89 543 60 67

513 100 313

Author name: dentysta24h.olsztyn.pl

Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Stomatologia dziecięca, Zdrowie

Ząbkowanie – jak przeżyć ten trudny dla dziecka czas?

Rodzice z niecierpliwością i wielką radością czekają na wyrznięcie się pierwszych ząbków u swojego malucha. Niestety, czasem okres ten jest bardzo męczący zarówno dla malucha, jak i jego opiekunów, którzy zastanawiają się co się dzieje, bo przecież ich pociecha jest przewinięta, najedzona, a i tak płacze. Być może jest to zapowiedź wyrzynania się pierwszych ząbków. Jeśli w dziecięcej buzi pojawiły się uwypuklenia, zaczerwienienia i obrzęk dziąseł to u Twojego malucha rozpoczął się kolejny ważny etap w życiu – ząbkowanie. Kiedy zaczyna się ząbkowanie? Niewiele osób zdaje sobie sprawę, iż proces formowania się zaczątków zębowych ma miejsce już w 6 tygodniu życia płodowego. Ząbki stopniowo pokrywają się nowymi warstwami szkliwa. Rodzący się noworodek ma wykształcone, jednakże jeszcze niewidoczne, pierwsze ząbki mleczne. Końcowym etapem kształtowania się zębów jest wykształcenie się korzenia. To właśnie on rośnie powoli i tym samym wypycha z dziąseł koronę, która przebija się przez nie. Niektóre dzieci przychodzą na świat z jednym ząbkiem. Gdy jest on stabilny to może zostać, jednakże gdyby się chwiał czy miał nierówne, ostre krawędzie to stomatolog zaleci jego usunięcie. Pamiętajmy, iż ząbkowanie jest kwestią indywidualną, czasem uwarunkowaną genetycznie. Zatem jeśli dzieciaki Twoich znajomych ze spacerów mają już ząbki, a Twój szkrab jeszcze nie to nie musisz się tym martwić. U niektórych dzieci ząbki pojawiają się już w 3-4 miesiącu, u innych dopiero pod koniec pierwszego roku życia. Także u wcześniaków ząbkowanie może rozpocząć się średnio o miesiąc później, niż u dzieci donoszonych. Przyjmuje się, iż mniej więcej około 4-5 miesiąca życia możemy zaobserwować zwiększone ślinienie się i niemowlę wkłada paluszki do buzi. Wtedy też nasze dziecko jest niespokojne, płaczliwe, czasem także podczas wyrzynania się ząbków występuje gorączka. W jaki sposób poznamy, iż dziecku zaczęły wyrzynać się zęby? Zanim pojawi się pierwszy ząbek to dziąsła zazwyczaj swędzą. Musimy w tym czasie szczególnie uważać, gdyż dziecko zaczyna wkładać do buzi rączki i wszystko, co znajduje się w ich zasięgu. Jednym z objawów ząbkowania jest także obfite ślinienie się. Jeśli spojrzysz do buzi malucha, zobaczysz, że dziąsła są rozpulchnione i zaczerwienione. Gdy ząbki są już blisko, malec może być płaczliwy – to jest jego reakcja na bolące i wrażliwe dziąsła. Pierwsze objawy ząbkowania można zauważyć już w trzecim, czwartym miesiącu życia, i niestety stan ten może utrzymywać się nawet przez kilka następnych miesięcy. Czy zęby wyrzynają się zawsze w tej samej kolejności? Pierwszymi ząbkami są zazwyczaj dolne jedynki. Nie jest to jednak regułą, dlatego może się zdarzyć, że u dziecka pierwsze wyjdą dwójki lub górne jedynki. Zęby zazwyczaj wyrzynają się parami w odstępach 1-2 miesięcznych. Tak jak wspomnieliśmy wcześniej, przyjmuje się, iż dolne jedynki rosną w 4. do 6. miesiąca,  w 7. pojawiają się górne jedynki. 8. – 12 miesiąc to czas, kiedy możemy zauważyć dolne i górne dwójki. W 12.–16. miesiącu dziecko ma już zęby dolne pierwsze trzonowe i górne pierwsze trzonowe. Kolejno wyrzynają się dolne i górne kły (15.–24. miesiąc) oraz dolne i górne drugie trzonowe (21.–31. miesiąc). W trzecim roku życia dziecko powinno mieć już wszystkie mleczne zęby. Jak pomóc maluchowi uśmierzyć ból? Pęka nam serce, słysząc nieustanny płacz dziecka. Chcemy mu pomóc, ale nie wiemy jak. Jest kilka skutecznych metod. Pierwszy z nich to podanie do ssania zimnego, wypełnionego wodą gryzaka. Należy go schłodzić w lodówce (ale nie w zamrażarce, bo zamrożony gryzak jest niebezpieczny: malec mógłby uszkodzić sobie śluzówkę albo odmrozić rączki). Zamiast gryzaka można zdecydować się na specjalną grzechotkę dla dzieci ząbkujących. Jej część jest bowiem wypełniona schłodzonym żelem. W aptece możemy także kupić specjalny żel, który po posmarowaniu dziąseł złagodzi dolegliwości. Preparat ma działanie przeciwbólowe, a zatem niemowlę po jego nałożeniu szybko odczuje ulgę. Żel ma także działanie przeciwzapalne (zapobiega rozwojowi bakterii). Pamiętajmy, iż należy stosować go zgodnie z zaleceniami producenta, nie częściej, gdyż jak każdy lek przedawkowany może jedynie zaszkodzić. Możemy także delikatne masować dziąsła – wystarczy dokładnie umyć ręce i palcem wskazującym lekko uciskać, centymetr po centymetrze, dziąsło, w którym wyrzyna się ząb. Jeśli nasz maluch nie chce jeść, to nie należy na siłę go karmić. Wtedy warto podawać maluchowi posiłki o papkowatej, kremowej konsystencji. Wyjątkowa dbałość o higienę W okresie ząbkowanie zwróćmy szczególną uwagę na higienę jamy ustnej. Ząbkujący malec wszystko wkłada do buzi, dlatego musimy pamiętać, aby rzeczy, z którymi ma kontakt, np. zabawki czy grzechotki były często i dokładnie myte. Nie zapominajmy także o kilkakrotnym myciu rączek malucha, a dwa razy w ciągu dnia należy także przecierać dziąsła malca wilgotnym gazikiem. Gdy w końcu pojawi się pierwszy mleczak, dwa razy dziennie myjmy go specjalną, delikatną silikonową szczoteczką do pierwszych zębów. Nie trzeba używać na razie pasty – maluszki nie potrafią jej jeszcze wypluć.

korona zębowa
Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Protezy zębowe, Różne

Korony zębowe – dlaczego warto zdecydować się na ich założenie?

Jeśli nasze zęby są przebarwione, zniszczone, złamane to stomatolog może nam zaproponować założenie korony zębowej. Jakie są rodzaje koron zębowych i dlaczego warto zdecydować się na nie? Na te pytania znajdziesz odpowiedzi w naszym artykule. Zapraszamy do zapoznania się z nim! Czym są korony zębowe? Korony zębowe są dedykowane osobom, które pragną całkowicie przykryć uszkodzony ząb lub zaatakowany przez próchnicę, zatem korona zębowa ma funkcję wzmacniającą i ochraniającą. Zaletą koron jest także poprawienie wyglądu zęba oraz jego wyrównanie. Korony zębowe wykonuje się najczęściej po leczeniu kanałowym przednich i tylnych zębów. To uzupełnienie protetyczne jest mocowane na stałe i można go używać tak, jak używa się naturalnych zębów. Nie wyjmuje się ich z ust i nie wypadają, tak jak to ma czasem miejsce w przypadku protez ruchomych. W jaki sposób mocuje się korony zębowe? Jeśli nasz ząb jest zdrowy to korona zębowa zostanie umieszczona na jego pozostałościach. Taki ząb jest uprzednio szlifowany, a później nakleja się na niego koronę. Kolor korony zębowej jest odpowiednio dobrany tak, aby pasował do pozostałych, zdrowych zębów. Korony protetyczne stomatolog zakłada także jako uzupełnienie, elementy mocujące dla mostu protetycznego. Zazwyczaj zakładanie korony zębowej ma miejsce na wcześniej wstawionych implantach zębowych. Pamiętajmy, iż wtedy korona nie jest montowana bezpośrednio na implant tylko za pomocą specjalnego tytanowego łącznika, który jest zatopiony w kość szczęki. Rodzaje koron zębowych Ze względu na materiał, z jakiego wykonane są korony zębowe stosujemy następujący podział: – korony porcelanowe – mogą być na podbudowie metalowej lub ceramicznej. Rdzeń metalowy zalecany jest do zębów bocznych – korony porcelanowe na podbudowie metalowej ze złota – dobry dentysta poleci, aby założyć je w przypadku gdy mamy bardzo zniszczone zęby, złoto ma silne działanie przeciwpróchnicze, ale należy pamiętać, iż korony te są mniej naturalne – nie przepuszczają światła jak naturalne zęby. Odradza się je osobom uczulonym na metal. – korony pełnoceramiczne – są niezwykle estetyczne, przez co trudno je odróżnić od naturalnych zębów, najczęściej stosuje się je do wypełnienia zębów przednich, kiedy to zależy nam na pięknym uśmiechu. Korony te są z podbudową z tlenku cyrkonu, są także bardzo wytrzymałe, chociaż zdaniem części lekarzy są mniej trwałe niż korony metalowe. – korony pełnometalowe – współcześnie bardzo rzadko stosowane – kompozytowe, akrylowe – są to korony tymczasowe. W wyjątkowych okolicznościach, gdy nie ma możliwości założenia koron porcelanowych (np. z powodu twardości materiału) to dopuszczalne jest uzupełnienie stałe tymi koronami Kto powinien zdecydować się na korony zębowe? To uzupełnienie protetyczne jest stosowane między innymi jako rekonstrukcja zębów leczonych kanałowo. Ponadto koronę zębową zakłada się w przypadku leczenia zębów z wrodzonym brakiem szkliwa czy też w celu odbudowy zębów uszkodzonych lub startych. Zaleceniami do założenia korony są także: – ochrona słabego zęba przed złamaniem – w celu umocowania mostu – do pokrycia implantu – do pokrycia zęba uszkodzonego – nadanie zębom naturalnego wyglądu, – szybsze leczenie ortodontyczne – korony są także zakładane gdy w zgryzie są wady i można je poprawić za pomocą korekty kilku zębów. Przeciwwskazania do wykonania koron zębowych Zanim zdecydujemy się na założenie koron, nasz stomatolog musi ocenić stan zęba. Koron zębowych nie wykonuje się w przypadku, gdy: – pozostałość zęba znajdującego się nad dziąsłem wynosi mniej niż 2-3 mm – zęby są silnie zniszczone przez próchnicę, czyli choroba dosięga do poziomu dziąsła albo jeszcze głębiej Wtedy konieczne będzie wydłużenie korony klinicznej danego zęba, a następnie zostaje wykonana korona tymczasowa. Po pół roku dentysta może założyć koronę porcelanową. Przebieg założenia korony Pierwszym etapem jest opiłowanie zęba w odpowiedni sposób. Powierzchnia zęba zmniejszana jest ze wszystkich stron – o około 1-2 mm lub więcej z każdej strony – gdyż taka będzie grubość ścianki korony. Zabieg ten jest bezbolesny, dentysta podaje nam znieczulenie miejscowe. Następnie wykonuje się wyciski; szczęki lub żuchwy z oszlifowanym filarem i wycisk przeciwstawny. Tak przygotowany wycisk jest wysyłany do laboratorium protetyki stomatologicznej. W tym czasie pacjent nosi akrylową koronę tymczasową. Kiedy lekarz dentysta otrzymuje gotową koronę, dopasowuje ją do zęba i cementuje na stałe. Tuż po zabiegu pacjent może odczuwać dyskomfort, gdyż będzie musiał przyzwyczaić się do nowego kształtu zęba z koroną. Czy korony zębowe są trwałe? Pytanie, które najczęściej pada z ust pacjentów, to: „jak długo będę nosić taką koronę, czy jest ona wytrzymała i trwała?”. Oczywiście wszystko zależy od materiału, z którego została wykonana korona oraz precyzji i umiejętności dentysty oraz później – naszej dbałości o higienę jamy ustnej. Dobrze wykonana korona może służyć nawet 10-15 lat. #korony zębowe

Chirurgia stomatologiczna, Higiena jamy ustnej, Nowoczesna stomatologia, Ogólnie, Profilaktyka, Zdrowie

Leczenie zębów u kobiet w ciąży – jakie zabiegi można wykonywać?

Leczenie zębów w ciąży to istotny temat dla pań, które spodziewają się dziecka lub które dopiero planują powiększenie rodziny. Każdy stomatolog powie, iż najlepiej, aby wszystkie zęby były wyleczone przed zajściem w ciążę. W takiej sytuacji obowiązuje kontrola u dentysty jeden raz na trymestr. Warto wtedy regularnie usuwać kamień, osad i płytkę nazębną. W przypadku gdy mamy jakiekolwiek ubytki, trzeba się nimi zająć jak najszybciej, zanim zacznie boleć. Uporczywy ból zęba w ciąży jest wskazaniem do natychmiastowego poważnego leczenia stomatologicznego. Jakie zabiegi mogą być przeprowadzane u kobiet w ciąży oraz w którym trymestrze, a jakie można przełożyć na później? Na te pytania odpowiemy w naszym artykule. Badania pokazują, iż nieleczone stany zapalne i choroby zębów zwiększają ryzyko przedwczesnego porodu aż siedmiokrotnie! Dlatego nie warto unikać regularnych kontroli u stomatologa. Najlepiej zaplanować wizyty na początek, półmetek i pod koniec ciąży. Nasze babki wierzyły w przesądy, iż przyszła mama nie może leczyć zębów.  Ten stereotyp jest nieprawdziwy, gdyż zwłaszcza w ciąży należy skontrolować stan uzębienia. Panie w ciąży mają także inne fałszywe przekonanie – że ciąża odwapnia zęby. Ciąża wcale nie demineralizuje zębów. Tak samo zresztą, jak nie odwapnia innych kości w organizmie kobiety, dlatego nie należy usprawiedliwiać swoich zaniedbań błogosławionym stanem. Ciąża – szereg zmian w organizmie kobiety Pamiętajmy, iż w trakcie trwania ciąży zachodzi szereg zmian w organizmie kobiety. Wahania hormonalne występujące w czasie ciąży powodują zmianę pH śliny, co sprzyja rozwojowi drobnoustrojów w jamie ustnej. Również poranne nudności i wymioty oraz częste spożywanie posiłków (i podjadanie, zwłaszcza pokarmów słodkich i kwaśnych) mają negatywny wpływ na stan zębów przyszłej mamy. W takich warunkach szybciej rozwija się próchnica, stany zapalne błon śluzowych jamy ustnej i tkanek przyzębia, a kwasy żołądkowe niszczą także szkliwo. Z czasem dziąsła stają się rozpulchnione i narażone na krwawienie, dlatego kobiety w ciąży niesłusznie ograniczają codzienną higienę jamy ustnej, dzięki czemu bakterie mają idealne środowisko do rozwoju.  Jak widzimy, przez zaniedbania w ciągu 9 miesięcy możemy spowodować, iż po tym czasie zęby będą w opłakanym stanie. Zabiegi stomatologiczne w ciąży W trakcie ciąży podczas wizyt kontrolnych pacjentka powinna zdecydować się na wykonanie profesjonalnej higienizacji (przynajmniej dwa razy): usuwanie płytki nazębnej (skaling) oraz piaskowanie zębów. Tego zabiegu nie należy odkładać na potem, gdyż odkładająca się płytka zamienia się w niebezpieczny dla zębów twardy kamień nazębny, który nawet w ciągu kilku tygodni jest w stanie wniknąć pod rozpulchnione dziąsła – tym samym zostaną zerwane przyczepy między korzeniami zębów a dziąsłami i zęby zaczną się chwiać. Jedynie niewskazany jest skaling ultradźwiękowy. Warto wiedzieć, że kobietom w ciąży przysługuje więcej nieodpłatnych zabiegów usuwania kamienia nazębnego: nie jeden raz w roku – jak innym ubezpieczonym – a jeden raz na sześć miesięcy, czyli w ciąży można 2 razy oczyszczać zęby, za co zapłaci NFZ. Dobry stomatolog w razie potrzeby może wykonać wypełnienia ubytków czy koronki, jest to niezbędne by uniknąć wystąpienia infekcji, będącej zagrożeniem dla rozwijającego się płodu. Udowodniono bowiem, że infekcje jamy ustnej mogą drogą krwionośną przenosić się do macicy i być przyczyną poważnych komplikacji. Nieleczone zęby mogą spowodować zakażenia wewnątrzmaciczne i przedwczesny poród. Najlepszym czasem na przeprowadzenie skutecznego leczenia jest drugi trymestr, gdyż w trzecim trymestrze dłuższe leżenie na plecach może sprawić ogromne trudności. W nagłych przypadkach lekarz niezwłocznie może wykonać leczenie kanałowe zęba lub ekstrakcję. Stomatolog bez przeciwskazań może oczyścić ubytki i je wypełnić. Preparaty stosowane do wypełnień nie przenikają poza ząb i nie są szkodliwe dla płodu. Wszystkie zabiegi estetyczne, typu wybielanie należy przenieść na termin po porodzie. RTG u kobiet w ciąży Zanim zostanie wykonanie zdjęcia RTG asystentka stomatologiczna zawsze pyta, czy dana pacjentka nie jest w ciąży. Jest to bardzo istotne, gdyż u kobiet w ciąży RTG wykonuje się w bardzo ważnych przypadkach. W okresie ciąży nie powinno poddawać się działaniu promieniowania rentgenowskiego, gdyż jego silne działanie szkodzi dziecku – zwłaszcza w pierwszym trymestrze może uszkodzić wiele ważnych organów rozwijającego się płodu. Jeśli stomatolog zdecyduje się na wykonanie zdjęcia, bo przyszła mama cierpi z powodu ostrego bólu lub ostrego stanu zapalnego to muszą zostać zachowane maksymalne środki ochrony dziecka przed promieniowaniem. Przede wszystkim należy osłonić brzuch i okolice miednicy specjalnym fartuchem. Wiele nowoczesnych gabinetów stomatologicznych jest wyposażonych w aparaty RTG najnowszej generacji, które wytwarzają mniejsze dawki promieni. Czasem wystarczy cyfrowa wizualizacja zęba, której wykonanie jest bezpieczne dla płodu. Ze znieczuleniem czy bez? Leczenie zębów u kobiet w ciąży może odbywać się w znieczuleniu miejscowym. Dentysta, który wcześniej jest poinformowany o ciąży użyje znieczulenia, które nie zawiera leków obkurczających naczynia krwionośne. W czasie ciąży można bezpiecznie usuwać zęby. Nie jest konieczne stosowanie profilaktyczne antybiotyku przy usuwaniu zęba, chyba, że mamy do czynienia z ostrym stanem zapalnym. Wtedy też podaje się pacjentce antybiotyk z grupy penicylin lub ich pochodnych, dozwolony w ciąży. Prawidłowa higiena jamy ustnej u kobiet w ciąży Aby zapobiec powstawaniu nowych ubytków panie w ciąży powinny pamiętać o prawidłowej higienie jamy ustnej. Zęby należy myć tak samo starannie i długo jak wcześniej. Koniecznie szczotkujmy także język, dzięki czemu wszystkie bakterie będą gruntownie usunięte. Przestrzenie między zębami należy czyścić nitką dentystyczną. Na zakończenie polecamy przepłukać jamę ustną specjalną płukanką. Po spożyciu posiłku czy też słodyczy należy umyć zęby, a gdy nie ma takiej możliwości to warto mieć pod ręką gumę bez cukru. #Leczenie próchnicy zębów w ciąży

zęby mleczne
Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Stomatologia dziecięca

Czy mleczaki można leczyć?

Wątpliwości co do leczenia zębów mlecznych z pewnością ma wielu rodziców. Czy jest sens leczenia zębów, które wcześniej czy później i tak wypadną? Odpowiedź jest tylko jedna – oczywiście, że tak. Jeśli zależy nam, aby mleczne zęby naszych dzieci były zdrowe to koniecznie zadbajmy o to, by regularnie kontrolować ich stan. Leczenie zębów mlecznych jest niezwykle istotne, gdyż nieleczone mleczaki mogą być powodem wielu chorób w dorosłym życiu. Zaleca się, aby rodzice koniecznie odwiedzili stomatologa, gdy dziecko ma wszystkie zęby mleczne, czyli w wieku 3-4 lata. Wtedy też lekarz oceni stan jamy ustnej: sprawdzi czy zęby rozwinęły się prawidłowo i w razie wystąpienia ubytków zaproponuje właściwe leczenie. Dlaczego leczenie mleczaków jest tak ważne? Rodzice z niecierpliwością czekają na wyrżnięcie się pierwszego ząbka. Z czasem oprócz kolejnych ząbków pojawiają się różne problemy: próchnica, pierwsze ubytki czy kamień nazębny. Pamiętajmy, iż pierwsze zęby są słabiej utwardzone niż stałe- szacuje się, że szkliwo zębów mlecznych jest 2-krotnie cieńsze od stałych, a powierzchnia jest zdecydowanie bardziej nierówna w porównaniu z zębami stałymi.  Ponadto, szkliwo zębów mlecznych jest uboższe w składniki mineralne, a obecność tzw. linii porodowej sprzyja przenikaniu bakterii. W związku z tym mleczaki są bardziej narażone na próchnicę. Wystarczy jeden zainfekowany ząb, aby w bardzo krótkim czasie zmiany chorobowe przeniosły się na pozostałe mleczaki oraz później na zęby stałe. Próchnica u dzieci charakteryzuje się szybkim postępem procesu chorobowego z mało odczuwalnymi dolegliwościami. Oznacza to, iż przed dłuższy czas nasza pociecha nie będzie nam sygnalizowała problemów z ząbkami, a rozwój próchnicy w tym czasie odbywa się pod powierzchnią szkliwa. Warto mieć na uwadze fakt, iż w przypadku zębów mlecznych próchnica bardzo szybko przechodzi z jednego stadium w drugie. Zatem gdy procesem chorobowym zostanie zajęta także miazga dziecko od razu odczuje przykre dolegliwości bólowe. Metody walki z próchnicą u dzieci Gdy mleczne zęby są w bardzo złym stanie lekarz nie zdecyduje się na ich usuwanie- za wczesne usunięcie zęba może powodować wady zgryzu, lecz przeprowadzi zabieg lapisowania. Lapisowanie to nałożenie na zęby soli srebra. Co prawda zęby będą miały kolor czarny, ale próchnica nie będzie się dalej rozwijać. Leczenie pierwszych ząbków jest prawie bezbolesne. Jeśli mleczaki zostały zaatakowane przez próchnicę to wczesne zmiany można leczyć metodą ozonowania. Ponadto z próchnicą można walczyć za pomocą lasera oraz metodą abrazji powietrznej, czyli ścierania próchnicy za pomocą piasku, który wylatuje z cieniutkiej dyszy pod dużym ciśnieniem. Należy koniecznie udać się na wizytę kontrolną, gdy zaobserwujemy na zębach naszej pociechy jakiekolwiek zmiany, np. matową plamkę w kolorze zęba czy ciemną dziurkę, bo  takie symptomy są sygnałem, iż kwasy powstałe pod wpływem znajdujących się w buzi bakterii niszczą szkliwo i mogą spowodować destrukcję głębiej położonych tkanek zęba. Aspekt edukacyjny wizyty w gabinecie dentystycznym Starajmy się, aby pierwsza wizyta w gabinecie dentystycznym miała miejsce zanim pojawią się dolegliwości. Jest to o tyle ważne, iż dziecko nie będzie mieć złych wspomnień związanych z dentystą – przecież zależy nam, aby maluch chętnie przychodził do stomatologa bez obaw i strachu i potrafił współpracować. Wczesne doświadczenia mają wpływ na późniejsze podejście do leczenia w życiu dorosłym. Jako rodzice jesteśmy odpowiedzialni za kształtowanie u dzieci pozytywnych nawyków, w tym regularnego odwiedzania gabinetu stomatologicznego.    

demineralizacja szkliwa
Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Ogólnie, Profilaktyka, Różne, Zdrowie

Demineralizacja zębów – czyli co zrobić, gdy nasze szkliwo jest osłabione?

Odczuwasz przykry ból podczas jedzenia niektórych produktów? Taki stan może być spowodowany odwapnieniem szkliwa. W jaki sposób możemy zapobiegać demineralizacji zębów oraz jak przebiega leczenie – o tym przeczytasz w naszym artykule. Istotne funkcje szkliwa Zapewne wiele osób nie zdaje sobie sprawy, jak ważną funkcję pełni w naszym życiu szkliwo. To właśnie ta zewnętrzna warstwa zębów jest najtwardszą substancją w ludzkim ciele. Szkliwo składa się głównie z minerałów i małej ilości (około 4%) wody oraz materiału organicznego. Głównym składnikiem szkliwa są jony wapnia i jony fosforanowe, występujące naturalnie w organizmie. Zadaniem szkliwa jest ochrona zębów oraz funkcja estetyczna. Funkcja ochronna wyraża się w ochronie zębiny przed czynnikami: – termicznymi (zimne pokarmy); – fizycznymi (żucie); – biologicznymi (bakterie powodujące próchnicę); – czynnikami chemicznymi (kwaśne pokarmy). W momencie gdy występuje odwapnienie szkliwa odczuwamy nadwrażliwość zębów. Funkcja estetyczna łączy się z funkcją ochronną, gdyż szkliwo chroni zęby przed przebarwieniami, zapewniając im piękny, śnieżnobiały wygląd. Składnik szkliwa – hydroksyapatyt jest strukturą stabilną chemicznie nie wchodzącą w reakcje z związkami powodującymi przebarwienia. Pamiętajmy również, iż szkliwo odpowiada za kształt i wielkość zęba. Tworzenie szkliwa kończy się jednoczasowo z wyrznięciem się zęba. Wtedy już ząb jest w pełni uformowany. Demineralizacja zębów – przyczyny i objawy Choć szkliwo jest twarde i bardzo odporne na różne czynniki, to może się zdarzyć, iż w pewnych warunkach może dojść do wypłukania wapnia. Ma to miejsce, gdy zęby są narażone przez dłuższy okres czasu na działania cukrów lub kwasów, naruszających szkliwo. W wyniku takiego naruszenia następuje ługowanie niektórych składników mineralnych (takich jak wapń). Tuż pod szkliwem znajduje się druga warstwa zęba, składająca się z miliona drobnych rurek prowadzących do zakończeń nerwowych. Stąd też bierze się ból podczas spożywania ciepłych i zimnych posiłków. Nadwrażliwość zębów jest dla nas sygnałem, aby jak najszybciej udać się do dentysty, który stwierdzi jak daleko posunięta jest demineralizacja zębów. Jest to szczególnie istotne dla osób noszących stały aparat nazębny, gdyż zęby są wtedy wyjątkowo podatne na proces demineralizacji, ponieważ aparat sprzyja osadzaniu się resztek jedzenia. Jeśli nasz stomatolog stwierdzi jedynie początki demineralizacji (objawem są często białe miejsca na zębach) to przy zachowaniu prawidłowej higieny jamy ustnej i stosowaniu diety bogatej w niezbędne minerały możliwa jest remineralizacja szkliwa. Demineralizacja zębów: przyczyny Główną przyczyną demineralizacji zębów jest nieprawidłowa i nienależyta higiena jamy ustnej, ponadto dieta bogata w produkty zawierające duże ilości cukrów i kwasów. O cukrach i spożywaniu w nadmiernych ilościach słodyczy zazwyczaj pamiętamy, jednak warto mieć na uwadze fakt, iż negatywny wpływ na stan zębów mają także kwaśne potrawy. Kwas cytrynowy, który można znaleźć zarówno w cytrynach, jak i limonkach, grejpfrutach czy soku pomarańczowym jest wyjątkowo żrący dla szkliwa zębów. Takimi produktami są także pomidory, podobnie jak kiszona kapusta czy barszcz. Aby nie dopuścić do demineralizacji szkliwa konieczne jest szczotkowanie i gruntowne płukanie jamy ustnej w ciągu godziny od spożywania tych pokarmów. Jakie inne czynniki mogą wpływać na demineralizację zębów? Odwapnienie zębów może być spowodowane także: – wiekiem, – gromadzeniem się płytki nazębnej, – stosowanie produktów do wybielania zębów, – częstym myciem zębów zbyt twardą szczoteczką, – popękaniem zębów, – ubytkami spowodowanymi próchnicą, – niektórymi chorobami. Największy wpływ na remineralizację szkliwa ma niedoczynność tarczycy oraz refluks jelitowo – żołądkowy. Remineralizacja Najprostszym sposobem na odbudowanie szkliwa jest właściwa dieta. Należy spożywać pokarmy zawierające minerały wykorzystywane przez organizm do odbudowy szkliwa. W trakcie jedzenia pamiętajmy, aby żuć je powoli, aby minerały mieszały się ze śliną. Takimi pokarmami bogatymi w minerały są m.in.: – sery, – seler, brokuły, rzepa, – mięso, – owies, – jajka, – soja. Zasada jest bardzo prosta: im więcej wapnia w diecie tym mniejsza podatność szkliwa na kwasy produkowane przez bakterie próchnicotwórcze. Ponadto istotna jest odpowiednia higiena jamy ustnej, która uniemożliwi gromadzenie się kamienia nazębnego. Koniecznie zdecydujmy się na profesjonalne czyszczenie zębów i usuwanie kamienia. Mamy także dobrą wiadomość dla osób uwielbiających żuć gumę, gdyż żucie gumy bez cukru pomaga w usuwaniu resztek jedzenia spomiędzy zębów. Możemy również płukać przez 15 do 20 minut jamę ustną olejem kokosowym, dzięki czemu pozbędziemy się z jamy ustnej bakterii i toksyn oraz przyspieszymy proces leczenia. Demineralizacja zębów: leczenie Powszechnie uznaje się, że fluor posiada właściwości zapobiegające demineralizacji, gdyż staje się częścią struktury zęba. W tym celu warto zdecydować się na zabieg fluoryzacji. Dobry stomatolog dostosuje metodę leczenia do stopnia demineralizacji. Warto wiedzieć, iż istnieją także nowe technologie, które inicjują remineralizację poprzez stosowanie różnych środków w postaci past lub płynów do płukania jamy ustnej, tym samym zapewniających obecność wapnia i fosforanów w ślinie. Środki medyczne (pasty czy płukanki) mogą doraźnie nam pomóc, gdyż sukces całkowitego wyleczenia zależy przede wszystkim od zachowania odpowiedniej diety i utrzymywaniu higieny jamy ustnej. # demineralizacja zębów # odwapnianie szkliwa # remineralizacja # dieta # nadwrażliwość zębów  

zapalenie przyzębia
Choroby przyzębia, Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Zdrowie

Paradontoza – przyczyny, objawy, zapobieganie i leczenie

Niewiele osób zdaje sobie sprawę, jak istotne jest leczenie chorób przyzębia. Choć o paradontozie niejednokrotnie słyszymy podczas wizyty w gabinecie stomatologicznym to bagatelizujemy ją, a wtedy efekty nieleczonej przyzębicy mogą być opłakane – grozi to utratą zębów. Pamiętajmy, iż zapalenie przyzębia zazwyczaj przez długi czas nie daje nam o sobie znać. Jak dbać o zęby, aby w przyszłości nie cierpieć na paradontozę oraz w jaki sposób dobry stomatolog będzie leczył choroby dziąseł? Na te i inne pytania odpowiemy w tym artykule poświęconym leczeniu, profilaktyce chorób dziąseł i przyzębia. Jak podają statystyki z paradontozą zmaga się ponad 10 proc. ludzi na świecie, a w Polsce przyzębica dotyczy aż około 70 proc. Zatem wniosek jest bardzo prosty: zaledwie 1/3 z nas zdaje sobie sprawę, jakie są przyczyny parodontozy i jak się jej ustrzec, a przede wszystkim, że można ją skutecznie leczyć. Paradontoza: przyczyny Aby wygrać walkę z paradontozą trzeba wiedzieć, w jaki sposób ta choroba się rozwija i jakie warunki jej sprzyjają. Parodontoza powstaje w wyniku długotrwałego procesu zapalnego wywołanego przez drobnoustroje chorobotwórcze. Gromadzą się one w naturalny sposób w miejscu zetknięcia dziąseł z zębami. Powstający osad, czyli płytka nazębna zawiera przede wszystkim florę bakteryjną i resztki pokarmu. W momencie gdy nie przykładamy należytej uwagi do higieny jamy ustnej i nasze zęby są niedoczyszczone to płytka nazębna może zmienić się w kamień nazębny. Na początku kamień twardnieje przy krawędzi dziąsła, a później przemieszcza się coraz bliżej korzenia, tym samym wbijając się pod tkankę miękką. Jego obecność negatywnie wpływa na dziąsła, które są nieustannie drażnione, z czasem powstaje obrzęk, a dziąsła bolą. Gdyby taki ucisk utrzymywał się przez dłuższy czas to tkanka dziąsła obkurczy się, cofając przed kamieniem. Jeżeli w porę nie przerwiemy tego procesu to tkanki mocujące zęby w kości szczęki (tj. ozębna wraz z więzadłami przyzębnymi i kością wyrostka zębodołowego) zostaną uszkodzone, a potem zniszczone. Odsłonięcie się szyjek zębowych zauważymy od razu, a raczej poczujemy, bo odkryte szyjki zębowe są bardzo wrażliwe na zmiany temperatury, a także na słodkie albo kwaśne pokarmy. Nasze zęby wtedy są dość luźno osadzone w szczęce i istnieje duże prawdopodobieństwo, iż mogą wypadać. Czynniki sprzyjające paradontozie Paradontoza może być spowodowana nie tylko niewłaściwą higieną jamy ustnej, ale także na jej rozwój wpływają niektóre czynniki genetyczne i choroby (takie jak: cukrzyca czy AIDS), palenie papierosów oraz źle dopasowane protezy, ubytki próchnicowe, wady zgryzu, nieprawidłowo założone wypełnienia. Przyzębica może być również skutkiem zaburzeń hormonalnych, ciąży, przyjmowania niektórych leków (m.in. przeciwpadaczkowych, immunosupresyjnych, przeciw nadciśnieniu tętniczemu, białaczkom, miejscowym uczuleniom lub zatruciu metalami ciężkimi). Pamiętajmy, iż te czynniki stanowią zaledwie 1 proc. Pozostałe 99 proc. wszelkich chorób przyzębia są wywołane niedostateczną higieną jamą ustną! Objawy zwiastujące paradontozę Jeśli zaobserwujemy u siebie takie objawy jak: – Zaczerwienione, obrzmiałe dziąsła, które swędzą lub bolą. – Podczas szczotkowania czy nitkowania występuje krwawienie. – Ponadto dziąsła cofają się, odsłaniając szyjki zębowe, wtedy też odczuwamy nadwrażliwość na ciepłe i zimne pokarmy lub napoje. – Czujemy, iż nasze zęby zaczynają się chwiać. – Mamy nieprzyjemny, nieświeży oddech. To koniecznie udajmy się do swojego stomatologa. Wcześnie wykryta paradontoza daje większe szanse na całkowite wyleczneie. Profilaktyka Co zrobić, gdy zaobserwujesz jakieś z opisanych objawów Przede wszystkim udaj się do swojego stomatologa, który oceni stan Twoich zębów. Jeśli zgromadził się kamień nazębny to dentysta z pewnością przeprowadzi zabieg usuwania płytki nazębnej. Kolejny krok to właściwa higiena: prawidłowe szczotkowanie zębów oraz stosowanie pasty i płukanki przeznaczonej dla osób o nadwrażliwych zębach i cierpiących na paradontozę poprawi stan Twoich zębów. Warto zaopatrzyć się także w miniszczoteczki przeznaczone specjalnie do czyszczenia przestrzeni międzyzębowych. Czasem aby w pełni wyleczyć zapalenie konieczne będzie nie tylko usunięcie kamienia, ale także branie antybiotyków czy użycie preparatów przyspieszających odbudowę uszkodzonych tkanek (stomatolog aplikuje je bezpośrednio do dziąseł i na zęby). Podczas wizyty nasz stomatolog może nam także udzielić instruktażu, jak należy masować dziąsła, dzięki czemu zostanie poprawione ich ukrwienie i szybciej się zregenerują. Gdyby jednak powstały w nich już naprawdę głębokie kieszonki – za takie uznaje się te przekraczające 6 mm –  może być konieczne założenie szwów. Nie musisz się obawiać, bo cały zabieg jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym, a tkanki dość szybko się goją. Sam zabieg to nie wszystko, bo tak naprawdę najistotniejsza jest późniejsza terapia, która może potrwać kilka miesięcy. Leczenie zaawansowanej paradontozy W skrajnych przypadkach nie obędzie się bez interwencji chirurga szczękowego. Jest to konieczne gdy stan zapalny dziąseł obejmie głębokie tkanki przyzębia. Chirurg będzie musiał usunąć tkanki zmienione przez chorobę oraz naprawić i odtworzyć, te które zostały uszkodzone. #paradontoza #choroby dziąseł #kamień nazębny #przyzębica #zapalenie przyzębia (paradontoza)

Higiena jamy ustnej, Ogólnie, Profilaktyka

Kupujemy szczoteczkę do zębów – przewodnik

Wybór właściwej szczoteczki do zębów wbrew pozorom wcale nie jest oczywisty, gdyż należy zwrócić uwagę na różne rzeczy. I nie mówimy tutaj o dylematach związanych z barwą, ale np. z rodzajem włosia, kształtem szczotki czy uchwytu. Szczoteczka zapewnia odpowiednią higienę naszej jamy ustnej, dlatego warto poświęcić parę minut na znalezienie tej najodpowiedniejszej. Aby wybrać najlepszy model dla siebie polecamy zapoznanie się z naszym przewodnikiem. Wybór właściwej szczotki zapobiegnie wielu chorobom dziąseł oraz zapewni naszemu uzębieniu piękny, zdrowy wygląd. Jak Polacy szczotkują zęby – badania Na łamach PulsuMedycyny.pl możemy zapoznać się z wynikami badania na temat świadomości Polaków w kwestii szczotkowania zębów. Naukowcy alarmują, iż wiedza na temat dbania o zęby jest ciągle uboga – 60 proc. z Polaków nie ma pojęcia o sposobach szczotkowania zębów. Polska wciąż pozostaje w gronie 15 krajów, w których zachorowalność na choroby dziąseł i zębów jest największa. Zazwyczaj starsi pacjenci wstydzą się pytać, bo doskonale zdają sobie sprawę, iż jako dorośli ludzie powinni wiedzieć, jak prawidłowo myć zęby. Obawy są niepotrzebne, gdyż dobry stomatolog z chęcią podpowie, jaką wybrać szczotkę do zębów czy też wyjaśni, jak wygląda prawidłowa technika mycia zębów. Troszkę historii…. Jak możemy przeczytać w jednym z numerów „Kuriera Ilustrowanego” pierwsza szczoteczka do zębów z nylonowym włosiem pojawiła się na rynku ponad 70 lat temu, bo w 1938 r. Współczesny człowiek zdziwiłby się widząc wcześniejsze szczoteczki do zębów, gdyż nie przypominały one wcale tych, które tak dobrze znamy. Dawne szczotki składały się z gałązek krzewów i drzew, a mycie zębów bardziej przypominało wymiatanie resztek niż szczotkowanie. W jaki sposób wybrać idealną szczoteczkę dla siebie? Wybierając szczoteczkę zwróćmy uwagę na: jej twardość włosia, długość szyjki, czy będzie to szczotka manualna czy też elektryczna. W dalszej części artykułu postaramy się zaprezentować różne rodzaje szczoteczek oraz kryterium, który powinniśmy się kierować podczas kupowania nowej szczotki. Twardość włosia Pierwsza kwestia to twardość włosia. Możemy kupić szczotki o miękkim, średni lub twardym włosiu. Jeśli mamy wrażliwe, często krwawiące dziąsła to należy zdecydować się na te z miękkim. Miękkie włosie jest wykorzystywane także w szczotkach dla dzieci. Twarde szczotki są polecane osobom posiadającym zdrowe, mocne zęby. Doskonale sprawdzają się one w przypadku osób, którym szybko osadza się kamień i osad nazębny, np. palaczy czy miłośników picia kawy. Średnie włosie to rozwiązanie pośrednie pomiędzy wcześniejszymi dwoma rodzajami. Długość szyjki Producenci szczotek prześcigają się w wymyślaniu nowych technologii, dzięki którym będą one lepiej czyścić nasze zęby. Istotne jest by przy zakupie szczotki zwracać uwagę na jej szyjkę. Musi być ona odpowiednio długa i cienka, tak byśmy nie mieli problemu z dostępem do zębów trzonowych. Dentyści zalecają, aby dla dzieci wybierać szczotkę, której długość wynosi od 11 do 13 cm, dla dorosłych są dedykowane te znajdujące się w przedziale od 15 do 17 cm. Jeśli cierpimy na różnego typu choroby uzębienia należy wybrać szczotkę z giętką szyjką, dzięki czemu nie odczujemy nacisku. Podział szczoteczek do zębów Szczotki do zębów możemy podzielić na: –  manualne – specjalistyczne – elektryczne – soniczne. Szczotka manualna- coś dla tradycjonalistów Z pozoru dostępne w drogeriach modele szczoteczek niewiele różnią się od siebie, jednakże to pierwsze wrażenie jest mylne. Tradycyjne szczoteczki do zębów dzielą się choćby ze względu na ułożenie włosia na główce. Obok tradycyjnych, jakie znajdziemy w większości łazienek, jest także kilka typów innych, manualnych szczoteczek do zębów. Możemy więc wyróżnić szczoteczki zwykłe i specjalistyczne. Zwykłe szczoteczki dzieli się na: – pęczkowe, – wielopęczkowe. Pęczkowe zostały wyposażono w 2 – 3 rzędy pęczków włosia na szerokość główki i 5 – 6 pęczków na długość. Są one najczęściej ustawione równo, gęsiego – jeden za drugim lub np. w kształcie litery „x”. Szczotki wielopęczkowe – jak sama nazwa wskazuje – mają od 3 do 5 rzędów pęczków na szerokość i nawet 12 na długość. W przeciwieństwie do szczotek pęczkowych mogą być ustawione w różny sposób – równo, jeden za drugim lub naprzemiennie, podobnie jak krzesła. Jeśli wybieramy się na krótki urlop i nie mamy za dużo miejsca w bagażu to warto zdecydować się na szczotkę podróżną, która składa się na pół. Po złożeniu główka z włóknami zostaje ukryta w pudełku, które równocześnie stanowi rączkę. Szczoteczki specjalistyczne Oprócz szczotek manualnych wyróżniamy szczotki specjalistyczne, niezbędne w przypadku stanu po operacji czy też dla osób noszących aparaty ortodontyczne. Wśród szczotek specjalistycznych znajdziemy takie jak: – Jednopęczkowe – Międzyzębowe: niestety mało popularne, doskonale czyszczą zarówno zakamarki w aparatach ortodontycznych, ale także mogą ich używać osoby nienoszące aparatów, by lepiej dotrzeć do miejsc trudnodostępnych dla zwykłej szczoteczki – Ortodontyczne – Pooperacyjne – do implantów Jako uzupełnienie dla szczoteczek czy nici dentystycznych wielu stomatologów poleca, aby zaopatrzyć się w irygator dentystyczny –  jest urządzenie służące do czyszczenia przestrzeni międzyzębowych. Jak doskonale zdajemy sobie sprawę, samo szczotkowanie zębów jest niewystarczające, zatem irygator będzie jego uzupełnieniem. Wyróżniamy irygatory stacjonarne do użytku domowego oraz irygatory przenośne znajdujące zastosowanie w podroży. Szczotka manualna czy elektryczna? Alternatywą dla manualnej, zwykłej szczotki jest elektryczna lub zasilana bateriami. Szczotki elektryczne posiadają liczne udogodnienia, np. czujniki nacisku, możliwość używania różnych trybów czyszczenia, dlatego lepiej możemy zadbać o higienę naszej jamy ustnej. Szczotki zasilane bateriami AA mają podobne funkcje jak manualne, wyróżnia je jedynie opcja wibracji, przez co zęby są dokładniej czyszczone. Rodzaje szczotek elektrycznych Szczotki elektryczne także mają różne rodzaje: – oscylacyjno-rotacyjno-pulsacyjne, – soniczne, – ultradźwiękowe. Szczoteczki obrotowo-pulsacyjne usuwają osad mechanicznie. Istotne jest, iż robią to 2 razy skuteczniej niż tradycyjne! Szczotki soniczne i ultradźwiękowe oczyszczają zęby przy pomocą fal dźwiękowych, które są niesłyszalne dla ludzkiego ucha. Co ważne, szczotki soniczne idealnie sprawdzą się w przypadku osób z wrażliwymi dziąsłami. Szczoteczki elektryczne są nie tylko skuteczne w czyszczeniu, ale też delikatne dla dziąseł. Często mają dodatkowe funkcje, jak np. czujnik siły nacisku czy timer, który odmierza 2-minutowy czas mycia zębów. Jeżeli zależy nam na wygodzie, dokładnym i łatwym czyszczeniu zębów, a przy tym dysponujemy odpowiednim budżetem to szczoteczka elektryczna będzie doskonałym pomysłem. Tym bardziej, że możemy z niej korzystać np. z mężem czy partnerem – kupując różne główki. Decyzja, jaką szczotkę należy kupić zależy wyłącznie od nas. Istotne jest by główkę lub całą szczotkę wymieniać średnio raz na 2, 3 miesiące.

białe i zdrowe zęby
Higiena jamy ustnej, Ogólnie, Profilaktyka, Zdrowie

Dieta dla zębów: co jeść, a jakich produktów unikać by mieć piękne zęby? Mini poradnik

Dieta dla zębów   Gdy przygotowujemy posiłki czy wcześniej gdy robimy zakupy zazwyczaj nie zastanawiamy się nad tym, czy dany produkt będzie miał wpływ na wygląd naszych zębów, a kwestia ta jest niezwykle istotna, gdyż częste spożywanie niektórych produktów czy też picie wybranych napojów może wpływać na kolor naszych zębów. Jakich produktów unikać, a które wręcz przeciwnie – zaleca się jeść jak najczęściej by mieć śnieżnobiały uśmiech? Na to pytanie postaramy się odpowiedzieć w naszym artykule. Krótko o przebarwieniach i ich źródle powstawania Jeśli chcemy rozpocząć walkę o piękny uśmiech to musimy wiedzieć, z czym walczymy. Zatem w tym przypadku będą to różnego typu przebarwienia. Wyróżnia się 2 rodzaje przebarwień: wewnątrzpochodne i zewnątrzpochodne. Wewnątrzpochodne są wynikiem chorób systemowych, natomiast te drugie powstają w wyniku kontaktu powierzchni zębów z barwnikami, które zostają wprowadzone do jamy ustnej w różnej postaci. Mamy na myśli niektóre leki doustne oraz barwniki pożywienia (zarówno naturalne, jak i sztuczne). Dlatego powinniśmy wiedzieć, jakie produkty i napoje mają wpływ na kolor naszych zębów, bo czasem sama właściwa higiena jamy ustnej czy też profesjonalne wybielanie zębów to nie wszystko. Dieta dla zębów – Co jeść, a czego unikać Kawa i herbata w umiarkowanych ilościach Na liście napojów, które wpływają na pojawienie się osadów czy przebarwień znajdują się kawa i herbata.  Zarówno miłośnicy picia kawy, jak i osoby preferujące herbatę powinny zdawać sobie sprawę, iż oba te napoje spożywane w nadmiernych ilościach mogą barwić i niszczyć szkliwo. Każdy dobry stomatolog nam powie, iż herbata, a zwłaszcza najbardziej powszechna jej odmiana – czarna herbata, może bardziej odbarwiać zęby niż kawa. Pamiętajmy również, iż inne rodzaje herbaty tj. herbaty ziołowe lub biała herbata także negatywnie wpływają na szkliwo, niszcząc je. Napoje energetyczne – dodają energii i sprzyjają powstawaniu przebarwień Nie wyobrażasz sobie dnia bez ulubionego napoju energetycznego? Zatem mamy dla Ciebie złą wiadomość: wszystkie napoje na bazie kwasowej, czyli popularne napoje energetyczne z kofeiną powodują powstawanie odbarwień zębów. Odradzamy także spożywanie kolorowych gazowanych napojów, gdyż zawierają one składniki (m.in. związki kwasowe), które prowadzą do poważnych odbarwień szkliwa. Wino Z przyjemnością delektujesz się lampką czerwonego wina do kolacji czy obiadu? Pamiętaj, iż w przypadku częstej konsumpcji czerwonego na naszych zębach może pojawić się osad czy przebarwienia. Czerwone wino ma bowiem bardzo silne składniki barwiące, podobnie jest z białym winem, które jest jeszcze bardziej kwasowe od czerwonego. Kolorowe sosy – smakowite, ale silnie barwiące Doskonałym dodatkiem do wielu potraw m.in. mięsnych są smakowite sosy, takie jak: pomidorowy, sos sojowy czy curry mają wyjątkowe walory smakowe, jednakże mogą także wpływać na odbarwienie zębów. Jeśli zależy nam, aby jak najdłużej cieszyć się pięknym, śnieżnobiałym uśmiechem to warto zastąpić je lżejszymi, kremowym sosami, które nie są tak szkodliwe dla zębów. Istotna jest także odpowiednia higiena jamy ustnej po posiłku zawierającym sosy: nie obędzie się bez płukania i mycia zębów. Owoce (głównie leśne) Choć owoce leśne są bardzo zdrowe to również mogą barwić zęby. Po spożyciu takich owoców jak: jagody, aronie, maliny, które posiadają bardzo duże ilości barwiących molekuł należy od razu umyć zęby. Przetworzone owoce leśne np. w ciastach czy sokach mają te same właściwości. Dieta  dla zębów. Co jeść, żeby mieć białe i zdrowe zęby: naturalne wybielanie zębów   Jeśli wiecie już, jakie produkty wpływają negatywnie na wygląd zębów to na koniec pragniemy zaprezentować owoce i warzywa, które mogą je w naturalny sposób wybielić. Zachęcamy do spożywania dużej ilości truskawek, gdyż mają one wiele witamin oraz pomagają w przywróceniu pierwotnej barwy naszym zębom. Truskawki zawierają w sobie więcej witaminy C niż cytrusy, chronią przed anemią, wzmacniają organizm. Udowodniono również, iż truskawki mogą być także wykorzystane jako środek, dzięki któremu usuniemy z zębów brzydkie przebarwienia powstałe na skutek spożywania wina, kawy czy słodkich napojów gazowanych. W truskawkach jest bowiem zawarty kwas jabłkowy, który w połączeniu z oczyszczoną sodą jest świetnym środkiem zwalczającym przebarwienia na zębach. W naszym zakupowym koszyku nie powinno zabraknąć jabłek, kalafiora, selera i marchwi. Jedzenie tych produktów oczyszcza powierzchnię zębów z kamienia i osadów. Są to takie naturalne szczoteczki do zębów. Ponadto wspomniane owoce i warzywa przyczyniają się do zwiększenia produkcji śliny, tym samym ślina zapobiega tworzeniu się płytki nazębnej, do której z łatwością przywiera brud. Od czasu do czasu warto się skusić na pomarańczę czy też ananasa, bo kwas w nich zawarty także wybiela powierzchnię zębów oraz dodatkowo występujące w nim enzymy niszczą bakterie mogące prowadzić do psucia się zębów. Jeśli naturalne sposoby nie pomogą w oczyszczeniu powierzchni zębów to należy skontaktować się ze swoim dentystą, który przeprowadzi profesjonalne zabiegi: skaling, fluoryzację czy też usuwanie kamienia nazębnego. Więcej o tych zabiegach i profilaktyce – np. jak wybrać właściwą szczoteczkę do zębów przeczytasz w innych naszych poradnikach.  # dieta dla zębów # piękne i białe zęby  # biała dieta    

zgrzytanie zębami
Choroby przyzębia, Zdrowie

Śpij spokojnie bez zgrzytania zębami, czyli co musisz wiedzieć o bruksizmie

Zgrzytanie zębami w nocy (bruksizm) to przypadłość, na którą cierpi wiele osób, część z nich nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. Jeśli jednak usłyszymy od kogoś, iż nam również zdarza się to w nocy albo słyszymy trzaski w stawach skroniowo-żuchwowych podczas ziewania czy np. gryzienia jabłka to koniecznie zgłośmy się po poradę do specjalisty – nie należy bagatelizować tej choroby! Współcześnie mówi się, iż bruksizm jest ogromnym problemem społecznym, gdyż skarży się na niego coraz więcej pacjentów. Jak przypuszczają specjaliści, ponad połowa populacji zgrzyta zębami w nocy! Jakie skutki ma bruksizm? Niekontrolowane zgrzytanie zębami ma ogromną siłę, gdy do niego dochodzi, człowiek zaciska szczękę nawet do 10 razy mocniej niż podczas np. jedzenia, zatem widzimy dlaczego u osób cierpiących na bruksizm pojawiają się takie dolegliwości jak: bóle stawów skroniowo-żuchwowych, chroniczne bóle głowy, migreny, bóle karku, ucha, skroni. Oczywiste jest, iż podczas zgrzytania ścierają się zęby, które z czasem zostają pozbawione guzków, dodatkowo pojawiają się ubytki klinowe, może wystąpić recesja (opadanie) dziąseł oraz nadmierna ruchomość zębów. Przyczyny postawania Trudno jednoznacznie podać przyczyny występowania tej choroby, jednakże niemałą rolę odgrywają: stres, predyspozycje rodzinne, zaburzenia układu nerwowego oraz zmiany w jamie ustnej (są to np. źle dopasowane i nieprawidłowo wykonane uzupełnienie protetyczne lub zbyt wysokie plomby). Powodem bruksizmu może być także bardzo częste żucie gumy. Pamiętajmy, iż na rozwój nawykowego zgrzytania zębami wpływają także braki niektórych witamin i mikroelementów. Standardową procedurą podczas leczenia bruksizmu jest badanie krwi, dzięki czemu stomatolog zobaczy, iż u pacjenta występuje niedobór magnezu. Regularne uzupełnianie minerałów poprawia sytuację. Zgrzytanie zębów u dzieci Jeśli zaobserwujemy lub usłyszymy objawy bruksizmu u naszych dzieci to należy koniecznie sprawdzić, czy przypadkiem nie doszło do zakażenia lambliami lub owsicą, gdyż właśnie wtedy maluchy zgrzytają zębami. Leczenie Rozwiązaniem naszego problemu będzie wizyta u stomatologa, który zleci wykonanie – na podstawie pobranych wycisków – szyny relaksacyjnej. Jej zadaniem jest (jak sama nazwa wskazuje) rozluźnianie mięśni, dzięki czemu zostają zniwelowane wszystkie bólowe objawy bruksizmu. Szyna relaksacyjna jest idealnie dopasowana do naszej żuchwy (to właśnie na żuchwę najczęściej wykonuje się szynę), podczas snu nie utrudnia nam oddychania, czujemy się w niej wygodnie, a co najważniejsze doskonale spełnia swoją funkcję ochronną – nie pozwala naszym zębom na niekontrolowane zgrzytanie czy zaciskanie. Mamy do wyboru 3 rodzaje szyn relaksacyjnych, w zależności od stopnia twardości: miękkie, twardo-miękkie oraz twarde, a także w kilku grubościach. Dobry stomatolog od razu prawidłowo dobierze takie nakładki na zęby na podstawie przeprowadzonego wywiadu z pacjentem oraz stanu naszych zębów. Przyzwyczajenie się do takiego zabezpieczenia zwykle trawa kilka dni.    

Odbudowa zębów kompozytem
Estetyka uśmiechu, Nowoczesna stomatologia, Różne

Bonding czyli jak udoskonalić swój uśmiech

Zapewne wiele osób chciałoby poprawić wygląd swoich zębów, bo przecież nic tak nie szpeci, nawet najpiękniejszej buzi jak nierówne, ukruszone, pęknięte czy przebarwione zęby. Rozwiązaniem, jakie daje nam nowoczesna stomatologia jest bonding. Co kryje się pod tą nazwą i w jaki sposób zostaje zmieniony kształt zębów? Szybki sposób by mieć piękne zęby Bonding zębów polega na nakładaniu cieniutkich warstw kompozytu na zęby pacjenta. Ma to miejsce wyłącznie podczas jednej wizyty, a efekty są naprawdę zaskakujące. Bonding potrafi zamaskować wiele niedoskonałości: zmieni ukruszone, przebarwione, nierówne zęby w hollywoodzki uśmiech, ponadto odbudowa zębów kompozytem przykryje diastemę, ujednolici powierzchnię licową wielokrotnie plombowanego zęba. Co ważne, wykorzystywane materiały do bondingu doskonale naśladują naturalne uzębienie, są bardziej przezierne i wysokopolerowane, dzięki czemu tak szybko nie ulegają przebarwieniom. Przebieg bondingu Sama nazwa wywodzi się od sposobu aplikowania wypełnień kompozytowych w tkankach twardych zębów. Zabieg polega na łączeniu wypełnienia kompozytowego z tkankami twardymi zęba, podczas bondingu stomatolog: –  wytrawia szkliwo delikatnym kwasem; – nakłada żywice kompozytowe na wcześniej wytrawione tkanki; – na koniec nakłada właściwy kompozyt. Nakładana żywica kompozytowa musi mieć dopasowany kolor do pozostałych zębów. Po nałożeniu stomatolog nadaje jej odpowiedni kształt, kolejno utwardza przy pomocy specjalnego światła oraz  wygładza i poleruje, po to by nowy ząb pięknie się prezentował. Kto może zdecydować się na bonding? Bonding poleca się osobom, które są ogólnie zadowolone ze swojego uzębienia, pragną jedynie drobnych zmian i nie chcą, aby stomatolog ingerował w szkliwo – jest to niezbędne w przypadku mocowania pełnowymiarowych licówek. Należy zaznaczyć, iż bonding to nieinwazyjna technika, co oznacza, iż wymaga jedynie delikatnego wytrawiania, usuwającego tzw. osłonkę nabytą. Później bez przeszkód nasz stomatolog może zmniejszyć diastemę, wydłużyć za krótki ząb albo odbudować uszczerbienie, zabieg ten może też rozjaśnić pojedyncze zęby. Jedną z wielu zalet bondingu jest przede wszystkim niższy koszt niż w momencie gdybyśmy zdecydowali się na inne uzupełnienie protetyczne (np. licówki porcelanowe, korony i inne). Bonding nie zajmuje wiele czasu- cały proces zamyka się w jednej wizycie, zatem jeśli nie możemy sobie pozwolić na kilkakrotne przychodzenie do gabinetu, a chcemy mieć ładniejsze zęby to koniecznie weźmy tę opcję pod uwagę. Metoda ta może być również stosowana jako uzupełnienie tymczasowe (na czas dłuższej terapii, aby szybko poprawić uśmiech). Przeciwwskazania Bonding nie powinien być wykonany u osób cierpiących bruksizm, czyli nawykowe zaciskanie zębów czy zgrzytanie zębami. Należy pamiętać, iż jeśli zdecydujemy się na bonding musimy mieć wszystkie zdrowe zęby, zwłaszcza bez dużej skłonności do próchnicy oraz chorób przyzębia. Konturowanie zębów Stomatologia estetyczna w ostatnich latach poczyniła wielkie postępy. Wśród popularnych zabiegów, które mają na celu polepszenie wyglądu zębów znajduje się również konturowanie. Polega ono na delikatnym zeszlifowywaniu nadmiaru szkliwa tam, gdzie zęby mają niewłaściwy rozmiar lub kształt. Nie musimy się obawiać, gdyż odbywa się ono wyłącznie w obrębie szkliwa i jest bezpieczne dla zębów. Za sprawą specjalnych wierteł, soflexów i finirów uzyskamy efekt uporządkowania i harmonii.  Metodę tą można również łączyć z bondingiem, dzięki czemu rezultat przerośnie nasze oczekiwania. Bonding to nie wybielanie zębów! Nie należy używać pojęcia bondingu by opisywać wybielanie (w anglosaskiej terminologii: bleaching). W przypadku wybielania chemicznie odzyskujemy dawną, naturalną barwę zęba, nie ma natomiast mowy o nanoszeniu na powierzchnię zęba na stale jakiejkolwiek substancji – tak jak to ma miejsce w bondingu. Ponadto wybielanie nie wpływa na kształt korony zęba, widzimy jedynie zmiany w barwie.

Prywatne Centrum Stomatologiczne

Stomatolog – Dentysta – Gabinet Stomatologiczny – Prywatne Pogotowie Stomatologiczne – Olsztyn – Zawsze blisko swoich pacjentów

ul. Pstrowskiego 14D/1
10-602 Olsztyn
Województwo warmińsko-mazurskie

Copyright © Wszystkie prawa zastrzeżone | Teresa Rokicka-Morabet, Abdellatif Morabet 2016-2026