89 543 60 67

513 100 313

Estetyka uśmiechu

zdrowe zęby
Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Zdrowie

Piękny uśmiech na Nowy Rok

Dla wielu osób Nowy Rok to czas podjęcia nowych zobowiązań, decyzji, postanowień. Pragniemy coś w swoim życiu zmienić, panie zazwyczaj obiecują sobie przejście na dietę czy też chcą zmienić złe nawyki – np. ograniczyć palenie papierosów. Noworoczne postanowienia zazwyczaj dotyczą kwestii urody i zdrowia, bardzo często jednak zapominamy o najważniejszym – wyglądzie naszych zębów, a przecież nic tak nie dodaje nam uroku, jak śnieżnobiały, piękny uśmiech. Wśród noworocznych postanowień warto zamieścić także to dotyczące właściwej higieny jamy ustnej i pielęgnacji zębów. Nowy Rok to doskonały moment, aby znaleźć chwilkę czasu by w końcu odwiedzić swój gabinet stomatologiczny. Nowoczesna stomatologia oferuje wiele możliwości leczenia stanów zapalnych, uzupełniania braków zębowych czy też bezbolesne leczenie próchnicy, zatem najwyższy czas by przestać się bać dentysty! W naszym noworocznym artykule podpowiadamy, jak dbać o zęby i na jakie zabiegi zdecydować się, aby nasze zęby zyskały wspaniały wygląd? Przeczytajcie uważnie, gdyż dzięki temu w niedługim czasie będziecie mogli zaprezentować cudowny, piękny uśmiech! Wybielanie zębów – różne metody Troska o wygląd naszych zębów nie powinna ograniczać się jedynie do uzupełnienia ubytków, ale także warto zastanowić się nad poprawą estetyki uśmiechu. Sporo pacjentów narzeka na kolor lub kształt swoich zębów. Na kolor kości zębów ma wpływ nie tylko nasz styl życia (palenie papierosów, picie kawy), wiek, ale także predyspozycje genetyczne. Zęby u osób starszych są cieńsze, mają starte szkliwo i są bardziej żółte. Pamiętajmy, iż kolor zębów rzadko kiedy jest idealnie biały – jak to widzimy na okładkach kolorowych magazynów czy w filmach, a zazwyczaj są one lekko szare i żółtawe. Próchnica rzadziej atakuje te drugie. Gdy zależy nam na odzyskaniu jasnej barwy zębów to koniecznie zdecydujmy się na wybielanie zębów. Wybielanie zębów może mieć miejsce w gabinecie dentystycznym, przy użyciu profesjonalnego sprzętu (specjalny żel i lampy naświetlające) lub też w zaciszu domowym, po założeniu na noc nakładek. Po szczegółowej konsultacji lekarz zdecyduje, która metoda w naszym przypadku będzie skuteczniejsza. Aby jak najdłużej utrzymać efekty należy regularnie stosować pasty do wybielania zębów, które od razu usuną nowe przebarwienia zębów. Licówki – piękny uśmiech na wyciągnięcie ręki Osoby niezadowolone z wyglądu i kształtu swoich zębów, dzięki licówkom pozbędą się kompleksów. Licówki z powodzeniem zamkną nieestetyczne przestrzenie między zębami (w tym diastemy) czy też zmienią kształt zęba. Istotne jest, iż najnowocześniejsze ultra cienkie licówki nie wymagają szlifowania powierzchni zęba, a ich kolor jest idealnie dobrany do naturalnego, dzięki czemu nie będą się odróżniać. Dbając o zdrowe zęby należy także systematycznie usuwać nagromadzony kamień i płytkę nazębną. Nieusuwany latami kamień powoduje nadwrażliwość zębów – odsłonięte szyjki mają zwiększoną wrażliwość na ból. Za nadwrażliwość odpowiadają też próchnica i bruksizm (zgrzytanie zębami). # piękny uśmiech # wybielanie zebów # przebarwienia zebów # pasty do wybielania zebów # próchnica # nadwrażliwość zębów # zdrowe zęby # licówki

białe plamki na zębach
Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Ogólnie, Profilaktyka, Zdrowie

Fluoroza czyli nadmiar fluoru – przyczyny, objawy i leczenie

Zauważyliście na waszych zębach białe plamki lub białe pasma na zębach? Ich pojawienie się może być spowodowane różnymi przyczynami, dlatego nie należy ich lekceważyć. Fluoroza czyli problem przebarwień na zębach może dotyczyć także naszych pociech. Warto wiedzieć, jakie są przyczyny białych plamek na zębach i w jaki sposób należy je leczyć, dzięki czemu unikniemy utraty zębów. Białe plamki na zębach – dlaczego nasze zęby zmieniają kolor? Przebarwienia na zębach zazwyczaj pojawiają się, gdy zostaje zachwiana równowaga minerałowa w organizmie. Choć na pierwszy rzut oka nasze zęby tworzy jednorodna, zbita masa to tak naprawdę szkliwo jest zbudowane z rozmaitych składników: 95 proc. stanowią związki nieorganiczne – kryształy wapnia i fosforu oraz niewielkie ilości sodu, magnezu i potasu, pozostała część to związki organiczne i woda. Jeśli mamy niedobór lub nadmiar tych składników mogą pojawić się białe przebarwienia. Choroba objawiająca się w ten sposób to fluoroza. Jest ona spowodowana nadmiernym przyjmowaniem fluoru w różnych postaciach: poprzez pasty do zębów, pożywienie oraz wodę.  Zęby pacjenta chorego na fluorozę mogą przyjąć kredobiały lub brązowy kolor. Istotne, iż należy od razu udać się do lekarza, by ten mógł jak najszybciej postawić diagnozę i zaproponować skuteczne leczenie.  Nie tylko nadmiar fluoru może być przyczyną zmian koloru zębów, gdyż białe plamki na zębach są również oznaką niedoboru wapnia i odwapnienia szkliwa. Dentyści zgodnie podkreślą, iż odwapnienie szkliwa jest niesie ze sobą większe zagrożenie dla stanu naszych zębów niż fluoroza, gdyż jest ono bowiem stanem przedpróchnicowym i tylko krok dzieli nas od tak podstępnego wroga, jakim jest próchnica. Demineralizację szkliwa zazwyczaj obserwuje się u pacjentów z założonym stałym aparatem ortodontycznym – jest on znacznym utrudnieniem w dokładnym szczotkowaniu zębów. Hipoplazja szkliwa – szkodliwy niedobór składników odżywczych Za zmianę koloru szkliwa i pojawienie się przebarwień może być także odpowiedzialna hipoplazja szkliwa. Termin „hipoplazja” oznacza niedorozwój. W tym przypadku mówimy o niedoborach różnych składników odżywczych (m.in. witaminy A, D, K i C oraz minerałów: wspomnianego wcześniej wapnia, magnezu czy też fluoru), które z powodu błędów dietetycznych lub chorób układu pokarmowego nie są dostarczane do organizmu. Hipoplazja szkliwa wymaga leczenia stomatologicznego, ponieważ zęby są osłabione, podatne na uszkodzenia, nadwrażliwe. Objawy fluorozy Fluoroza ma charakterystyczne objawy, dzięki którym od razu będziemy wiedzieli, iż z naszym szkliwem dzieje się coś złego. Na zębach, w zależności od stadium rozwoju choroby, mogą pojawić się plamy lub pasma w kolorze od kredowobiałego do brunatnego. Czasem lekarze zauważają u pacjentów cierpiących na tę chorobę widoczne ubytki szkliwa, zagłębienia, a nawet zmiany kształtu zęba. Osoby dorosłe przyjmujące nadmierne ilości fluoru przez dłuższy czas mogą także mieć problemy z kośćmi. Fluoroza może także sprawić, iż będziemy odczuwać m.in. zmniejszoną ruchomość stawów, usztywnienie kręgosłupa, pojawią się zaburzenia w metabolizmie kości, a w konsekwencji może także dochodzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu nerwowego i nerek. Jakie zęby najczęściej są atakowane przez fluorozę? Warto wiedzieć, iż fluoroza częściej pojawia się na zębach stałych niż mlecznych. Zazwyczaj zainfekowaniu chorobą ulegają zęby przedtrzonowe, drugie trzonowce, górne siekacze i kły. Fluoroza – leczenie Chorzy na fluorozę powinni znajdować się po stałą opieką swojego stomatologa. Leczenie fluorozy opiera się uzupełnianiu bieżących ubytków próchnicowych, rekonstrukcji i uzupełnianiu ubytków szkliwa płynnym materiałem kompozytowym oraz hydroksyapatytem, dzięki czemu jest wspomagana remineralizacja szkliwa. Przede wszystkim należy zadbać o higienę jamy ustnej, regularnie myć zęby i nitkować przestrzenie międzyzębowe. Wybierając pastę do zębów zwróćmy uwagę na to, aby nie zawiera ona fluoru. Warto również zdecydować się na zmianę nawyków żywieniowych: koniecznie wprowadźmy do jadłospisu produkty bogate w wapń (zwłaszcza mleko jego przetwory), a ograniczmy te, które zawierają fluor (m.in. w czarna herbata, żytnie pieczywo, ser cheddar, wieprzowe wędliny, płatki kukurydziane oraz jogurty truskawkowe). Jak usunąć białe plamki na zębach? Zmiany spowodowane fluorozą są trwałe, dlatego tak ważna jest profilaktyka, gdyż „lepiej zapobiegać niż leczyć”. Aby na naszej twarzy ponownie gościł biały, piękny uśmiech można zdecydować się na mikroabrazję, czyli wyrównanie kolorytu, polegające na starciu mikroskopijnej warstwy szkliwa za pomocą specjalnych dentystycznych past i narzędzi polerskich. Innym sposobem jest wybielenie zębów przy pomocy nakładek lub lasera. Dodatkowo, redukcję widoczności plamek można uzyskać wykonując zabiegi wybielania zębów za pomocą lasera lub nakładek do domowego stosowania. W zaawansowanym stadium fluorozy, gdy wcześniejsze metody nie przyniosły oczekiwanego rezultatu pozostają licówki ceramiczne. Poleca się je szczególnie, gdy białe plamki na zębach występują w strefie estetycznej (od jedynki do czwórki).   # fluoroza # białe pasma na zębach # plamki na zębach # hipoplazja szkliwa # wybielanie zębów # próchnica # licówki ceramiczne

profesjonalna higienizacja zębów
Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Usługi stomatologiczne

Piaskowanie zębów – najważniejsze informacje

Jednym z zabiegów higienicznych, który pozwala nam na nowo cieszyć się pięknym, śnieżnobiałym uśmiechem jest piaskowanie zębów. Polega on na usunięciu płytki nazębnej oraz powierzchownych przebarwień za pomocą urządzenia zwanego piaskarką. W naszym artykule dokładnie opiszemy najważniejsze zagadnienia związane z piaskowaniem zębów: kiedy należy je wykonać, jakie są zalecenia po piaskowaniu i kto powinien z niego zrezygnować.  Zapraszamy do zapoznania się z materiałem! Kilka słów o płytce nazębnej We wstępie wspomnieliśmy o płytce nazębnej, warto przypomnieć, w jaki sposób ona powstaje. Płytka nazębna to lepki osad o lekko brązowym zabarwieniu, który tworzą pozostałości pokarmów, obumarłych komórek błony śluzowej oraz drobnoustroje zamieszkujące jamę ustną. W momencie gdy nie będziemy regularnie usuwać tego osadu to dojdzie do oblepienia zębów. Znajdujące się pod płytką nazębną bakterie osłabią szkliwo, przez co może zacząć rozwijać się próchnica. Z biegiem czasu płytka nazębna twardnieje, przekształcając się w kamień nazębny. Duże ilości kamienia mogą przyczyniać się do zwiększenia ryzyka zachorowań na schorzenia przyzębia. Pamiętajmy, iż samo szczotkowanie zębów nie wystarczy – konieczne jest także profesjonalne oczyszczanie zębów, czyli piaskowanie zębów. Na czym polega piaskowanie zębów? Do przeprowadzenia piaskowania zębów niezbędna jest specjalna piaskarka stomatologiczna, gdyż to właśnie ona dostarcza strumień wody pod ciśnieniem. Czyszczące działanie wody jest spowodowane dodatkiem drobin czyszczących (wodorowęglan sodu) oraz innych składników (w tym pęcherzyków powietrza), które z łatwością docierają nawet do najtrudniej dostępnych przestrzeni między zębami. W jamie ustnej pacjenta zostaje także umieszczony odsysacz, który zbiera zużyty drobny proszek gromadzący się podczas zabiegu. Gdy zęby zostaną oczyszczone z osadów można przeprowadzić fluoryzację. Zaaplikowanie na oczyszczone zęby lakieru fluorkowego wzmacnia szkliwo. Nie należy się obawiać zabiegu piaskowania zębów, gdyż ono bezbolesne i bezpieczne– jedynie niewielki odsetek pacjentów odczuwa po nim dyskomfort w postaci podrażnienia dziąseł. Taki stan trwa zwykle do 30 min. Jedyną niedogodnością w trakcie piaskowania jest konieczność otwarcia ust przez dość długi czas (do ok. 20-30 minut – zależy to od ilości osadu), pacjenci mają w ustach także  słony posmak płynu dentystycznego. Piaskowanie może przeprowadzić nie tylko dentysta, a także higienistka dentystyczna. Piaskowanie zębów – wskazania i przeciwwskazania Na piaskowanie zębów powinny zdecydować się te osoby, którym zależy na estetycznym wyglądzie i zdrowiu zębów. Bowiem regularne piaskowanie zębów skutecznie usuwa osad i powierzchowne przebarwienia, a także pomaga zapobiegać najczęstszym chorobom jamy ustnej. Należy zaznaczyć, iż piaskowanie nie jest w stanie usunąć trwałych przebarwień, takich jak wrodzone zaburzenia rozwojowe szkliwa, przebarwienia poantybiotykowe czy początkowe plamy próchnicowe. Zabieg ten jest szczególnie polecany, jeśli palimy papierosy, pijemy ogromne ilości kawy lub herbaty. Osoby z tendencją do przebarwień lub też posiadające aparat ortodontyczny lub mające stłoczone zęby koniecznie powinny piaskować zęby. Piaskowanie zębów jest także uzupełnieniem zabiegu skalingu, gdyż usuwa przebarwienia zębów i drobne ilości kamienia nazębnego (pozostałego po zabiegu skalingu). Profesjonalne wybielanie zębów zazwyczaj jest również poprzedzone piaskowaniem zębów. Z reguły, piaskowanie może być wykonane u każdego pacjenta, jednakże istnieją pewne wyjątki. Przeciwwskazaniami do piaskowania zębów jest stan zapalny dziąseł i jamy ustnej, owrzodzenia lub uszkodzenia błon śluzowych oraz zaburzenia czy też nieprawidłowości w funkcjonowaniu płuc. Ponadto zabieg nie może zostać przeprowadzony, jeśli mamy alergię na sodę lub inny składnik używany przez dentystę w trakcie zabiegu. Jak często należy przeprowadzać ten zabieg? Standardowo, jeśli pacjenci dbają o higienę jamy ustnej to wystarczy jeden zabieg co pół roku. Częściej zaleca się piaskowanie u palaczy, osób pijących kawę czy też u osób ze stłoczonymi zębami– nawet co trzy miesiące. Zalecenia po piaskowaniu zębów Pacjenci, którzy zdecydowali się na piaskowanie koniecznie muszą stosować przez najbliższe 48 godzin po zabiegu tzw. białą dietę. Biała dieta, jak sama nazwa wskazuje polega na spożywaniu niebarwiących pokarmów i wystrzeganiu się np. kawy, herbaty, napojów bawiących (cola). Po upływie tego czasu można powrócić do swojego normalnego trybu życia. Miejmy na uwadze fakt, iż to wyłącznie od nas zależy utrzymanie efektów zabiegów, dlatego też tak ważna jest higiena jamy ustnej. Konieczne jest nie tylko szczotkowanie zębów, ale także używanie nici dentystycznej czy płynów do płukania ust.   # piaskowanie zębów # oczyszczanie zębów # piaskarka stomatologiczna# przebarwienia zębów # kamień nazębny # wybielanie zębów # biała dieta # higiena jamy ustnej # polerowanie zębów

plomba
Estetyka uśmiechu, Nowoczesna stomatologia, Usługi stomatologiczne, Zdrowie

Wypełnienia stomatologiczne – najważniejsze informacje

Gdy zęby zaatakowała próchnica i pojawią się ubytki, konieczne okaże się plombowanie. Wypełnienia stomatologiczne doskonale sprawdzają się także w przypadku ukruszenia czy ułamania się zęba. Współczesna stomatologia oferuje różne rodzaje wypełnień, może to być: porcelana, złoto, żywica kompozytowa lub też powoli odchodzący do lamusa amalgamat. W dzisiejszym artykule pragniemy zaprezentować różne rodzaje wypełnień oraz opiszemy przebieg całego zabiegu plombowania zębów. Co nazywamy wypełnieniami stomatologicznymi? Termin ten odnosi się do różnych metod rekonstrukcji lub odtworzenia zęba (lub kilku z nich). Oczywiście w tym celu stomatolog stosuje specjalne, przeznaczone do tego narzędzia i materiały. Wszystko po to, aby ząb mógł dalej spełniać swoje podstawowe funkcje. Ponadto, wypełnienia stomatologiczne chronią go przed koniecznością usunięcia. Kiedy konieczne jest wypełnienie stomatologiczne zęba? Tak jak wcześniej wspomnieliśmy, wypełnienia stomatologiczne stosuje się w przypadku uszkodzeń mechanicznych zębów lub w zaawansowanym stadium próchnicy. Wtedy też lekarz stomatolog najpierw musi przygotować ząb, dokładnie oczyszczając go z resztek biologicznych, by następnie wypełnić go właściwym materiałem – powszechnie zabieg ten nazywamy plombowaniem. Pamiętajmy, iż należy zdecydować się na uzupełnienie ubytku nie tylko ze względów estetycznych, ale także dla naszego zdrowia i komfortu, ponieważ uszkodzony ząb jest bardziej podatny na działanie bakterii, kwasów, a także zimnych lub gorących potraw. Ząb może reagować bólem, być nadwrażliwy na wszelakie bodźce, znacznie odbierając przyjemność jedzenia. Przebieg zabiegu Aby rozpocząć właściwe czynności, lekarz musi najpierw zapoznać się ze stanem zdrowia zęba. Stomatolog sprawdza zatem, jak rozległy jest ubytek i opracowuje plan leczenia. Kolejno ma miejsce znieczulenie leczonego zęba – warto zaznaczyć, iż nie zawsze jest to konieczne. Jeśli pacjent obawia się bólu czy borowania to zastrzyk znieczulający skutecznie zniweluje nieprzyjemne wrażenia, gdyż już w kilkanaście sekund po iniekcji będzie odczuwalne jego działanie. Gdy pojawi się lekkie mrowienie dziąseł i języka, a także ich drętwienie to znak, iż dentysta może zaczynać. Pierwszym etapem właściwego leczenia zęba jest rozwiercenie go przy pomocy specjalnie do tego przystosowanego wiertełka. Jest to najmniej lubiana czynność, bo borowanie bywa momentami nieprzyjemne, jednakże ma ono bardzo istotne zadanie – oczyszczenie ubytku z resztek jedzenia, zanieczyszczeń i śliny. W trakcie borowania lekarz lub asystentka stomatologiczna wielokrotnie oczyszczają ząb strumieniem wody oraz osuszają go. Od tego zależy skuteczność leczenia, gdyż jeśli cały proces zostanie wykonany niedostatecznie starannie – w krótkim czasie ząb ponownie zacznie się psuć. Ostatnim krokiem jest założenie tzw. plomby oraz jej utwardzenie i oszlifowanie. Materiały służące do wypełniania zębów Z roku na rok dentyści dysponują coraz lepszymi, doskonalszymi i bezpieczniejszymi dla naszego zdrowia materiałami służącymi do wypełniania zębów. Muszą być one przede wszystkim wytrzymałe i trwałe oraz estetycznie wyglądać – jak najmniej odróżniać się od naturalnych zębów. Amalgamat – wytrzymały, jednak mało estetyczny Te wymagania nie do końca spełnia popularny niegdyś amalgamat. Wypełnienia stomatologiczne z amalgamatu są stosunkowo niedrogie, wytrzymałe, jednakże nie są zbyt estetyczne. Ciemna barwa materiału uniemożliwia ich założenie w widocznych miejscach (zęby przednie i boczne). W ramach leczenia na NFZ pacjentom przysługują właśnie takie plomby, plomby chemoutwardzalne dentysta z NFZ założy tylko w przednich zębach (od jedynki do trójki). Materiały kompozytowe Pacjenci zazwyczaj decydują się na wypełnienia kompozytowe. Są one wykonane z mieszanki tworzyw sztucznych. Ich zaletami są: dobrą trwałością, najmniejsza inwazyjność w trakcie leczenia oraz wysoka estetyka. Stomatolog może tak dobrać kolor wypełnienia, iż różnica barwy będzie prawie niedostrzegalna. Ponadto, materiały kompozytowe są bardzo plastyczne, można je odpowiednio kształtować jeszcze przed całkowitym utwardzeniem lampą polimeryzacyjną. Żywice kompozytowe są także widoczne na zdjęciach RTG. Materiały kompozytowe wykorzystujemy do wypełnienia uszkodzeń zarówno w przednich zębach, jak również w zębach bocznych i tylnych, szczególnie gdy ubytek jest niewielki. Trwałość plomby z kompozytu wynosi nawet do 10-15 lat. Glasjonomery Innym rodzajem wypełnień są wypełnienia glasjonomerowe. Glasjonomery charakteryzują się dobrym przyleganiem adhezyjnym do szkliwa i zębiny. Wadą tego materiału jest jego kruchość oraz porowatość, wynikająca ze swojej postaci (glasjonomery składają się z proszku i płynu). Sprawiają także problemy podczas polerowania, są nieprzeźroczyste oraz podatne na ścieranie. Z tego względu najczęściej używa się ich do wypełnień ubytków w zębach mlecznych oraz jako podkład do odbudowy zęba pod koronę protetyczną. Kompomery/giomery Wypełnieniem stomatologicznym łączącym w sobie cechy glasjonomeru oraz kompozytu są kompomery, inaczej zwane giomerami. Kompomery/giomery mają duży potencjał plastyczny dla stomatologa, dobrze znoszą polerowanie, są solidniejsze od typowych glasjonomerów, a przy tym są dość uniwersalne. Jedynie wyglądają znacznie gorzej niż kompozyty, dlatego zaleca się je także do plombowania mlecznych zębów. Wypełnienie kanapkowe W przypadku głęboko sięgającego ubytku stomatolog musi założyć dwa wypełnienia, są to wypełnienia kanapkowe. Pierwsze wypełnienie będzie znajdowało się tam, gdzie jest głęboko i wilgotno, zatem musi być wykonane z materiału odpornego na wilgoć – może to być np. glasjonomer czy amalgamat, natomiast drugie – jest to wypełnienie  w obrębie tkanek suchych, zatem istotne jest, aby było estetyczne tj. wypełnienie kompomerowe czy kompozytowe. Złoto Ubytek może zostać wypełniony złotem. Złoto jest materiałem bardzo trwałym, takie wypełnienie bez przeszkód możemy nosić nawet przez 20 lat, jest ono także bardzo dobrze tolerowane przez tkanki zęba, jednakże wiele osób nie decyduje się na nie, gdyż złota plomba jest najbardziej kosztowna i jej założenie jest dość inwazyjne, ponadto kolorystycznie się znacznie wyróżnia. Wypełnienia stomatologiczne na zamówienie – inlay Dentyści często zamiast tradycyjnej plomby proponują założenie wypełnienia stomatologicznego inlay. Inlaye są wykonywane przez stomatologa na wymiar przy pomocy techników z laboratorium. Metoda ta wymaga od pacjenta dwóch wizyt w gabinecie stomatologicznym. Na pierwszej stomatolog przygotowuje zęba, oczyszcza go z próchnicy i zostaje pobrany wycisk protetyczny. Dopiero na drugiej wizycie gotowy inlay wykonany przez technika z porcelany lub kompozytu jest mocowany z największą precyzją na zębie. Wyróżniamy 3 typy tego typu wypełnień w zależności od jego rozległości: inlay, onlay lub overlay, ten ostatni pokrywa całą górną powierzchnię zęba. Wypełnienia typu inlay zakłada się zazwyczaj przy dużych ubytkach, ale także – gdy niezbędne jest założenie kilku wypełnień obok siebie (w ten sposób zostaje skrócony czas leczenia), po leczeniu kanałowym, przy znacznym starciu zębów bocznych oraz w przypadku, kiedy taką metodę determinuje kształt zęba. A może kosmiczne wypełnienia stomatologiczne z grafenu? Obecnie trwają badania nad możliwością wykorzystania niedawno odkrytego (w 2004 roku) materiału – grafenu. Amerykańscy i rumuńscy naukowcy twierdzą, iż grafen tak powszechnie stosowany w m.in. w elektronice czy przemyśle lotniczym,

stomatopatie protetyczne
Choroby przyzębia, Estetyka uśmiechu, Ogólnie, Protezy zębowe, Zdrowie

Źle dopasowana proteza zębowa – jak rozpoznać ten problem?

Pacjenci borykający się z problemem całkowitej lub częściowej utraty zębów zazwyczaj z różnych powodów obowiają się noszenia protezy zębowej. Nowoczesna stomatologia i protetyka są na takim zaawansowanym poziomie, iż współczesne protezy wyglądają jak naturalne zęby, minimalizują dyskomfort podczas spożywania posiłków, jednakże czasem mogą pojawić się problemy związane ze źle dobraną protezą. W naszym artykule zaprezentujemy najczęstsze niedogodności, jakie powoduje źle dopasowana proteza. Przy wystąpieniu któregokolwiek z nich koniecznie należy zgłosić się do gabinetu stomatologicznego. Najczęstsze przyczyny stomatopatii protetycznych Fachowe określenie na wszystkie zmiany patologiczne jamy ustnej, które wystąpiły w czasie noszenie uzupełnień protetycznych, głównie protez akrylanowych częściowych lub całkowitych to stomatopatie protetyczne. Pacjenci mogą odczuwać dyskomfort spowodowany zmianami na błonach śluzowych, może mieć miejsce nieprzyjemne pieczenie czy też obrzęki, zwykle zlokalizowane na obrzeżach protezy. Przyczyny stomatopatii protetycznych mogą mieć różny charakter, wyróżniamy sześć grup: – o charakterze mechanicznym, – wywołane infekcją bakteryjną i/lub grzybiczą, – spowodowane występowaniem różnych metali (powstawanie prądu elektrogalwanicznego), – o charakterze toksycznym, – alergiczne, – związane z psychiką. Poniżej omówimy kilka z nich. Podrażnienia na skutek działania mechanicznego Na ogół pacjenci zgłaszają się z problemem podrażnienia śluzówki. Źle dopasowana proteza uciska, uwiera czy też ociera się, powodując różnego typu dolegliwości. Takie zmiany są obserwowane przy stosowaniu protez osiadających całkowitych oraz częściowych. Należy zwrócić uwagę, iż im większa powierzchnia płyty protezy, tym częściej może dochodzić do takich sytuacji. Uraz mechaniczny może wywoływać także niewystarczająco wypolerowana powierzchnia protezy, która niczym pumeks będzie zdzierać naskórek. Ponadto, uciążliwości mogą być także wywoływane przez elementy metalowe: klamry oraz zbyt ostre krawędzie zębów sztucznych. Zdarza się, iż mocowania protezy ścierają szkliwo zębów, do których jest ona przytwierdzona. Powszechnie źle dopasowana proteza zębowa jest utożsamiana z nowym uzupełnieniem braków w uzębieniu, ale problem dotyczy także starych protez (zużywalność protezy).  Kości w szczęce zmieniają swój układ z biegiem lat, przez co nawet najlepiej dobrana proteza przestaje nam pasować. Dlatego gdy po 3-4 latach użytkowania protezy nie jest ona dla nas tak wygodna jak na początku to koniecznie musimy pomyśleć o nowej. Dobry stomatolog od razu zdiagnozuje przyczynę bólu. Czasem wystarczą drobne poprawki, np. dogięcie klamry, zebranie nadmiernej ilości materiału z płyty protezy czy też wypolerowanie jej powierzchni, aby proteza zębowa idealnie pasowała. Stomatopatie wywołane infekcjami bakteryjnymi i grzybiczymi Na powierzchni protez zębowych, tak jak na naturalnych zębach, mogą gromadzić się bakterie i osady, które z czasem będą powodować rozmaite infekcje. W przypadku infekcji obserwuje się zaczerwienione błony śluzowe u pacjenta – występuje postępujący proces zapalny, dodatkowo może wystąpić ból i pieczenie. Zlekceważenie tych objawów i nieleczenie może doprowadzić do zakażeń grzybiczych – charakterystyczne są wtedy białawe naloty, które mogą się ze sobą zlewać, zmiany dają się łatwo usunąć, pozostają po nich czerwone krwawiące plamy. Całodobowe używanie protezy, bez ściągania jej na noc sprawia, że resztki pokarmowe i płytka gromadzą się pod protezą bardzo szybko. Na infekcje bakteryjne i grzybiczne są szczególnie narażone osoby odczuwające suchość w ustach, fachowo nazywaną kserostomią oraz pacjenci ze skłonnością do kandydozy – grzybicy jamy ustnej wywołanej drożdżakami. Leczenie infekcji odbywa się przy pomocy leków, gdyby została stwierdzona grzybica to niezbędne będzie wykonanie nowej protezy i aplikacja leków na zmienioną błonę śluzową. Infekcji możemy w bardzo prosty sposób uniknąć – wystarczy prawidłowa higiena protez. Reakcja alergiczna Źle dopasowana proteza to także ta wykonana z uczulającego materiału. Niektórzy nawet nie zdają sobie sprawy, iż nie mogą nosić protez np. z akrylu. Ten popularny materiał jest używany zarówno do wytwarzania protez całkowitych i częściowych, jak również mostów i  niektórych typów koron, które są nim pokrywane w celu polepszenia estetyki. Inną uczulającą substancją jest nikiel, powszechnie dodawany do stopów metali używanych w protetyce stomatologicznej. Objawy występujące u osób z alergią na obie te substancje są podobne. Charakterystyczne dla uczuleń są: zaczerwienienia, uczucia pieczenia, obrzęku oraz grudek na śluzówce zaraz po założeniu protezy i stosunkowo szybkie ich zanikanie po wyjęciu uzupełnienia z jamy ustnej. Rozmieszczenie zmian jest zależne od rodzaju uzupełnienia – u osób noszących protezy całkowite lub częściowe przylegające zmiany obecne są w miejscach styku płyty ze śluzówką. W przypadku koron i mostów akrylowych zmiany pojawiają się na brwzegu dziąsłowym w sąsiedztwie uzupełnienia – najczęściej zaczerwienieniu towarzyszy ból. Alergicy mogą nosić protezy i uzupełnienia nylonowe, nie posiadające elementów metalowych.   Podsumowując, źle dobrana proteza zębowa przede wszystkim powoduje ból dziąseł i podrażnienie dziąseł. Gdybyśmy odczuwali ciągłe pobolewanie czy też ból po założeniu protezy i mieli trudności z przyzwyczajeniem się do niej to nie warto zwlekać. Jedynym rozwiązaniem jest wizyta w gabinecie stomatologicznym i korekta u protetyka. Pod żadnym pozorem nie próbujmy jej naprawiać na własną rękę, gdyż może to spowodować pękanie protezy i inne uszkodzenia.   # źle dopasowana proteza # stomatopatie protetyczne # zużywalność protezy # reakcja alergiczna # dyskomfort # ból dziąseł # podrażnienia dziąseł # ból po założeniu protezy # uraz mechaniczny # pękanie protezy # higiena protez # podrażnienie dziąsła od protezy # protetyka #  proteza zębowa # protezy stomatologiczne

proteza akronowa
Estetyka uśmiechu, Nowoczesna stomatologia, Protezy zębowe, Usługi stomatologiczne

Protezy z acronu – wygodne i praktyczne

Współczesna protetyka aby sprostać wysokim wymaganiom lekarzy-specjalistów i pacjentów wykorzystuje najnowocześniejsze osiągnięcia techniki, do których z powodzeniem możemy zaliczyć protezy z acronu. Przez stomatologów są one uznawane za protezy nowej generacji. Protezy te o wiele lepiej sprawdzają się na co dzień od protez nylonowych i acetalowych. Najważniejsze cechy, jakimi może pochwalić się proteza acronowa to elastyczność, wytrzymałość, funkcjonalność oraz estetyka. Protezy akronowe sprawdzą się zarówno w przypadku braku tylko jednego zęba, jak również gdy pacjent jest całkowicie bezzębny. Proteza z acronu może być częściowa, całkowita oraz jako mikro-proteza na 1 lub 2-3 zęby. Jaki materiał wykorzystuje się w protezach acronowych? Protezy zębowe różnią się, m.in. materiałem z którego zostały wykonane. Ma on ogromne znaczenie dla ich funkcjonalności. Najczęściej wykonuje się protezy z akrylu – sztywnego materiału, który może znacznie uprzykrzać nam życie. Protezy z akrylu niektórym pacjentom utrudniają mówienie i ciężko jest się przyzwyczaić do ich obecności w jamie ustnej. Dlatego dobry stomatolog zaproponuje inne, lepsze rozwiązanie, czyli protezy termoplastyczne. Proteza termoplastyczna jest o wiele bardziej elastyczna, tym samym wygodniejsza podczas noszenia. Ten rodzaj protez nie ma typowych dla protez akrylowych haczyków, jest lekki, niezbyt gruby i odporny na złamania. Wśród  protez termoplastycznych wyróżnia się: – protezy poliamidowe, – protezy nylonowe, – protezy acetalowe, – protezy acronowe.  My skupimy się na omówieniu charakterystycznych cech tego ostatniego materiału. Acron to tworzywo krystaliczne oraz strukturalnie czyste. Oznacza to, iż w jego składzie nie znajdziemy żadnych innych domieszek popularnych akryli, nylonu czy acetali, zatem mamy pewność, iż taka proteza nie będzie uczulać. Tworzywa termoplastyczne, do których zalicza się acron, są bezsmakowe, bezzapachowe i w pełni biokompatybilne. Należy zaznaczyć, iż ten półprzezroczysty, różowy materiał, w jamie ustnej pacjenta doskonale spaja się pod względem kolorystycznym z szyjkami zębów. Dlaczego warto zdecydować się na protezy z acronu? Pacjenci chętnie wybierają protezy z acronu, gdyż ten materiał jest naprawdę innowacyjny, dzięki czemu ich noszenie nie powoduje dyskomfortu. Proteza z acronu jest jednocześnie elastyczna, jak i trwała, sztywna, zatem w praktyce taka proteza jest wręcz niezniszczalna podczas standardowego użytkowania. Co więcej, zwłaszcza dla pań, istotna jest także estetyka „trzecich zębów”. I pod tym względem proteza zębowa z acronu nie ma sobie równych. Tego typu protezy doskonale pasują pod względem estetycznym do pozostałych zębów pacjenta. Osoby noszące częściowe protezy z acronu nie muszą odczuwać skrępowania podczas uśmiechania się, gdyż klamry mocujące w przeciwieństwie do protez z akrylu są niewidoczne, wykonane z acronu i są częścią płyty, co także znacznie poprawia ich wytrzymałość. Klamry elastyczne nie powodują ścierania szkliwa zębowego oraz nie niszczą przyzębia. Istnieje możliwość indywidulanego doboru koloru płyty i klamer pod konkretną osobę. Materiał ma bowiem wiele wariantów intensywności koloru od odcieni morelowych, przez róż aż do całkowicie bezbarwnych płyt. Jeśli będziemy odpowiednio dbać o protezę to kolor płyty nie ulega zmianie. Protetycy zapewniają, iż najlepsze efekty i maksymalne wykorzystanie możliwości materiału można zaobserwować u osób posiadających minimum trzech zębów własnych, na których zostaje zamocowana proteza. Proteza z acronu, w odróżnieniu od protezy z akrylu, ma znacznie cieńszą powierzchnię, dzięki czemu pacjent jeszcze szybciej przyzwyczaja się do niej – w trakcie adaptacji do nowej, świeżo wykonanej protezy pacjenci mają mniej otarć i podrażnień niż w przypadku zwykłej protezy zębowej. Włożenie tej protezy do ust nie powoduje odruchu wymiotnego, nie mamy także wrażenia pełności w ustach. Zazwyczaj osoby noszące tradycyjne protezy rezygnują z picia czy jedzenia bardzo gorących potraw, obawiając się, iż ich „trzecie zęby” ulegną uszkodzeniu. Posiadacze protez acronowych spokojnie mogą spożywać ulubione posiłki, bo ich protezy są odporne na zmiany temperatur. Protezy te także  nie ulegają złamaniom i są bardzo wytrzymałe. Utrzymanie protezy z acronu w czystości jest o wiele prostsze niż tych z akrylu. Wynika to z bardzo niskiej chłonności (0,3%) tego tworzywa. Protezy z acronu nie są tak podatne na wsiąkanie oraz osadzanie się osadu jak w przypadku protez acetalowych czy bardzo chłonnych nylonowych. Zatem wydzielanie i pochłanianie przykrych zapachów zostaje ograniczone do minimum. Najlepszą rekomendacją protez acronowych jest zadowolenie ich posiadaczy, zwłaszcza tych, którzy wcześniej używali sztywnych protez akrylowych. Osoby zainteresowane tym typem protez zachęcamy, aby odwiedziły swój gabinet stomatologiczny, gdzie dentysta poradzi, jakie rozwiązanie będzie dla nas najlepsze. # protezy z acronu # proteza acronowa # proteza elastyczna # proteza termoplastyczna # proteza z akronu # proteza zębowa # protezy z akrylu # protetyka  

choroba okluzyjna
Choroby przyzębia, Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Profilaktyka, Zdrowie

Okluzja w stomatologii – przyczyny, objawy, leczenie

Mówiąc o groźnych chorobach zębów zazwyczaj wspomina się o próchnicy czy paradontozie, zapominając o istnieniu jeszcze jednej – mało znanej chorobie okluzyjnej. Okluzja wiąże się z nieprawidłowymi kontaktami między górnymi a dolnymi zębami i ich niedopasowaniem w stosunku do stawu skroniowo-żuchwowego i mięśni. Zatem jest ona wynikiem trzech, jakże istotnych czynników, którymi są: położenie i kształt zębów, napięcie mięśni łączących żuchwę ze szczęką oraz położenie kłykcia w stawie skroniowo-żuchwowym. Przyczyny okluzji Za najczęstszą przyczynę okluzji uznaje się wady zgryzu, nieprawidłowo wyrzynające się ósemki, nieodpowiedni kształt wypełnień, braki w uzębieniu oraz wady szkieletowe i przesuwanie się zębów. Okluzja może być także spowodowana nieprawidłowymi i szkodliwymi dla naszych zębów nawykami: np. gryzieniem długopisu, otwieraniem butelki zębami, obgryzaniem paznokci, a także – nadmiernym żuciem gumy. Bardzo często okluzja bywa mylona z bruksizem. Bywa, iż pacjenci utożsamiają okluzję z erozją szkliwa, gdyż ma ona podobny przebieg, jednakże erozja szkliwa jest wynikiem działania niszczących szkliwo kwasów, znajdujących się w pożywieniu oraz w żołądku. Objawy okluzji Okluzja charakteryzuje się startymi i przemieszczonymi zębami, chory odczuwa napięcie mięśni żucia i ma problemy w stawie skroniowo-żuchwowym. Starte szkliwo najłatwiej poznać po kolorze, bo zdrowy, normalny ząb posiada z zewnątrz biały odcień, zaś wewnętrzna warstwa, czyli zębina, jest koloru żółtego. Jeśli nasze zęby mają właśnie żółty kolor oznacza to, iż została odsłoniętą starciem druga warstwa, to należy udać się do dentysty. Chorobie okluzyjnej towarzyszą także, inne, niepokojące sygnały: – zgrzytanie zębami i podświadome ich zaciskanie w sytuacjach stresowych- bruksizm. Zgrzytanie zębami może mieć miejsce podczas snu, kiedy to nieświadomie zaciskamy zgryz. – kruchość i ruchomość zębów, – wychylenie zębów do przodu, – nadwrażliwość na ciepło lub zimno, – ból przy gryzieniu, – migreny, – przeskakiwanie w stawie skroniowo-żuchwowym (może temu towarzyszyć trzeszczenie lub trzask). Jeśli zaobserwujemy u siebie którykolwiek z objawów to koniecznie udajmy się do swojego gabinetu stomatologicznego, gdyż dzięki temu unikniemy przykrych konsekwencji. Diagnozowanie Dobry dentysta powinien od razu po naszym zgłoszeniu pobrać wyciski szczęki i żuchwy, gdyż na jego podstawie zostaną wykonane modele gipsowe. Pobierany jest również pomiar łukiem twarzowym i kęsek w centralnej relacji. Po umieszczeniu go w artykulatorze, stomatolog może ocenić, czy faktycznie cierpimy na tę przypadłość oraz jaki rodzaj leczenia będzie najskuteczniejszy w danej sytuacji.  W diagnozowaniu choroby lekarze korzystają także z elektronicznej kalki T-scan. Otrzymany wynik pojawia się w postaci czytelnego wykresu na ekranie monitora. Metody leczenia Każdy przypadek jest inny, dlatego właściwie należy dostosować metodę leczenia np. do stopnia zaawansowania choroby czy stanu jamy ustnej. Metodą najmniej inwazyjną jest kształtowanie zębów. Stomatolog odpowiednio wyprofiluje guzki i bruzdy zębowe, aby te dobrze się ze sobą łączyły. Innym rozwiązaniem jest wykonanie lekkiej nadbudowy zębów (np. dodanie lub ujęcie plomby lub zmiana jej kształtu), gdy są one starte lub też przeprowadzenie leczenia ortodontycznego – zastosowanie stałego aparatu ortodontycznego. Dla niektórych osób pomocna okaże się szyna okluzyjna (przezroczysta szyna wykonana z tworzywa), zakładana na noc. W najtrudniejszych przypadkach nie obejdzie się bez zabiegu chirurgicznego – chirurgii ortognatycznej. Ma ona miejsce gdy istnieje konieczność wprowadzenia korekty defektów twarzy, np. zbyt wysuniętego lub cofniętego podbródka. Dlaczego tak istotne jest leczenie okluzji? Nie należy bagatelizować symptomów choroby okluzyjnej, gdyż nieleczona okluzja może skutkować utratą zębów. Poza tym będziemy odczuwać chroniczne napięciowe bóle głowy, które z czasem będą coraz trudniejsze do zniesienia. # okluzja # choroba okluzyjna # bruksizm # higiena jamy ustnej # zdrowe zęby # erozja szkliwa # wady zgryzu      

protezy stomatologiczne
Estetyka uśmiechu, Implanty, Protezy zębowe, Usługi stomatologiczne

Protezy zębowe – charakterystyka, rodzaje

Gdy z różnych powód musieliśmy się zdecydować na usunięcie jednego lub wielu zębów to koniecznie jak najszybciej należy uzupełnić brak. Jest to o tyle istotne, gdyż po ekstrakcji zęba pozostałe przesuwają się w kierunku wolnej przestrzeni, przekrzywiają i pochylają, co może prowadzić nie tylko do szybszego rozwoju próchnicy, ale również przeciążenia reszty, niszczenia, a w skrajnym przypadku także do ich utraty. Współczesna stomatologia oferuje różne możliwości, dostosowane zarówno po względem praktycznym, jak i finansowym do naszych potrzeb. Jedną z możliwości są protezy zębowe. Protezy zębowe czy implanty? Powodem, dla którego pacjenci zazwyczaj wybierają protezy zębowe jest aspekt finansowy – protezy kosztują mniej niż implanty. Wśród protez ruchomych wyróżniamy: protezy szkieletowe (na metalowej konstrukcji), częściowe i całkowite protezy osiadające (akrylowe) oraz protezy elastyczne. Rodzaje protez ruchomych: protezy ruchome częściowe Jeśli pacjent nie ma tylko kilku zębów to możliwe jest stworzenie protezy częściowej szkieletowej albo nakładowej. Proteza szkieletowa jest zakładana i opiera się na własnych zębach. Zaletą tego typu protezy jest fakt, iż w ten sposób zapobiega się ich osiadaniu, a przenoszenie sił żucia zbliżone jest do fizjologicznego. W tym przypadku utrzymanie higieny nie powinno sprawić większych problemów, dzięki czemu eliminuje się ryzyko chorób przyzębia. Protezy te mają wytrzymałą, metalową konstrukcję, są delikatniejsze, cieńsze, łatwiej jest się do nich przyzwyczaić. Najczęściej elementami, które pozwalają na ich umocowanie, są metalowe klamry. Jeśli chcemy, aby mocowania były niewidoczne to możliwe jest zastosowanie specjalnych niewidocznych zatrzasków, zamków. Rozwiązanie takie jest droższe, ponieważ konieczne jest założenie koron na niektóre własne zęby (jedna część zamka znajduje się w protezie, druga w koronie). Dentyści zdecydowanie odradzają protezę częściową jako uzupełnienie przednich zębów, gdyż mocowania: metalowe klamry w szkieletach i protezach akrylowych od razu będą się rzucać w oczy. Jest to rozwiązanie ostateczne, gdy nie możemy sobie pozwolić na uzupełnienie braków implantami. Proteza szkieletowa bez klamer Kiedy nasza proteza zębowa będzie zatem niezauważalna? Gdy wybierzemy protezę szkieletową, bez klamer. Ramiona protezy szkieletowej są oparte na zatrzaskach czy też zasuwach, dzięki czemu zostają wyeliminowane szpecące swoim wyglądem klamry. Proteza ta jest stabilna na podłożu, nie obciąża błony śluzowej, a pacjenci polecają ją nie tylko ze względu na walory estetyczne, ale także wysoki komfort noszenia. Protezy nakładowe Rzadziej spotykane są protezy nakładowe typu overdenture. Ich oparcie stanowią własne korzenie zębów, które są także zaopatrzone w różnego rodzaju zaczepy. Protezy nakładowe sprawdzą się u osób mających resztkowe uzębienie, gdy korzenie zębów są zbyt słabe lub jest ich zbyt mało, aby stanowić filary mostu. Wtedy stomatolog montuje specjalne zatrzaski, przytwierdzając ruchomą protezę odtwarzającą cały łuk zębowy. Protezy częściowe są chwalone za stabilność. Ponadto, dają możliwość wykorzystania własnych zębów oraz korzeni, przez co siły powstające podczas żucia są przenoszone na kości szczęk w taki sposób jak przy naturalnym uzębieniu. Protezy całkowite Jeśli pacjent nie posiada ani jednego zęba w szczęce i żuchwie stomatolog zaleca wykonanie całkowitej protezy zębowej z akrylu. Jej noszenie wymaga przyzwyczajenia się, ale z czasem będzie ona prawie niewyczuwalna. Jej nowocześniejszym wariantem jest proteza całkowita mocowana na implantach. Jak sama nazwa wskazuje do jej noszenia niezbędne jest wcześniejsze zamontowanie przynajmniej dwóch implantów – gdy chcemy ją nosić w żuchwie, natomiast w szczęce – cztery. Pacjenci posiadający protezy całkowite stabilizowane na implantach bez obaw mogą spożywać nawet twarde pokarmy. Istotne jest również to, iż implanty zapobiegają zanikaniu kości, dostarczając im bodźców podczas żucia. Protezy zębowe refundowane przez NFZ Warto pamiętać, iż jako osobom ubezpieczonym w Narodowym Funduszu Zdrowia należy nam się refundacja. W jakich przypadkach otrzymamy nową protezę zębową na koszt NFZ? Kwestia ta została szczegółowo opisana w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 30 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego (D. U. Nr 140, poz. 1144, z późn. zm.) Refundacja należy się każdemu ubezpieczonemu pacjentowi, gdy:- – Stracił 5-8 zębów w jednym łuku zębowym (trzecie zęby trzonowe, tzw. „ósemki” nie są liczone), – Proteza może zostać wykonana nie częściej niż co 5 lat, w przeciwnym razie należy samodzielnie za nią zapłacić, – Gabinet stomatologiczny w którym pacjent ubiega się o protezę ma podpisaną umowę z NFZ na świadczenie takich usług. Jakie protezy otrzymamy bezpłatnie w ramach refundacji z NFZ? Pacjenci mogą się starać o refundację zarówno protezy pełnej (umieszczanej w jamie ustnej po usunięciu wszystkich zębów), jak również częściowej (wyjmowanej i montowanej do pozostałych zębów). Przed wykonanie protezy zostanie pobrany wycisk czynnościowy na łyżce indywidualnej 1 raz na 5 lat (ograniczenie to nie dotyczy osób po operacyjnym usunięciu nowotworów). # protezy zębowe # protezy ruchome  # proteza szkieletowa # proteza całkowita # proteza nakładowa

ozdabianie zębów
Estetyka uśmiechu, Higiena jamy ustnej, Ogólnie

Biżuteria w jamie ustnej

Moda na ozdabianie języka lub warg kolczykiem od dłuższego czasu jest popularna zwłaszcza wśród młodzieży. Niestety, jak głosi przysłowie: „nie wszystko złoto, co się świeci”, bo choć taka biżuteria ładnie się prezentuje to może stać się przyczyną wielu kłopotów. Jak podają statystyki ponad 70 proc. osób mających piercing prędzej czy później trafia do dentysty z uszkodzonymi zębami. Nieprzyjemności spotykają najczęściej kobiety poniżej 18 roku życia. Stanowią one aż 90% wszystkich przypadków uszkodzenia zębów i szkliwa przez kolczyk. Dlaczego noszenie piercingu jest tak groźne dla naszych zębów? Czy warto niszczyć piękne i zdrowe zęby dla chwilowego kaprysu? Kiedy najczęściej dochodzi do uszkodzeń zębów? Noszenie kolczyka na języku może bardzo szybko negatywnie wpłynąć na stan zębów. Nie zdajemy sobie nawet sprawy, iż podczas snu czy zabawy kolczykiem zęby mogą zostać uszkodzone. Co więcej, zwykłe kichnięcie może spowodować uszkodzenie jedynki! Posiadacze piercingu zgłaszają się do dentysty ze złamaniami, ukruszeniami, a nawet wybiciem zębów. Zagrożone są przede wszystkim jedynki i dwójki górne oraz zęby przednie dolne, o które obija się kolczyk. Urazy mechaniczne zębów to nie jedyne zmartwienie, gdyż noszenie takiej ozdoby powoduje także podrażnienie przyzębia oraz przyczynia się również do odsłonięcia szyjek zębowych i utraty stabilności zęba. U wielu pacjentów obserwuje się również szybko postępujące zmiany próchnicowe oraz nadwrażliwość zębów, będącą efektem odsłoniętych kanalików zębinowych. Ponadto, obijający się o zęby kolczyk regularnie uszkadza szkliwo, zdzierając powłokę zabezpieczającą. Zazwyczaj osoby zakładające kolczyk (młode kobiety w wieku 16-21 lat) mają zdrowe, mocne zęby. Z czasem kolczyk sprawia, iż na powierzchni szkliwa pojawiają się mikropęknięcia, tym samym jest to najkrótsza droga do próchnicy i innych chorób jamy ustnej. Kolczyk w języku również bardzo niekorzystnie wpływa na stan błon śluzowych jamy ustnej. Dr Liran Levin z Uniwersytetu Alberta w Kanadzie przeprowadził badania, które wykazały, iż u blisko 52% noszących piercing w języku pojawiły się obrzęki i podrażnienia błon śluzowych. Jest to spowodowane nieustannym ocieraniem się kolczyka o śluzówkę – tworzą się trudne do wyleczenia stany zapalne. Należy pamiętać, iż w skrajnych przypadkach przewlekłe stany zapalne mogą skończyć się nawet zmianami nowotworowymi! Uszkodzony ząb – co zrobić? Jeśli przypadkowo doszło do pęknięcia szkliwa, złamania zęba czy zaobserwowaliśmy niepokojące objawy (przykry zapach z ust, ból dziąseł) to niezwłocznie należy udać się do swojego dentysty.  Dobry stomatolog bez trudu naprawi ubytek, dzięki czemu nie musimy się obawiać rozwoju próchnicy czy stanu zapalnego. Biżuteria nazębna Alternatywą dla kolczyka w języku jest biżuteria nazębna, która również pozwala młodemu człowiekowi się wyróżnić i jest całkowicie bezpieczna. Są to kryształki, gwiazdki czy małe delfinki mocowane specjalnym klejem na wybranym, przednim zębie. Założenie tej ozdoby jest bezbolesne, a kryształ utrzymuje się przez blisko rok. Kiedyś w taki sposób swojej zęby ozdabiali celebryci, piosenkarze, a teraz także zwykli pacjenci – przede wszystkim nastolatki. Założenie ozdoby trwa około 15 minut, a efekt jest długotrwały. Jeśli lekarz staranie zamocuje diamencik to będzie się on trzymał, aż do momentu zdjęcia w gabinecie. Tuż po zabiegu można normalnie spożywać posiłki, a cała procedura montażu przypomina standardową adhezję, dokładnie taką samą jak przy elementach stałych aparatów ortodontycznych. Higiena jamy ustnej Osoby noszące biżuterię w języku muszą pamiętać o higienie jamy ustnej. Zasady dbania o swoje zęby są takie same, jak w przypadku innych osób: zęby należy myć po każdym posiłku, a co najmniej 2 razy dziennie, przez 2-3 minuty, a także pamiętać o stosowaniu nici dentystycznych oraz płynów do płukania ust. Istotne jest, aby zwrócić uwagę na higienę języka oraz samej ozdoby: do płukania ust najlepiej jest używać płynów o działaniu antyseptycznym i antybakteryjnym, a także dokładnie oczyszczać język za pomocą szczoteczki lub skrobaczki – w pobliżu kolczyka mogą się odkładać resztki czy osad, który z czasem może powodować wydobywanie się nieprzyjemnego zapachu z ust.

leczenie endodontyczne
Estetyka uśmiechu, Nowoczesna stomatologia, Usługi stomatologiczne, Zdrowie

Leczenie kanałowe – dlaczego pacjenci się go tak obawiają?

Wiele osób gdy z ust swojego stomatologa usłyszy, iż konieczne będzie przeprowadzenie leczenia kanałowego od razu wpada w panikę. Leczenie to jest czasem niezbędne, aby uratować ząb przed wyrwaniem. Jak podają statystyki ponad  14 milionów zębów rocznie jest leczonych kanałowo. W naszym materiale pragniemy wyjaśnić na czym polega ta metoda leczenia zębów i w jaki sposób dobry dentysta oczyści nasze kanały, uniemożliwiając dalszy rozwój infekcji powodującej uciążliwy ból zęba. Jeszcze parę lat temu leczenie kanałowe było dość nieprzyjemne, bolesne i zazwyczaj cały proces trwał dość długo. Z tych powodów obolali pacjenci najczęściej decydowali się na wyrwanie chorego zęba by uniknąć przeciągającego się cierpienia. Nie jest to dobry pomysł, gdyż warto starać się jak najdłużej zachować swoje prawdziwe zęby. Kiedy konieczne jest leczenie kanałowe? Leczenie kanałowe jest niezbędne, gdy stomatolog zauważy, iż w zębie nastąpiło zapalenie lub zakażenie (zgorzel) miazgi. Przyczyny zapalenia lub zakażenia miazgi są różne: zaawansowana i głęboka próchnica, wielokrotne zabiegi wykonywane na zębie, a także pęknięcie lub złamanie zęba. Uraz zęba może spowodować pęknięcie miazgi nawet jeśli nie ma widocznych pęknięć lub odłamów. Pamiętajmy, iż nieleczona, zmieniona zapalnie lub zakażona miazga powoduje silny ból i może być przyczyną powstawania ropnia. Objawy świadczące o chorobach miazgi Osoby skarżące się na tępy, ostry ból lub też odczuwające od dłuższego czasu nadwrażliwość na ciepło i zimno, bolesność zęba przy dotyku i żuciu mogą kwalifikować się do leczenia kanałowego. Innymi sygnałami są także: przebarwienie zęba, powiększenie i wrażliwość węzłów chłonnych oraz obrzęk i bolesność przyległych do zęba tkanek. Czasem zdarza się też, że objawy nie występują, a o toczącym się procesie chorobowym miazgi zęba pacjent dowiaduje się po badaniu stomatologicznym lub wykonaniu zdjęcia RTG w swoim gabinecie stomatologicznym. Na czym polega ta metoda leczenia zębów ? Leczenie kanałowe, zwane także endodontycznym to oczyszczenie kanałów korzeni zębowych oraz komory zęba z chorej miazgi. Endodoncja pochodzi z greckich słów “endo-wewnątrz” i “odont-ząb”. Stomatolog musi dokładnie usunąć chorą tkankę, zdezynfekować miejsce, a na końcu wypełnić przestrzenie w kanałach substancją niszczącą miazgę, czyli żywą część zęba. Czynność wprowadzania substancji powtarza się kilka razy, dlatego leczenie zazwyczaj trwa kilka tygodni. Współczesna nowoczesna stomatologia pozwala także na jednodniowe leczenie kanałowe, które zakończy się sukcesem. Substancja wprowadzana do kanału jest odpowiedzialna za zatrucie nerwu, przez co zmniejsza się ból podczas oczyszczania. Na życzenie pacjenta zabiegi te można wykonywać w miejscowym znieczuleniu lub w wyjątkowych przypadkach w całkowitej narkozie – osoby cierpiące na paniczny strach przed zabiegami dentystycznymi. Po gruntownym oczyszczeniu kanału i usunięciu zakażonej lub zapalnie zmienionej miazgi, stomatolog poszerza środek kanału, dezynfekuje go przy pomocy specjalnych środków i w końcu szczelnie wypełnia kanał odpowiednim materiałem. Po wypełnieniu kanałów ząb zamyka się materiałem kompozytowym (plomba) lub odbudowuje protetycznie (korona porcelanowa), aby przywrócić ząb do pełnej funkcjonalności. Przeciwskazania do wykonywania takiego leczenia Leczenie kanałowe to często jedyna metoda by uratować nasz ząb przed usunięciem. Niestety, w niektórych przypadkach jest ono niemożliwe. Lekarz nie podejmie się leczenia zębów kanałowo u osób chorych na hemofilię, z zapaleniem wsierdzia oraz cierpiących na niektóre choroby reumatyczne czy też z zaburzeniami psychicznymi. Zanim kobieta w ciąży zdecyduje się na leczenie kanałowe powinna skonsultować się ze swoim ginekologiem. Wiek pacjenta nie odrywa żadnej roli. Leczenie kanałowe może być przeprowadzane u osób niezależnie od wieku, w tym u dzieci. Zalecenia po leczeniu kanałowym Zaleca się, aby po leczeniu kanałowym nie gryźć, ani nie przeżuwać twardych pokarmów po tej stronie, która była leczona endodontycznie, aż do czasu, kiedy korona zęba będzie odbudowana. W tym celu warto zdecydować się na korony zębowe, bo ząb po leczeniu kanałowym jest podatny na pęknięcia i powinien być odbudowany możliwie jak najszybciej. W stosunku do zębów leczonych kanałowo należy zachowywać takie same zasady pielęgnacji, jak w przypadku zdrowych zębów: codzienne szczotkowanie, nitkowanie przestrzeni międzyzębowych, regularne przeglądy i regularne profesjonalne czyszczenia. Jak długo posłuży nam ząb leczony endodontycznie? Warto wiedzieć, iż większość zębów leczonych endodontycznie przetrwa tak długo jak zęby naturalne. Rzadko zdarza się, iż ząb który był leczony kanałowo nie goi się albo ból postępuje. Czasem, ból lub ponowne zakażenie zęba może nastąpić po miesiącach, a nawet latach, po udanym leczeniu. W takich przypadkach jedyną możliwością jest rewizja leczenia, czyli powtórne leczenie kanałowe, dzięki czemu może uratować ząb.

Prywatne Centrum Stomatologiczne

Stomatolog – Dentysta – Gabinet Stomatologiczny – Prywatne Pogotowie Stomatologiczne – Olsztyn – Zawsze blisko swoich pacjentów

ul. Pstrowskiego 14D/1
10-602 Olsztyn
Województwo warmińsko-mazurskie

Copyright © Wszystkie prawa zastrzeżone | Teresa Rokicka-Morabet, Abdellatif Morabet 2016-2026