGII ESTETYCZNEJ Wybielanie Nic tak nie dodaje nam uroku jak śnieżnobiałe zęby. W poradnikach i magazynach kobiecych możemy przeczytać różne domowe sposób, które pomogą w wybieleniu zębów. Warto mieć na uwadze fakt, iż żadne domowe receptury nie są tak skuteczne i nie przyniosą tak widocznych efektów, jak wybielanie zębów w gabinecie stomatologicznym. Profesjonalny zabieg wybielania zawsze jest poprzedzony kontrolą stanu uzębienia, dzięki czemu lekarz może zaprezentować przewidywane efekty. Często zanim rozpocznie się właściwy zabieg konieczne jest zaleczenie próchnicy czy też wymiana starych plomb. Zęby muszą być też

Estetyka uśmiechu, Innowacyjna stomatologia, Nowoczesna stomatologia

Digital Smile Design – cyfrowe projektowanie uśmiechu – na czym polega?

dentysta24h.olsztyn.pl / 20/03/2018

Zapewne przed niektórymi zalecanymi przez stomatologa zabiegami zastanawialiście się, jak teraz będzie wyglądał wasz uśmiech i czy faktycznie efekty będą zgodne z oczekiwaniami. Nowoczesna stomatologia uchyla rąbka tajemnicy, bo dzięki innowacyjnej metodzie Digital Smile Design możemy zawczasu widzieć finalny efekt leczenia, dzięki czemu będziemy mieć pewność, iż nasza decyzja była słuszna. Piękny uśmiech i zdrowe zęby to część naszego wizerunku, dlatego warto o nie zadbać. Co to jest Digital Smile Design? Często zęby zamiast być powodem do dumy, to są naszym zmartwieniem: krzywe, nierówne zęby, ubytki, przebarwienia czy inne niedoskonałości sprawiają, iż na twarzy próżno szukać radosnego, szczerego uśmiechu. Ratunkiem jest leczenie stomatologiczne, jednakże i to nie zawsze jest zgodne z tym, czego oczekiwaliśmy. Dlatego aby uniknąć błędów i rozczarowań warto zdecydować się na DSD. Twórcą tej metody jest brazylijski dentysta Christian Coachman. Ten stomatolog zwrócił słusznie uwagę na fakt, iż nawet najlepsi specjaliści mogą mieć problemy z precyzyjnym przekazaniem sobie wytycznych zawartych w planie leczenia. Ponadto mimo szczegółowego opisu poszczególnych etapów leczenia pacjenci czasem spodziewają się innego efektu końcowego. Zatem najlepszym rozwiązaniem jest przygotowana wcześniej wizualizacja planu leczenia, dzięki której jest możliwe poznanie końcowego rezultatu na podstawie symulacji. Digital Smile Design jest zaprojektowany indywidualnie, zatem nowy uśmiech będzie wyrażał naszą osobowość, bez pominięcia fizycznych cech twarzy. Digital Smile Design w nieinwazyjny sposób pozwala na skorygowanie nawet bardzo silnych wad uzębienia czy zgryzu. Metoda ta jest doskonałą alternatywą dla aparatów ortodontycznych, których efekty osiąga się z powodzeniem, ale wymagają o pacjenta wielu wyrzeczeń i samozaparcia. Aparaty ortodontyczne przesuwają naturalne zakotwiczenie zęba, natomiast w przypadku DSD zmienia się układ korony zęba i jego oś względem korzenia. Zaletą w stosunku do aparatów ortodontycznych jest stosunkowo krótszy czas leczenia. Zamierzony efekt możemy osiągnąć w zaledwie kilkanaście tygodni. Metoda ta daje pacjentowi możliwość kształtowania uśmiechu – od początku do końca – wie on jak jego zęby, które tworzą uśmiech, będą wyglądać. Stomatologia artystyczna Cyfrowe projektowanie uśmiechu umożliwia precyzyjne określenie oczekiwań pacjentów oraz gwarantuje ich spełnienie. Obecnie zęby nie tylko muszą być zdrowe, ale także muszą się doskonale prezentować, czego najlepszym przykładem jest piękny uśmiech (tzw. Hollywood smile), współgrający z cechami psychiki i osobowością. DSD daje większe możliwości niż w przypadku konwencjonalnej stomatologii. Poszczególne etapy DSD Podczas konsultacji w gabinecie stomatologicznym zostanie wykonana seria zdjęć i filmików twarzy, mimiki, uśmiechu. Stomatolog przeprowadza również szczegółowy wywiad, którego celem jest poznanie cech osobowości oraz wyobrażeń o pięknym, nowym uśmiechu. Kolejny etap to analiza zależności między zębami, ustami, uśmiechem a rysami twarzy i mimiką, wyrażającą emocje. Przy pomocy specjalnych cyfrowych plansz lekarz projektuje nowy uśmiech. Cały czas projekt jest konsultowany z pacjentem, który aktywie uczestniczy w jego tworzeniu. Dostosowujemy metody do stanu uzębienia. Przy niedoskonałości w wyglądzie zębów i nierówności linii górnej oraz dolnej pracujemy nad ich odpowiednim kształtem, a także wysokością. Osoby z wadami zgryzu mają pobierane wyciski zębów. Następnie technik protetyczny ustawia nową wysokość zgryzu, czyli układ szczęki do żuchwy – i w taki sposób uzyskujemy jego nowe ustawienie. W efekcie powstaje przejrzysty plan leczenia. W pracy nad planem leczeniem są zazwyczaj zaangażowani także dentyści różnych specjalności: ortodonta, chirurg czy też pracownia protetyczna. Plan uwzględnia przewidywany czas leczenia, częstotliwość wizyt oraz pomaga zaplanować wydatki. Ostatnim etapem jest przygotowanie w pracowni protetycznej wzoru uśmiechu, który będzie przymierzony przez pacjenta. Po nałożeniu tymczasowych licówek pacjent wraz z lekarzem prowadzącym podejmują decyzję, czy dany model spełnia oczekiwania, czy należy go w jakiś partiach ulepszyć, na przykład skrócić lub wydłużyć któryś z zębów lub poprawić kolor licówki. DSD daje możliwość wyboru i dopasowania do typu karnacji najbardziej adekwatnego odcienia nowych zębów. Finalnie przygotowany model jest wypalany w specjalnym piecu. Metoda DSD to rewolucja w protetyce, gdyż pozwala na zobaczenie się w nowej odsłonie jeszcze zanim skończymy leczenie. Nowe zęby dzięki temu wyglądają bardziej naturalnie, są dopasowanie do kształtu twarzy, mimiki, konturu ust, ich koloru. Zęby nie wyglądają sztucznie lub jakby były na siłę dopasowane. # DSD # digital smile design # nowoczesna stomatologia # stomatologia artystyczna # cyfrowe projektowanie uśmiechu # wizualizacja planu leczenia # piękny uśmiech

Bez kategorii, Ogólnie, Zdrowie

Studia stomatologiczne: co czeka na przyszłych studentów tego kierunku?

dentysta24h.olsztyn.pl / 13/03/2018

Wybór kierunku studiów to bardzo poważna decyzja, która ma wpływ na całe dorosłe życie, dlatego powinna być ona bardzo dobrze przemyślana. Rokrocznie ogromną popularnością cieszą się kierunki lekarskie, w tym kierunek lekarsko- dentystyczny. Studia stomatologiczne to przede wszystkim prestiż społeczny, stabilność i pewność zatrudnienia oraz możliwości ciągłego rozwoju zawodowego. Jakie są cienie i blaski nauki na tym kierunku? Kierunek lekarsko-dentystyczny znajduje się na większości uczelni medycznych lub wydziałów medycznych innych uczelni. Studia stomatologiczne mogą być także płatne (niejako zaoczne) – również na uczelniach publicznych. Trzeba jednak zaznaczyć, że decydując się na studiowanie stomatologii w takim trybie musimy być przygotowani na wysokie czesne (ok. 40 tysięcy złotych za rok akademicki). Studia stomatologiczne trwają 5 lat, a po ich ukończeniu uzyskuje się dyplom lekarza-dentysty. Aby myśleć o tym kierunku należy mieć wybitne wyniki na maturze (najczęściej rozszerzonej, gdyż podstawowa jest punktowana niżej) z biologii, chemii i fizyki, gdyż na jedno miejsce (w zależności od uczelni) ubiega się od 20 do 60 osób. Przejście przez gęste sito rekrutacji tak naprawdę jest dopiero początkiem tego, co czeka na studentów tych niełatwych studiów. Kandydaci na studia powinni zdawać sobie sprawę, iż będą musieli zmierzyć się z przyswojenie dużych ilości materiału (czasem nawet z dnia na dzień) w trakcie studiów. Oczywiste jest, iż dobry dentysta musi mieć rozległą wiedzę medyczną, na bieżąco uzupełnianą i aktualizowaną poprzez uczestnictwo w kursach, szkoleniach, seminariach czy sympozjach. Studia stomatologiczne: wiedza teoretyczna to podstawa Studia stomatologiczne kojarzą się przede wszystkim z zarwanymi nocami i tonami opasłych podręczników – obraz ten niewiele różni się od rzeczywistości, gdyż przyszli lekarze muszą zgłębić niezbędną, bardzo szeroką wiedzę podręcznikową. Na wielu forach można przeczytać opinie obecnych studentów stomatologii, którzy ostrzegają, iż te studia wymagają wkucia wielu informacji, jednakże mimo to wielu maturzystów nie zniechęca się, gdyż pragnie zrealizować swoje marzenia o pracy w gabinecie stomatologicznym. Jakie przedmioty poznają przyszli dentyści? Wśród przedmiotów nauczania na kierunku lekarsko- dentystycznym znajdują się: anatomia człowieka, histologia, cytofizjologia i embriologia, biofizyka, biologia, chemia zintegrowana z materiałoznawstwem, biochemia, technologie informacyjne, pierwsza pomoc medyczna, historia stomatologii, stomatologia zachowawcza przedkliniczna, endodoncja przedkliniczna, periodontologia przedkliniczna, ergonomia w stomatologii, stomatologia społeczna, materiałoznawstwo stomatologiczne, fizjologia człowieka, fizjologia narządu żucia, psychologia kliniczna, mikrobiologia i immunologia, protetyka, patofizjologia, radiologia, zdrowie publiczne, patologia jamy ustnej, farmakologia, pediatria, radiologia stomatologiczna, choroby wewnętrzne, chirurgia i onkologia, choroby zakaźne, stomatologia dziecięca i profilaktyka stomatologiczna, mikrobiologia jamy ustnej, statystyka medyczna, neurologia, radiologia stomatologiczna, okulistyka, chirurgia stomatologiczna, farmakologia kliniczna, choroby przyzębia, choroby błony śluzowej, chirurgia szczękowo-twarzowa i onkologia, ortodoncja, otolaryngologia, medycyna sądowa, gerostomatologia. Program studiów, poza przedmiotami ściśle związanymi z profesją stomatologa, obejmuje także przedmioty ogólnomedyczne, w tym niezbędną w pracy lekarza – łacinę. Studenci stomatologii odbywają wiele zajęć praktycznych z różnych dziedzin medycyny, przykładowo praktykę pielęgniarską, lekarską na chirurgii ogólnej, internie lub na chirurgii szczękowo – twarzowej, praktykę stomatologiczną, asystentki stomatologicznej czy kliniczną, obejmującą procedury kliniczne. Dzięki czemu poznają pracę stomatologa z różnych perspektyw. Praktyka czyni mistrza Sama wiedza teoretyczna nie wystarczy, aby po 5 latach studiów absolwent był dobrze przygotowanym do wykonywania zawodu, dlatego też większość czasu studenci spędzają realizując zadania o charakterze praktycznym, z roku na rok nabywając nowe, przydatne umiejętności. W trakcie ostatnich lat studiów młodzi przyszli lekarze mają już bezpośredni kontakt z pacjentem oraz są zapoznawani z wykonywaniem wybranych procedur medycznych. Umiejętności po ukończeniu kierunku Osoba, która ukończyła studia stomatologiczne ma wiedzę w zakresie medycyny, nauk przyrodniczych oraz stomatologii, a także edukacji prozdrowotnej, zatem jest przygotowana do prowadzenia praktyki lekarza-dentysty, diagnozowania najczęstszych chorób, zajmowania się profilaktyką, leczeniem i promocją zdrowia oraz zarządzania w ochronie zdrowia. Absolwenci niekoniecznie muszą otwierać własne gabinety stomatologiczne, ale mogą pracować w publicznych i niepublicznych zakładach opieki zdrowotnej, instytutach naukowo – badawczych i ośrodkach badawczo – rozwojowych czy też zajmować się propagowaniem edukacji prozdrowotnej. Zawód stomatologa to nie tylko wyuczona wiedza i profesjonalizm, ale także empatia, cierpliwość i zrozumienie pacjenta, który przychodzi do gabinetu stomatologicznego, aby otrzymać pomoc. Dobry stomatolog to także osoba, która swoją pracę wykonuję z zamiłowanie, gdyż pasja zawodowa chroni dentystę przed tzw. wypaleniem. # studia stomatologiczne # kierunek lekarsko-dentystyczny # lekarz stomatolog # dobry dentysta # pasja zawodowa # profesjonalizm # doświadczenie

Choroby przyzębia, Estetyka uśmiechu, Innowacyjna stomatologia, Nowoczesna stomatologia, Ogólnie, Protezy zębowe, Usługi stomatologiczne, Zdrowie

Stomatologia przyszłości – jak będzie wyglądać wizyta u dentysty za 20 lat?

dentysta24h.olsztyn.pl / 06/03/2018

Współczesna stomatologia z każdym rokiem zyskuje nowe możliwości leczenia zębów i poprawy estetyki uśmiechu. Naukowcy cały czas udoskonalają obecne metody oraz pracują nad pionierskimi rozwiązaniami, które zaspokoją wciąż rosnące wymagania pacjentów. Jakie nowości stomatologiczne czekają już wkrótce na pacjentów w każdym gabinecie? Jak będzie wyglądała stomatologia przyszłości? Na te pytania odpowiemy w naszym najnowszym artykule, zachęcamy do zapoznania się z nim! Trzecie zęby – niekoniecznie sztuczne, czyli czym są biozęby. Obecnie o trzecich zębach mówi się w kontekście protezy zębowej, jednakże już wkrótce może się to zmienić, gdyż od kilku lat specjaliści pracują nad innowacyjnym, przełomowym odkryciem, który z powodzeniem będzie mógł zastąpić implanty zębowe oraz protezy zębowe. Mowa o trzecich zębach, hodowanych z komórek, które mogłyby normalnie urosnąć. Jak to jest możliwe? Naukowcy z Londynu postanowili połączyć namnożoną tkankę dziąsłową pacjentów z mysimi komórkami mezenchymatycznymi, dzięki czemu uzyskano hybrydowe zęby ze szkliwem, zębiną oraz korzeniami. Badacze udowodnili, iż komórki nabłonkowe z dziąseł dorosłego człowieka mogą właściwie wchodzić w interakcję z wywołującym wzrost zęba sygnałami z tkanki mezenchymatycznej (embrionalnej). Istotne jest, iż w trakcie tej konwersji tworzą się także korzenie oraz korona. Kolejnym celem brytyjskich naukowców jest identyfikacja kultury dojrzałych komórek mezenchymatycznych w ciele człowieka, przez co byłaby możliwa indukcja wytwarzania zębów w laboratoriach. Brytyjczycy podkreślają, że łatwo dostępne u dorosłych ludzi komórki nabłonka są naturalnym źródłem dla produkcji biozębów. Produkcja komórek mezenchymalnych zarodków zębowych to kwestia niedalekiej przyszłości. Stomatologia przyszłości: zęby wyleczą się same, czyli bioaktywne wypełnienia Kolejną nowością jest nowy rodzaj wypełnień, który nie tylko uzupełni ubytek, ale także będzie stymulował własne komórki macierzyste pacjenta do regeneracji miazgi i otaczającej ją zębiny. Nad bioaktywnym wypełnieniem pracował zespół złożony z badaczy University of Nottingham i Harvard University. Opracowany przez nich syntetyczny biomateriał może być używany w taki sam sposób jak tradycyjne wypełnienie stomatologiczne, jednakże nie jest on toksyczny dla komórek. Bioaktywne wypełnienie zębów może na tyle efektywny, iż zostanie wyeliminowane leczenie kanałowe. Warto dodać, iż ten wynalazek naukowców zdobył nagrodę w konkursie Royal Society of Chemistry’s Emerging Technologies. Nagroda jest przepustką dla laureatów, aby ich nowatorskie osiągnięcie znalazło swoje zastosowanie w przemyśle. Wśród materiałów bioaktywnych wymienia się materiały wytworzone w technologii Embrace. Jednym z ich przedstawicieli jest Activa BioActive Restorative. Activa BioActive są pierwszymi żywicami stomatologicznymi, które doskonale imitują właściwości fizyczne i chemiczne zęba. Tworzywo to zawiera w sobie trzy kluczowe komponenty: bioaktywną matrycę żywiczną, absorbujący wstrząs trzon żywiczny wzmocniony kauczukiem oraz reaktywne wypełniacze glasjonomerowe, dzięki czemu ten materiał bioaktywny cechuje się odpornością, estetyką i fizycznymi właściwościami kompozytów, a jednocześnie dostarcza znacznie więcej fluoru niż glasjonomery. Zatem można powiedzieć, że produkty Activa łączą wszystkie zalety kompozytów i glasjonomerów, równocześnie minimalizując wady tych tworzyw. Materiał bioaktywny zabezpiecza także wypełnienia przed mikroprzeciekiem bakteryjnym, uwalniając jony wapnia, fosforu i fluoru, co zapewnia długoterminowe korzyści dla chorego. Ponadto, swoim wyglądem przypomina on naturalny ząb oraz jest twardy, odporny na nacisk, zużycie, odpryskanie czy ukruszenie. Nowoczesne leczenie kanałowe W kwestii leczenia kanałowego – od dłuższego czasu trwają badania nad innymi metodami, które będą przynosić lepsze efekty niż dotychczasowa endodoncja. Endodoncja regeneracyjna (ang. regenerative endodontics) skupia metody leczenia, polegające na regeneracji urazowo lub zapalnie zmienionej miazgi, gdyby jednak miało miejsce jej rozległe uszkodzenie lub śmierć to należy ją usunąć i zastąpić nowo wytworzonym konstruktem. Dzięki endodoncji regeneracyjnej zostaną zachowane nie tylko funkcje zęba, ale i jego żywotność. Leczeniem laserowe zębów – alternatywa dla tradycyjnych metod Laser ma szerokie zastosowanie w stomatologii. Współcześnie w większości gabinetów stomatologicznych możemy znaleźć takie urządzenie. Za sprawą lasera jest możliwe szybsze wyleczenie stanów zapalnych, rany goją się szybciej oraz występuje mniejszy obrzęk powstały po różnych zabiegach dentystycznych. Laserowe leczenie zębów ma także zastosowanie w wyeliminowaniu objawów szczękościsku, zapobiega stanom zapalnym i jest wykorzystywane w leczeniu nerwobólów. Pozwala zmniejszyć krwawienie i przyspieszyć gojenie po zabiegu. Laser stomatologiczny znacznie przyspiesza gojenie się ran po zabiegach ekstrakcji, przecinania wędzidełka i resekcji, a także jest pomocny w przewlekłych zapaleniach tkanki okołozębowej. Leczenie próchnicy wiązką lasera jest bezbolesne. Można także używać lasera w szeroko pojętej periodontologii. Ciekawostką, jest fakt, iż zabieg wykonany przy pomocy specjalistycznego lasera może także zmniejszyć występowanie nocnych bezdechów, a tym samym amplitudę chrapania. Stomatologia przyszłości, czyli zastosowanie metody CAD/CAM Podstawą stworzenia najwyższej jakości uzupełnień protetycznych, zarówno stałych, jak i ruchomych są nowoczesne technologie komputerowe. Dzięki nim jest możliwe wykonanie prac protetycznych za pomocą nowych metod i z wykorzystaniem innowacyjnych materiałów. Taką technologią komputerową jest metoda CAD/CAM, czyli komputerowe wspomaganie projektowania i frezowania pełnoceramicznych uzupełnień protetycznych. Tradycyjne przygotowanie uzupełnienia zajmuje sporo czasu i wymaga od pacjenta przynajmniej kilku wizyt w gabinecie stomatologicznym, aby pobrać wyciski. CAD/ CAM znacznie usprawnia całą procedurę, a prace protetyczne wyróżniają się kilkukrotnie większą wytrzymałością na naprężenia niż tradycyjne prace protetyczne. Co oznacza CAD/CAM? CAD to skrót od angielskiego terminu Computer Aided Design, co można przetłumaczyć jako komputerowo wspomagane projektowanie. Tradycyjny wycisk zostaje zastąpiony przez skanowanie kamerą 3D opracowanych zębów. Dzięki temu zostaje stworzony wirtualny, trójwymiarowy model, który jest o wiele dokładniejszy i bardziej precyzyjny od zwykłego modelu protetycznego. CAM jest również skrótem od angielskiego słowa Computer Aided Manufacturing, czyli komputerowo wspomagane wykonanie. Tym mianem opisujemy specjalistyczne oprogramowanie, które jest niezbędne, aby precyzyjne wykonać zaprojektowany wirtualnie obiekt. Wirtualny projekt zostaje urzeczywistniony za sprawą frezarki, czyli niezwykle dokładnego urządzenia sterowanego przez procesory, umożliwiającego prowadzenie różnych narzędzi takich jak wiertła, frezy, kamienie, diamenty po obrabianych materiałach. Technologia CAD/CAM wnosi nową jakość, gdyż dzięki niej można wykonywać uzupełnienia protetyczne z najlepszych materiałów i z największą precyzją. Przygotowane uzupełnienia są nieprawdopodobnie dokładnie wykonane (dokładność sięga 0,2 mikrometrów), co nie jest możliwe do uzyskania w tradycyjnej protetyce. Co więcej, uzupełnienia idealnie odwzorowują kształt i kolor naturalnych zębów. Zaletą technologii CAD/ CAM jest także możliwość zobaczenia efektów pracy protetyka wcześniej – pacjent cały czas ma wgląd, może obejrzeć cyfrowy model zębów i dziąseł wraz z uzupełnieniem protetycznym na ekranie komputera, a tym samym ma pewność, iż finalny efekt będzie zgodny z jego oczekiwaniem. Ultracienkie licówki – piękny uśmiech na życzenie Do nowości stomatologicznych zalicza się także ultracienkie licówki (inaczej zwane jako chipsy), które są wykonane z porcelany. W odróżnieniu od tradycyjnych licówek mają one zaledwie 0,2 mm, a ich założenie nie wymaga oszlifowania zęba. Ultracienkie licówki pozwalają nadać zębom pożądany, nowy kształt oraz

ul. Pstrowskiego 14D/1; 10-602 Olsztyn

89 543 60 67

513 100 313

Support@doctordent.pl

Author name: dentysta24h.olsztyn.pl