89 543 60 67

513 100 313

Author name: dentysta24h.olsztyn.pl

nitkowanie zębów
Choroby przyzębia, Higiena jamy ustnej, Ogólnie, Profilaktyka, Zdrowie

Flosser – łatwiejsze nitkowanie zębów

Na łamach naszego bloga wielokrotnie pisaliśmy o tym, jak ważna jest codzienna higiena jamy ustnej, dzięki której możemy ustrzec się przed wieloma, bardzo groźnymi chorobami, takimi jak m.in. próchnica. W naszym dzisiejszym artykule pragniemy zaprezentować przyrząd, dzięki któremu oczyszczanie przestrzeni międzyzębowych będzie znacznie łatwiejsze i przyjemniejsze. Flosser, bo to właśnie o nim mowa, to niepozorny, ale niezwykle pomocny sprzęt. Jak go używać i jaki wybrać? Nitkowanie zębów dziecinnie proste! Aby móc się pochwalić pięknym, białym uzębieniem nie wystarczy samo szczotkowanie zębów czy też płukanie ust płynem, ale należy także regularnie oczyszczać przestrzenie międzyzębowe, gdzie najczęściej gromadzą się trudne do usunięcia zwykłą szczoteczką do zębów resztki. Szczoteczka dociera zazwyczaj jedynie do trzech z pięciu powierzchni każdego z naszych zębów, zatem konieczny będzie inny sprzęt. W tym celu zazwyczaj sięgamy po nitkę dentystyczną. Jej użycie niektórym sprawia niemały problem, szczególnie jeżeli zęby są bardzo ciasno ułożone. Część pacjentów właśnie z tego powodu rezygnuje z używania nici dentystycznej, a przecież wystarczy zastąpić ją flosserem. Czym jest flosser? Flosser, tak jak tradycyjna szczoteczka ma rękojeść do trzymania, na niej znajduje się woskowana nić. Pacjenci zazwyczaj narzekali na czyszczenie przestrzeni między tylnymi zębami, flosser z powodzeniem dotrze także i tam. Zaletą flossera jest niewielki rozmiar – możemy go nosić w torebce czy plecaku wraz z innymi artykułami higienicznymi. Ponadto flosser jest niezwykle higieniczny, nici dentystycznej nie trzymamy w palcach, a flosser jednorazowego użytku od razu wyrzucamy. Warto wiedzieć, iż niektóre flossery mają nie tylko wymienne główki, ale także dozownik długości nici oraz ostrze służące do jej odcinania. Rodzaje flosserów Obecnie na rynku są dostępne dwa rodzaje flosserów: tradycyjny oraz elektryczny. Flossery tradycyjne Flosser tradycyjny nazwany jest także niciowykałaczką. Producenci tego sprzętu zazwyczaj wyposażają go zarówno w wykałaczkę, jak i nić dentystyczną oczyszczające kamień nazębny i nalot nazębny oraz skrobaczkę do języka, pozwalającą usunąć znajdujące się na nim zanieczyszczenia. Jak widzimy, flosser to urządzenie bardzo praktyczne, spełniający 3 funkcje, który bez wątpienia poprawia wygląd jamy ustnej. Flossery tradycyjnej mogą być jednorazowego lub wielokrotnego użytku. Flossery elektryczne Drugi rodzaj to flossery elektryczne. Tak jak szczoteczka elektryczna flosser jest zasilany baterią. Końcówka urządzenia jest nylonowa. Warto wspomnieć, iż flosser elektryczny wykonuje około 10 000 ruchów na minutę. Jak często należy wymieniać końcówkę? Średnio co 3 dni. Dentyści polecają stosowanie takiego urządzenia do codziennej higieny jamy ustnej zwłaszcza osobom mającym mosty, kiedy to dokładne oczyszczanie przestrzeni międzyzębowych jest utrudnione. W jaki sposób należy używać flosser? Flosser to udoskonalona nić dentystyczna, zatem wystarczy wybrać właściwą przestrzeń międzyzębową, delikatnie wsunąć go do niej i czyścić boki zębów. Pamiętajmy, by nić dentystyczną ostrożnie przesuwać ku górze i w dół, aby nie uszkodzić dziąseł. Nieuważne, zbyt mocne ruchy mogą spowodować krwawienie. Przestrzenie międzyzębowe należy czyścić co najmniej raz dziennie. Cena Zakup tego niezwykle pomocnego urządzenia nie będzie ogromnym wydatkiem, gdyż flosser tradycyjny kosztuje około 12 zł za 40 sztuk. Jeśli natomiast wolimy flosser elektryczny to należy przeznaczyć ok. około 60-70zł, dodatkowo wymienne nylonowe końcówki oscylują w okolicach 40-50zł za 30 sztuk. Warto zainwestować w zakup tego sprzętu, gdyż skutki naszych zaniedbań mogą być groźne dla naszego zdrowia.   # flosser # kamień nazębny # białe zęby # higiena jamy ustnej # flosser tradycyjny # flosser elektryczny # nalot nazębny # choroby dziąseł # próchnica # nitkownanie zębów # szczoteczki międzyzębowe

profesjonalna higienizacja zębów
Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Usługi stomatologiczne

Piaskowanie zębów – najważniejsze informacje

Jednym z zabiegów higienicznych, który pozwala nam na nowo cieszyć się pięknym, śnieżnobiałym uśmiechem jest piaskowanie zębów. Polega on na usunięciu płytki nazębnej oraz powierzchownych przebarwień za pomocą urządzenia zwanego piaskarką. W naszym artykule dokładnie opiszemy najważniejsze zagadnienia związane z piaskowaniem zębów: kiedy należy je wykonać, jakie są zalecenia po piaskowaniu i kto powinien z niego zrezygnować.  Zapraszamy do zapoznania się z materiałem! Kilka słów o płytce nazębnej We wstępie wspomnieliśmy o płytce nazębnej, warto przypomnieć, w jaki sposób ona powstaje. Płytka nazębna to lepki osad o lekko brązowym zabarwieniu, który tworzą pozostałości pokarmów, obumarłych komórek błony śluzowej oraz drobnoustroje zamieszkujące jamę ustną. W momencie gdy nie będziemy regularnie usuwać tego osadu to dojdzie do oblepienia zębów. Znajdujące się pod płytką nazębną bakterie osłabią szkliwo, przez co może zacząć rozwijać się próchnica. Z biegiem czasu płytka nazębna twardnieje, przekształcając się w kamień nazębny. Duże ilości kamienia mogą przyczyniać się do zwiększenia ryzyka zachorowań na schorzenia przyzębia. Pamiętajmy, iż samo szczotkowanie zębów nie wystarczy – konieczne jest także profesjonalne oczyszczanie zębów, czyli piaskowanie zębów. Na czym polega piaskowanie zębów? Do przeprowadzenia piaskowania zębów niezbędna jest specjalna piaskarka stomatologiczna, gdyż to właśnie ona dostarcza strumień wody pod ciśnieniem. Czyszczące działanie wody jest spowodowane dodatkiem drobin czyszczących (wodorowęglan sodu) oraz innych składników (w tym pęcherzyków powietrza), które z łatwością docierają nawet do najtrudniej dostępnych przestrzeni między zębami. W jamie ustnej pacjenta zostaje także umieszczony odsysacz, który zbiera zużyty drobny proszek gromadzący się podczas zabiegu. Gdy zęby zostaną oczyszczone z osadów można przeprowadzić fluoryzację. Zaaplikowanie na oczyszczone zęby lakieru fluorkowego wzmacnia szkliwo. Nie należy się obawiać zabiegu piaskowania zębów, gdyż ono bezbolesne i bezpieczne– jedynie niewielki odsetek pacjentów odczuwa po nim dyskomfort w postaci podrażnienia dziąseł. Taki stan trwa zwykle do 30 min. Jedyną niedogodnością w trakcie piaskowania jest konieczność otwarcia ust przez dość długi czas (do ok. 20-30 minut – zależy to od ilości osadu), pacjenci mają w ustach także  słony posmak płynu dentystycznego. Piaskowanie może przeprowadzić nie tylko dentysta, a także higienistka dentystyczna. Piaskowanie zębów – wskazania i przeciwwskazania Na piaskowanie zębów powinny zdecydować się te osoby, którym zależy na estetycznym wyglądzie i zdrowiu zębów. Bowiem regularne piaskowanie zębów skutecznie usuwa osad i powierzchowne przebarwienia, a także pomaga zapobiegać najczęstszym chorobom jamy ustnej. Należy zaznaczyć, iż piaskowanie nie jest w stanie usunąć trwałych przebarwień, takich jak wrodzone zaburzenia rozwojowe szkliwa, przebarwienia poantybiotykowe czy początkowe plamy próchnicowe. Zabieg ten jest szczególnie polecany, jeśli palimy papierosy, pijemy ogromne ilości kawy lub herbaty. Osoby z tendencją do przebarwień lub też posiadające aparat ortodontyczny lub mające stłoczone zęby koniecznie powinny piaskować zęby. Piaskowanie zębów jest także uzupełnieniem zabiegu skalingu, gdyż usuwa przebarwienia zębów i drobne ilości kamienia nazębnego (pozostałego po zabiegu skalingu). Profesjonalne wybielanie zębów zazwyczaj jest również poprzedzone piaskowaniem zębów. Z reguły, piaskowanie może być wykonane u każdego pacjenta, jednakże istnieją pewne wyjątki. Przeciwwskazaniami do piaskowania zębów jest stan zapalny dziąseł i jamy ustnej, owrzodzenia lub uszkodzenia błon śluzowych oraz zaburzenia czy też nieprawidłowości w funkcjonowaniu płuc. Ponadto zabieg nie może zostać przeprowadzony, jeśli mamy alergię na sodę lub inny składnik używany przez dentystę w trakcie zabiegu. Jak często należy przeprowadzać ten zabieg? Standardowo, jeśli pacjenci dbają o higienę jamy ustnej to wystarczy jeden zabieg co pół roku. Częściej zaleca się piaskowanie u palaczy, osób pijących kawę czy też u osób ze stłoczonymi zębami– nawet co trzy miesiące. Zalecenia po piaskowaniu zębów Pacjenci, którzy zdecydowali się na piaskowanie koniecznie muszą stosować przez najbliższe 48 godzin po zabiegu tzw. białą dietę. Biała dieta, jak sama nazwa wskazuje polega na spożywaniu niebarwiących pokarmów i wystrzeganiu się np. kawy, herbaty, napojów bawiących (cola). Po upływie tego czasu można powrócić do swojego normalnego trybu życia. Miejmy na uwadze fakt, iż to wyłącznie od nas zależy utrzymanie efektów zabiegów, dlatego też tak ważna jest higiena jamy ustnej. Konieczne jest nie tylko szczotkowanie zębów, ale także używanie nici dentystycznej czy płynów do płukania ust.   # piaskowanie zębów # oczyszczanie zębów # piaskarka stomatologiczna# przebarwienia zębów # kamień nazębny # wybielanie zębów # biała dieta # higiena jamy ustnej # polerowanie zębów

urazy mechaniczne zębów
Higiena jamy ustnej, Ogólnie, Zdrowie

Złe nawyki, które niszczą nasze zęby – sprawdź czego należy unikać!

Starasz się postępować zgodnie z zaleceniami swojego stomatologa: szczotkowanie zębów i nitkowanie po każdym posiłku to dla Ciebie norma, ponadto zawsze pamiętasz o regularnej kontroli jamy ustnej w gabinecie stomatologicznym, ograniczasz palenie, ale i tak Twój uśmiech nie jest śnieżnobiały. Dlaczego? Nasz materiał pomoże Ci zrozumieć i poznać szkodliwe nawyki niszczące zęby, dzięki czemu będzie możliwe ich wyeliminowanie. Złe nawyki – Zbyt mocne lub zbyt częste szczotkowanie zębów Powszechnie zwraca się uwagę na właściwe szczotkowanie zębów. Ten zabieg higieniczny nie tylko powinien być wykonywany przynajmniej przez 2 minuty, zgodnie z techniką pokazaną przez higienistkę stomatologiczną, ale także niezbyt mocno. Zbyt silne i częste mycie zębów ściera chroniące je szkliwo, co w przyszłości może spowodować pojawienie się ubytków. Istotny jest także wybór szczoteczki, zbyt twarda może przyczynić się do powstawania podrażnień dziąseł, zatem jeśli mamy tendencję do agresywnego mycia zębów zdecydujemy się na szczoteczkę o miękkim włosiu. Spożywanie kwaśnych potraw a mycie zębów Choć zaleca się szczotkowanie zębów po każdym posiłku to także są wyjątki od tej reguły. Mamy na myśli kwaśne owoce i soki. Kwaśne produkty zmiękczają szkliwo, stąd też jeśli od razu umyjemy zęby jest ono bardziej miękkie i łatwiej ulega uszkodzeniom. Specjaliści radzą więc, aby po spożyciu kwaśnych pokarmów wstrzymać się z czyszczeniem zębów około 1 godziny. Innym problemem związanym ze spożywaniem kwaśnych produktów jest kwasowa erozja szkliwa. Pod tym terminem kryje się powierzchowna utrata tkanek twardych zębów na skutek długotrwałego działania kwasów, znajdujących się w spożywanych przez nas w nadmiernych ilościach pokarmach. Powodem kwasowej erozji może być także inna choroba (np. refluks żołądkowo-przełykowy, bulimia, cukrzyca). W efekcie powstają płaskie ubytki, o zaokrąglonych brzegach, najczęściej pojawiające się na powierzchniach policzkowych lub przedsionkowych zębów. Objawem kwasowej erozji szkliwa jest również nadwrażliwość zębów na zimne, gorące i kwaśne pokarmy. Na jakie produkty musimy zatem uważać? Są to przede wszystkim soki owocowe (pomarańczowy, cytrynowy, grejpfrutowy oraz jabłkowy), świeże owoce (cytrusy, porzeczki, wiśnie, czereśnie, rabarbar) i warzywa (szczaw, brukselka, szparagi, brukiew), herbata owocowa, wino (zwłaszcza białe), napoje gazowane, izotoniczne oraz energetyczne. Wpływ chloru na nasze zęby Osoby często korzystające z basenu powinny zwrócić szczególną uwagę na stan swoich zębów, gdyż nawet nie zdajemy sobie sprawy, jaki ogromny wpływ ma chlorowana woda. Wysokie stężenie chloru w wodzie basenowej może skutkować pojawieniem się przebarwień, erozją szkliwa, a nawet groźnymi chorobami przyzębia. W trakcie pływania postarajmy się, jak najrzadziej nabierać wodę w usta, a po zakończeniu nie tylko należy pamiętać o umyciu całego ciała, ale także szczotkowaniu zębów. Jeśli nie chcemy tego robić na basenie to przynajmniej wypłuczmy usta wodą pitną. Stres – wróg numer jeden naszych zębów Życie bez stresu to dla wielu osób nierealne marzenie. Wymagająca praca, konflikty w życiu prywatnym wyzwalają w nas pokłady negatywnych emocji, które uzewnętrzniają się poprzez różne nawyki. Gryzienie długopisów i ołówków, zaciskanie zębów czy przygryzanie warg i policzków od środka, obgryzanie paznokci – to tylko niektóre przykłady, bo każdy ma niestety swoje szkodliwe nawyki niszczące zęby. Przygryzanie warg i policzków Aby rozładować stres i uspokoić się często pacjenci przygryzają wargi i wewnętrzną stronę policzków. Ten szkodliwy nawyk ma podłoże psychologiczne, a zadawanie sobie bólu w postaci tworzenia ran w jamie ustnej jest formą odreagowania się. Jednakże warto pamiętać, iż krótkotrwała ulga psychiczna jest niczym w porównaniu do licznych uszkodzeń, które mogą przerodzić się w różnego typu stany zapalne. Bruksizm Zgrzytanie zębami to także forma odstresowania się. Niektórzy pacjenci nawet nie są świadomi, gdyż najczęściej w nocy ma miejsce mimowolne zaciskanie zębów. Bruksizm może powodować niszczenie szkliwa oraz kruszenie zębów. Co więcej, z czasem dochodzi również do rozchwiania zębów w dziąsłach, które w skrajnych przypadkach wypadają. Zgrzytanie zębami jest również przyczyną wad zgryzu, częstych bólów głowy, problemów z kręgosłupem bądź dysfunkcji stawów, dlatego jeśli zauważymy lub też usłyszymy od bliskiej osoby, iż w nocy zgrzytamy zębami to koniecznie udajmy się do swojego lekarza, który przygotuje specjalną nakładkę na zęby, chroniąc je przed ścieraniem. Palce w ustach – domena nie tylko małych dzieci Choć wkładanie palców do ust jest kojarzone przede wszystkim z małymi dziećmi, to także dorośli mają z tym nawykiem ogromny problem. Czynność ta jest związana z obgryzaniem paznokci i skórek. Obgryzanie nie tylko nieestetycznie wygląda, ale także niesie ze sobą niebezpieczeństwo wystąpienia infekcji jamy ustnej, bowiem przenosimy z palców ogromne ilości bakterii. Zęby jako otwieracz, nożyczki, itp. Nie masz pod ręką otwieracza do butelek, wiec zamiast niego posługujesz się zębami? A może nie chce Ci się szukać nożyczek, więc odgryzasz taśmę klejącą. To najkrótsza droga do urazów mechanicznych zębów. A może z nudów obgryzasz ołówki? Chyba lepiej zwalczyć pewne zachowania niż potem leczyć urazy mechaniczne zębów? Stan naszej jamy ustnej zależy wyłącznie od nas, dlatego zadbajmy o to, by zapanować nad szkodliwymi uzależnieniami.   # nawyki niszczące zęby # przygryzanie warg i policzków # zgrzytanie zębami # bruksizm # palenie # szczotkowanie zębów # urazy mechaniczne zębów # próchnica # kwasowa erozja szkliwa # higiena jamy ustnej # zapalenie dziąseł # nadwrażliwość zębów

plomba
Estetyka uśmiechu, Nowoczesna stomatologia, Usługi stomatologiczne, Zdrowie

Wypełnienia stomatologiczne – najważniejsze informacje

Gdy zęby zaatakowała próchnica i pojawią się ubytki, konieczne okaże się plombowanie. Wypełnienia stomatologiczne doskonale sprawdzają się także w przypadku ukruszenia czy ułamania się zęba. Współczesna stomatologia oferuje różne rodzaje wypełnień, może to być: porcelana, złoto, żywica kompozytowa lub też powoli odchodzący do lamusa amalgamat. W dzisiejszym artykule pragniemy zaprezentować różne rodzaje wypełnień oraz opiszemy przebieg całego zabiegu plombowania zębów. Co nazywamy wypełnieniami stomatologicznymi? Termin ten odnosi się do różnych metod rekonstrukcji lub odtworzenia zęba (lub kilku z nich). Oczywiście w tym celu stomatolog stosuje specjalne, przeznaczone do tego narzędzia i materiały. Wszystko po to, aby ząb mógł dalej spełniać swoje podstawowe funkcje. Ponadto, wypełnienia stomatologiczne chronią go przed koniecznością usunięcia. Kiedy konieczne jest wypełnienie stomatologiczne zęba? Tak jak wcześniej wspomnieliśmy, wypełnienia stomatologiczne stosuje się w przypadku uszkodzeń mechanicznych zębów lub w zaawansowanym stadium próchnicy. Wtedy też lekarz stomatolog najpierw musi przygotować ząb, dokładnie oczyszczając go z resztek biologicznych, by następnie wypełnić go właściwym materiałem – powszechnie zabieg ten nazywamy plombowaniem. Pamiętajmy, iż należy zdecydować się na uzupełnienie ubytku nie tylko ze względów estetycznych, ale także dla naszego zdrowia i komfortu, ponieważ uszkodzony ząb jest bardziej podatny na działanie bakterii, kwasów, a także zimnych lub gorących potraw. Ząb może reagować bólem, być nadwrażliwy na wszelakie bodźce, znacznie odbierając przyjemność jedzenia. Przebieg zabiegu Aby rozpocząć właściwe czynności, lekarz musi najpierw zapoznać się ze stanem zdrowia zęba. Stomatolog sprawdza zatem, jak rozległy jest ubytek i opracowuje plan leczenia. Kolejno ma miejsce znieczulenie leczonego zęba – warto zaznaczyć, iż nie zawsze jest to konieczne. Jeśli pacjent obawia się bólu czy borowania to zastrzyk znieczulający skutecznie zniweluje nieprzyjemne wrażenia, gdyż już w kilkanaście sekund po iniekcji będzie odczuwalne jego działanie. Gdy pojawi się lekkie mrowienie dziąseł i języka, a także ich drętwienie to znak, iż dentysta może zaczynać. Pierwszym etapem właściwego leczenia zęba jest rozwiercenie go przy pomocy specjalnie do tego przystosowanego wiertełka. Jest to najmniej lubiana czynność, bo borowanie bywa momentami nieprzyjemne, jednakże ma ono bardzo istotne zadanie – oczyszczenie ubytku z resztek jedzenia, zanieczyszczeń i śliny. W trakcie borowania lekarz lub asystentka stomatologiczna wielokrotnie oczyszczają ząb strumieniem wody oraz osuszają go. Od tego zależy skuteczność leczenia, gdyż jeśli cały proces zostanie wykonany niedostatecznie starannie – w krótkim czasie ząb ponownie zacznie się psuć. Ostatnim krokiem jest założenie tzw. plomby oraz jej utwardzenie i oszlifowanie. Materiały służące do wypełniania zębów Z roku na rok dentyści dysponują coraz lepszymi, doskonalszymi i bezpieczniejszymi dla naszego zdrowia materiałami służącymi do wypełniania zębów. Muszą być one przede wszystkim wytrzymałe i trwałe oraz estetycznie wyglądać – jak najmniej odróżniać się od naturalnych zębów. Amalgamat – wytrzymały, jednak mało estetyczny Te wymagania nie do końca spełnia popularny niegdyś amalgamat. Wypełnienia stomatologiczne z amalgamatu są stosunkowo niedrogie, wytrzymałe, jednakże nie są zbyt estetyczne. Ciemna barwa materiału uniemożliwia ich założenie w widocznych miejscach (zęby przednie i boczne). W ramach leczenia na NFZ pacjentom przysługują właśnie takie plomby, plomby chemoutwardzalne dentysta z NFZ założy tylko w przednich zębach (od jedynki do trójki). Materiały kompozytowe Pacjenci zazwyczaj decydują się na wypełnienia kompozytowe. Są one wykonane z mieszanki tworzyw sztucznych. Ich zaletami są: dobrą trwałością, najmniejsza inwazyjność w trakcie leczenia oraz wysoka estetyka. Stomatolog może tak dobrać kolor wypełnienia, iż różnica barwy będzie prawie niedostrzegalna. Ponadto, materiały kompozytowe są bardzo plastyczne, można je odpowiednio kształtować jeszcze przed całkowitym utwardzeniem lampą polimeryzacyjną. Żywice kompozytowe są także widoczne na zdjęciach RTG. Materiały kompozytowe wykorzystujemy do wypełnienia uszkodzeń zarówno w przednich zębach, jak również w zębach bocznych i tylnych, szczególnie gdy ubytek jest niewielki. Trwałość plomby z kompozytu wynosi nawet do 10-15 lat. Glasjonomery Innym rodzajem wypełnień są wypełnienia glasjonomerowe. Glasjonomery charakteryzują się dobrym przyleganiem adhezyjnym do szkliwa i zębiny. Wadą tego materiału jest jego kruchość oraz porowatość, wynikająca ze swojej postaci (glasjonomery składają się z proszku i płynu). Sprawiają także problemy podczas polerowania, są nieprzeźroczyste oraz podatne na ścieranie. Z tego względu najczęściej używa się ich do wypełnień ubytków w zębach mlecznych oraz jako podkład do odbudowy zęba pod koronę protetyczną. Kompomery/giomery Wypełnieniem stomatologicznym łączącym w sobie cechy glasjonomeru oraz kompozytu są kompomery, inaczej zwane giomerami. Kompomery/giomery mają duży potencjał plastyczny dla stomatologa, dobrze znoszą polerowanie, są solidniejsze od typowych glasjonomerów, a przy tym są dość uniwersalne. Jedynie wyglądają znacznie gorzej niż kompozyty, dlatego zaleca się je także do plombowania mlecznych zębów. Wypełnienie kanapkowe W przypadku głęboko sięgającego ubytku stomatolog musi założyć dwa wypełnienia, są to wypełnienia kanapkowe. Pierwsze wypełnienie będzie znajdowało się tam, gdzie jest głęboko i wilgotno, zatem musi być wykonane z materiału odpornego na wilgoć – może to być np. glasjonomer czy amalgamat, natomiast drugie – jest to wypełnienie  w obrębie tkanek suchych, zatem istotne jest, aby było estetyczne tj. wypełnienie kompomerowe czy kompozytowe. Złoto Ubytek może zostać wypełniony złotem. Złoto jest materiałem bardzo trwałym, takie wypełnienie bez przeszkód możemy nosić nawet przez 20 lat, jest ono także bardzo dobrze tolerowane przez tkanki zęba, jednakże wiele osób nie decyduje się na nie, gdyż złota plomba jest najbardziej kosztowna i jej założenie jest dość inwazyjne, ponadto kolorystycznie się znacznie wyróżnia. Wypełnienia stomatologiczne na zamówienie – inlay Dentyści często zamiast tradycyjnej plomby proponują założenie wypełnienia stomatologicznego inlay. Inlaye są wykonywane przez stomatologa na wymiar przy pomocy techników z laboratorium. Metoda ta wymaga od pacjenta dwóch wizyt w gabinecie stomatologicznym. Na pierwszej stomatolog przygotowuje zęba, oczyszcza go z próchnicy i zostaje pobrany wycisk protetyczny. Dopiero na drugiej wizycie gotowy inlay wykonany przez technika z porcelany lub kompozytu jest mocowany z największą precyzją na zębie. Wyróżniamy 3 typy tego typu wypełnień w zależności od jego rozległości: inlay, onlay lub overlay, ten ostatni pokrywa całą górną powierzchnię zęba. Wypełnienia typu inlay zakłada się zazwyczaj przy dużych ubytkach, ale także – gdy niezbędne jest założenie kilku wypełnień obok siebie (w ten sposób zostaje skrócony czas leczenia), po leczeniu kanałowym, przy znacznym starciu zębów bocznych oraz w przypadku, kiedy taką metodę determinuje kształt zęba. A może kosmiczne wypełnienia stomatologiczne z grafenu? Obecnie trwają badania nad możliwością wykorzystania niedawno odkrytego (w 2004 roku) materiału – grafenu. Amerykańscy i rumuńscy naukowcy twierdzą, iż grafen tak powszechnie stosowany w m.in. w elektronice czy przemyśle lotniczym,

stomatopatie protetyczne
Choroby przyzębia, Estetyka uśmiechu, Ogólnie, Protezy zębowe, Zdrowie

Źle dopasowana proteza zębowa – jak rozpoznać ten problem?

Pacjenci borykający się z problemem całkowitej lub częściowej utraty zębów zazwyczaj z różnych powodów obowiają się noszenia protezy zębowej. Nowoczesna stomatologia i protetyka są na takim zaawansowanym poziomie, iż współczesne protezy wyglądają jak naturalne zęby, minimalizują dyskomfort podczas spożywania posiłków, jednakże czasem mogą pojawić się problemy związane ze źle dobraną protezą. W naszym artykule zaprezentujemy najczęstsze niedogodności, jakie powoduje źle dopasowana proteza. Przy wystąpieniu któregokolwiek z nich koniecznie należy zgłosić się do gabinetu stomatologicznego. Najczęstsze przyczyny stomatopatii protetycznych Fachowe określenie na wszystkie zmiany patologiczne jamy ustnej, które wystąpiły w czasie noszenie uzupełnień protetycznych, głównie protez akrylanowych częściowych lub całkowitych to stomatopatie protetyczne. Pacjenci mogą odczuwać dyskomfort spowodowany zmianami na błonach śluzowych, może mieć miejsce nieprzyjemne pieczenie czy też obrzęki, zwykle zlokalizowane na obrzeżach protezy. Przyczyny stomatopatii protetycznych mogą mieć różny charakter, wyróżniamy sześć grup: – o charakterze mechanicznym, – wywołane infekcją bakteryjną i/lub grzybiczą, – spowodowane występowaniem różnych metali (powstawanie prądu elektrogalwanicznego), – o charakterze toksycznym, – alergiczne, – związane z psychiką. Poniżej omówimy kilka z nich. Podrażnienia na skutek działania mechanicznego Na ogół pacjenci zgłaszają się z problemem podrażnienia śluzówki. Źle dopasowana proteza uciska, uwiera czy też ociera się, powodując różnego typu dolegliwości. Takie zmiany są obserwowane przy stosowaniu protez osiadających całkowitych oraz częściowych. Należy zwrócić uwagę, iż im większa powierzchnia płyty protezy, tym częściej może dochodzić do takich sytuacji. Uraz mechaniczny może wywoływać także niewystarczająco wypolerowana powierzchnia protezy, która niczym pumeks będzie zdzierać naskórek. Ponadto, uciążliwości mogą być także wywoływane przez elementy metalowe: klamry oraz zbyt ostre krawędzie zębów sztucznych. Zdarza się, iż mocowania protezy ścierają szkliwo zębów, do których jest ona przytwierdzona. Powszechnie źle dopasowana proteza zębowa jest utożsamiana z nowym uzupełnieniem braków w uzębieniu, ale problem dotyczy także starych protez (zużywalność protezy).  Kości w szczęce zmieniają swój układ z biegiem lat, przez co nawet najlepiej dobrana proteza przestaje nam pasować. Dlatego gdy po 3-4 latach użytkowania protezy nie jest ona dla nas tak wygodna jak na początku to koniecznie musimy pomyśleć o nowej. Dobry stomatolog od razu zdiagnozuje przyczynę bólu. Czasem wystarczą drobne poprawki, np. dogięcie klamry, zebranie nadmiernej ilości materiału z płyty protezy czy też wypolerowanie jej powierzchni, aby proteza zębowa idealnie pasowała. Stomatopatie wywołane infekcjami bakteryjnymi i grzybiczymi Na powierzchni protez zębowych, tak jak na naturalnych zębach, mogą gromadzić się bakterie i osady, które z czasem będą powodować rozmaite infekcje. W przypadku infekcji obserwuje się zaczerwienione błony śluzowe u pacjenta – występuje postępujący proces zapalny, dodatkowo może wystąpić ból i pieczenie. Zlekceważenie tych objawów i nieleczenie może doprowadzić do zakażeń grzybiczych – charakterystyczne są wtedy białawe naloty, które mogą się ze sobą zlewać, zmiany dają się łatwo usunąć, pozostają po nich czerwone krwawiące plamy. Całodobowe używanie protezy, bez ściągania jej na noc sprawia, że resztki pokarmowe i płytka gromadzą się pod protezą bardzo szybko. Na infekcje bakteryjne i grzybiczne są szczególnie narażone osoby odczuwające suchość w ustach, fachowo nazywaną kserostomią oraz pacjenci ze skłonnością do kandydozy – grzybicy jamy ustnej wywołanej drożdżakami. Leczenie infekcji odbywa się przy pomocy leków, gdyby została stwierdzona grzybica to niezbędne będzie wykonanie nowej protezy i aplikacja leków na zmienioną błonę śluzową. Infekcji możemy w bardzo prosty sposób uniknąć – wystarczy prawidłowa higiena protez. Reakcja alergiczna Źle dopasowana proteza to także ta wykonana z uczulającego materiału. Niektórzy nawet nie zdają sobie sprawy, iż nie mogą nosić protez np. z akrylu. Ten popularny materiał jest używany zarówno do wytwarzania protez całkowitych i częściowych, jak również mostów i  niektórych typów koron, które są nim pokrywane w celu polepszenia estetyki. Inną uczulającą substancją jest nikiel, powszechnie dodawany do stopów metali używanych w protetyce stomatologicznej. Objawy występujące u osób z alergią na obie te substancje są podobne. Charakterystyczne dla uczuleń są: zaczerwienienia, uczucia pieczenia, obrzęku oraz grudek na śluzówce zaraz po założeniu protezy i stosunkowo szybkie ich zanikanie po wyjęciu uzupełnienia z jamy ustnej. Rozmieszczenie zmian jest zależne od rodzaju uzupełnienia – u osób noszących protezy całkowite lub częściowe przylegające zmiany obecne są w miejscach styku płyty ze śluzówką. W przypadku koron i mostów akrylowych zmiany pojawiają się na brwzegu dziąsłowym w sąsiedztwie uzupełnienia – najczęściej zaczerwienieniu towarzyszy ból. Alergicy mogą nosić protezy i uzupełnienia nylonowe, nie posiadające elementów metalowych.   Podsumowując, źle dobrana proteza zębowa przede wszystkim powoduje ból dziąseł i podrażnienie dziąseł. Gdybyśmy odczuwali ciągłe pobolewanie czy też ból po założeniu protezy i mieli trudności z przyzwyczajeniem się do niej to nie warto zwlekać. Jedynym rozwiązaniem jest wizyta w gabinecie stomatologicznym i korekta u protetyka. Pod żadnym pozorem nie próbujmy jej naprawiać na własną rękę, gdyż może to spowodować pękanie protezy i inne uszkodzenia.   # źle dopasowana proteza # stomatopatie protetyczne # zużywalność protezy # reakcja alergiczna # dyskomfort # ból dziąseł # podrażnienia dziąseł # ból po założeniu protezy # uraz mechaniczny # pękanie protezy # higiena protez # podrażnienie dziąsła od protezy # protetyka #  proteza zębowa # protezy stomatologiczne

zapalenie okostnej zęba
Nagłe wypadki, Pogotowie stomatologiczne, Usługi stomatologiczne, Zdrowie

Zapalenie okostnej zęba – objawy, przebieg, leczenie

Jednym z bardzo dokuczliwych schorzeń zębów jest zapalenie okostnej. Jego najczęstszym objawem jest niezwykle silny ból zęba promieniujący aż w kierunku szyi lub głowy. Dolegliwości mogą być spowodowane różnymi przyczynami: nieleczoną próchnicą, nieprawidłowo przeprowadzonym leczeniem kanałowym czy też pozostawieniem części korzenia przez stomatologa. Gdybyśmy odczuwali jakiekolwiek uciążliwości: ból zęba, ból kości, to koniecznie należy odwiedzić swój gabinet stomatologiczny, gdyż w tym przypadku leczenie wymaga fachowej pomocy. Co nazywamy okostną? Przede wszystkim, warto wiedzieć, czym jest okostna. Nazwa ta definiuje włóknistą, bardzo silnie unerwioną i unaczynioną błonę, otaczającą kość od zewnątrz. W okostnej znajdują się niezwykle ważne dla wzrostu i regeneracji kości (np. po złamaniu) komórki kościotwórcze. Okostna jest zatem odpowiedzialna za ochronę oraz odbudowę uszkodzonej tkanki kostnej. Należy zaznaczyć, iż otacza ona wszystkie kości w organizmie, w tym te występujące w jamie ustnej. Jak wspomnieliśmy, jest ona silnie unerwiona, dlatego jeśli dojdzie do jej podrażnienia od razu będziemy odczuwać niewyobrażalny ból. Przyczyny wystąpienia zapalenia okostnej Zapalenie okostnej zęba to choroba, która nie pojawia się z dnia na dzień, gdyż jej rozwój przebiega przez dłuższy czas. Przyczyn jest wiele, a wśród nich są: nieleczona próchnica zębów – wtedy bakterie przedostają się do tkanek atakując okostną.  U niektórych pacjentów zapalenie okostnej zęba jest również następstwem nieprawidłowo przeprowadzonego leczenia kanałowego lub nieusuniętego fragmentu korzenia zębowego. Zapalenie okostnej zęba – objawy Najczęstszym objawem jest bardzo silny ból, utrudniający codzienne funkcjonowanie, który może także promieniować w kierunku uszu, głowy, szyi. Zapaleniu okostnej może także towarzyszyć opuchlizna, obrzęk warg, policzka, złe samopoczucie (np. gorączka), duszności, sącząca się z zęba ropa oraz szczękościsk. Leczenie zapalenia okostnej zęba Pamiętajmy, iż leczenia zapalenia okostnej jest możliwe jedynie przy fachowym wsparciu lekarza stomatologa. Przyjmowanie leków przeciwbólowych jest wyłącznie doraźnym rozwiązaniem. Diagnostyka W celu zdiagnozowania pacjenta stomatolog musi zrobić zdjęcie rentgenowskie. Rentgen dokładnie zobrazuje chorą tkankę, dzięki czemu na jego podstawie dobry lekarz może zaplanować skuteczną terapię i metody leczenia, przynoszące najlepsze efekty. Będzie to np. terapia antybiotykowa, trwająca z reguły od 7 do 14 dni. Zainfekowany ząb może zostać uratowany także przez leczenie kanałowe. W przypadku bardzo zaawansowanego stanu zapalnego konieczne jest usunięcie zęba oraz późniejsze leczenie protetyczne. Samo leczenie w gabinecie stomatologicznym to nie wszystko, gdyż lekarz może także polecić stosowanie płukanek z rumianku lub szałwii – rośliny te mają właściwości przeciwzapalne, tym samym wspomagają działanie antybiotyków. Pacjenci skarżący się na opuchliznę powinni także przykładać zimne okłady, (lód lub inny zimny przedmiot musi być owinięty w ręcznik, aby nie doszło do odmrożenia tkanek).   # zapalenie okostnej  # ból kości # ból zęba # opuchlizna # nieleczona próchnica # stan zapalny # leczenie kanałowe # rentgen # gabinet stomatologiczny

Chirurgia stomatologiczna, Usługi stomatologiczne, Zdrowie

Zalecenia po usunięciu zęba

Wyrwanie zęba jest jednym z najmniej lubianych zabiegów dentystycznych. Mimo znieczulenia pacjenci odczuwają dyskomfort, bo choć sam zabieg jest prawie bezbolesny to niestety w końcu przykry ból pojawia się, gdy znieczulenie przestanie działać. Wtedy też na różne sposoby pragniemy go uśmierzyć, by jak najszybciej wrócić do codziennych zadań. W jaki sposób postępować po ekstrakcji zęba/ zębów i jakie zalecenia po usunięciu zęba są istotne? W naszym materiale pragniemy podzielić się swoją wiedzą na ten temat, aby pacjenci mogli jak najlepiej znieść ten trudny czas. Najważniejsze, by nie tylko zminimalizować obrzęk, ale przede wszystkim zadbać o ranę, która powstaje po usunięciu zęba. Należy zwrócić uwagę na odpowiednią higienę jamy ustnej, aby nie doszło do infekcji. W skrajnym przypadku po usunięciu zęba może mieć miejsce utrata skrzepu oraz może rozwinąć się stan zapalny zębodołu (tzw. suchy zębodół). Warto przeczytać nasz poradnik, aby zapobiec takiej sytuacji. Jak przygotować się przed wyrwaniem zęba? Aby bez komplikacji przeżyć ekstrakcję zęba należy nie tylko zastosować się do poszczególnych punktów nazywanych zalecenia po usunięciu zęba, ale także pamiętać o tym, by na 2 godziny przed planowanym zabiegiem zjeść posiłek. Każdy dobry dentysta kategorycznie zabroni i odradzi przychodzenie na czczo, gdyż napięcie i stres towarzyszący nam mogą spowodować omdlenie. Ekstrakcja zęba nie jest powodem, dla którego należy zrezygnować z przyjmowania regularnie zażywanych leków, wyjątek stanowią leki przeciw krzepliwe  – te muszą być odstawione zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. Jeśli wcześniej po usunięciu innego zęba doszło do silnego krwawienia należy wcześniej poinformować stomatologa o tym fakcie. Zalecenia po usunięciu zęba, o których należy pamiętać!   – W ustach powinien znajdować się zagryziony tampon – przez 30 min. Gdy wystąpi przedłużone krwawienie to należy zmienić tampon i ponownie zagryźć na kolejne pół godziny (jałowe tampony można nabyć w dowolnej aptece). – Zimny okład z powodzeniem zmniejszy ból oraz zredukuje prawdopodobieństwo obrzęku. – Należy wstrzymać się ze spożywaniem posiłków aż do całkowitego ustąpienia znieczulenia – wynika to z ograniczonej percepcji. – W czasie pierwszej doby po zabiegu unikajmy picia alkoholu, gorących napojów i palenia papierosów, gdyż zaburzają one prawidłowe gojenie rany poekstrakcyjnej. – Niezbędne jest także utrzymanie prawidłowej higieny jamy ustnej, jednakże starajmy się jak najmniej dotykać miejsca rany poekstrakcyjnej. Istotne, by nie wypłukać ani nie usunąć z niej skrzepu, który jest naturalnym opatrunkiem i gwarantem dobrego gojenia. – Jeśli tuż po ustąpieniu znieczulenia odczuwamy niewyobrażalny ból zęba to możemy sięgnąć po leki przeciwbólowe. – Chirurgiczna ekstrakcja zęba zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia obrzęku (opuchlizny policzka) i możemy mieć także trudności w otwieraniu ust. Objawy te mogą nasilać się do 48 godzin po zabiegu, następnie powinny ustępować. Aby temu zapobiec stomatolog może zlecić podanie środków zapobiegających tym powikłaniom. – Dentysta wyznacza także termin wizyty kontrolne, podczas której będzie mógł ocenić stan jamy ustnej po zabiegu. – Po 7 dniach od zabiegu należy zgłosić się w celu ściągnięcia szwów.   Inne zalecenia po usunięciu zęba, czyli jak dbać o ranę?   Pierwsza czynność po ekstrakcji zęba to zahamowanie krwawienia. Przez 1-2 godziny po zabiegu warto położyć na ranie jałowy gazik i delikatnie zagryzać. Gdy poczujemy, iż nasze dziąsło przestało krwawić to możemy ostrożnie usunąć gazik i jeszcze przez 1- 2 godziny starać się nie dotykać rany, aby utworzył się skrzep. Dlatego ograniczmy mówienie, jedzenie i picie – gdy już musimy, to koniecznie sięgnijmy po napoje zimne lub letnie oraz jedzmy potrawy niewymagające od nas gryzienia. Ponadto, zrezygnujmy także z sauny i solarium. Niewskazany jest również wysiłek fizyczny, aby nie spowodować otworzenia się gojącej rany, czyli uszkodzenia powstałej w tym miejscu tkanki nabłonkowej, która zaczyna osłaniać zębodół. Metody walki z bólem po wyrwaniu zęba Jak już wspominaliśmy, okolice wyrwanego zęba należy chronić przed przegrzaniem. Pomocne okażą się zimne okłady– w tym celu możemy użyć woreczek z lodem lub schłodzoną w zamrażalniku puszkę np. z colą owiniętą czystą ściereczką. Taki zimny okład nie należy trzymać dłużej niż 15-20  minut; po upływie pół godziny znowu możemy go przyłożyć. Ulgę może przynieść picie zimnych napojów i jedzenie lodów. Starajmy się także tak układać do snu, aby nie leżeć na bolącym policzku, aby go nie przegrzewać. Gdyby mimo wszystko, ból nie ustępował to jedynym rozwiązaniem będzie tabletka przeciwbólowa. Ważne by przestrzegać zaleceń lekarza i dawkować zgodnie z informacją zamieszczoną na ulotce preparatu. Obrzęk   Po zabiegu chirurgicznym może pojawić się także obrzęk. Zazwyczaj największy jest on w drugiej dobie od zabiegu. W tym przypadku także pomocne będą zimne okłady. Krwawienie pooperacyjne   Krwawienie ustępuje zwykle w ciągu 30 minut po zabiegu, jednakże w niektórych przypadkach delikatne sączenie może trwać 5-6 godzin. Przez dobę od zabiegu ślina pacjenta po ekstrakcji zęba może także być zabarwiona krwią. Jak reagować na krwawienie pooperacyjne? – Jeżeli nie ustępuje ono po 5-6 godzinach, duże skrzepy należy usunąć przy pomocy sterylnego tamponu, następnie jeden zgiąć w kostkę lub zwinąć w rulon i zagryźć. – Pamiętajmy o zmianie opatrunku co 20 min. – Gdyby kilkakrotna zmiana opatrunku nie przyniosła żadnej poprawy, to koniecznie należy skontaktować się ze swoim lekarzem. Kiedy niezwłocznie należy skontaktować się ze stomatologiem?   – Wystąpienie wysokiej gorączki po zabiegu. – Odczuwanie silnych dolegliwości bólowych, na które nie pomagają tabletki przeciwbólowe. – Niespodziewane zaostrzenie się początkowo łagodnie przebiegających dolegliwości. – Narastanie obrzęku po upływie 3 dni od zabiegu. Sam obrzęk po tym czasie nie jest niepokojący, powodem do obaw jest jedynie jego powiększenie, a nie zanikanie. – Pojawienie się brzydkiego zapachu z ust.   # zalecenia po usunięciu zęba # zimne okłady # suchy zębodół # ekstrakcja zęba # obrzęk # kompres # ból zęba # krwawienie pooperacyjne

bolący ząb
Nagłe wypadki, Pogotowie stomatologiczne, Zdrowie

Domowe sposoby na ból zęba

Znienacka pojawiający się ból zęba może popsuć najprzyjemniejsze chwile, sytuację dodatkowo może skomplikować fakt, iż jego nasilenie zwiększa się np. w nocy. Jak uśmierzyć ból zęba, niekoniecznie sięgając po leki przeciwbólowe? Jak poradzić sobie i przetrwać czas, zanim zostaniemy przyjęci przez pogotowie stomatologiczne? Przyczyny bólu zębów Ból zęba czasem objawia się ostrym i dokuczliwym kłuciem, innym razem czujemy ucisk lub pulsowaniem. Pamiętajmy, iż ból jest sygnałem ostrzegawczym, znakiem, iż w naszym organizmie dzieje się coś złego. Gdy nie przykładamy właściwej uwagi do higieny jamy ustnej łatwo o różne choroby przyzębia, zapalenie okostnej zęba czy też zapalenie miazgi zęba. Ponadto ból zęba występuje także gdy są one uszkodzone, np. przez próchnicę. Ból zęba  może być spowodowany także przez ropień zęba, nadwrażliwość, odsłonięcie szyjki zębowej, powiększenie węzła chłonnego lub też wynikiem problemów ze stawem żuchwowym (np. gdy cierpimy na bruksizm czy okluzję). Jak widzimy, przyczyn jest naprawdę wiele, ale dobry stomatolog po dokładnej analizie postawi trafną diagnozę i zaproponuje właściwe leczenie. Poniżej pragniemy zaprezentować domowe sposoby, doskonale znane naszym babciom, dzięki którym zminimalizujemy dolegliwości bólowe. Czosnek Jeśli ząb rozbolał nas w nocy możemy sięgnąć po czosnek i mleko. Wystarczy zalać posiekane trzy ząbki czosnku szklanką gorącego mleka i wypić od razu taką ciepłą miksturę. Ma on bowiem antybakteryjne i przeciwbólowe właściwości, a mleko ułatwia zasypianie. Inny sposób użycia czosnku to obtoczenie go w soli i w takiej postaci możemy go przyłożyć do bolącego zęba. Ulgę przyniesie także żucie ząbku czosnku, które sprawi także, że zęby staną się mocniejsze. Goździki Jeśli nie odpowiada nam zapach czosnku to lepiej wybrać goździki, gdyż są one równie skuteczne. Te wysuszone pąki drzewa goździkowego działają antyseptycznie i bardzo szybko uśmierzają ból. Wystarczy wziąć jedno ziarenko, rozgnieść je i przyłożyć do bolącego miejsca. W naszej domowej apteczce powinniśmy mieć także olejek goździkowy, którym można nasmarować bolącego zęba. Wacik nasączony olejkiem goździkowym możemy włożyć do widocznego ubytku, dzięki czemu miejscowo znieczulimy ząb. Podobnie działają olejek kamforowy, jodłowy oraz krople walerianowe. Ból zębów minie jak ręką odjął gdy przez chwilę będziemy żuli korzeń babki wąskolistnej – ten sposób został opisany w dawnych zielnikach. Rumianek, szałwia Stan zapalny złagodzimy płukając usta ciepłym naparem szałwii, rumianku bądź tymianku. Do przyrządzenia takiej płukanki wystarczą wspomniane zioła szałwia, rumianek oraz mięta (wszystkie w równych ilościach). Następnie dwie łyżki mieszkanki wsypujemy do termosu, zalewamy dwiema szklankami wrzątku i takim ciepłym naparem płuczemy usta kilka razy dziennie. Płukanka ta sprawdzi się w przypadku opuchlizny i bólu dziąseł, spowodowanych wyrastaniem zębów mądrości. Inne płukanki Gdy boli ząb koniecznie stosujmy samodzielnie przygotowane płukanki. Podajemy przepis na jedną z nich. Wystarczą 5-6 krople jodyny oraz łyżeczka soli. Następnie całość rozpuszczamy w szklance z wodą i dokładnie mieszamy. Gotowe! Prawda, że to proste? Nasze babcie znały także przepis na papkę złożoną z 2 łyżeczek sody rozpuszczonej w 2 łyżeczkach octu – całość mieszamy i nakładamy na bolący ząb. Usta i jamę ustną możemy także płukać alkoholem, bo działa on przeciwbólowo i odkażająco. Dobrze, gdy alkohol jest schłodzony – jest wtedy skuteczniejszy. Możemy także nasączony alkoholem wacik przyłożyć do bolącego zęba. Proste, lecz skuteczne metody uśmierzenia bólu zęba Kolejnym, bardzo prostym sposobem, gdy boli ząb jest przykładanie kostek lodu. Należy trzymać je przez 10-20 minut. Czynność powtarzajmy około 3-4 razy dziennie. Kostki lodu z powodzeniem zastąpimy chłodną puszką coli owiniętą w ręcznik czy też zimnym kompresem (kupimy go w aptece). Niektórzy stosują także na uśmierzenie bólu zęba krople ekstraktu z wanilii. Musimy wkropić 3 krople ekstraktu na bolący ząb. Zapewne wiele osób nawet nie przypuszcza, że również ziemniak może złagodzić ból. Wystarczy go obrać, pokroić w plastry i taki jeden kawałek przykładać do zęba (przez ok. 15 min). Doskonałym środkiem znieczulającym jest mieszanka imbiru i pieprzu cayenne. Mieszamy po równo porcje obu przypraw z taką ilością wody by móc stworzyć pastę. Następnie zanurzamy w niej bawełniany wacik i przykładamy do bolącego zęba i trzymamy tak długo, aż ból nie ustąpi. Uważajmy, by wacik nie miał kontaktu z językiem i dziąsłami. Masaż dłoni Z pomocą w walce z bólem przychodzi akupresura. Należy masować ruchem kulistym punkt na dłoni (prawej, gdy boli ząb po lewej stronie, lewej, gdy po prawej), w którym łączą się kości kciuka i palca wskazującego. Czynność ta powinna trwać ok. 2 minut. Unikajmy pozycji leżącej! Wbrew pozorom krótka drzemka czy położenie się w łóżku, nie przyniosą pożądanego odprężenia, a dodatkowy dyskomfort. Ból zęba nasila się bowiem, właśnie gdy leżymy, a jest mniej dotkliwy, gdy przebywamy w pozycji siedzącej lub stojącej. Domowe sposoby na ból zęba są środkiem doraźnym, dlatego gdy go odczuwamy musimy koniecznie odwiedzić gabinet stomatologiczny, by dentysta mógł zbadać stan naszych zębów oraz określił przyczynę bólu.   # ból zęba # boli ząb # jak uśmierzyć ból zęba # ropień zęba # zapalenie okostnej zęba # zapalenie miazgi zęba # choroby przyzębia # próchnica # nadwrażliwość zęba # pogotowie stomatologiczne #dobry dentysta

proteza akronowa
Estetyka uśmiechu, Nowoczesna stomatologia, Protezy zębowe, Usługi stomatologiczne

Protezy z acronu – wygodne i praktyczne

Współczesna protetyka aby sprostać wysokim wymaganiom lekarzy-specjalistów i pacjentów wykorzystuje najnowocześniejsze osiągnięcia techniki, do których z powodzeniem możemy zaliczyć protezy z acronu. Przez stomatologów są one uznawane za protezy nowej generacji. Protezy te o wiele lepiej sprawdzają się na co dzień od protez nylonowych i acetalowych. Najważniejsze cechy, jakimi może pochwalić się proteza acronowa to elastyczność, wytrzymałość, funkcjonalność oraz estetyka. Protezy akronowe sprawdzą się zarówno w przypadku braku tylko jednego zęba, jak również gdy pacjent jest całkowicie bezzębny. Proteza z acronu może być częściowa, całkowita oraz jako mikro-proteza na 1 lub 2-3 zęby. Jaki materiał wykorzystuje się w protezach acronowych? Protezy zębowe różnią się, m.in. materiałem z którego zostały wykonane. Ma on ogromne znaczenie dla ich funkcjonalności. Najczęściej wykonuje się protezy z akrylu – sztywnego materiału, który może znacznie uprzykrzać nam życie. Protezy z akrylu niektórym pacjentom utrudniają mówienie i ciężko jest się przyzwyczaić do ich obecności w jamie ustnej. Dlatego dobry stomatolog zaproponuje inne, lepsze rozwiązanie, czyli protezy termoplastyczne. Proteza termoplastyczna jest o wiele bardziej elastyczna, tym samym wygodniejsza podczas noszenia. Ten rodzaj protez nie ma typowych dla protez akrylowych haczyków, jest lekki, niezbyt gruby i odporny na złamania. Wśród  protez termoplastycznych wyróżnia się: – protezy poliamidowe, – protezy nylonowe, – protezy acetalowe, – protezy acronowe.  My skupimy się na omówieniu charakterystycznych cech tego ostatniego materiału. Acron to tworzywo krystaliczne oraz strukturalnie czyste. Oznacza to, iż w jego składzie nie znajdziemy żadnych innych domieszek popularnych akryli, nylonu czy acetali, zatem mamy pewność, iż taka proteza nie będzie uczulać. Tworzywa termoplastyczne, do których zalicza się acron, są bezsmakowe, bezzapachowe i w pełni biokompatybilne. Należy zaznaczyć, iż ten półprzezroczysty, różowy materiał, w jamie ustnej pacjenta doskonale spaja się pod względem kolorystycznym z szyjkami zębów. Dlaczego warto zdecydować się na protezy z acronu? Pacjenci chętnie wybierają protezy z acronu, gdyż ten materiał jest naprawdę innowacyjny, dzięki czemu ich noszenie nie powoduje dyskomfortu. Proteza z acronu jest jednocześnie elastyczna, jak i trwała, sztywna, zatem w praktyce taka proteza jest wręcz niezniszczalna podczas standardowego użytkowania. Co więcej, zwłaszcza dla pań, istotna jest także estetyka „trzecich zębów”. I pod tym względem proteza zębowa z acronu nie ma sobie równych. Tego typu protezy doskonale pasują pod względem estetycznym do pozostałych zębów pacjenta. Osoby noszące częściowe protezy z acronu nie muszą odczuwać skrępowania podczas uśmiechania się, gdyż klamry mocujące w przeciwieństwie do protez z akrylu są niewidoczne, wykonane z acronu i są częścią płyty, co także znacznie poprawia ich wytrzymałość. Klamry elastyczne nie powodują ścierania szkliwa zębowego oraz nie niszczą przyzębia. Istnieje możliwość indywidulanego doboru koloru płyty i klamer pod konkretną osobę. Materiał ma bowiem wiele wariantów intensywności koloru od odcieni morelowych, przez róż aż do całkowicie bezbarwnych płyt. Jeśli będziemy odpowiednio dbać o protezę to kolor płyty nie ulega zmianie. Protetycy zapewniają, iż najlepsze efekty i maksymalne wykorzystanie możliwości materiału można zaobserwować u osób posiadających minimum trzech zębów własnych, na których zostaje zamocowana proteza. Proteza z acronu, w odróżnieniu od protezy z akrylu, ma znacznie cieńszą powierzchnię, dzięki czemu pacjent jeszcze szybciej przyzwyczaja się do niej – w trakcie adaptacji do nowej, świeżo wykonanej protezy pacjenci mają mniej otarć i podrażnień niż w przypadku zwykłej protezy zębowej. Włożenie tej protezy do ust nie powoduje odruchu wymiotnego, nie mamy także wrażenia pełności w ustach. Zazwyczaj osoby noszące tradycyjne protezy rezygnują z picia czy jedzenia bardzo gorących potraw, obawiając się, iż ich „trzecie zęby” ulegną uszkodzeniu. Posiadacze protez acronowych spokojnie mogą spożywać ulubione posiłki, bo ich protezy są odporne na zmiany temperatur. Protezy te także  nie ulegają złamaniom i są bardzo wytrzymałe. Utrzymanie protezy z acronu w czystości jest o wiele prostsze niż tych z akrylu. Wynika to z bardzo niskiej chłonności (0,3%) tego tworzywa. Protezy z acronu nie są tak podatne na wsiąkanie oraz osadzanie się osadu jak w przypadku protez acetalowych czy bardzo chłonnych nylonowych. Zatem wydzielanie i pochłanianie przykrych zapachów zostaje ograniczone do minimum. Najlepszą rekomendacją protez acronowych jest zadowolenie ich posiadaczy, zwłaszcza tych, którzy wcześniej używali sztywnych protez akrylowych. Osoby zainteresowane tym typem protez zachęcamy, aby odwiedziły swój gabinet stomatologiczny, gdzie dentysta poradzi, jakie rozwiązanie będzie dla nas najlepsze. # protezy z acronu # proteza acronowa # proteza elastyczna # proteza termoplastyczna # proteza z akronu # proteza zębowa # protezy z akrylu # protetyka  

witaminy na zdrowe zęby
Ogólnie, Profilaktyka, Zdrowie

Witaminy na zdrowe zęby – zadbaj o piękny uśmiech naturalnymi metodami

Na wygląd zębów ma nie tylko wpływ odpowiednia higiena jamy ustnej, ale także właściwie zbilansowana dieta bogata w witaminy wzmacniające zęby. Zazwyczaj starannie wybieramy pastę do zębów, szczotkę czy też płyn do płukania ust, zapominając iż piękny uśmiech zależy także od tego, jakie posiłki i produkty spożywamy. Dlatego warto zadbać o to, by na co dzień dostarczać organizmowi witaminy na zdrowe zęby i dziąsła. Jakie produkty sprawią, że będziemy mieli zdrowe zęby? Niedobór witamin powoduje wzrost ryzyka stanów zapalnych i chorób dziąseł, owrzodzeń jamy ustnej, a nawet przyczynia się do powstawania ubytków. Jeśli chcemy z dumą prezentować zdrowe zęby to na naszych talerzach muszą pojawić się produkty bogate w wapń, witaminę D, fosfor oraz witaminę C. Należy zaznaczyć, iż jest to niezwykle ważne u dorosłych, ale przede wszystkim u dzieci, których organizmy dynamicznie się rozwijają. Lekarze przypominają, iż struktury kostne tworzą się mniej więcej do 18. roku życia, dlatego rodzice powinni pamiętać, aby w tym okresie zostało dostarczone jak najwięcej witamin wraz ze zdrową dietą, dzięki czemu w późniejszych latach pociecha nie będzie musiała borykać się z takimi chorobami jak: próchnica, paradontoza. Zachęca się, aby ograniczyć jedzenie pozbawionych składników odżywczych fast foodów czy słodyczy, które negatywnie wpływają na stan jamy ustnej. Witaminy  na zdrowe zęby i dziąsła Wapń Numerem jeden wśród witamin wzmacniających zęby jest wapń. To właśnie on jest odpowiedzialny – tak jak już wcześniej wspomnieliśmy –  za tworzenia się struktur kostnych, a więc także i zębów. Wapń decyduje o tym, że są one zdrowe i mocne. Bogate w wapń są takie produkty jak: nabiał (m.in. sery, jogurty), brązowy ryż, fasola, zielone warzywa liściaste (jak kapusta lub brokuły), łosoś, sardynki i pomarańcze. Fosfor Fosfor uzupełnia działanie wapnia. Składnik ten jest niezbędny w przypadku rozwijających się dzieci. Możemy go znaleźć w zbożach, kiełkach pszenicy, soi, migdałach i innych orzechach, drobiu, rybach, jajach, pomidorach, ogórkach, winogronach oraz owocach cytrusowych. Witamina D Poziom fosforu i wapnia we krwi reguluje witamina D, zatem jest ona także bardzo potrzebna. Ponadto sprawia ona, że te minerały są lepiej wchłaniane i przyswajane przez organizm, co przekłada się na zdrowe zęby. Witamina D ma także pozytywne działanie w przypadku tkanek przyzębia. Jak wykazały badania osoby, u których w jadłospisie obfitowały pokarmy bogate witaminę D były mniej narażone na stany zapalne dziąseł oraz paradontozę. Źródłem witaminy D jest światło słoneczne, ale także: mleko, sery, jaja, niektóre rodzaje zbóż, a także tłuste ryby: jak sardynki, dorsz czy tuńczyk. Witamina C Za dobrą kondycję naszych zębów odpowiada także witamina C. Pomaga ona w tworzeniu i regeneracji tkanki łącznej, co jest niezwykle istotne w momencie wystąpienia infekcji dziąseł. Pamiętajmy, iż pacjenci z niedoborem witaminy C częściej mają większą podatność na stany zapalne dziąseł. Zaburzenia w obrębie tkanki łącznej mogą nawet doprowadzić do poważnych chorób dziąseł jak szkorbut, w którym m.in. upośledzone procesy produkcji kolagenu prowokują szereg objawów m.in. opuchnięte, przerośnięte dziąsła, problemy z gojeniem się ran, ruchomość, chwiejność, a także wypadające zęby. Wraz z witaminą C występują bioflawonoidy, które redukują odkładanie się płytki nazębnej, dzięki czemu zmniejsza się ryzyko stanów zapalnych dziąseł i próchnicy. Witamina C również przyśpiesza gojenie ran, także tych w jamie ustnej. Witamina C znajduje się w owocach dzikiej róży, rokitniku, czarnych porzeczkach, czerwonej papryce, natce pietruszki, chrzanie, brukselce, kalafiorze. Witamina A Wśród alfabetu witamin wzmacniających zęby nie może zabraknąć witaminy A. Choć powszechnie jest kojarzona z orlim wzrokiem i silną odpornością, to ma ona także znaczenie w przypadku utrzymania w dobrej kondycji błon śluzowych, tkanek przyzębia oraz w produkcji odpowiednich ilości śliny. Produkty zawierające duże dawki tej witaminy poleca się podawać maluchom, gdyż witamina A jest konieczna w procesie tworzenia się zębów i w trakcie ząbkowania. Jest równie pomocna w utrzymaniu zdrowych tkanek przyzębia, w tym dziąseł, ponieważ usprawnia gojenie się ran. Jeśli chcemy dostarczyć naszemu organizmowi tę witaminę to warto wybierać takie produkty jak: m.in. ryby, żółtka jaj, sery, podroby np. wątróbka, warzywa o owoce o żółtej i pomarańczowej barwie jak mango, marchew, bataty, a także zielone warzywa liściaste np. kapusta, szpinak, bogate w beta-karoten, będący naturalną formą witaminy A. Witaminy z grupy B Od jakiegoś czasu meczysz się z powodu wyschniętych warg, Twoje kąciku ust co rusz pękają lub też czujesz pieczenie języka? To tylko niektóre z objawów niedoboru witamin z grupy B. Witamina B6 sprawia, iż w jamie ustnej wzrasta ilość „dobrych” bakterii, zaś maleje tych, które odpowiadają za rozwój próchnicy. Inna witamina z grupy B – B12 umożliwia wiązanie kwasów nukleinowych w komórkach szpiku kostnego, dzięki czemu zostaje wzmocniony szkielet oraz zęby. W trosce o zdrowe zęby warto jeść bogate w witaminy z grupy B artykuły spożywcze: drób, mięso, grzyby, rośliny strączkowe np. fasola, groch oraz zielone warzywa. Koenzym Q10  Koenzym Q10 znamy przede wszystkim z reklam kremów i innych preparatów kosmetycznych, gdyż  wspomaga on m.in. prawidłowe gojenie się ran czy zapewnia skórze elastyczność i młody wygląd. Oprócz tego pełni ważną rolę w profilaktyce i terapii chorób przyzębia, gdyż redukuje podatność na rozwój stanów zapalnych dziąseł, zmniejsza dolegliwości bólowe, wspomaga regenerację tkanek przyzębia oraz zmniejsza krwawienie dziąseł. Najlepsze źródła koenzymu Q10 to wieprzowina, wołowina, wątróbka drobiowa, olej rzepakowy, natka pietruszki. Witamina K Witamina K jest także zaliczana do grona noszącego miano witaminy na zęby i dziąsła, gdyż nie tylko chroni przed osteoporozą kości, ale też jest skutecznym sprzymierzeńcem w naszej walce z próchnicą zębów, jak również sprawia iż stają się zdrowe, mocne, tym samym zapobiegając kruszeniu. Doskonałym jej źródłem są zielone warzywa, zwłaszcza szpinak, brokuły, brukselka, a także fermentowany nabiał (kefiry, maślanka, jogurty). Magnez Dobry stomatolog z pewnością zaleci także spożywanie pokarmów bogatych w magnez. Jest on bowiem niezbędny by mieć mocne i zdrowe zęby – wpływa na ich gęstość, a także jest odpowiedzialny za przyswajanie wapnia. Magnez znajduje się w gorzkim kakao, warzywach strączkowych, kaszy gryczanej, orzechach i szpinaku. Piękny uśmiech i zadbane, zdrowe zęby są naszą wizytówką, dlatego oprócz regularnych wizyt w gabinecie stomatologicznym, warto także zwrócić uwagę na spożywane produkty. # zdrowe zęby # witaminy na zdrowe zęby # witaminy na zęby i dziąsła # witaminy wzmacniające zęby # paradontoza # próchnica # wypadające zęby # choroby dziąseł

Prywatne Centrum Stomatologiczne

Stomatolog – Dentysta – Gabinet Stomatologiczny – Prywatne Pogotowie Stomatologiczne – Olsztyn – Zawsze blisko swoich pacjentów

ul. Pstrowskiego 14D/1
10-602 Olsztyn
Województwo warmińsko-mazurskie

Copyright © Wszystkie prawa zastrzeżone | Teresa Rokicka-Morabet, Abdellatif Morabet 2016-2026