dentysta24h.olsztyn.pl, Auteur à https://www.doctordent.pl

Choroby przyzębia, Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Zdrowie

Zapalenie dziąseł – metody zapobiegania, leczenie

dentysta24h.olsztyn.pl / 07/03/2017

Jedną z najczęściej występujących u pacjentów chorób przyzębia jest zapalenie dziąseł. Dlaczego pojawiają się stany zapalne dziąseł i jak istotna jest właściwa higiena jamy ustnej – o tym wszystkim można przeczytać w naszym artykule. Zapalenie dziąseł: przyczyny powstawania Z chorobą tą zmagają się pacjenci w różnym wieku. Gdy nie przykładamy należytej wagi do prawidłowego mycia zębów i na ich powierzchni zbierają się bakterie to bardzo łatwo może dojść do zapalenia. Bakterie w połączeniu ze śliną i resztkami jedzenia odkładają się i tworzą płytkę nazębną, która ulegają mineralizacji, tworząc porowaty kamień – z czasem przyciąga on kolejne warstwy. Kamień wnika pod dziąsła i odpycha je od korzeni. Przez to zęby mogą stać się niestabilne. Przyczyny występowania zapalenia dziąseł Należy zaznaczyć, iż występowanie tej choroby niekoniecznie musi wynikać z braku higieny jamy ustnej – w tym przypadku płytka nazębna jest następstwem np. nieprawidłowej techniki szczotkowania zębów, ale również będzie efektem przyjmowania konkretnych leków czy sygnałem chorób całego organizmu. Zapalenie może mieć miejsce po mechanicznym uszkodzeniu dziąseł, np. gdy spożywamy twarde jedzenie lub zbyt mocno (przy użyciu szczoteczki o twardym włosiu) szorujemy zęby. Choroba nie rozwinie się w momencie gdy zęby będą starannie czyszczone – osad i kamień nazębny nie będą mieć sprzyjających warunków do powstania. Zapalenie dziąseł może rozwinąć się u osób cierpiących na: cukrzycę, białaczkę, anoreksję i bulimię. Ta ostatnia choroba nie tylko wyniszcza cały organizm, ale w przypadku częstych wymiotów zęby oraz dziąsła, narażone na działanie nadmiernej ilości kwasu w ustach, będą w bardzo złym stanie. Negatywny wpływ na stan dziąseł mają także leki podawane chorym na padaczkę, blokery kanału wapniowego, czyli preparaty stosowane przy zwalczaniu chorób układu krążenia, antybiotyki (cefalosporyny). Brak witamin – głównie z grupy B i C – także wpływa na znaczne osłabienie dziąseł. Objawy zapalenia dziąseł Tak jak wspominaliśmy na początku, na zapalenie dziąseł cierpi 90 proc. populacji. Należy zaznaczyć, iż liczba ta obejmuje także dzieci. Objawy zapalenia dziąseł są widoczne i odczuwalne już po 3-4 tygodniach odkładania się płytki nazębnej. Choroba ta nie jest związana z wiekiem, jednakże obserwujemy prawidłowości pomiędzy występowaniem zapalenia a pojawiającymi się w pewnych etapach życia zaburzeniami hormonalnymi, np. w okresie dojrzewania, u kobiet w ciąży i w czasie menopauzy. Kiedy należy odwiedzić swój gabinet dentystyczny? Sygnałem, iż w naszej jamie ustnej dzieje się coś złego są: – nadmierne odkładanie się kamienia nazębnego – rozpulchnienie dziąseł, ich zaczerwienienie oraz obrzęk – krwawienie podczas mycia zębów szczoteczką, a potem podczas gryzienia pokarmów nawet niezbyt twardych – nadwrażliwość szyjek zębowych na ciepło i zimno – suchość, niesmak i brzydki zapach z ust – obniżenie się szyjek zębowych – rozchwianie zębów. Zapalenie dziąseł: leczenie Dobry stomatolog wybierze odpowiednią metodę leczenia, gdyż należy ją dostosować do stopnia rozwoju choroby i rodzaju zniszczeń, jakie dokonały się w dziąsłach. Pierwszym etapem leczenia jest zawsze staranne usunięcie osadu i kamienia – skaling. Gdy stomatolog zauważy, iż stan zapalny nie poczynił zbyt wielkiego spustoszenia, to czasem w tym momencie leczenie zostaje zakończone. Istotna jest nienaganna czystość w jamy ustnej i rezygnacja z palenia tytoniu. Gdyby zabieg higieniczny nie przyniósł wystarczającej poprawy, to dentysta może zastosować specjalne wkładki dodziąsłowe i płukanki. Przy zaawansowanym stanie zapalnym należy przyjmować antybiotyki oraz preparaty podnoszące odporność organizmu. W leczeniu zapalenia dziąseł wykorzystuje się również żel leczniczy, który pacjent sam sobie aplikuje na chore, obolałe miejsca. Żel musi zostać starannie i dokładnie wtarty w dziąsło, gdyż substancja lecznicza powinna znaleźć się w kieszonce dziąsłowej. Gdy zapalanie spowodowało przerost dziąseł to nie obejdzie się bez chirurgicznej korekty ich wielkości. Jeśli dziąsła są zbyt rozrośnięte to należy je wyciąć by pacjent mógł bez problemów utrzymać czystość jamy ustnej. Cały zabieg jest przeprowadzany w znieczuleniu, przy użyciu zwykłego skalpela, noża elektrycznego lub lasera. Pamiętajmy, iż właściwa higiena jamy ustnej może całkowicie wyeliminować stany zapalne dziąseł. Najważniejsza jest profilaktyka i właściwa higiena jamy ustnej! W jaki sposób należy dbać o zęby, by potem nie być narażonym na zapalenie dziąseł? Najważniejsze jest staranne mycie zębów oraz czyszczenie przestrzeni międzyzębowych nitką dentystyczną. Możemy również używać wykałaczek stomatologicznych (nie należy ich mylić z wykałaczkami używanymi w kuchni – te stomatologiczne różnią się tym, iż mają kształt klina, dzięki czemu można nimi dokładnie oczyścić przestrzenie między zębami). Rozsądnie wybierajmy pastę do zębów (na ten temat został również opublikowany artykuł) oraz płyn do płukania ust. Dodatkowe metody czyszczenia zębów (nitka, płyn, itp.) są o tyle ważne, iż 40 proc. powierzchni zębów to obszar, do którego nie dociera szczoteczka, zatem miejsca te są idealnym siedliskiem bakterii. Stan jamy ustnej i dziąseł zależy także od regularnych wizyt u dentysty (co 6-12 miesięcy, w zależności od indywidualnych potrzeb).

Choroby przyzębia, Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Zdrowie

Próchnica – najważniejsze informacje na jej temat.

dentysta24h.olsztyn.pl / 28/02/2017

Jest najbardziej rozpowszechnioną chorobą dotykającą nasze zęby.. Mowa o próchnicy, z którą walczy aż 95% dorosłych Polaków. Niemożliwe, prawda? Jak podają badania próchnica w zaawansowanym stadium bywa stwierdzana u ponad połowy kilkuletnich dzieci, a co drugi nastolatek z jej powodu wkracza w dorosłość, nie mając kompletu zębów. Przyczyną są nie tylko słodycze, ale również niewłaściwe nawyki higieniczne. Dodajmy jeszcze, że zaledwie połowa Polaków myje zęby codziennie rano i wieczorem. Pamiętajmy, iż możemy skutecznie zapobiegać powstawaniu próchnicy. W jaki sposób – o tym piszemy w dalszej części artykułu. Próchnica: przyczyny powstawania Choroba ta jest procesem polegającym na stopniowym odwapnieniu i rozpadzie twardych tkanek zęba. Próchnicę powodują przede wszystkim bakterie. Niewyobrażalne jest dla nas to, iż w jamie ustnej człowieka żyje około 300 gatunków bakterii, a ich łączna liczba sięga niemal 50 miliardów. Możemy was uspokoić, bo większość z nich nie jest szkodliwa. Przyczyną próchnicy są wyłącznie te bakterie, które rozkładając cukry, produkują kwasy organiczne i dobrze tolerują kwaśne środowisko. Głównie należą do gatunku Streptococcus mutans. Tworzą one miękki, szczelnie przylegający do powierzchni zębów, żółty nalot – nazywany przez stomatologów płytką nazębną. Drobnoustroje stanowią aż 80 proc. jej masy, natomiast pozostałe 20 proc. to organiczne podłoże, która ułatwia im przyleganie do szkliwa. Głównym powodem rozwijania się próchnicy są słodycze i inne produkty zawierające węglowodany (głównie dwucukry oraz cukry proste). Zatem nasze podjadanie ma nie tylko ujemny wpływ na figurę, ale i zęby. Cukierki, pożywne batony, słodkie owoce czy ciastka, do tego słodzona kawa, herbata, sok albo oranżada – wszystkie te produkty są doskonałym siedliskiem dla rozwijającej się próchnicy. Należy zaznaczyć, iż na rozwój tej choroby nie mają wpływu tylko czysta woda, tłuszcze oraz białka. Różne rodzaje próchnicy Dentyści wyróżniają różne rodzaje tej choroby. Kryterium klasyfikacji jest m.in.: zaawansowanie zmian powstałych na skutek jej działania, obraz kliniczny, etapy rozwoju czy aktywność. Jednym z podziałów jest ten uwzględniający zaawansowanie zmian występujących w zębie: – D1 – etap na którym zachodzą jedynie zmiany w szkliwie zęba – próchnica początkowa, – D2 – etap D1 z niewielkim ubytkiem – próchnica powierzchniowa, – D3 – próchnica dochodząca do zębiny – próchnica średnia, – D4 – próchnica dochodząca do miazgi zęba – próchnica głęboka. Poszczególne etapy rozwoju próchnicy Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, na to co się je, bowiem podczas rozkładania się cukrów przez bakterie, w procesach chemicznych powstają kwasy organiczne (np. octowy, mlekowy, proprionowy, mrówkowy, masłowy), które obniżają naturalne pH w jamie ustnej. W ciągu 10 minut od zjedzenia pysznej, słodkiej, bogatej w węglowodany przekąski zmniejsza się poziom pH do wartości około 5,0. Wtedy też ma miejsce demineralizacja szkliwa, czyli rozpuszczenie oraz wypłukiwanie z niego tak istotnych jonów wapnia. Po pewnym czasie możemy zaobserwować, iż zaatakowane szkliwo staje się porowate, a na jego powierzchni jest widoczna pierwsza oznaka próchnicy: biała, matowa plama, która może zmieniać swój kolor – ciemnieć od barwników pochodzących z jedzenia. Jeśli w odpowiednim czasie – właśnie teraz – zareagujemy to proces ten można zatrzymać i co jest najważniejsze borowanie nie będzie konieczne. Jeśli jednak nie zdecydujemy się na wizytę w gabinecie dentystycznym to kwasy w dalszym ciągu będą działać szkodliwie na szkliwo. We wnętrzu zęba zgromadzi się jeszcze więcej bakterii, które szybko niszczą zębinę. W ten sposób powstanie dziura, przez fachowców zwana ubytkiem próchnicowym. Leczenie kanałowe zaawansowanej próchnicy Przemieszczające się bakterie w głąb zęba docelowo trafiają do jego miazgi. Wtedy też pojawia się sygnał, iż dzieje się coś złego: nasz ząb jest wrażliwy na zmiany temperatury, odczuwamy ból. Jeżeli na dnie ubytku pozostała jeszcze cienka warstwa zdrowej zębiny i w odpowiednim czasie zgłosimy się do stomatologa to jest nadzieja na uratowanie żywego zęba. Odwlekanie wizyty może mieć straszne konsekwencje, gdyż wnikająca do zęba próchnica powoduje stan zapalny, który niestety nie da się odwrócić, a jedynie usunąć miazgę w trakcie leczenia kanałowego. Dentysta, po miejscowym znieczuleniu, wyjmuje miazgę przyrządem przypominającym twardy wyciorek. Jeśli dostęp do korzeni jest utrudniony, wtedy najpierw „zatruwa” ząb specjalnym preparatem i po kilku dniach usuwa miazgę. Kolejno czyści kanały zęba, wypełnia je pastą stomatologiczną i zakłada plombę. Leczenie kanałowe pozwala nam na zachowanie zęba, jednakże jest on martwy – jest on bardziej podatny na uszkodzenia czy złamania. Zapalenie ozębnej spowodowane próchnicą Niektóre osoby ze strachu przed leczeniem stomatologicznym, choć odczuwają silny ból, nie decydują się na odwiedzenie specjalisty, co może mieć opłakane skutki. Po kilku dniach dochodzi u nich do martwicy miazgi. Ząb przestaje boleć, jednak nie jest to oznaka wyleczenia, ale początku prawdziwych kłopotów. Martwa miazga to idealne środowisko do rozwoju bakterii, które doprowadzają w końcu do jej gnilnego rozkładu, czyli tzw. zgorzeli. Czasem proces ten nie powoduje żadnych dolegliwości. Sygnałem mówiącym o tym, iż mamy do czynienia z zapaleniem ozębnej będzie dopiero ostry ból. Wówczas znika ostatnia bariera zatrzymująca zakażenie w obrębie zęba. Zakażenie rozprzestrzenia się na okoliczne tkanki, a następnie – poprzez kość szczęki – na cały organizm. Osoba cierpiąca na zapalenie ozębnej będzie odczuwać nie tylko ból zęba, ale także całej szczęki czy głowy – jeśli jest to ostre zapalenie. Objawami będą obrzęk, ogólne rozbicie i gorączka. Jeśli w wyniku stanu zapalnego utworzy się ropień, konieczne bywa jego przecięcie i stosowanie antybiotyku. Czasem jednak zapalenie ozębnej ma charakter przewlekły i toczy się w okolicy wierzchołka korzenia bezobjawowo. W momencie gdy stan ten przechodzi w zapalenie ostre i ból staje się ogromny i nie o wytrzymania, zdesperowani w poszukiwaniu ratunku w końcu trafiamy do stomatologa, który próbuje podjąć leczenie kanałowe (trwa ono zwykle znacznie dłużej, nawet do kilku miesięcy, ponieważ konieczne są leki zwalczające bakterie i regenerujące zniszczoną tkankę). Gdy przeprowadzona kuracja nie przyniosła pożądanych efektów, dentysta może wykonać tzw. resekcję wierzchołka korzenia. Jest to chirurgiczne odcięcie i oczyszczenie kości. Czasem jednak zęba nie da się uratować i wówczas jedynym wyjściem jest jego usunięcie. Zabieg usunięcia jest najczęściej wykonywany w przypadku wielokorzeniowych zębów trzonowych. Różne metody leczenia próchnicy W zależności od stopnia postępu choroby dentysta decyduje się na konkretne, najskuteczniejsze leczenie zębów. – Remineralizacja – metoda leczenia jedynie próchnicy początkowej. Dentysta, po dokładnym oczyszczeniu zarażonego miejsca, nakłada związek fluoru w postaci żelu lub lakieru. Zadaniem preparatu jest stworzenie odpowiednich warunków do tego, aby jony wapniowe, fosforanowe oraz fluorkowe

Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Zdrowie

Kamień nazębny – Jak go usunąć?

dentysta24h.olsztyn.pl / 21/02/2017

Higiena zębów nie ogranicza się jedynie do ich mycia po każdym spożytym posiłku, nitkowania czy płukania płynem, ale konieczne jest także regularne usuwanie kamienia osadzającego się na zębach, który gromadzi się w miejscach trudno dostępnych. Jak temu zapobiegać i na jakie zabiegi powinniśmy się zdecydować, aby mieć piękne i zdrowe zęby? Zacznijmy od tego, czym jest kamień nazębny i jakie są jego źródła? Kamień nazębny to osad, zwapniała płytka nazębna. Na początku jest on miękki i łatwo możemy go usunąć, jeśli jednak dojdzie do jego mineralizacji i stanie się twardy, to ani zwykła szczoteczka i pasta, ani płyn do płukania jamy ustnej nie pomogą. Wtedy też koniecznie należy udać się do swojego dentysty, aby ten przeprowadził profesjonalne usuwanie kamienia: skaling (najczęściej skaling ultradźwiękowy) lub piaskowanie, w zależności od ilości kamienia. Kamień nazębny musi być usuwany, gdyż dzięki temu zapobiega się rozwojowi stanów zapalnych, a zatem także w przyszłości nie będziemy mieć problemów z paradontozą. Pamiętajmy, iż gromadzące się resztki nad i pod dziąsłami stanowią doskonałe siedlisko bakterii, które może sprzyjać powstawaniu próchnicy i innych, groźnych chorób. Skaling Warto raz do roku (lub co pół) zdecydować się na skaling. Pamiętajmy, iż w niektórych przypadkach skaling może być wykonywany nawet 3-6 razy w roku. O tym, czy należy przeprowadzić skaling musi zdecydować dentysta. Nie możemy się kierować własnym zdaniem czy aspektami estetycznymi. Najpopularniejszą metodą skalingu jest ten naddziąsłowy, usuwający kamień z korony zębów. Zdarza się, iż kamień odkłada się pod powierzchnią dziąseł i wtedy nasz stomatolog zaleci skaling poddziąsłowy. Różne metody skalingu Tradycyjnie skaling jest wykonywany za pomocą ręcznych lub mechanicznych ultradźwiękowych skalerów stomatologicznych, które powodują drgania o dużej częstotliwości. Mają one dobroczynny wpływ – kamień nazębny zaczyna pękać i wtedy bez problemów można go usunąć, szkliwo jest nienaruszone. Metodą bardzo czasochłonną i nie zawsze przynoszącą oczekiwane efekty jest tradycyjne usuwanie kamienia przy wykorzystaniu scalerów ręcznych (pilniczków, dłutka, motyczków i in.). Stosuje się ją tylko w wyjątkowych przypadkach, np. u kobiet w ciąży. Dentyści często korzystają ze skalerów ultradźwiękowych lub dźwiękowych. Kamień nazębny może być usuwany także laserowo lub chemicznie. Bezbolesny zabieg Wiele osób obawia się, iż zabieg ten może boleć. Niepotrzebnie, bo jest on prawie bezbolesny. Zalecenia po skalingu Aby efekty skalingu utrzymały się jak najdłużej należy stosować się do zaleceń lekarza. Przez pierwsze pół godziny od wykonania skalingu nie należy nic jeść ani pić, natomiast tuż po zabiegu pacjent przez 24h nie powinien spożywać produktów barwiących, tj. herbata, curry, kawa, cola, czerwone buraki, jagody, porzeczki – jest to tak zwana biała dieta. Pacjenci przez pierwsze 3 dni mogą odczuwać bóle dziąseł i zębów, gdyż są one wrażliwe na ciepło i zimno. Poleca się także, aby przez pierwsze dni myć zęby pastą przeznaczoną dla zębów nadwrażliwych. Nie musimy się obawiać, gdy zaobserwujemy krwawienie z dziąseł – jest to naturalne i na drugi dzień powinno ustąpić. Przeciwskazania Scaling przy użyciu urządzeń ultradźwiękowych nie należy wykonywać, gdy osoba ma wszczepiony rozrusznik serca, cierpi na pourazowe odklejanie siatkówki oka lub jest w ciąży. Wtedy też dentysta korzysta ze wspomnianej wcześniej ręcznej metody. Inne zabiegi poprawiające wygląd zębów Zabiegami wykonywanymi wraz ze scalingiem jest piaskowanie i fluoryzacja. Piaskowanie usuwa brzydkie przebarwienia, wygładza zęby, natomiast fluoryzacja zabezpiecza płytkę zęba, chroniąc przed bakteriami. Dentyści często po scalingu także lakierują zęby. Zabieg scalingu jest refundowany przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Pacjentowi przysługuje możliwość bezpłatnego skorzystania z takiej usługi raz do roku. Gdy chcemy prywatnie zapłacić należy liczyć się z kosztem ok. 200 -250 zł Piaskowanie Piaskowanie to zabieg, do którego wykorzystywane są drobinki wodorowęglanu wapnia zmieszane z wodą. Mieszanka ta jest wyrzucana z dyszy pod odpowiednim ciśnieniem. W ten sposób można doskonale i zarazem delikatnie dla zębów usunąć wszelkie osady, naloty, płytkę bakteryjną, a nawet niewielki kamień nazębny. Piaskowanie zazwyczaj wykonuje higienistka stomatologiczna. Fluoryzacja Drugim z zabiegów, który sprawi, iż nasze zęby będą doskonale się prezentować jest fluoryzacja. Podczas fluoryzacji wykorzystuje się związki fluoru w postaci pianek o owocowym smaku, lakierów fluorowych lub past. Niektórzy mogą kojarzyć ten zabieg ze swoich szkolnych lat, gdyż właśnie w przedszkolach i szkołach dzieci myją zęby specjalnym roztworem. Fluoryzacja jednakże jest zalecana także w przypadku osób dorosłych. Szkliwo zębów zbudowane jest z tzw. hydroksyapatytów, odpowiadających za jego wytrzymałość. Fluor reaguje z nimi tworząc związki fluoroapatytowe, które są odporne na kwaśne środowisko jamy ustnej. W ten sposób uzyskujemy ochronę zębów przed demineralizacją szkliwa, a w efekcie przed próchnicą. Ponadto fluor doprowadza do remineralizacji drobnych ubytków szkliwa i ma działanie przeciwbakteryjne. Nie zapominajmy także o wizytach kontrolnych u stomatologa raz na pół roku.

Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Nowoczesna stomatologia, Ogólnie, Profilaktyka, Zdrowie

Nowoczesna stomatologia – innowacyjne technologie i metody leczenia

dentysta24h.olsztyn.pl / 15/02/2017

Nowoczesna stomatologia Dla starszego pokolenia wizyta w gabinecie dentystycznym wiązała się z niebywałym stresem, wynikającym nie tylko z myśli o potencjalnym bólu, ale także z przykrych wrażeń wizualnych, słuchowych czy też zapachowych. Obecnie możemy o tym wszystkim zapomnieć, gdyż nowoczesna stomatologia to leczenie na miarę XXI wieku. Technologia jest bowiem naszym sprzymierzeńcem w walce o piękny, zdrowy uśmiech. Co więcej, dbanie o zęby przestaje być uciążliwym obowiązkiem, a staje się rozkoszą i przyjemnością. Dziś zaprezentujemy najnowsze wynalazki, które zrewolucjonizowały stomatologię oraz sprawiły, iż bezbolesne leczenie zębów to nie pusty frazes. Zarówno w przypadku technik leczenia zębów, jak i stomatologii estetycznej poczyniliśmy ogromne postępy: coraz popularniejsze zabiegi anti-aging, doskonalsze metody wybielania zębów oraz dokładniejsze i jeszcze bardziej precyzyjne techniki komputerowe pozwalają stomatologom na uzyskanie rewelacyjnych efektów. Oto innowacje, które przyczyniły się do zrewolucjonizowania nowoczesnej dentystyki. Mycie zębów – przyjemne i efektywne Współczesny człowiek nie rozstaje się ze smartfonem. W autobusie, na przystanku, w sklepie czy w drodze do pracy widzimy osoby wpatrzone w miniaturowy ekran. Nawet nie zdajemy sobie sprawy, iż smartfon może nam pomóc w utrzymaniu higieny jamy ustnej. W jaki sposób? Firma Apple stworzyła specjalną aplikację Brush DJ, która została pozytywnie zaopiniowana przez National Health Service z Wielkiej Brytanii. Aplikacja ta przez 2 minuty odtwarza muzykę – jest to dokładnie tyle, ile potrzeba, aby zęby zostały dokładnie wyszczotkowane. Ponadto aplikacja przypomina 2 razy na dzień o myciu i płukaniu zębów, a raz na 3 miesiące o zakupie nowej szczoteczki do zębów. Jak podaje sondaż przeprowadzony przez British Dental Journal aż 70% użytkowników zaobserwowało, iż dzięki tej aplikacji ich zęby są bardziej czyste, natomiast 80% było bardziej zmotywowanych do dłuższego czyszczenia zębów. Na takiej samej zasadzie działa inteligentna szczoteczka Beam Brush, która wraz ze wspomnianą aplikacją tworzy doskonały duet: urządzenie monitoruje częstotliwość sięgania po szczoteczkę oraz sprawdza naszą technikę mycia zębów, bo możemy za nią dostać dodatkowe, wirtualne punkty. Marzeniem wielu osób są piękne, białe zęby. Nowoczesna stomatologia pomaga pacjentom wybielać zęby w domowych warunkach. Istotne jest, że wybielanie odbywa się podczas mycia zębów. Jak to możliwe? Za sprawą szczoteczki Foreo Issa, która wykorzystuje technologię sonicznych pulsacji możemy myjąc zęby również usuwać przebarwienia z płytki nazębnej. Dodatkowo, dzięki silikonowemu włosiu, skuteczniej czyści zęby oraz dziąsła. Szczoteczka Foreo ma zatem podwójne działanie, sprzyja więc nie tylko codziennej pielęgnacji, ale i wybielaniu zębów. Nowoczesna stomatologia – stomatologia anti-aging Stomatologia estetyczna wychodzi naprzeciw potrzebom osób pragnących nie tylko poprawić wygląd swojego uśmiechu, ale i chcących wymodelować twarz. Po założeniu koronek i licówki oraz ustaleniu nowej wysokości zgryzu, odtworzeniu brakujących zębów uzyskujemy efekt pogodniejszego wyrazu twarzy, pełniejszych ust, spłyconych zmarszczek i podniesionych policzków. Jeszcze bielsze zęby – nowoczesne wybielanie w gabinecie stomatologicznym Marka Philips przygotowała aplikację Zoom QuickPro, która umożliwia wybielanie zębów w gabinecie dentystycznym w zaledwie pięć minut. Dwuwarstwowy preparat po 30 minutach zmywa się – szczotkując lub wycierając – już samodzielnie. Efekty są natychmiastowe, bo jeden zabieg wybiela zęby o cztery odcienie, jednakże pełne efekty dostrzeżemy dopiero po kilku dniach. Ta innowacyjna metoda oprócz tego, że jest skuteczna i bardzo szybka to przede wszystkim jest bezpieczna. Gabinet stomatologiczny high-tech Warto wspomnieć także o nowoczesnym wyposażeniu gabinetów stomatologicznych. Skanery 3D, fotografia cyfrowa, specjalne programy tworzące wizualizacje nowych uśmiechów, lasery, a do tego komputer, który znieczula i specjalny guzik, tzw. dental button, którym pacjent może wyłączyć zabieg – to nie opis gabinetu stomatologicznego z filmu science fiction. W wielu polskich gabinetach z roku na rok przybywa technologii, która pomaga w codziennej pracy stomatologów. Należy zaznaczyć, iż wiele sprzętów zostało stworzonych z myślą o zupełnie innym przeznaczeniu. W ciągu ostatnich 10 lat stomatologia zaadaptowała na swój użytek zarówno technologie i patenty wojskowe, jak również rozwiązania do tej pory stosowane przez konstruktorów maszyn, mostów, wieżowców, a także w innych gałęziach medycyny. Narzędzia stomatologiczne z szafiru Jakiś czas temu na rynku pojawiły się narzędzia stomatologiczne z końcówkami wykonanymi z szafiru. Producentem tych narzędzi jest amerykańska firma Sapphire Technology. Czemu akurat szafirowe końcówki? Szafir to drugi najtwardszy po diamencie kamień szlachetny, zatem wykonane z takiego materiału narzędzia cechują się jeszcze większą wytrzymałością, a co za tym idzie dłuższą żywotnością. Ponadto, udowodniono, że szafirowe końcówki ułatwiają aplikację stosowanych w stomatologii materiałów oraz obniżają ryzyko powracającej próchnicy. Szafir, pokrywający końcówki narzędzi stomatologicznych, jest minerałem optycznie czystym, którego powierzchnia została wypolerowana z najwyższą – jak to ujmują twórcy technologii – kosmiczną dokładnością. Szafirowe końcówki zostały docenione także za to, że nie wchodzą w niepożądane reakcje z aplikowanymi materiałami powszechnie stosowanymi podczas zabiegów stomatologicznych. Taka sytuacja niestety bardzo często ma miejsce podczas stosowania standardowych końcówek wykonanych z metalu. Zaletą szafiru jest także łatwość sterylizacji, jest on bardziej wytrzymały na wysoką temperaturę i pozostałe czynniki środowiskowe panujące w autoklawach. Komputerowe projektowanie uśmiechu Który z pacjentów nie chciałby zobaczyć, wiedzieć, jak będzie wyglądał po zakończeniu leczenia? Zapewne wszyscy marzą o tym, by zanim zdecydują się na konkretne leczenie widzieć efekty pracy stomatologa. Teraz jest to możliwe. Stworzonej w Brazylii technologii DSD (Digital Smile Design) pozwala na zaprojektowanie zębów dopasowanych do naszej urody. Technologia ta wykorzystuje cyfrowe zdjęcia makro jamy ustnej oraz program graficzny, w którym odbywa się obróbka zdjęcia, wykonując projekt nowego uzębienia na ekranie komputera. Stomatolog może wraz z pacjentem ustalić i zaplanować korektę uzębienia, tym samym dopasowując zęby np. do kształtu ust, koloru cery, kształtu kości szczęki, wielkości i koloru dziąsła, a także sposobu uśmiechania się. Technologia DSD pozwala uniknąć rozczarowań, pacjent jest przygotowany na konkretny efekt. W taki sposób dentyści mogą m.in. do projektować licówki, tworzyć korektę linii uśmiechu, przedłużać zęby, DSD jest pomocny także w projektowaniu protez i w leczeniu implantologicznym. Stworzony komputerowo projekt doskonale oddaje urodę pacjenta oraz jego zachowanie: mimikę twarzy, sposób uśmiechania się. DSD to nie jedyny program, który znalazł zastosowanie w innowacyjnej stomatologii, bo na uwagę zasługuje także Dawson Wizard. Jego zadaniem jest zaprojektowanie zębów w taki sposób, aby się nie stykały. Technologia pozwala na wykluczenie choroby okluzyjnej. Czym jest ta choroba? Z tą dokuczliwą dolegliwością zmagają się osoby, których zęby górnej i dolnej szczęki źle się ze sobą stykają. W efekcie czego możemy odczuwać bóle głowy, napięcie mięśni twarzy, szyi, a nawet pleców, bóle

Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Zdrowie

Wybieramy pastę do zębów – przewodnik

dentysta24h.olsztyn.pl / 07/02/2017

Na co dzień jesteśmy wręcz bombardowani reklamami, zarówno w telewizji, prasie czy też w internecie, różnych past do zębów. Specjaliści przekonują nas, że akurat ta pasta jest najlepsza. Ponadto, po przekroczeniu dowolnej drogerii na sklepowych półkach zauważymy mniejsze, większe, kolorowe i jednobarwne tubki z przeróżnymi pastami do zębów. I jak w tym morzu możliwości wybrać najlepszą pastę, która doskonale sprawdzi się w przypadku higieny naszej jamy ustnej? Czym zatem kierować się przy wyborze, bo przecież nie opakowaniem. Dla jednych wyznacznikiem będzie cena, dla innych marka, jeszcze inni postawią na właściwości czy kolor. Postaramy się podpowiedzieć, w jaki sposób wybierać pastę do zębów, aby nasze zęby były śnieżnobiałe i zdrowe. Co zawiera pasta? Zapewne tylko niektórzy poświęcą minutę czy dwie podczas zakupów, aby porównać i zapoznać się ze składem pasty do zębów. Otóż, jak łatwo się domyśleć, skład wszystkich past do zębów jest bardzo podobny. Pasty tworzą woda, środki zapachowe, barwiące, smakowe, konserwujące i pieniące. Najważniejszym elementem pasty są substancje aktywne, które stanowią niewielki procent zawartości tubki. Pasta swoje właściwości czyszczące i lecznicze zawdzięcza ekstraktom z ziół oraz danej ilości i rodzajowi substancji abrazyjnych, antybakteryjnych, związków chemicznych wchodzących w bezpośrednią reakcję ze szkliwem i zębiną na poziomie molekularnym. Nie możemy zapominać także o fluorze, gdyż jest on najważniejszym i podstawowym składnikiem aktywnym past do zębów. To jego działanie polega na bezpośredniej reakcji chemicznej z hydroksyapatytem szkliwa. W wyniku tej reakcji powstaje fluoroapatyt – bardzo odporny na działanie bakterii próchnicotwórczych. Fluor ma wiele pozytywnych właściwości, m.in. pomaga w odbudowie i wzmocnieniu szkliwa. Nie bójmy się fluoru! Jakiś czas temu pojawiły się doniesienia na temat toksycznego i rakotwórczego działania fluoru, stąd też w wielu pastach na próżno szukać tego pierwiastka. Warto wiedzieć, iż fluor w małych dawkach, podawany miejscowo nie jest trucizną. Należy go jedynie ograniczyć. Wyjątkiem są osoby niepełnosprawne i dzieci, które nie potrafią prawidłowo posługiwać się pastą do zębów – dokładnie ją rozprowadzić czy też potem wypłukać usta, w tym przypadku zaleca się pasty bez fluoru. Wszystkim pozostałym posiadaczom własnego uzębienia dentyści zalecają używanie pasty z jego zawartością. Fluor może występować w pastach w różnych postaciach: jako fluorek sodu, monofluorofosforan sodu (uważany za najmniej skuteczny), aminofluorek – czyli postać organiczna fluoru, fluorek cynawy czy fluorek glinu. Stężenie fluoru podaje się zwykle w jednostkach ppm (parts per milion – czyli części milionowych). Pasty do zębów zawierają pomiędzy 500 a 1500 ppm fluoru (na każdej tubce powinna znaleźć się informacja o stężeniu tego pierwiastka). Jeśli zależy nam na intensywnej fluoryzacji w domowych warunkach to możemy płukać zęby żelem zawierający aż 12 500 ppm jonów fluoru (Elmex żel). Taki preparat możemy nabyć wyłącznie w aptekach, nie w drogeriach. Powinien być on jednak stosowany co najwyżej raz w tygodniu. Substancje czyszczące, czyli podstawowa funkcja pasty W tubce pasty do zębów nie może zabraknąć również substancji czyszczących i ściernych- stanowią one od 20 do 60% produktu. To właśnie za ich sprawą pasta ma odpowiednią konsystencję, ale co najważniejsze – mają one za zadanie usuwać osady i oczyszczać zęby. Niestety, podczas nieumiejętnego używania mogą one także ścierać szkliwo, odsłaniać szyjki, powodować ubytki abrazyjne, prowadząc tym samym do stanu nadwrażliwości zębów. Substancjami czyszczącymi mogą być drobinki krzemionki, sole wapnia czy hydroksyapatyt. Warto zwrócić uwagę by cząsteczki te miały owalny kształt i średnicę do 10 mikrometrów, gdyż tylko wtedy nie powodują niszczenia szkliwa. Podczas wyboru pasty zwróćmy uwagę na zamieszczony na opakowaniu wskaźnik ścieralności zębiny RDA. Liczba ta waha się pomiędzy 30 – dla past do zębów wrażliwych (np. Elmex Sensitive posiada RDA 30, Sensodyne – 38), aż po 194 dla past wysokościernych – typu wybielające lub dla palaczy. W przypadku wskaźnika powyżej 100 producenci zazwyczaj umyślnie nie zamieszczają takiej informacji, dlatego jeśli nie jesteśmy pewni ile wynosi wskaźnik lepiej w trosce o dobro własnych zębów zrezygnować z takiego zakupu. Pasty dla dzieci Rodzice powinni zwracać uwagę, na to jaką pastą myją ich pociechy zęby. Kategorycznie zabrania się używania pasty dla dorosłych. Niektórzy mogą być zdziwieni dlaczego. Powód jest jeden i oczywisty – fluor, a raczej jego zwiększona dawka. Małe dzieci, które nie potrafią jeszcze wypluwać, powinny używać pasty bez fluoru. Tubki takich past są kolorowe, czasem pojawiają się na nich postaci z kreskówek czy bajek, mogą być również dostosowane do płci (linia past Oral-B). Wszystko po to, by zachęcić, nauczyć, a potem wyrobić w maluchach nawyk szczotkowania zębów po posiłku. Inną możliwością polecaną przez stomatologów jest szczotkowanie bez użycia pasty. Gdy nasza pociecha będzie umiała prawidłowo myć zęby można wprowadzać pasty z coraz większą dawką fluoru – oczywiście zgodne z ich grupą wiekową. Jakie stężenie fluoru jest odpowiednie dla dzieci? Otóż maluchy w wieku około 2-4 lat powinny myć zęby pastą, gdzie stężenie fluoru jest odpowiednio mniejsze (250-500 ppm), starsze (5-7 lat) natomiast powinny korzystać z pasty, gdzie stężenie fluoru wynosi już około 1000 ppm. Najnowsze badania sugerują jednak, by wyższą dawkę fluoru zacząć stosować jak najwcześniej, bo niskie stężenie nie ma właściwości leczniczych. Pasty dla najmłodszych mają znacznie łagodniejszy smak niż te dla dorosłych. Różne są opinie na temat tego, czy pasta powinna mieć zapach i smak kojarzący się z przysmakami, np. owocami czy słodyczami, gdyż może to dodatkowo zachęcać do połykania pasty i utrudniać wyrobienie prawidłowego nawyku wypluwania jej po dokładnym umyciu zębów. Do mycia zębów przez dzieci są także przeznaczone żele, które przywracają równowagę flory bakteryjnej jamy ustnej. Takie żele zawierają m.in. wyciąg z nagietka, mogą mieć smak truskawkowy lub malinowy. Pasty wybielające Marzeniem każdego jest bielutki uśmiech, zatem nie dziwi popularność past wybielających. Na rynku mamy wielki wybór past, których zadaniem jest nadanie naszym zębom odcienia zbliżonego do upragnionej, niebiańskiej bieli. Na jakiej zasadzie działają pasty wybielające? Wszystkie pasty wybielające mechanicznie lub chemicznie usuwają osady z płytki nazębnej oraz z powierzchni szkliwa. Pamiętajmy, iż żadna pasta nie posiada właściwości wybielających w stosunku do podstawowej tkanki zęba, czyli zębiny. Zatem, czemu na pierwszy rzut oka widzimy różnicę w odcieniu? Odpowiedź jest bardzo prosta: niektóre pasty wykorzystują optyczne wrażenia, czyli po prostu kontrast – uwypuklają czerwień dziąseł, by w ich sąsiedztwie zęby wydawały się bielsze. Działanie past mechanicznych usuwających osad opiera się na zwiększonej substancji ściernych, zwykle w postaci różnorodnych drobinek, kuleczek, granulek – w zależności od producenta różnie nazywanych,

Anatomia, Chirurgia stomatologiczna, Higiena jamy ustnej

Zęby mądrości, czyli wszystko o leczeniu, usuwaniu i higienie ósemek

dentysta24h.olsztyn.pl / 31/01/2017

Ósemki bardzo często są nazywane zębami mądrości. Niektórym pacjentom ich wyrzynanie się może sprawić wielki ból. Co warto wiedzieć o tych dość kłopotliwych zębach. Prezentujemy podstawowe wiadomości na temat zębów mądrości. W jakim wieku wyrastają zęby mądrości i czy ósemki rosną u wszystkich ludzi? Ósemki to trzecie zęby trzonowe. Wyrastają najpóźniej, bo gdy już zapomnieliśmy o dolegliwościach trapiących nas podczas wyrastania zębów. Ósemki wychodzą zazwyczaj między 17. a 25. rokiem życia, czyli w dorosłym życiu człowieka. Z okresem wyrzynania się wiąże się ich nazwa, gdyż jesteśmy już mądrymi, dorosłymi ludźmi. Może się zdarzyć, iż ich wyrzynanie może trwać nawet do 40. roku życia. Niektóre osoby nie mają wcale tych zębów. Dentystów nie zdziwi przypadek osób po 60., którym także wyrzynają się zęby mądrości. Jest to spowodowane noszeniem ruchomej protezy. Jej ucisk powoduje wychodzenie zębów tkwiących do tej pory w kości. Profesor Alan Mann z Uniwersytetu w Princeton (USA) prowadził badania na temat tego, dlaczego u niektórych grup etnicznych nie występują zęby mądrości. Naukowiec twierdzi, iż doprowadziła do tego przypadkowa mutacja, która miała miejsce kilka tysięcy lat temu. Obecnie u około 10-25% Amerykanów i Europejczyków nie rosną wszystkie zęby mądrości. Wśród mieszkańców Afryki i Azji, jest to odpowiednio 11% i 40%, a u Eskimosów nawet 45% populacji nie ma pełnego kompletu trzecich trzonowców. Ciekawostką jest fakt, iż Polacy na tle innych mieszkańców Europy przodują w kwestii posiadania zębów mądrości. Zbyteczne zęby? Przez lata zmienił się styl życia ludzi, kształt ich szczęki i podstawowa funkcja ósemek, czyli szlifowanie jedzenia przestała mieć tak wielkie znaczenie. Współcześnie osoby u których ósemki nie pojawiły się nie skarżą się na problemy z gryzieniem czy żuciem pokarmów, a nawet są zadowolone, iż nie były narażone na dolegliwości związane z ich bolesnym wychodzeniem. Źle rosnące ósemki, niespełniające swoich funkcji, wymagają przeprowadzenie specjalistycznego zabiegu chirurgicznego. Jakie mają funkcje te zęby? Otóż, tak jak inne zęby trzonowe, ich zadaniem jest rozdrabnianie i przeżuwanie spożywanego pożywienia. Nasi czworonożni przodkowie cieszyli się z ich obecności. Ewolucja spowodowała, iż obecnie są one nam niepotrzebne, a nawet budowa szczęki uległa takim zmianom na przestrzeni wieków, że dziś ósemki z trudem się w niej mieszczą. Gdy w łuku zębowym nie ma wystarczającego dla nich miejsca to wyrastają niewłaściwie lub w ogóle nie wyrzynają się. Szczęśliwa jest niewielka grupa osób, którym ósemki wyrosły całkowicie i bez problemów mogą spełniać swoją rolę. Standardowo zaleca się, aby zęby mądrości, które nie wyrosły prawidłowo do 16.-18. roku życia były usuwane. Jakie problemy powodują ósemki? Źle umiejscowione ósemki Zęby mądrości, które nie mają miejsca rosną krzywo, tym samym powodując ucisk i stłaczanie sąsiednich zębów. Może to powodować rozwijanie się stanów zapalnych, szczękościsku, próchnicy, bóli migrenowych czy powstawanie torbieli wokół zęba. Problemem są też ósemki wyrznięte połowicznie – ósemki częściowo zatrzymane (ząb jest częściowo przykryty przez dziąsło). W momencie nagryzanie dziąsła dochodzi do zranień, ponadto pod płatem dziąsła gromadzą się resztki pożywienia i bakterie, sprzyjając stanom zapalnym. Kłopoty powodują także ósemki całkowicie zatrzymane. Zazwyczaj te zęby są ułożone i naciskają na korzenie trzonowców. Dlaczego ósemki szybko się psują? Na wystąpienie szybkich zmian chorobotwórczych ma wpływ ich położenie. Doskonale zdajemy sobie sprawę, iż w tylnej części szczęki często odkładają się resztki pokarmu. Dostęp do tego obszaru jamy ustnej jest znacznie utrudniony, nie zawsze bowiem potrafimy dotrzeć szczoteczką do ósemek i dokładnie je wyczyścić, przez co zęby mądrości są bardzo narażone na atak bakterii próchnicowych. Kolejnym etapem będzie przeniesienie się próchnicy na sąsiadujące zęby. Bolesne wyrzynanie się zębów mądrości Czasem proces wychodzenia tych zębów może być bardzo bolesny i trwać długo. Aby złagodzić przykre dolegliwości zaleca się jeść miękkie pokarmy, płukać zęby odpowiednimi preparatami poleconymi przez naszego dentystę, okładać bolące miejsce zimnymi okładami, lodem. Najważniejsze jest, aby umówić się na wizytę kontrolną, podczas której dobry dentysta zrobi nam RTG, dzięki niemu dowiemy się, czy zęby prawidłowo rosną. Istotna jest także higiena jamy ustnej. Należy dokładnie myć zęby miękką szczoteczką. Usuwanie zębów mądrości W niektórych przypadkach zaleca się usunięcie zębów mądrości: – ze względów ortodontycznych, – gdy ząb jest w złym stanie, a trudny dostęp uniemożliwia jego prawidłowe leczenie – gdy całkowicie się nie wyrznął lub jest nieprawidłowo umiejscowiony. Zabieg usunięcia jest zabiegiem chirurgicznym, jednakże nie w każdym gabinecie stomatologicznym może on zostać przeprowadzony i nie każdy lekarz stomatolog ma uprawnienia do jego wykonania. Zabieg jest wykonywany przez lekarza chirurga szczękowego. Usunięcie zęba zatrzymanego (potocznie nazywane dłutowaniem ósemki) zazwyczaj wiąże się z nacięciem dziąsła i wydostaniem zęba z kości, kolejno lekarz zszywa ranę. Nie należy się go obawiać, bo współczesna chirurgia stomatologiczna pozwala prawie na bezbolesne usuwanie ósemek. Każdy zabieg jest indywidualnie konsultowany, a jego przeprowadzenie jest poprzedzone wykonaniem RTG, najlepiej panoramicznego. Czas trwania zabiegu waha się od 15 do 45 minut, w zależności od stopnia skomplikowania zabiegu (stopnia zatrzymania ósemki). Po tygodniu od zabiegu szwy są zdejmowane. Jakich zaleceń trzeba przestrzegać po ekstrakcji ósemki? Wiadomo, iż po ekstrakcji ósemki może wystąpić nieprzyjemny ból zębów oraz opuchlizna. Aby ją zmniejszyć zaleca się, aby pacjent przykładał do policzka zimne okłady i ssał kostki lodu. Pomocne okażą się również środki przeciwbólowe. Kiedy istnieją ku temu wskazania, na przykład po usunięciu ósemki częściowo zatrzymanej z przewlekłym stanem zapalnym, chirurg stomatologiczny przepisuje również antybiotyk, który należy przyjmować według zaleceń, najczęściej do kilku dni po zabiegu. Stomatolog odradza także przez dobę od zabiegu palenie papierosów, czyszczenie zębów w pobliżu miejsca ekstrakcji, picia przez słomkę ani wydmuchiwania nosa (silny strumień powietrza może uszkodzić ranę). Jeśli chcemy by dziąsło jeszcze szybciej się zagoiło, możemy delikatnie płukać usta ciepłą wodą z solą (łyżka na szklankę wody). Powinniśmy także odstawić twarde posiłki, a przez tydzień jeść letnie, papkowate dania. Mamy złe wiadomości dla kawoszy, gdyż przez tydzień będą musieli oni zrezygnować z picia kawy, nie poleca się także spożywania napojów energetyzujących, gdyż podnoszą ciśnienie krwi, a wtedy trudniej powstrzymać krwawienie. Gdybyśmy po kilku dniach od zabiegu nadal odczuwali uporczywy lub nasilający się ból, pojawiło by się krwawienie albo gorączka, to koniecznie umówmy się na kontrolną wizytę w swoim gabinecie stomatologicznym, gdyż takie objawy są niepokojące.

Choroby przyzębia, Profilaktyka, Zdrowie

Nadwrażliwość zębów – przyczyny, profilaktyka, leczenie

dentysta24h.olsztyn.pl / 24/01/2017

Może zaatakować znienacka podczas picia zimnych napojów czy jedzenia lodów, wtedy też od razu poczujemy przeszywający, dotkliwy ból zębów. To nadwrażliwość zębów, przez którą wiele osób rezygnuje z ulubionych gorących potraw czy lodów. Jak pokazują badania jedna na pięć dorosłych osób cierpi na tę chorobę przyzębia. Jak z nią walczyć i jak ważna jest profilaktyka o tym w naszym najnowszym artykule. Co kryje się pod terminem „nadwrażliwość zębów”? Tę chorobę przyzębia powoduje odsłonięciem się zębiny. Ta porowata tkanka zęba jest zbudowana z mikroskopijnych kanalików zwanymi kanalikami zębinowymi, które prowadzą do nerwu. W momencie ich odsłonięcia nasze zęby są bardziej narażone na bodźce zewnętrze, np. ciepło czy zimno. Dwie główne rozpoznane przyczyny nadwrażliwości zębów to utrata szkliwa i cofnięte dziąsła. Jakie są przyczyny występowania nadwrażliwości zębów? Osoby zmagające się z tą dolegliwością powinny zwrócić uwagę na pewne czynniki, które mogą ją potęgować. Przede wszystkim może być ona efektem mycia zębów szczotką z twardym włosiem. Osoby cierpiące na bruksizm, czyli zgrzytanie zębami to także grupa podwyższonego ryzyka wystąpienia nadwrażliwości. Za nadwrażliwość zębów będzie także odpowiedzialny nagromadzony kamień, który wciska się pod zęby, przez co zostają odsłonięte szyjki. Częste i nieprawidłowo wykonane czyszczenie zębów oraz zabiegi wybielające również mają negatywny wpływ. Jeśli w naszej diecie co pewien czas pojawiają się kwaśne potrawy czy napoje to także należy uważać, gdyż regularne spożywanie może być przyczyną erozji szkliwa, a w związku z tym mamy większe prawdopodobieństwo wystąpienia nadwrażliwości zębów. Spożywanie dużej ilości soków owocowych, wina, sosów sałatkowych na bazie octu i napojów gazowanych także może negatywnie wpływać na stan naszych zębów. Nadwrażliwość zębów może być także spowodowana wiekiem i naturalnym cofaniem się dziąseł, przez co zostaje osłonięta zębina. Przykry ból zębów może być również odczuwalny, gdy cierpimy na zapalenie dziąseł. Profilaktyka w walce z bólem Pamiętajmy, że tak jak w przypadku innych chorób przyzębia, bardzo istotna jest profilaktyka i higiena jamy ustnej. Należy również wymienić szczotkę z twardym włosiem na tę z miękkim oraz zaopatrzyć się w specjalną pastę do zębów wrażliwych. Zwróćmy uwagę, by miała ona niski poziom ścieralności – ok. 30 RDA (wskaźnik ścieralności). Gdy na opakowaniu nie pojawiła się taka informacja to możemy to samodzielnie sprawdzić, wystarczy rozetrzeć odrobinę pasty w palcach – gdy wyczujmy drobinki, warto wybrać inną, łagodniejszą. Istotna jest także metoda mycia zębów. Silne naciskanie czy mocne szczotkowanie wcale lepiej ich nie wyczyści – jak to nam się powszechnie wydaje – a jedynie może uszkodzić zębinę. Oprócz tradycyjnego szczotkowania zębów po każdym posiłku zastosujmy terapię pastą na noc. Wystarczy, że specjalistyczną pastę położymy na zęby tuż przed pójściem spać. W momencie regularnego stosowania takiej terapii przez dłuższy czas, zaobserwujemy poprawę stanu naszego uzębienia. Stomatolog zapewne poleci nam także płukanie zębów płynem z fluorem. Taki płyn jest dostępny w każdej drogerii czy aptece. Wystarczy raz na dzień dokładnie wypłukać nim usta, tak, aby dotarł w każde miejsce. Nie zapominajmy o używaniu nici dentystycznej, która również pomoże nam w utrzymaniu higieny jamy ustnej. Leczenie Gdy odczuwamy ból podczas posiłku nie należy zwlekać z wizytą w gabinecie dentystycznym. Dobry stomatolog od razu zdiagnozuje przyczynę bólu i zastosuje skuteczne metody leczenia, np. usuwanie kamienia nazębnego. Dentysta może nam także zaproponować lakierowanie odsłoniętych części korzenia płynem zawierającym fluor i substancjami uszczelniającymi, dzięki czemu nasze zęby będą wzmocnione, a kanaliki zamknięte. Stosuje się także preparat działający jak szkliwo w płynie – dostarcza on wysoko stężonego wapnia i fosforanów, a tym samym wspomaga reminalizację szkliwa i pomaga neutralizować kwasy produkowane przez bakterie. Jeśli mamy duże ubytki w szkliwie stomatolog może pokryć bolesne miejsca wypełnieniem kompozytowym, dzięki czemu wrażliwe zakończenia nerwowe zostaną skutecznie odizolowane od bodźców powodujących dolegliwości.

Estetyka uśmiechu, Protezy zębowe

Protezy zębowe – co warto wiedzieć

dentysta24h.olsztyn.pl / 17/01/2017

Nawet jeśli dbamy o nasze zęby, regularnie je kontrolujemy to niestety przychodzi taki moment, gdy musimy je zastąpić protezą. Protetyka stomatologiczna wychodzi naprzeciw potrzebom pacjentów, którym zależy na zachowaniu obecnego standardu życia. Współczesne protezy są niezwykle wygodne, dobrze się prezentują i spełniają podstawowe zadania, które przy braku zębów są trudne do zrealizowania (rozdrabnianie pokarmu, odpowiednia artykulacja). Możemy mieć wątpliwości, jaką protezę wybrać? Czy będzie lepsza proteza stała czy proteza ruchoma? Czym się różnią – o tym można przeczytać w poniższym materiale przygotowanym dla pacjentów przez protetyka Olsztyn. Decyzja o wyborze konkretnej protezy będzie podyktowana dwiema przesłankami: ilością własnych zębów oraz budżetem, jakim dysponujemy. Niektóre osoby sądzą, iż brak jednego czy kilku zębów (np. tych niewidocznych na pierwszy rzut oka) nie będzie miał dla nas wielkiego znaczenia, jakże jest to mylna opinia, bo w momencie braku w uzębieniu mogą wystąpić różne zaburzenia: przemieszczanie się zębów sąsiadujących z luką czy wysuwanie się przeciwstawnych zębów. Może także dojść do przeciążenia i rozchwiania poszczególnych zębów, rozwoju chorób przyzębia, a nawet pogorszenia ogólnego stanu zdrowia: możemy cierpieć na dolegliwości trawienne, bóle głowy, itp. Rodzaje protez Protezy częściowe Protezy mogą być częściowe lub całkowite. Dzielimy je także ze względu na materiał, z którego zostały wykonane. Protezy częściowe zazwyczaj bywają typu osiadającego, tzn. oparte są wyłącznie na błonie śluzowej wyrostka zębodołowego. Protezy całkowite Stosuje się je u osób całkowicie pozbawionych zębów u góry lub na dole. Proteza całkowita zostanie tak stabilnie umocowana, by nie doszło do jej poruszenia lub podniesienia w wyniku napinania mięśni mimicznych twarzy, mięśni żucia oraz ruchów błony śluzowej. Protezy akrylowe – tanie i proste Najprostszym rodzajem protezy jest proteza akrylowa. Protezy akrylowe mogą być zarówno częściowe, jak również całkowite. Podstawową zaletą takiej protezy jest niska cena – jest ona refundowana z NFZ (raz na 5 lat). Pacjenci zazwyczaj mają problemy z przyzwyczajeniem się do noszenia protezy, utrudnia im ona bowiem mówienie, czy też jedzenie. Dyskomfort może utrzymywać się nawet przez kilka tygodni. Noszenie protezy akrylowej może powodować zanik wyrostka zębodołowego (dziąsła). Po wieloletnim użytkowaniu takiej protezy – proteza ta osiada na podłożu, czyli na dziąśle i powoduje ucisk na kość co w rezultacie przyczynia się do powolnego zaniku kości. Protezy akrylowe są bardziej podatne na przemieszczenia (zwłaszcza te dolne) i bywa, iż bez utrzymujących je implantów nie da się ich użytkować. Ponadto pacjenci noszący górną protezę akrylową narzekają na zaburzenia czucia smaku, bo przykrywa ona podniebienie, gdzie znajdują się kubki smakowe. Należy również uważać, bo niektóre składniki akrylu mogą uczulać. Protezy szkieletowe Jeśli brakuje nam tylko kilku zębów stomatolog może zaproponować protezę szkieletową, która służy do uzupełniana częściowych braków zębowych. Konstrukcja tej protezy jest wykonana z metalu, dzięki czemu jest ona wyjątkowo solidna i trwała. Co ważne, taka proteza ma ograniczony zasięg, a zatem jej użytkowanie jest mniej wyczuwalne – pacjent może łatwiej się do niej przyzwyczaić, ponadto protezy szkieletowe nie wypadają podczas jedzenia i nie niszczą dziąseł. Zaletą noszenia protezy szkieletowej są specjalne klamry, które powodują bardziej naturalne przenoszenie sił żucia, chroniąc kość przed zanikiem. Proteza ta pomimo wielu zalet nie zawsze spełnia oczekiwania, zwłaszcza kobiet, ze względu na widoczne elementy metalowe. Ale i to się może zmienić, gdyż współczesna protetyka stomatologiczna proponuje zastąpieniem klamer metalowych klamrami np. wykonanymi z acetalu w kolorze zęba, co bardzo poprawia estetykę tego typu uzupełnienia. Istnieje także możliwość wykonania takiej protezy zupełnie bez klamer. Protezy szkieletowe są droższe niż te akrylowe, gdyż lekarz stomatolog musi założyć korony protetyczne na niektóre własne zęby (jedna część zamka znajduje się w protezie, druga w koronie). Protezy akronowe Nowością w protetyce są protezy akronowe, które możemy uznać za następcę protez nylonowych i acetalowych. Akron łączy w sobie takie zalety jak elastyczność, wytrzymałość, funkcjonalność oraz estetykę. Protezy akronowe sprawdzą się zarówno w przypadku braku tylko jednego zęba, jak również gdy pacjent jest całkowicie bezzębny. Osoby bezzębne, które zdecydowały się na całkowitą protezę z akronu mogą nie odczuwać różnicy w stosowaniu akronu i akrylu. Wynika to z dużej powierzchni płyt, a co za tym idzie mniejszej elastyczności. Protetycy twierdzą, iż najlepsze efekty i maksymalne wykorzystanie możliwości materiału można zaobserwować u osób posiadających minimum trzech zębów własnych na których osadza się protezę. Zaletą protez z akronu jest fakt, iż płyta protezy elastycznej wykonanej z akronu może być znacznie cieńsza, a jej zasięg ograniczony w stosunku do klasycznych protez akrylowych, dzięki czemu pacjent jeszcze szybciej przyzwyczaja się do niej. Ponadto, nie powoduje ona podrażnień, odleżyn, odparzeń itp. czy alergii. Materiał ten również nie odkształca się nawet podczas spożywania bardzo gorących potraw czy napojów. Proteza natychmiastowa W niektórych przypadkach, tuż po usunięciu zęba, stosuje się protezy natychmiastowe. Jak nazwa wskazuje, wszystkie czynności związane z wykonaniem protezy są przeprowadzane przed usunięciem zębów/ zęba. Na protezę natychmiastową decydują się zazwyczaj osoby, u których miała miejsce ekstrakcja zębów przednich. Z różnych względów (np. wykonywana praca, powody estetyczne) pacjenci nie chcą funkcjonować bez nich, stąd konieczność noszenia takiej protezy. Protezy natychmiastowe wykonywane najczęściej z akrylu, co oznacza, iż jest to różowa płyta imitująca dziąsła i zęby w kolorze wybranym przez pacjenta. Proteza natychmiastowa oprócz walorów estetycznych ma inne zalety. Przede wszystkim zabezpiecza ranę poekstrakcyjną – pełni rolę opatrunku na ranę, co przyśpiesza jej gojenie się, jak również chroni przed krwawieniem i wnikaniem do rany resztek jedzenia. Używanie protezy pozwala na swobodne mówienie, jedzenie i picie (oczywiście nic twardego i gorącego). Pacjenci szybko przyzwyczajają się do tego typu protez. Wkłady inlay/onlay Protetyka stomatologiczna to nie tylko różnego typu protezy, ale też nowoczesne wypełnienia ubytków. Alternatywą dla zwykłych plomb są tzw. wkłady koronowe inlay/onlay. Stosuje się je w przypadku dużych ubytków. Za ich sprawą protetyk może dokładnie zrekonstruować kształt anatomiczny (guzki, bruzdy punktów stycznych między zębami). Do ich wykonania potrzebne są wyciski, które pobiera się wcześniej. Wkłady koronowe przygotowuje się z porcelany ze względu na jej uniwersalne właściwości, ale można je również wykonywać ze stopów złota, materiałów kompozytowych lub jako kompozycje złożone np. złoto i ceramika. Inlay i onlay mają wiele zalet. Są trwałe, estetyczne i odporne na ścieranie, nie odbarwiają się. Odbudowany w ten sposób ząb prawie nie różni się wyglądem od naturalnych i co ważne – nadal może spełniać swoje

Choroby przyzębia, Higiena jamy ustnej, Ogólnie, Profilaktyka, Różne, Zdrowie

Bolesne owrzodzenia w jamie ustnej – profilaktyka i leczenie aft i pleśniawek

dentysta24h.olsztyn.pl / 30/11/2016

Pojawienie się aft w jamie ustnej może nam znacznie uprzykrzyć życie, bo choć są one niewielkie to utrudniają spożywanie pokarmów, a nawet czasem mówienie. Mówi się, iż aby pokonać wroga, należy go najpierw poznać, dlatego warto przeczytać poniższy materiał, dzięki czemu poszerzymy swoją wiedzę o aftach: ich powstawaniu, leczeniu i profilaktyce. Czym są afty? Dla niektórych osób nazwa ta – afta może brzmieć nieco obco, jednakże z tymi niewielkimi i bardzo bolesnymi owrzodzeniami spotykamy się dość często. Afty to ubytki błony śluzowej w jamie ustnej, są one pokryte białym nalotem i otoczone rumieniowatym, zapalnym obrzeżem. Występują pojedynczo lub w grupach na podniebieniu miękkim i języku. Ich ulubionym miejscem lokalizacji jest miękki fałd skóry, który stanowi połączenie wewnętrznej strony policzków z dziąsłami. Średnica aft wynosi od 1 mm do 2 cm, ale zazwyczaj nie są większe niż 5 mm. Często afty są mylnie utożsamiane z pleśniawkami. Pleśniawki, w odróżnieniu od aft, są spowodowane działaniem grzybów- drożdżaków. Rodzaje aft Afty dzieli się na dwa rodzaje: – afty mniejsze, czyli afty przewlekle nawrotowe – afty duże. Przyczyny powstawania aft Trudno jednoznacznie podać przyczynę powstawania tych dość bolesnych owrzodzeń, gdyż może to być m.in. nieodpowiednia higiena jamy ustnej, wyrzynające się ósemki, termiczne i mechaniczne urazy błony śluzowej, choroby migdałków czy przewodu pokarmowego. Afty mogą być także efektem stresującego trybu życia, osłabienia, spożycia niektórych potraw czy też niedoboru witamin. Jeśli w naszym organizmie jest za mało żelaza, kwasu foliowego czy witaminy B12 to zwiększa się prawdopodobieństwo pojawiania aft. Tutaj należy wspomnieć, iż na aftozę częściej zapadają kobiety niż mężczyźni, gdyż u pań tego typu braki witamin i mikroelementów są powszechniejsze niż u panów. Wśród przyczyn powstawania aft każdy stomatolog poda także czynniki genetyczne i predyspozycje rodzinne. Badania wskazują, iż 30 procent pacjentów cierpiących na to schorzenie posiada w swojej rodzinie krewnego, którzy borykają się z tym samym problemem. Ponadto, jeśli u obydwojga rodziców pojawiają się afty, istnieje 90 procent ryzyka, że ich dziecko także będzie cierpieć na tę dolegliwość. Afty mogą być również spowodowane kontaktem z brudnymi, nieumytymi rzeczami, np. owocami czy – jak to ma miejsce w przypadku dzieci – wkładaniem do buzi brudnych rąk czy przedmiotów. Należy zaznaczyć, iż według badań nawracające afty towarzyszą także wielu chorobom ogólnoustrojowym, takim jak: niedokrwistość z niedoboru żelaza, zaburzenia układu nerwowego, choroby przewodu pokarmowego, celiakia, choroba Crohna, nietolerancja pokarmowa, zaburzenia hormonalne, zakażenie wirusem HIV czy białaczka. Sytuacja nie jest jednoznaczna, gdyż afty mogą pojawiać się zarówno u chorych, u których lekarze zdiagnozowali wcześniej wymienione choroby, jak i u osób zdrowych z prawidłowymi wynikami badań, u których morfologia, a także poziomy witaminy B12, żelaza i glukozy nie wykraczają poza normę. Bolesne dolegliwości Pojawienie się aft nie jest przyjemne, gdyż ranom towarzyszy duży ból, pieczenie utrudniające jedzenie: niemożliwe jest jedzenie kwaśnych i słonych pokarmów, niekiedy możemy mieć gorączkę czy powiększone węzły chłonne (szczególnie, gdy afta jest pod językiem) i ogólnie uskarżać się na złe samopoczucie. Skuteczne metody leczenia aft Jeśli w naszych ustach pojawi się jedna, niewielka afta to można zastosować domowe metody, które przyspieszą gojenie się ranki. Należy płukać jamę ustną mieszankami antyseptycznymi oraz ziołowymi: szałwią lekarską, rumiankiem, miętą, melisą, herbatą, wodą różaną, gdyż zmniejszają one stan zapalny i ból oraz wykazują działanie przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe. Poleca się także do miejsca, gdzie występuje afta przykładać wyjałowionym gazikiem gencjanę (potocznie zwaną fioletem). W momencie wystąpienia wielu aft i towarzyszącemu im dużego bólu należy niezwłocznie ustalić termin wizyty w gabinecie stomatologicznym, by dentysta mógł ocenić faktyczny stan naszej jamy ustnej i zalecieć stosowanie odpowiednich środków koagulacyjnych i przyżegających, a nawet w ostateczności wdrożyć antybiotykoterapię lub leczenie sterydami. Z pewnością stomatolog poprosi nas by dla naszego dobra ograniczyć spożywanie alkoholu i papierosów oraz unikać cytrusów, gorących potraw i czekolady. Dla złagodzenia bólu warto zaopatrzyć się także w żel znieczulający. Afty a pleśniawki – czym się różnią? Bardzo podobne do aft są pleśniawki, które również występują na błonie śluzowej jamy ustnej i mają ten sam biały kolor. Jednakże ich powstawanie jest wynikiem zakażenia drożdżycą (grzyby Candida albicans). Ma to miejsce, gdy w organizmie brakuje witamin (głównie z grupy B12), żelaza, jest obniżona sprawność układu immunologicznego. Pleśniawki mogą pojawić się u diabetyków, chorych na chorobę nowotworową czy gruźlicę. Przyczynami powstawania pleśniawek są także: przyjmowanie doustnej antykoncepcji, stan po przebytych antybiotykoterapiach i brak przyjmowania leków tzw. osłonowych, nieprawidłowa higiena jamy ustnej, palenie papierosów, noszenie protezy zębowej. Pleśniawki pojawiają się najczęściej na języku i podniebieniu. W ostrej odmianie biały nalot może nawet krwawić np. w przypadku spożywania twardych posiłków. W ramach leczenia stomatolog z pewnością poleci stosowanie leków przeciwgrzybiczych – rzadziej stosuje się leczenie doustne (antybiotykoterapia). Pleśniawki u noworodków Rodzice nowonarodzonych dzieci nie powinni się zbytnio martwić, gdy dowiedzą się, iż ich maluch zaraził się pleśniawką, gdyż jest to typowe dla malutkich dzieci. Noworodki (5-7 doba życia) mogą podczas porodu zostać zakażone przez bakterie z pochwy matki. W przypadku dzieci powierzchowny nalot zazwyczaj obejmuje całe wnętrze jamy ustnej (podniebienie, policzki, język, dziąsła, a nawet gardło, przełyk, a w ciężkich przypadkach oskrzela). Pleśniawki u takich maluszków leczy się pędzlując jamę ustną dziecka płynem przeciwgrzybiczym (np. nystatyna, gencjana). Zaleca się także by matki karmiące smarowały tym płynem również swoje sutki. Leczone pleśniawki zazwyczaj znikają po około 5-10 dniach. Profilaktyka Zarówno w przypadku pleśniawek, jak i aft istotna jest profilaktyka. Choć przyczyny powstawania aft nie są do końca ustalone to warto odpowiednio zadbać o jamę ustną. Właściwa higiena zapobiegnie powstawaniu tych przykrych dolegliwości.

Ogólnie, Stomatologia dziecięca, Zdrowie

Nie bój się dentysty – jak wygrać z dentofobią?

dentysta24h.olsztyn.pl / 25/11/2016

Wizyta w gabinecie stomatologicznym to dla wielu osób powód do stresu czy niepokoju. U pewnej grupy pacjentów strach ten może przybrać formę fobii – dentofobii, która sprawia, iż dana osoba przez lata unika spotkania ze swoim stomatologiem, w efekcie borykając się z przykrymi dolegliwościami. Obecna stomatologia jest na takim wysokim poziomie, iż nawet najbardziej skomplikowane leczenie zębów odbywa się prawie bezboleśnie, zatem stomatolog nie taki straszny, jak go malują! Czym jest dentofobia? Przyczyną dentofobii mogą być przykre, nieprzyjemne wspomnienia z przeszłości, najczęściej z dzieciństwa. Gabinet dentystyczny jeszcze parę lat temu nie był tak dobrze wyposażony jak ten współczesny, nie mówiąc o nowych metodach znieczulenia czy neutralizacji zapachów, które to są obecnie powszechnie dostępne. Dzisiejsze technologie stomatologiczne prawie całkowicie wyeliminowały ból, nawet znienawidzone leczenie kanałowe obecnie przebiega znacznie szybciej i bez dolegliwości. Niemała w tym zasługa specjalistycznych urządzeń diagnostycznych, mikroskopów, sterylnych technologii, o których dawniej dentysta mógł zaledwie pomarzyć. Ponadto parę lat temu lekarz stomatolog nie zawsze zwracał uwagę na indywidualne podejście do pacjenta, szczególnie tego dziecięcego. Brakowało tak istotnego zapoznania się z gabinetem dentystycznym, omówienia przebiegu leczenia, co skutkowało brakiem poczucia kontroli i utratą bezpieczeństwa. Obecnie gabinet stomatologiczny zazwyczaj zatrudnia odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy, którzy posiadają wiedzę również z zakresu dziecięcej psychologii czy pedagogiki. Narastający strach może przerodzić się w dentofobię, która jest bardzo poważnym problemem, gdyż latami nieleczone zęby zazwyczaj wymagają leczenia bardziej inwazyjnego, czasochłonnego oraz kosztownego. W wielu przypadkach kończy się to koniecznością usunięcia jednego lub wielu zębów, bowiem ich stan zęba nie rokuje szansy na wyleczenie. Metody radzenia sobie z dentofobią Tak jak w przypadku innych fobii problem tkwi w psychice pacjenta. To właśnie ona go ogranicza, a strach przed leczeniem zazwyczaj bywa wyolbrzymiony, pacjenci jeszcze przed wizytą sami tworzą w swojej głowie mylny, przejaskrawiony obraz bólu i przebiegu leczenia. Pacjenci, którzy chcą walczyć z tą fobią przede wszystkim muszą zadać sobie pytania, czego tak naprawdę się boją: bólu, wiercenia, odgłosów wiertarki, czy może zapachów? Gdy uda im się dotrzeć do sedna problemu, łatwiej będzie się im oswoić z myślą o koniecznej wizycie w gabinecie stomatologicznym. W walce ze strachem wielką rolę odgrywa dentysta. Dobry stomatolog potrafi nawiązać z pacjentem relację opartą na wzajemnym zaufaniu, sprawia, iż pacjent otwiera się. Jeśli w gabinecie dentystycznym panuje przyjacielska, rodzinna atmosfera, a zabieg przebiega w spokoju, życzliwości to pacjent nabiera pewności, iż leczenie wcale nie musi się wiązać z bólem. W ekstremalnych sytuacjach stomatolog może zdecydować się na podanie łagodnych środków uspokajających i wyciszających. Coraz popularniejszą metodą znieczulania jest sedacja, czyli podanie gazu rozweselającego. Sedacja ogranicza odczuwanie bólu, pacjenci są na niego mniej wrażliwi. Istotne jest także odcięcie od świata – tak wiele osób boi się lub nie znosi zapachu borowanych zębów. Gdy działa gaz rozweselający to, co się dzieje wkoło ma mniejsze znaczenie. Pierwsza wizyta małego pacjenta Powszechnie panuje opinia, iż lepiej zapobiegać niż leczyć, dlatego warto zwrócić uwagę na to, by dzieci zostały odpowiednio przygotowane na swoją pierwszą wizytę w gabinecie dentystycznym. Rodzice nie powinni straszyć maluchów dentystą czy też opowiadać przykrych historii związanych z własnym leczeniem stomatologicznym. Pierwsza wizyta adaptacyjna pomoże dziecku w oswojeniu się z nowym otoczeniem, rozwieje lęki i obawy, jednocześnie zapobiegnie występowaniu w przyszłości, trudnej do pokonania dentofobii.

ul. Pstrowskiego 14D/1; 10-602 Olsztyn

89 543 60 67

513 100 313

Support@doctordent.pl

Author name: dentysta24h.olsztyn.pl