Różne Archives - Page 5 of 7 - https://www.doctordent.pl

Higiena jamy ustnej, Ogólnie, Pielęgnacja zębów, Profilaktyka, Różne

Higiena zębów w podróży – jak sobie z tym radzić?

dentysta24h.olsztyn.pl / 04/06/2019

Gdy zbliżają się wakacje i długo wyczekiwany urlop to bardzo często jesteśmy tak zajęci przygotowaniami, pakowaniem ubrań i niezbędnych artykułów kosmetycznych, że zbytnio nie zwracamy uwagi na higienę jamy ustnej w podróży. Jak zadbać o zęby na wyjeździe, kiedy nie zawsze mamy możliwość skorzystania z łazienki, aby mieć świeży oddech i zdrowe, piękne zęby. Koniecznie zapoznajcie się z naszym artykułem. Jakich zasad przestrzegać w podróży? Zacznijmy od pakowania przyborów kosmetycznych oraz artykułów służących do higieny jamy ustnej. Przede wszystkim szczoteczkę do zębów należy zabrać w osobnym, najlepiej specjalnym pojemniku na szczoteczki, odradzamy pakowanie jej razem z innymi przyborami, co jest dość powszechną praktyką wśród wyjeżdżających na wakacje, która może zwiększyć ryzyko przenoszenia się bakterii pomiędzy poszczególnymi rzeczami. Po myciu zębów należy szczotkę osuszyć (jeśli jest to możliwe, np. gdy odpoczywamy w jednym miejscu) i dopiero wtedy schować do etui. Jeśli w podróży korzystacie ze wspólnej łazienki to zadbajcie, aby wasza szczotka do zębów nie znajdowała się w tym samym pojemniku, co innych wczasowiczów. Dzięki temu zminimalizujecie prawdopodobieństwo wzmożonego rozwoju drobnoustrojów, bakterii oraz grzybów. Dobrze jest również po powrocie z wyjazdu wymienić szczotkę na nową. Podobnie należy postąpić, gdybyście w podróży mieli różnego typu kłopoty zdrowotne, np. grypa/ infekcja. Pamiętajcie, aby po każdym myciu dokładnie wypłukać szczoteczkę pod bieżącą wodą, a nawet jeżeli istnieje taka możliwość to możecie ją „wyparzyć” pod zagotowaną wodą. W niektórych krajach, zwłaszcza afrykańskich, ze względu na niebezpieczeństwo zatruć pokarmowych zaleca się mycie i płukanie zębów oryginalnie zapakowaną wodą butelkowaną. Jaka szczoteczka do zębów przyda się w podróży? Pakując walizkę nie możemy zapomnieć o zabraniu ze sobą niezbędnych artykułów, dzięki którym zachowamy piękny uśmiech, świeży oddech i zdrowe zęby. Gdy zależy wam na każdym centymetrze przestrzeni w waszej walizce to koniecznie zaopatrzcie się w szczoteczkę turystyczną. Szczoteczka turystyczna jest bardzo praktyczna, gdyż można ją złożyć. Możecie także nabyć jednorazowe szczoteczki, pakowane pojedynczo, które są nasączone pastą do zębów – wyrzuca się je od razu po użyciu. Przydatny może być także mini zestaw podróżny (np. zestaw CURAPROX Travel Set), w jego składzie znajdują się: pasta do zębów, wykałaczka i szczoteczka turystyczną – składana. W popularnych sieciach perfumeryjnych możecie również kupić pojedyncze mini wersje np. płynu do płukania czy pasty do zębów. Szczoteczki soniczne w podróży Alternatywą dla szczoteczek manualnych są różnego typu szczoteczki elektryczne, w tym szczoteczki soniczne. Ich największa zaletą jest połączenie bardzo wysokiej częstotliwości ruchów włókien z szerokim zakresem ruchów wymiatających, dzięki czemu zostają bardzo dokładnie oczyszczone okolice przydziąsłowe, kieszenie oraz przestrzenie międzyzębowe. Podróżnych ucieszy fakt, iż szczoteczki soniczne mają bardzo wytrzymałą baterię, bowiem jeśli wybieracie się w długą podróż, to szczoteczka ta wytrzymuje bez ładowania aż 2 tygodnie! Co więcej, do produktu bywa dołączona poręczna ładowarka podróżna. Oprócz szczoteczki do mycia zębów warto zabrać ze sobą jeszcze jeden przyrząd do higieny jamy ustnej, szczególnie przydatny podczas podróży, a mianowicie irygator do zębów. Dzięki niemu z powodzeniem oczyścicie miejsca niedostępne dla zwykłej szczoteczki za pomocą strumienia wody zmieszanego z powietrzem. Irygator ma także inną funkcję, gdyż delikatnie masuje dziąsła, co poprawia ich ukrwienie. Doraźnie, gdy nie macie możliwości umycia zębów przydadzą się gumy do żucia, ale bez cukru. Regularna wymiana szczoteczki do zębów Należy zwrócić uwagę, aby minimum raz na 3 miesiące zmieniać szczoteczkę do zębów, to samo tyczy się nakładek na szczoteczki elektryczne. Świeży oddech i śnieżnobiałe zęby Higiena jamy ustnej w podróży jest równie ważna jak w ciągu całego roku, gdyż w przeciwnym razie usunięcie skutków zaniedbań może nas później kosztować sporo wysiłku. Niezależnie od tego, czy wypoczywamy nad morzem, w górach czy na wsi starajmy się myć zęby po każdym posiłku, stosować płyn do płukania jamy ustnej oraz nitkować przestrzeń międzyzębową. Aby nagły ból zęba nie popsuł wam urlopu zabierzcie ze sobą także leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, które w awaryjnej sytuacji przyniosą chwilową ulgę. Najlepiej jednak tak zaplanujcie czas przygotowań do wyjazdu, aby znaleźć czas na odwiedzenie swojego stomatologa, aby ten mógł skontrolować stan waszej jamy ustnej. # w podróży # higiena jamy ustnej # szczoteczka do zębów # świeży oddech # szczoteczki turystyczne

Higiena jamy ustnej, Nagłe wypadki, Różne, Usługi stomatologiczne

Kiedy dentysta zakłada fleczer?

dentysta24h.olsztyn.pl / 21/05/2019

Czasem w trakcie leczenia stomatologicznego dentysta musi założyć opatrunek tymczasowy, określany również jako tymczasowa plomba dentystyczna lub fleczer. Jego zadaniem jest tymczasowe zamknięcie ubytku w zębie, aby nie dostawały się do niego bakterie. Fleczer zakłada się na kilka lub kilkanaście dni, aż do momentu wypełnienia ubytku materiałem ostatecznym, czyli plombą. Kiedy konieczne jest zastosowanie takiego opatrunku tymczasowego, jak długo może pozostawać w zębie oraz jakie materiały zostały wykorzystane do jego produkcji? Na te i inne pytania odpowiemy w naszym najnowszym wpisie. Kiedy dentysta musi założyć fleczer? Takie rozwiązanie jest konieczne, gdy ząb z różnych powodów wymaga długiego leczenia i nie jest możliwe założenie stałej plomby. Opatrunek tymczasowy chroni leczony ząb przed przedostawaniem się bakterii. Jednym z takich zabiegów, w trakcie którego używa się tymczasowej plomby jest wieloetapowe leczenie kanałowe oraz zabieg wybielania martwego zęba. Fleczer zakłada się również na zęby objęte głęboką próchnicą, która prawie dotarła do miazgi zęba. Warunkami sugerującymi niezbędność użycia tymczasowego opatrunku jest także utrzymujące się przedłużone krwawienie, brak możliwości odizolowanie zęba od dostępu śliny lub też niespodziewane przybycie pacjenta (wynikające z bolesnych objawów), kiedy to lekarz nie ma wystarczająco dużo czasu, by przeprowadzić pełne leczenie kanałowe i zachodzi konieczność zatrucia zęba. Fleczer – właściwości materiału Tymczasowy opatrunek powinien spełniać kilka wymogów i posiadać określone właściwości. Musi być odpowiednio trwały, a więc być odporny na codziennie szczotkowanie zębów, rozdrabnianie pokarmów, itp. Poza tym, powinien odznaczać się dobrą szczelnością i dobrym przyleganiem do zęba. Funkcja opatrunku tymczasowego jest doskonale spełniona, dzięki odpowiedniej szczelności i trwałości. Oczywiście, nie należy porównywać go do stałych wypełnień, gdyż jego szczelność pozostawia wiele do życzenia, przez co niektórzy pacjenci zgłaszają ból po założeniu fleczera. Pamiętajmy, iż trwałość fleczera jest zadowalająca tylko przez krótki okres czasu, pacjenci nie powinni się niepokoić, gdy część opatrunku ulegnie wykruszeniu tuż przed ponowną wizytą. Założenie fleczera nie jest skomplikowane i nie zajmuje dużo czasu, obecnie dentyści mogą korzystać z gotowych (najczęściej są to cynkowo- siarczanowe wypełnienia), już zmieszanych produktów, tym samym ich praca jest jeszcze bardziej usprawniona. Opatrunek tymczasowy nie wpływa na nasze odczuwanie smaku, nie pozostawia w ustach nieprzyjemnego posmaku. Fleczer u dzieci Leczenie zębów u najmłodszych także może odbywać się za pomocą fleczera, jednakże ma to miejsce podczas dwuwizytowego leczenia amputacyjnego zębów mlecznych (zazwyczaj rodzice nazywają je leczeniem kanałowym zębów mlecznych, jednak nie do końca te terminy się pokrywają). Jak długo fleczer może pozostać w zębie? To pytanie najczęściej słyszą lekarze podczas przeprowadzania zabiegu. Jak sama nazwa sugeruje jest to opatrunek tymczasowy, a zatem może być utrzymany od kilkunastu dni do kilku tygodni – długość ta jest kwestią indywidualną. Należy jedynie przestrzegać zaleceń lekarza, dotyczących kolejnych wizyt kontrolnych. Starajmy się nie dopuścić do szybkiej utraty fleczera, gdyż to nie rokuje dobrze. Nieszczelny opatrunek powoduje odsłonięcie się tkanek zęba, co bezpośrednio prowadzi do zapalenia miazgi zęba oraz dolegliwości bólowych, gdy będziemy spożywać zimne, gorące i słodkie pokarmy. Co zrobić w razie utraty opatrunku? Najlepszym rozwiązaniem jest udanie się do swojego gabinetu stomatologicznego, aby lekarz mógł uzupełnić jego brak. Czynność ta potrawa kilka minut, a zaoszczędzi nam to sporo kłopotów. Zalecenia po założeniu fleczera Stomatolog szczegółowo wyjaśni, co można, a czego należy unikać po założeniu fleczera. Przede wszystkim należy powstrzymywać się od picia i jedzenia od 30 minut do 1 godziny – ze względu na czas twardnienia materiału. Jeśli nie zastosujemy się do tego polecenia to może to grozić jego utratą podczas spożywania pokarmów. Ta sama zasada tyczy się picia wszelkich napojów. Nie ma przeciwwskazań, by w czasie noszenia wypełnienia tymczasowego pić alkohol (o takie potencjalne interakcje pacjenci pytają w gabinecie). Gdyby po założeniu opatrunku wystąpił ból to należy niezwłocznie udać się na kontrolę, aby stomatolog mógł ustalić jego przyczynę. Czy fleczer jest bezpieczny dla zdrowia? Założenie tymczasowego opatrunku nie stanowi zagrożenia dla zdrowia dzieci, dorosłych, czy kobiet w ciąży. Jego skład nie ma negatywnego wpływu na tkanki zęba ani na organizm człowieka, o ile znajduje się on w tkankach przez odpowiednią, zalecaną długość czasu. Jedyną niedogodnością może być możliwość wystąpienia uczulenia na pierwiastki wchodzące w jego skład, co jest rzadkością. # fleczer # tymczasowa plomba # fleczer cynkowo-siarczany # opatrunek tymczasowy # endodoncja # stomatolog

Ogólnie, Różne, Zdrowie

Zaburzenia żywieniowe i ich wpływ na stan zębów

dentysta24h.olsztyn.pl / 14/05/2019

Osoby cierpiące na zaburzenia żywieniowe to grupa pacjentów, u których niezbędna jest konsultacja stomatologiczna ze względu na występowanie objawów patologicznych w jamie ustnej, ale także z powodu pogorszenia estetyki uśmiechu (zniszczone korony kliniczne zębów, próchnica, itp.), co również negatywnie wpływa na ich samoocenę. Z jakimi zaburzeniami odżywiania mamy do czynienia najczęściej? Jakie uszkodzenia i choroby zębów mogą one wywołać? Na te i inne pytania odpowiemy w naszym artykule. Zaburzenia żywieniowe – anoreksja i bulimia Do najczęstszych zaburzeń łaknienia są zaliczane: anoreksja, czyli jadłowstręt psychiczny oraz bulimia. Obie choroby mają podłoże psychiczne, w przypadku anoreksji chorzy drastycznie, często niemal do zera ograniczają spożywanie pokarmów, a te zjedzone również usuwają przy pomocy wymiotów. Osoby cierpiące na bulimię zmagają się z atakami objadania się, a następnie targane wyrzutami sumienia – prowokują wymioty, aby pozbyć się jedzenia z żołądka. Jak podają wyniki badań National Disorder Association, na tego rodzaju zaburzenia żywieniowe cierpi aż 70 milionów osób na świecie, w Polsce problem anoreksji dotyczy 2 proc. Najczęściej schorzenia te występują w grupie nastolatków (13 do 18 roku życia), szczególnie dziewcząt, ale mogą się także ujawnić w późniejszym wieku. Warto pamiętać, iż zaburzenia żywieniowe coraz częściej dotyczą także mężczyzn. Anoreksja a stan jamy ustnej Zarówno anoreksja, jak i bulimia negatywnie wpływają na stan jamy ustnej i mogą doprowadzić do utraty zębów. Do typowych problemów stomatologicznych, które obserwuje się u anorektyków zalicza się: ubytki twardych tkanek zębów niepróchnicowego pochodzenia, kserostomię, powiększenie ślinianek przyusznych, zapalenie kątów ust i języka, przebarwienia i rozchwianie zębów, uszkodzenia błony śluzowej jamy ustnej, a nawet – raka gardła lub przełyku. Kwasowa erozja szkliwa u osób cierpiących na anoreksję Aby utrzymać właściwą wagę pacjenci prowokują wymioty (nieraz po kilkanaście razy dziennie), tym samym kwaśna treść żołądka (kwasy żołądkowe), o pH wynoszącym mniej niż 1, wchodzi w kontakt ze szkliwem zębów i doprowadza do charakterystycznych ubytków, zlokalizowanych na powierzchniach przedsionkowych lub podniebiennych zębów. Erozja szkliwa pojawia się na zębach już w przeciągu 1-2 lat, natomiast zmiany patologiczne z czasem będą dalej postępować, obejmując coraz głębsze warstwy zębiny, a nawet sięgają miazgi. Zęby stale narażone na działanie kwasów żołądkowych sukcesywnie tracą szkliwo i szybciej ścierają się. Na ich powierzchni pojawią się przebarwienia, stają się one również bardziej żółte, co świadczyć będzie o odsłonięciu zębiny, wewnętrznej warstwy zęba, która naturalnie ma właśnie odcień żółci. W zaawansowanym stadium występuje także nadwrażliwość zębów na bodźce termiczne i mechaniczne. Co więcej, u pacjentek prowokujących wymioty lekarze mogą często zauważyć urazy błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Okaleczenia i otarcia na podniebieniu miękkim są skutkiem prowokowania wymiotów za pomocą palców lub różnych przedmiotów. Bulimia a refluks żołądkowo- przełykowy Jedną z przykrych konsekwencji bulimii jest także zabójczy dla zębów, refluks żołądkowo-przełykowy, obecny również w nocy, co oznacza, że erozja szkliwa ma miejsce nawet wtedy, gdy chory nie jest tego świadomy. Zazwyczaj uszkodzenia wywołane refluksem występują po jednej stronie szczęki, zależnie od pozycji w trakcie snu. Restrykcyjna dieta przyczyną zapalenia dziąseł Uboga w witaminy i mikroelementy dieta osób cierpiących na zaburzenia żywieniowe, częste głodówki, sprawiają że dochodzi do zmniejszeniem wydzielania śliny, pacjent odczuwa ciągłą suchością w ustach, co w dalszej konsekwencji może prowadzić do zapalenia dziąseł. Atrycja Termin ten wywodzi się z łaciny „attritum” i oznacza pocieranie „czegoś o coś”. Proces ten jest naturalną koleją rzeczy, ścierania ma miejsce w wyniku kontaktu zęba z zębami przeciwstawnymi, jednakże w niektórych sytuacjach jest zjawiskiem patologicznym – gdy ścieranie następuje o wiele szybciej niż powinno, jako następstwo np. bruksizmu. Abrazja Innym rodzajem ścierania zębów jest abrazja, która jest spowodowana fizycznymi (mechanicznymi) czynnikami zewnętrznymi. Z reguły przyczyną powstawania takich ubytków jest nieprawidłowe szczotkowanie zębów, ale nie tylko bowiem jest ona również zauważana u pacjentów wykonujących określony zawód i np. przytrzymujących w ustach rozmaite przedmioty (np. długopisy, ołówki) lub też mających pewne przyzwyczajenia (obgryzanie paznokci, palenie fajki, łuskanie ziaren słonecznika, dyni, orzechów zębami). Abrazja związana z zawodem jest widoczna u muzyków, krawców, cieśli, kwiaciarek i wywołana jest przytrzymywaniem między zębami przedmiotów takich jak ustniki, szpilki, gwoździe. Abrazja powstaje na skutek działania czynników mechanicznych, ale w przypadku osób cierpiących na zaburzenia odżywiania czynniki chemiczne (kwasy) z pewnością mogą przyspieszyć proces utraty tkanek zmineralizowanych zęba. Abfrakcja Kolejną nieprawidłowością jest abfrakcja, która powstaje na skutek ekscentrycznego działania sił żucia – prowadzą one naprężeń i przeciążeń w okolicy szyjki zęba. W wyniku abfrakcji następuje rozerwanie krystalicznych elementów szkliwa i zębiny, pęknięcia i odłamania struktur zęba. Rozmiar ubytku zależny jest od siły okluzji. Abfrakcje zazwyczaj występują u osób z bruksizmem i osób starszych. Jak dbać o zęby – rady dla osób z zaburzeniami żywieniowymi Jeśli problem zaburzeń odżywiania dotyczy was lub waszych bliskich to oprócz specjalistycznej pomocy psychologicznej należy również zadbać o profilaktykę i higienę jamy ustnej. Zaleca się używanie miękkiej szczoteczki do zębów oraz stosowanie pasty o niskim współczynniku ścieralności (RDA < 40). Ponadto pamiętajmy o szczotkowaniu zębów we właściwy sposób – należy całkowicie wyeliminować ruchy szorujące na rzecz ruchów pionowych. Pod żadnym pozorem nie należy myć zębów tuż po wymiotach! W takiej sytuacji lekarze proponuje płukanie jamy ustnej dwuwęglanem sodu lub wodorotlenkiem magnezu, dzięki czemu zneutralizuje się działania kwasu żołądkowego w jamie ustnej. Dobrze jest mieć zawsze pod ręką gumę bezcukrową, zawierającą dwuwęglany lub mocznik, alternatywnie z gumą zawierającą fluor. Nie należy także zapominać o regularnym odwiedzaniu swojego gabinetu dentystycznego, gdyż w przypadku początkowych zmian erozyjnych szkliwa należy systematycznie poddawać się profesjonalnym zabiegom higienicznym (usuwanie kamienia nazębnego, fluorkowanie). W momencie wystąpienia dużych ubytków szkliwa należy zabezpieczyć brakujące tkanki wypełnieniami światłoutwardzalnymi, koronami lub licówkami. # zaburzenia żywieniowe # anoreksja # bulimia # refluks żołądkowo-przełykowy # kwasy żołądkowe # zapalenie dziąseł # próchnica # nadwrażliwość zębów # przebarwienia # abrazja # atrycja # abfrakcja # erozja # choroba próchnicowa

Różne, Zdrowie

Cukier czai się w pozornie zdrowej żywności – nie daj się oszukać!

dentysta24h.olsztyn.pl / 07/05/2019

O tym, iż nadmierne spożywanie pokarmów zawierających duże ilości cukru (np. słodyczy, gazowanych napojów) ma negatywny wpływ na wygląd naszej sylwetki oraz stan naszych zębów (próchnica i inne choroby) niejednokrotnie słyszy się w środkach masowego przekazu. W trosce o swoje zdrowie wiele osób sięga po różne dietetyczne przekąski, jednakże pozornie zdrowe produkty także mogą być dla nas bardzo niebezpieczne. Dlaczego powinniśmy zwrócić uwagę na skład „fit” batonów zbożowych, płatków śniadaniowych czy innych pozornie przyjaznych artykułów? Czym możemy je zastąpić i jak wypracować u siebie zdrowe nawyki? Jaką ilość cukru możemy bez obaw konsumować? Każdy zdaje sobie sprawę, że w składzie rozmaitych produktów, zwłaszcza słodyczy, deserów czy kolorowych napojach znajdują się ogromne ilości cukru. Według Światowej Organizacji Zdrowia cukier dodany do żywności powinien dostarczać nie więcej niż 10% energii całodziennego jadłospisu, czyli przeciętnie 50 g (10-12 łyżeczek). Zapewne uznacie, iż jest to dość duża ilość, a teraz zaskoczymy was jeszcze bardziej, bowiem jak podają badania wiele osób zjada aż 2-3-krotnie więcej niż zaleca dawka! Analizując opakowania produktów spożywczych sprzedawanych w supermarketach zauważymy, iż aż 74% pakowanej żywności zawiera dodany cukier. Dlatego tak istotne jest ograniczenie ilości zjadanego cukru oraz racjonalna dieta. Jakie negatywne skutki ma nadmierne spożywanie cukru? – Przyczynia się do szybkiego wzrostu masy ciała oraz otyłości, – Zwiększa ryzyko insulinooporności i cukrzycy, – Potęguje wystąpienie zachorowań na choroby układu krążenia i nadciśnienie. – Cukier jest powiązany z zaburzeniami poznawczymi jak demencja i choroba Alzheimera. – Negatywnie wpływa na pracę jelit, co wiąże się z obniżoną odpornością. – Może uzależniać i sprzyja objadaniu się. Jak widzimy, chwila przyjemności, jaką odczuwamy po spożyciu słodkiego batonika czy cukierka może nas kosztować naprawdę wiele, gdyż w przyszłości może dla nas oznaczać poważne problemy zdrowotne. Jeden cukier- różne nazwy, czyli jak go rozpoznać w składzie produktów? Producenci smakołyków, aby odwrócić naszą uwagę i nieco nas zmylić stosują różne nazwy na cukier. Co więcej, może się on pojawić kilkakrotnie, np. osobno jako składnik nadzienia, polewy i wafelka. Przez co mamy mylne wrażenie, że przecież dany produkt nie zawiera aż tak dużo cukru. Warto również znać inne nazwy cukru, oczywiście zapamiętanie ich wszystkich może być niemożliwe, bowiem cukier w produktach spożywczych pojawia się pod 61 różnymi nazwami! Jakie nazwy cukru najczęściej występują? – Brązowy cukier, cukier trzcinowy, syrop z agawy, syrop kukurydziany, słodzik kukurydziany, melasa, syrop ryżowy – Krystaliczna fruktoza, dekstroza, organiczny odparowany sok z trzciny cukrowej, koncentrat soków owocowych – Fruktoza, glukoza, syrop glukozowo-fruktozowy, cukier inwertowany, sacharoza. Choć niektóre z nich mogą kojarzyć się ze zdrową dietą to niestety nadal są tylko zwykłymi słodzikami. Pozornie zdrowe produkty zawierające spore ilości cukru Zazwyczaj gdy widzimy na etykiecie oznaczenie „fit” to nawet nie zaglądamy do składu produktu, od razu zakładając, iż jest on zdrowy i przyjazny dla nas. I to jest nasz błąd, bowiem taki sprytny zabieg marketingowy usypia naszą czujność. Wiele produktów powszechnie uznawanych za zdrowe jest bogata w cukier. Płatki śniadaniowe Zarówno starsi, jak i młodsi często zaczynają swój dzień od zjedzenia miski pysznych płatków śniadaniowych. Nieświadomi, iż to właśnie płatki są uznawane za jeden z najbardziej dosładzanych produktów spożywczych. Także w przypadku wersji light lub fit mamy do czynienia z podobną ilością cukru, jak w kolorowych czy czekoladowych płatkach dla dzieci. W fit płatkach znajdują się m.in.: ziarna zbóż, cukier, syrop cukru inwertowanego, ekstrakt słodowy jęczmienny, sól, syrop glukozowy, melasa cukru trzcinowego, itd. I niestety z pierwszych 7 składników aż 5 stanowi cukier pod różnymi nazwami. Gotowe owsianki Z pozoru zdrowe, bo przecież po otwarciu kubka zauważymy jedynie płatki, suszone owoce i orzechy. Jednak po gruntownym zapoznaniu się ze składem, uświadomimy sobie, że owsianka nie jest aż taka naturalna, jak nam się na pierwszy rzut oka wydawało. W owsiance mamy bowiem cukier pod różnymi postaciami, utwardzone oleje roślinne, mleko w proszku, emulgatory, aromaty i regulatory kwasowości. Nie twierdzimy, iż wszystkie owsianki instant są niezdrowe, bowiem na sklepowych półkach możemy znaleźć także owsianki bez cukru i z dobrym składem, wystarczy tylko uważnie czytać etykiety! Inną opcją jest przygotowanie zdrowej alternatywy, wystarczy kilka łyżek płatków owsianych, żytnich lub innych pełnoziarnistych oraz garstka suszonych lub świeżych owoców, łyżka orzechów i wiórków kokosowych lub sezamu. To wszystko zalewamy mlekiem, mlekiem roślinnym, wodą lub naturalnym jogurtem. Jogurty owocowe Gdy zdecydujemy się na wybór jogurtu naturalnego to spożyjemy ok. 4 g laktozy (naturalnie występującej w nabiale cukru) w 100g. W przypadku jogurtu owocowego dostarczymy naszemu organizmowi aż ok. 14 g cukrów w 100 g, co oznacza, że aż 10 g (2-3 łyżeczki) zostały do niego dosypane. Skład jogurtów owocowych zawiera nie tylko mleko, owoce, lecz również cukier – i to pod kilkoma postaciami. Zatem nie oszukujmy się, że nasz owocowy jogurt jest doskonały uzupełnieniem zdrowej diety. Nie chcecie rezygnować ze smacznych owocowych jogurtów – nie musicie tego robić, wystarczy, że samodzielnie dodacie do jogurtu naturalnego pokrojone, świeże owoce (możecie je zmiksować). Odtłuszczone masło orzechowe Kromka z masłem orzechowym na śniadanie będzie przepysznym początkiem dnia, ale zwróćcie uwagę na to, iż masło choć ma wiele wartości odżywczych to jest dość kaloryczne. Jeśli nie wyobrażacie sobie poranka bez niego to zamiast szukać odtłuszczonej wersji, raczej ograniczcie ilość pełnowartościowego masła. Odtłuszczony wariant zawiera dodatkowy cukier lub tłuszcze gorszej jakości. Batoniki zbożowe Kolejny fit smakołyk, który niekoniecznie może być uznawany za zdrową alternatywę dla czekoladowych batonów i wafelków. W zależności od producenta możemy znaleźć zarówno batoniki o zdrowym składzie, jak i takie, będące tablicą Mendelejewa. W czasie zakupów warto spojrzeć na skład batonika i jeśli zauważycie, że cukier w jakiejkolwiek postaci jest na jednym z pierwszych pięciu miejsc w składzie – nie należy go wkładać do wózka. Bądźcie czujni, gdyż aż 1/3 sprzedawanych batonów zbożowych składa się z cukru w minimum 30%. Najlepszym rozwiązaniem jest przygotowanie takich batonów w domu – z pewnością w internecie znajdziecie różne przepisy na prawdziwie fit batony czy „kulki mocy”. Batony białkowe Podobnie przedstawia się sytuacja w przypadku batonów białkowych, które z założenia powinny być dietetyczną przekąską, a często nie są. Większość batonów białkowych nie ma nic wspólnego ze zdrowym odżywianiem, gdyż w składzie tych łakoci pojawia się mieszanka cukru, tłuszczu i chemicznych dodatków. Rekordzista zawiera aż 69 składników! Najgorsze mają w składzie blisko 30 g cukru, najlepsze – 0-5 g z dodatkiem ksylitolu bądź erytrytolu, zatem koniecznie musicie czytać

Ogólnie, Różne, Usługi stomatologiczne

Technik dentystyczny – czym się zajmuje?

dentysta24h.olsztyn.pl / 09/04/2019

Gdy przychodzicie do swojego gabinetu stomatologicznego macie do czynienia z różnymi pracownikami przychodni: asystentkami stomatologicznymi, higienistkami czy też stomatologami, jednakże bardzo często zapomina się o pracy technika dentystycznego, bo przecież mało kto zastanawia się nad tym, kto wykonał jego protezę zębową czy aparat ortodontyczny. Na czym polega praca technika dentystycznego, jakie umiejętności musi mieć osoba zatrudniona na takim stanowisku, możecie się tego dowiedzieć z naszego artykułu. Ogólna charakterystyka zawodu – technik dentystyczny Zawód technika dentystycznego polega na naprawie i indywidualnym wytwarzaniu protez zębowych oraz aparatów ortodontycznych zakładanych na zęby w celu korekcji wad zgryzu. Technik swoje działanie opiera na ścisłej współpracy z dentystą i wszystkie czynności związane z przygotowaniem protez, aparatów podlegają zleceniu stomatologa. Technik dentystyczny – jak można uzyskać taki tytuł? Zawód technika dentystycznego, inaczej zwany także protetykiem, zalicza się do zawodów regulowanych, a zatem oznacza to, iż mogą go jedynie wykonywać osoby, które posiadają odpowiednie wykształcenie zawodowe – wykształcenie średnie medyczne, rozumiane jako ukończenie szkoły policealnej publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskają tytuł zawodowy technika dentystycznego lub dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe. Nauka zawodu na tym kierunku trwa ok. dwa i pół roku, czyli pięć semestrów, i jest zakończona egzaminem zawodowym. W ramach nauki odbywają się również obowiązkowe praktyki. Gdzie może pracować technik dentystyczny? Protetyka próżno szukać w gabinecie stomatologicznym, gdyż zazwyczaj pracownia protetyczna znajduje się w zupełnie innym miejscu. Absolwent szkoły – technik dentystyczny znajdzie zatrudnienie zarówno w państwowych, jak i prywatnych pracowniach protetycznych oraz ortodontycznych, klinikach dentystycznych, a także – jeśli czuje się na siłach- to może również prowadzić własne laboratorium w ramach działalności gospodarczej. Jakie zadania ma technik dentystyczny? Technik dentystyczny wykonuje protezy zębowe, szyny dentystyczne i aparaty ortodontyczne zgodnie z przekazanym projektem na podstawie dostarczonych przez stomatologa wycisków lub zdjęć rentgenowskich. Warto zaznaczyć, iż protetyk nie ma bezpośredniego kontaktu z pacjentem, a wszystkie prace odbywają się zgodnie z zalecaniem stomatologa i pod jego nadzorem. Zakres kompetencji zawodowych technika dentystycznego obejmuje samodzielne laboratoryjne wykonawstwo uzupełnień protetycznych (np. korony teleskopowe), szczękowoortopedycznych i twarzowo-szczękowych (m.in. okluzje). W ramach pracy technika odbywa się również naprawa protez, szyn dentystycznych czy aparatów ortodontycznych. Technik dentystyczny w pracowni obsługuje nowoczesne urządzenia i aparaturę, które pomagają mu w wytworzeniu prac wykonanych z takich materiałów jak: akryl, silikon, kompozyt, ceramika i metal. W jakich warunkach pracuje technik dentystyczny? Miejscem pracy technika dentystycznego jest zazwyczaj pracownia protetyczna, gdzie od podstaw, na indywidualne zamówienie przygotowuje on protezę lub aparat ortodontyczny. Takie pomieszczenie przeważnie nie jest zbyt duże, ale musi być odpowiednio wyposażone w specjalistyczny sprzęt. W przypadku większych klinik dentystycznych lub ścisłej współpracy ze stomatologiem może się zdarzyć, iż protetyk może pracować w gabinecie dentystycznym, jednakże są to bardzo rzadkie przypadki. Praca technika dentystycznego ma charakter indywidualny i samodzielny. Z reguły protetyk nie ma bezpośredniego kontaktu z pacjentami, jedynie kontaktuje się ze stomatologiem, który pobiera odlew gipsowy oraz dopasowuje protezę lub aparat. Jak widzimy, praca technika ma ogromne znaczenie dla stomatologa, bowiem choć z pozoru wydaje się, iż ma ona jedynie charakter usługi dodatkowej, to tak naprawdę jest niezbędna do prawidłowego wykonywania zawodu przez dentystę. Zawód technika dentystycznego nie wiąże się z dużym obciążeniem fizycznym, gdyż większość pracy technik odbywa się, siedząc. Ponieważ jest to praca lekka pod względem obciążenia fizycznego, w roli protetyka doskonale odnajdą się także osoby niepełnosprawne. Rytm pracy technika dentystycznego Czas pracy technika dentystycznego w ogromnej mierze zależy od ilości zleceń i terminu ich realizacji. Zazwyczaj nie ma konieczności pracy w dni wolne oraz w nocy. Wyjątek stanowią przypadki, kiedy protetyk ma tyle zleceń, że nie jest w stanie wywiązać się ze wszystkich zobowiązań w normalnym czasie pracy. Dlatego w pracy protetyka istotne są również jego zdolności organizacyjne i umiejętne zarządzaniem czasem. Jakie wymagania stawia się technikowi dentystycznemu? Do najważniejszych wymagań stawianych protetykowi należą ostrość wzroku, zdolność do rozróżniania barw i zręczność manualna oraz duże poczucie estetyki. Technikiem dentystycznym mogą zostać osoby skoncentrowane, dokładne, rzetelne, o podzielnej uwadze, mające uzdolnienia techniczne i dobrą pamięć. Jeśli chcemy pracować jako technik dentystyczny to musimy się liczyć z pewną monotonią wykonywanych czynności i jednostajnymi warunkami pracy. W swej pracy technik używa materiałów ceramicznych, elementów metalowych i tworzyw sztucznych, które poddaje obróbce przy pomocy różnych narzędzi. Przeciwskazaniem do zatrudnienia się jako technik protetyczny mogą być alergie na używane przy pracy materiały. Protetyka stomatologiczna jest działem stomatologii, który bardzo szybko się rozwija, zatem zadaniem technika dentystycznego jest również stałe śledzenie zmian zachodzących w dziedzinie technologii materiałów biologicznych i chemicznych, a także aparatów ortodontycznych. Protetyk jest zobligowany do permanentnego dokształcania się, doskonalenia umiejętności zawodowych oraz podnoszenia swoich kwalifikacji poprzez udział w szkoleniach, warsztatach. Technik dentystyczny a specjalista ds. techniki dentystycznej W ubiegłym roku w środowisku medycznym rozgorzała dyskusja na temat zmiany uprawnień techników dentystycznych oraz rozróżnienia kompetencji technika a specjalisty. Zgodnie z interpretacją Ministerstwa Zdrowia specjalista ds. techniki dentystycznej to osoba, która ukończyła studia wyższe w specjalności technika dentystyczna, obejmujące w programie nauczania co najmniej 2184 godziny kształcenia w zakresie niezbędnym do przygotowania do wykonywania zawodu technika dentystycznego i uzyskała tytuł licencjata lub inżyniera. Zarówno technik, jak i specjalista nie mogą być traktowani jako samodzielny zawód medyczny. Warto pamiętać, iż wykonywanie zawodu medycznego i przepisy regulujące uprawnienia zawodowe techników dentystycznych, w dalszym ciągu są opartej na regulacjach dekretu z 5 lipca 1946 r. o wykonywaniu czynności techniczno-dentystycznych. (Dz. U. z 22 marca 1947 r.) oraz rozporządzeniu ministra zdrowia z 15 maja 1951 r. w sprawie szczegółowego zakresu uprawnień techników dentystycznych (Dz. U. nr 28 poz. 222). Co powinien umieć technik dentystyczny: – przygotować stanowisko pracy; – przestrzegać reżimu technologicznego podczas przygotowywania materiałów stosowanych w ortodoncji; – odlewać z wycisków oraz opracowywać modele robocze i diagnostyczne; – wykonywać aparaty profilaktyczne; – wykonywać aparaty stosowane w leczeniu ortodontycznym; – naprawiać aparaty ortodontyczne; – wykonywać i wmontowywać dodatkowe elementy, zgodnie z zaleceniem lekarza; – oceniać jakość wykonywanych aparatów ortodontycznych i szyn chirurgicznych; – rozróżniać typy aparatów stałych; – uwzględniać sposoby leczenia stosowane w danym regionie; – korzystać z dokumentacji materiałowej, instrukcji obsługi fachowych urządzeń; – podnosić swoje kwalifikacje oraz wdrażać najnowsze osiągnięcia w dziedzinie ortodoncji. Technik dentystyczny jest bardzo ważną częścią zespołu fachowców, dbających o zdrowie i

Chirurgia stomatologiczna, Nagłe wypadki, Profilaktyka, Różne, Usługi stomatologiczne, Zdrowie

Usuwanie zębów u kobiet w ciąży – o czym należy pamiętać?

dentysta24h.olsztyn.pl / 29/01/2019

Dbałość o zęby i przestrzeganie zasad higieny jamy ustnej dotyczy wszystkich, jednakże niektórzy powinni zwrócić szczególną uwagę. Taką grupę stanowią panie spodziewające się dziecka lub te, które dopiero planują powiększenie rodziny. Każdy stomatolog powie, iż najlepiej, aby wszystkie zęby były wyleczone przed zajściem w ciążę. Jak często powinny ciężarne odwiedzać swój gabinet stomatologiczny oraz czy usuwanie zębów w ciąży może zostać przeprowadzone? Przeczytajcie nasz artykuł, a nie będziecie mieć już żadnych wątpliwości. Higiena jamy ustnej u kobiet w ciąży – dlaczego jest tak ważna? W momencie, gdy panie cały czas dbają o swoje zęby i higienę jamy ustnej, to również w ciąży powinny troszczyć się utrzymanie jej właściwego stanu, wtedy też zazwyczaj nie ma powodu do obaw. Mimo wszystko najlepiej zaplanować wizyty kontrolne na początek, półmetek i pod koniec ciąży. Oczywiście sytuacja diametralnie zmienia się, gdy pojawią się jakiekolwiek ubytki, bowiem należy się nimi zająć jak najszybciej, zanim zaczną boleć. Uporczywy ból zęba w ciąży jest wskazaniem do natychmiastowego poważnego leczenia stomatologicznego, w tym ekstrakcji. Lekarze przestrzegają, iż z bolącym zębem nie można czekać aż do dnia porodu, ponieważ może on spowodować ogólne osłabienie organizmu i zwiększa podatność na infekcje, które są niebezpieczne dla dziecka. Jak dowodzą liczne badania naukowe stany zapalne dziąseł i choroby przyzębia są najczęstszą stomatologiczną przyczyną przedwczesnych porodów – nawet nie zdajemy sobie sprawy, iż zwiększają one ryzyko wczesnego rozwiązania aż siedmiokrotnie! Wynika to z uwalnia się toksyn przez bakterie obecne w chorym przyzębiu. Toksyny są odpowiedzialne za stymulowanie wydzielania się mediatorów pobudzających czynność skurczową macicy. Ponadto, choroby przyzębia są również przyczyną urodzeń dzieci z niską masą urodzeniową. Usuwanie zębów w ciąży Wyrwanie zęba w ciąży jest możliwe i bezpieczne, choć zaleca się, by odbywało się ono po zakończeniu pierwszego trymestru ciąży. Dlaczego? Podanie znieczulenia w ciąży przed zakończeniem 12. tygodnia ciąży może doprowadzić do uszkodzenia płodu, a samo wyrwanie zęba do krwotoku. Ale to jeszcze nie wszystko, gdyż zastosowane znieczulenie miejscowe może przeniknąć przez łożysko, a jest to szczególnie niebezpieczne w początkowej fazie rozwoju płodu. Wskazaniami do wyrwania zęba są: dotkliwy ból, wydobywająca się z zęba ropa oraz ryzyko wystąpienia zakażenia. Zastanawiacie się teraz pewnie, co z innymi zabiegami? Ogólne leczenie zębów, a zatem m.in. usuwanie ubytków czy leczenie kanałowo w ciąży są jak najbardziej pożądane. Raczej odradza się takie zabiegi jak piaskowanie, usuwanie płytki nazębnej ultradźwiękami (skaling), wybielanie, wstawianie implantów czy dłutowanie zatrzymanych ósemek. Ciężarnym nie podaje się także profilaktycznie fluoru. Naukowcy twierdzą, iż ten pierwiastek wcale nie wpływa na poprawę stanu zębów dzieci, a jego nadmierna ilość może powodować powstanie białych plam na zębach. Bolący ząb w ciąży – na co należy uważać? Panie, które są w ciąży powinny poinformować o tym swojego dentystę, gdyż dzięki temu będzie mógł odpowiednio wybrać leki (ciężarne nie powinny przyjmować medykamentów obkurczających naczynia krwionośne) czy metody leczenia zębów. Jest to bardzo istotne przy podawaniu znieczulenia. Macie podejrzenia, iż być może jesteście w ciąży? Powinnyście podzielić się swoimi przypuszczeniami z lekarzem. Warto zaznaczyć, iż w trakcie wyrywania zęba nie zawsze jest konieczne podawanie antybiotyków, ale w przypadku wystąpienia ostrego stanu zapalnego, niezbędne są antybiotyki z grupy penicylin lub inne antybiotyki, które są dozwolone w ciąży. Panie w ciąży nie powinny zwlekać z leczeniem ubytków czy bolących zębów do porodu, gdyż w przeciwnym razie może dojść do osłabienia całego organizmu, a w związku z tym będzie odczuwalne gorsze samopoczucie, rozbicie. Leczenie zębów w ciąży Błogosławiony stan nie jest przeszkodą, która uniemożliwi stomatologowi wypełnienie ubytków. Podkłady do wypełniania nie przenikają bowiem poza strukturę zęba, a zatem nie stanowią zagrożenia dla rozwijającego się płodu. Także leczenie kanałowe może zostać przeprowadzone, jednakże należy zachować specjalne środki ostrożności, zwłaszcza w przypadku prześwietlenia chorego zęba. Współczesna technologia pozwala zmniejszyć ryzyko napromieniowania niemal do zera. Na koniec najważniejsza wskazówka – przede wszystkim panie w ciąży powinny bardziej zadbać o stan swojego uzębienia, a wtedy wyrywanie zębów nie będzie potrzebne. # wyrwanie zębów w ciąży # usuwanie zębów w ciąży # bolący ząb w ciąży # leczenie kanałowe w ciąży # antybiotyki

Różne, Wady zgryzu

Ligatury ortodontyczne – co warto o nich wiedzieć?

dentysta24h.olsztyn.pl / 08/01/2019

Leczenie ortodontyczne u wielu pacjentów przynosi zaskakujące, nieprawdopodobne wręcz jednocześnie urzeczywistniając ich marzenie o prostym zgryzie. Jeszcze kilkanaście lat temu leczenie wad zgryzu u osób dorosłych było niemożliwe, obecnie coraz więcej starszych pacjentów pragnie naprawić grzechy i zaniedbania przeszłości, tym samym decyduje się na założenie stałego aparatu ortodontycznego. Ich decyzja może być podyktowana nie tylko chęcią poprawy wyglądu, lecz również pragnieniem zniwelowania niektórych wady wymowy oraz troska o stan jamy ustnej – wady zgryzu sprzyjają bowiem chorobom dziąseł i zębów. W naszym artykule pragniemy przybliżyć rolę, jaką pełnią w aparacie ortodontycznym ligatury ortodontyczne oraz wyjaśnić, kiedy są one zakładane. Czym są ligatury ortodontyczne? Ligatura ortodontyczna to kolorowa lub też bezbarwna niewielka gumeczka, za pomocą której przywiązuje się łuk, po wprowadzenie do slotu (szczeliny) zamka. Ligatura ortodontyczna jest zatem odpowiedzialna za utrzymanie łuku ortodontycznego w każdym zamku. Kolor ligatur (gumek) zależy tak naprawdę od naszego uznania, bowiem jest szeroka paleta barw do wyboru. Młodzież najczęściej decyduje się na kolorowe gumki ortodontyczne, starsi sięgają po szare i przezroczyste, aby jak najmniej rzucały się w oczy. Jak często należy zmieniać ligatury? Wymiana gumek odbywa się przy każdej wizycie w gabinecie stomatologicznym, czyli średnio co 1- 1,5 miesiąca. Wtedy też można zmienić kolor gumek. Raz czerwone, innym razem niebieskie, a może w kolorach tęczy? Ogranicza nas tak naprawdę wyłącznie wyobraźnia. Czasem pacjenci stoją przed ogromnym dylematem, bo widząc różne warianty kolorystyczne trudno jest wybrać ten właściwy spośród wielu. Kolory ligatur a praktyczność użytkowania Jak wiadomo, nie zawsze to co jest ładne, jest także praktyczne. Dlatego zanim zdecydujemy się na wybrany kolor gumek warto zastanowić się i przeanalizować, czy faktycznie będzie on nam pasował. Przede wszystkim zaleca się, aby unikać ligatur o kolorze czarnym. Pozornie wydaje się, iż czarny kolor kontrastuje z bielą zębów i tym samym ich barwa stanie się optycznie jaśniejsza – niestety, czarne gumki w połączeniu z niekoniecznie śnieżnobiałymi zębami sprawiają, iż nasze szkliwo jest jeszcze bardziej szare, przygaszone, a nawet może sprawiać wrażenie popsutego, a przecież takiego efektu chcemy uniknąć. Białe ligatury także nie są dobrym pomysłem. Białe ligatury również podkreślają, iż nasze zęby nie są w idealnym kolorze, co więcej- biel gumek z czasem zabarwia się od jedzenia i napojów, tym samym wyglądają na brudne. Problem barwienia i brudzenia się gumek dotyczy także tych bezbarwnych ligatur. Ogólnie starajmy się w trakcie wyboru gumek wystrzegać tych w bardzo jasnych, pudrowych kolorach- po pierwsze, jak już wcześniej wspomnieliśmy – na jasnych ligaturach bardziej widoczne jest barwienie od żywności, zatem możemy być pewni, iż prawdopodobnie nie zachowają one długo swojego pierwotnego koloru. Po drugie miejmy na uwadze fakt, iż niezależnie od koloru, gumki nieco tracą na intensywności po kilku dniach- nie mówimy o zmianie koloru z powodu przebarwienia, ale o zmianie odcienia na jaśniejszy, a więc gdy zdecydujemy się bardzo jasne barwy, np. pudrowe, to już po kilku dniach staną się one jeszcze jaśniejsze. Ligatury ortodontyczne – jakie kolory warto wybrać? Wszystko zależy od naszego gustu i ewentualnie ograniczeń związanych z wykonywaną pracą, bowiem w niektórych zawodach tęczowe gumki na zębach mogą być uznane za zbyt infantylne i nieodpowiednie w miejscu pracy. Jeśli pragniemy, aby nasz metalowy aparat jak najmniej rzucał się w oczy to polecamy założenie na zamki srebrnych gumeczek. Metalowy aparat stały będzie zawsze zauważalny, dlatego jeśli bardzo chcemy go zamaskować to będziemy musieli zainwestować w aparat z zamkami ceramicznymi, szafirowymi albo samoligaturujący (jak sama nazwa wskazuje nie będą potrzebne też ligatury, zatem problem koloru gumek zostanie wyeliminowany). W momencie gdy naszym priorytetem jest sprawienie, żeby zęby wyglądały na bielsze, to warto zdecydować się na np. niebieskie ligatury, w dowolnym odcieniu. Przy niebieskich gumkach zęby są jaśniejsze, ale aparat jest bardziej wyeksponowany. W podobny sposób działa kolor ciemnozielony, jednakże tutaj możemy wyglądać jakbyśmy mieli resztki (np. natki pietruszki czy szczypiorku) między zębami. Niektórzy pacjenci na własną rękę zamawiają gumki, jednakże większość gabinetów stomatologicznych jest tak dobrze wyposażona, iż jest to niepotrzebne. # ligatury ortodontyczne # ligaturki ortodontyczne # leczenie ortodontyczne #wady zgryzu #aparat ortodontyczny

Ogólnie, Pielęgnacja zębów, Różne, Zdrowie

Historia stomatologii – pielęgnacja zębów kiedyś i dziś

dentysta24h.olsztyn.pl / 02/01/2019

Piękny uśmiech potrafi zdziałać cuda i jest niczym najdroższa biżuteria. O wygląd zębów dbano już w starożytności, o czym świadczą liczne odkrycia archeologiczne. W jaki sposób odbywała się pielęgnacja zębów, jakich metod używali nasi przodkowie, aby wyrywać zęby czy je leczyć – na te i inne pytania znajdziecie odpowiedzi w naszym najnowszym artykule. Historia stomatologii jest niezwykle ciekawa, dlatego pragniemy się podzielić najważniejszymi informacjami, związanymi z dbaniem o jamę ustną. Protetyka i leczenie zębów w starożytności Starożytni medycy posiadali bardzo rozległą wiedzę na różne tematy, także nie obce im były metody leczenia zębów. Na podstawie wykopany czaszek z neolitu badacze dowiedli, iż pradawni medycy próbowali leczyć uzębienie. 6500 lat p.n.e. w Chinach usuwano zęby przy znieczuleniu akupunkturą, a w starożytnym Egipcie wyrywano je przy pomocy kleszczy chirurgicznych. W starożytnym Egipcie swoje początki bierze także współczesna protetyka, bowiem to właśnie tu egipscy dentyści ok. 1500 r. p.n.e. wykonywali pierwsze zastępniki brakujących zębów. W tym celu służyły im złote druty, do których mocowano ludzkie zęby – najprawdopodobniej niewolników. Hipokrates, Ojciec Medycyny, w swoich zapiskach zamieścił dokładną procedurę usuwania zębów – łącznie ze sposobami na powstrzymanie bólu. Grek podejmował również leczenie złamań szczęki i żuchwy. Żyjący w I wieku przed naszą erą, rzymski lekarz Aulus Cornelius Celsus w swoim dziele “De Medicina” opisał chorobę, która jest obecnie jedną z najczęstszych chorób zębów – próchnicę. Medyk wyjaśnił także, w jaki sposób można się przed nią ochronić. I tutaj będziemy pełni podziwu, gdyż Celsus radzi, to, co zazwyczaj słyszymy z ust naszych stomatolog – trzeba codziennie szczotkować zęby. Warto dodać, iż starożytna szczoteczka różniła się od tych, które znamy dziś. W pracach innego rzymskiego lekarza Galena, żyjący już w czasach naszej ery (II w. n.e.), możemy przeczytać opisy budowy zęba i szczęki, a także makroskopowe cechy zapalenia. Pielęgnacja zębów – dawne szczotki do mycia zębów Pewnie niewiele osób zdaje sobie sprawę, iż pierwsza szczoteczka do zębów z nylonowym włosiem pojawiła się na rynku ponad 70 lat temu, bo w 1938 r. Wcześniejsze szczoteczki wcale nie przypominały tych, które tak dobrze znamy. Dawne szczotki składały się z gałązek krzewów i drzew, a mycie zębów bardziej przypominało wymiatanie resztek niż szczotkowanie. Starożytni Rzymianie używali miękkiej gałązki, a zamiast pasty nakładano różne mikstury z ziół i miażdżonych kości lub muszli (w niektórych przepisach pojawiają się nawet pokruszone móżdżki różnych zwierząt). Najzamożniejsi Rzymianie mieli specjalnego niewolnika, który był odpowiedzialny za mycie zębów pana. Pierwsza szczoteczka przypominające nieco te współczesne została skonstruowana w Chinach w XV wieku. Do jej zrobienia wykorzystano drewno i włosie konia lub sierść borsuka. A teraz, coś dla czytelników o mocnych nerwach, gdyż przechodzimy do dość obrzydliwego tematu – wyjaśnimy, w jaki sposób czyszczono w dawnych czasach zęby. Otóż o higienie jamy ustnej pamiętano już w starożytności, chociaż dla nas dawne metody mogą wydawać się bardzo kontrowersyjne. Starożytni Persowie i Rzymianie czyścili swoje zęby drobno zmielonym porożem zwierząt oraz muszli ślimaków. Co ważne, już wtedy zwracano uwagę na to, by proszek nie posiadał zbyt grubych ziaren, które mogłyby uszkodzić szkliwo. Sam proszek to nie wszystko, bo często mieszano go z… ludzkim moczem. Nie do pomyślenia dla współczesnego człowieka. Czemu akurat mocz? Bo zawierał przeciwbakteryjny amoniak. Aby zniwelować przykry zapach moczu do mieszanki dodawano również rozdrobnione zioła o odświeżającym smaku i aromacie. Rzymianie do tego stopnia wierzyli w moc uryny, iż odpowiednio wyselekcjonowaną sprowadzano w cysternach z terenów dzisiejszej Hiszpanii. Rzymianie żuli korę różnych drzew i pili ziołowe mieszanki. Jakie to szczęście, że już od 1896 roku możemy się cieszyć pastą do zębów w tubce. Etruskie protezy ze złota Należący do najbardziej rozwiniętej kultury starożytnej Italii- Etruskowie także uzupełniali brakujące zęby przy pomocy złotych protez i innych elementów mocujących sztuczne zęby. Etruska proteza była wykonana ze złotego paska o szerokości pięciu, a grubości jednego milimetra, do którego mocowano zęby zwierząt (zazwyczaj cieląt). Tuż przed założeniem zęby były odpowiednio doszlifowane, aby właściciel protezy mógł swobodnie zamykać i otwierać usta, czy też jeść. Paski miały również przytrzymywać naturalne zęby, które były przemieszczone lub obluzowane. Złoto doskonale nadawało się na materiał dentystyczny, gdyż nie reagowało ani ze śliną, ani z wodą czy powietrzem. Złote protezy nie tylko ułatwiały codzienną egzystencję Etrusków, lecz również były świadectwem zamożności właścicieli, tak jak to ma miejsce po dzień dzisiejszy w kulturze Wschodniej Europy. Pierwsze złote etruskie mostki, jak podają historycy, pojawiły się około 630 r. p.n.e., ale najwięcej pochodzi z V—III w. p.n.e. Sztuczne zęby w innych kulturach Warto dodać, iż nie tylko w Italii noszono sztuczne zęby, bowiem znaleziono je także w innych regionach świata: na Bliskim Wschodzie czy w Meksyku. Wśród Indian z Meksyku popularnym zwyczajem było wymienianie własnych zębów na zwierzęce kły (wilków i jaguarów), co niestety najczęściej kończyło się zakażeniem i śmiercią. W Kraju Kwitnącej Wiśni, czyli w Japonii, powstały pierwsze, z pewnością bardziej funkcjonalne protezy zębowe niż te etruskie. Miało to miejsce w XVI wieku. Do przygotowania takiej szczęki używano drzewa Buxus Microphylla. Mocowania tej szczęki techniką przypominały stosowane przez współczesnych dentystów. Posiadaczką sztucznych zębów tego typu była m.in. kapłanka Nakaoka Tei. Implantologia w Europie Pierwsze implanty zębowe zostały wymyślone już w starożytności przez Majów. Były one wykonane z muszli. Implanty we współczesnej formie (z tytanu) stworzył w Szwecji profesor Ingvar Branemark. Badacz zaobserwował, iż tytan bardzo szybko zrasta się kośćmi i nie ma odrzutów. Pierwszy implant zęba powstał w 1965 roku, kiedy to profesor Branemark wszczepił do kości implanty z czystego tytanu. Szwedzki naukowiec po kilku miesiącach wykonał na nich także protezę. Obecnie implanty to jedna z najnowocześniejszych metod uzupełniania braków zębowych. Pionierami w implantologii byli także starożytni Celtowie, co potwierdzają niedawne odkryte znaleziska znajdujące się na terenie północnej Francji. Był to najstarszy w zachodniej Europie fragment sztucznego zęba. Datuje się, iż odkryty ząb pochodzi z III w. p.n.e. Średniowieczna pielęgnacja zębów i leczenie ubytków Średniowiecze niestety „zapomniało” o wielu odkryciach antyku, stąd też wyrywanie zębów odbywało się bez znieczulenia. Funkcje medyków przejęli mnisi, którzy to nie podejmowali się usuwania zębów, ani innych zabiegów dentystycznych, ponieważ mieli zakaz kontaktu z krwią. Zadania stomatologów przypadły kowalom i kuglarzom, zatem trudno się jest dziwić, iż owe „zabiegi”, jakich dokonywali, były

Higiena jamy ustnej, Ogólnie, Profilaktyka, Różne, Zdrowie

Jak zadbać o zęby w święta? Skuteczne porady, by mieć piękne i zdrowe zęby

dentysta24h.olsztyn.pl / 11/12/2018

Przez cały rok czekamy z niecierpliwością na najbardziej rodzinny czas – Boże Narodzenie. To właśnie wtedy spotykamy się z krewnymi, cieszymy się swoją obecnością i z przyjemnością pałaszujemy znajdujące się na stole pyszności, a tych jak wiadomo w polskich domach nie brakuje. Niestety, objadanie się smakołykami może mieć dla nas bardzo dotkliwe skutki. Efekt biesiadowania odczujemy nie tylko w postaci nadprogramowych kilogramów, bólu żołądka czy wątroby, ale także bólu zębów. Jak zadbać o zęby w święta, aby Nowy Rok przywitać pięknym, śnieżnobiałym uśmiechem? Zachęcamy do przeczytania naszego materiału! Święta – raj dla podniebienia, a koszmar dla zębów Świąteczne potrawy, choć są niezwykle smaczne to bardzo często są tłuste, ciężkostrawne i co najgorsze dla zębów – zawierają ogromne ilości cukrów i kwasów. Intensywne, zawiesiste sosy do pieczeni, wyśmienite serniki pieczone według przepisów naszych babć, makowce i pierniki, świeże owoce cytrusowe oraz czerwone wino popijane przy rodzinnych stołach – wszystkie te smakołyki nie są obojętne dla naszego zdrowia i samopoczucia, gdyż mogą zalegać w żołądku powodując nieprzyjemne uczucie pełności, a cukier i kwasy niszczyć szkliwo. Święta to dla naszej jamy ustnej bardzo trudna próba wytrzymałościowa, która często kończy się nieprzyjemnym zapachem z ust, albo nadwrażliwością. Aby zadbać o nasze zęby koniecznie pamiętajmy o stosowaniu kilku ważnych zasad higieny. Mycie zębów i płukanie ust po posiłkach Pierwsza i najważniejsza zasada to jak najszybsze oczyszczenie jamy ustnej po spożyciu słodkości, tak aby czas zalegania resztek był jak najkrótszy. Dentyści radzą, aby w okresie świątecznym, kiedy nasza dieta ulega zmianie i spożywamy więcej cukrów, także zwiększyć częstotliwość mycia zębów z minimalnych 2 razy po 2 minuty (rano i wieczorem) do 3 razy po 2 minuty. Trzeci raz powinien odbywać się w środku dnia. Najlepiej myć zęby szczoteczką o średniej twardości i pastą z fluorem lub przepłukać usta specjalnym bezalkoholowym płynem, jednakże nie zawsze będąc u kogoś z wizytą mamy taką możliwość. Gdy jesteśmy na przyjęciu czy spotkaniu rodzinnym i nie mamy ze sobą artykułów higienicznych to pozostaje nam inne rozwiązanie, czyli picie wody i przepłukiwanie nią ust. Wysoko mineralizowana woda bogatą w wapń, fluor i magnez pozwoli nam skutecznie usunąć przyklejone do zęba jedzenie, a także wypłucze cukry, jednocześnie dostarczając szkliwu niezbędnych minerałów. Picie wody Tak jak wcześniej wspomnieliśmy, woda jest doskonałym pomocnikiem z cukrami i bakteriami. Spożywanie dużej ilości wody pobudza również ślinianki do produkcji śliny, czyli naturalnej substancji wymywającej. Dobrze jest mieć butelkę czy szklankę wody pod ręką, także wtedy gdy pijemy inne napoje – wino, herbatę lub kompot z suszonych owoców, bowiem woda będzie naturalną płukanką, usuwającą z jamy ustnej cukier, ale także np. garbniki i taniny, znajdujące się w winie, a które przyczyniają się do powstawania nieestetycznych przebarwień na powierzchni zębów. Woda wyeliminują nowopowstające pod wpływem nadmiaru cukru kolonie bakterii. Żucie gumy, ale z umiarem! Spożywanie rozmaitych posiłków w czasie świąt może spowodować zakwaszenie środowiska jamy ustnej. Prawidłowy, neutralny poziom pH to 7, gdy zjemy dużo słodyczy to bakterie przekształcają cukry w kwasy (głównie w kwas mlekowy), tym samym zostanie obniżone pH do kwasowego 5.5 lub jeszcze niższego. Nie tylko słodycze są powodem zakwaszenia jamy ustnej, także cytrusy, kiszona kapusta, bigos lub barszcz na zakwasie mają podobne właściwości. Aby uregulować pH należy sięgać po bezcukrowe gumy do żucia, które powinniśmy żuć od razu po jedzeniu. Tak jak w przypadku picia wody, żucie gumy pobudza ślinianki do produkcji śliny. Należy zwrócić uwagę, na to jaką gumę wybieramy, gdyż gumy z dodatkiem cukru zamiast pomagać będą nam szkodzić. Żucie gumy nie powinno trwać dłużej niż ok. 10-20 minut. Zbyt długie i intensywne żucie może spowodować ból mięśni twarzy, skroni i żuchwy. Szczotkowanie zębów o odpowiedniej porze Z jednej strony zaleca się mycie zębów po posiłku, z drugiej jednak należy uważać, gdyż w przypadku niektórych produktów taka higiena jamy ustnej może wyrządzić sporą szkodę. Dlaczego? Jeśli jemy np. pomarańcze, grejpfruty, pomelo, kiszoną kapustę, żurek czy piliśmy wino lub sok owocowy to koniecznie odczekajmy nawet 40 minut. Potrawy te zawierają kwasy, które rozmiękczają szkliwo zębów, dlatego jest ono podatniejsze na mikro spękania. Wrażliwe i miękkie szkliwo w kontakcie twardą szczoteczką może zostać uszkodzone. Warto przed mycie zębów zrównoważyć pH w jamie ustnej wypijając szklankę wody lub żując gumę. Nitkowanie zębów Oprócz szczotkowania zębów także istotne jest nitkowanie przestrzeni międzyzębowej, aby usunąć gromadzące się resztki. Nitka przyda się szczególnie gdy jemy produkty, potrawy z włóknami (np. różnego typu mięsa), które wchodzą w szpary między zęby. Można także zastosować specjalną łopatkę lub skrobaczkę do oczyszczania języka. Unikanie niektórych potraw Osoby noszące ruchome protezy zębowe raczej powinny wystrzegać się spożywania pokarmów z makiem (makówki, makowiec). Drobny mak dostaje się między protezę a śluzówkę, co prowadzi do podrażnień błony śluzowej jamy ustnej. Podrażnienia śluzówki mogą być także spowodowane przez ości z ryby. Zamiast makówek wybierzmy sernik czy jabłecznik, ale pamiętajmy, aby konsumować kawałek ciasta na raz, a nie jeść go przez cały wieczór, przez co zęby są narażone na długotrwały kontakt z cukrem. Precz ze zgagą! Zadbajmy także o to, aby w czasie świąt nie męczyła nas zgaga. Nieprzyjemne pieczenie w przełyku, zrzucająca się treść pokarmowa, czy nadmiar kwasów podrażniają żołądek, przełyk i gardło oraz wpływają na zęby. Kwas żołądkowy jest przyczyną erozji szkliwa. Częste wystawienie zębów na jego działanie sprawia, że szkliwo jest rozmiękczone, a środowisko jamy ustnej – zakwaszone o obniżonym poziomie pH. Zdiagnozowana choroba refluksowa, czyli GERD wymaga, aby zrezygnować z potraw tłustych, kwaśnych i smażonych na głębokim oleju lub maśle. Niestety, zakazana jest także czekolada i kawa. Jeśli pragniecie mieć spokojne święta, to zagwarantuje wam to jedynie wcześniejszy przegląd w gabinecie stomatologicznym. Dentysta oceni, czy stan zębów nie pogorszył się od ostatniej wizyty, czy nie będzie konieczne wymienienie wypełnień i wstawienie nowych. Lekarz może także zaproponować zrobienie zdjęcia panoramicznego, które bez trudu zlokalizuje miejsca wymagające leczenia. # święta # cukier # kwasy # erozja szkliwa # poziom PH # choroba refluksowa # przebarwienia zębów

Anatomia, Różne, Usługi stomatologiczne, Zdrowie

Co to jest pantomogram zębów i jak przebiega ?

dentysta24h.olsztyn.pl / 27/11/2018

Nowoczesna stomatologia dysponuje rozmaitymi metodami diagnostycznymi, dzięki którym stomatolog może z dokładnością zlokalizować miejsce występowania stanu zapalnego. Taką pomocą jest pantomogram zębów. Kiedy pacjenci w trakcie leczenia stomatologicznego otrzymują od lekarza zlecenie wykonania zdjęcia pantomograficznego zębów? Na czym polega pantomogram zębów i jak możemy się przygotować do tego badania? Na te i inne pytania możecie znaleźć odpowiedzi w naszym artykule, zapraszamy do zapoznania się z nim. Co to jest pantomogram zębów ? Pantomogram zębów to specjalistyczne zdjęcie RTG, które wykonuje się przy pomocy aparatu zwanego pantomografem. Sprzęt ten dzięki jednoczesnemu ruchowi głowicy generującej promieniowanie RTG oraz zapisu rejestratora, pozwala na otrzymanie dokładnego zdjęcia danej warstwy twarzoczaszki. Na zdjęciu są widoczne zęby górne i dolne, także zatrzymane w kości, jak również wszystkie otaczające je tkanki. Powiększony obraz struktur anatomicznych wyrostków zębodołowych umożliwia dokładną ocenę stan przyzębia, a także jest możliwe określenie nieprawidłowości w budowie korzeni zębów, miejsca tzw. zębów zatrzymanych (np. ósemki). Pantomogram wykazuje także stopień mineralizacji zębów i kierunek ich wyrzynania. Kiedy lekarz zaleci pantomogram zębów ? Wskazaniem do wykonania tego badania mogą być różne sytuacje. Zazwyczaj zanim zostanie przeprowadzone leczenie ortodontyczne, implantologiczne czy leczenie protetyczne, to należy zrobić pantomogram zębów. Zdjęcie pantomograficzne jest niezbędne do ogólnej oceny stanu zdrowia wszystkich zębów i przyzębia, na jego podstawie można sprawdzić jakość wypełnień i jakość leczenie kanałowego oraz to, czy przypadkiem po przeprowadzonych ekstrakcjach nie zostały nieusunięte korzenie. Pantomogram wykrywa również próchnicę oraz liczne choroby przyzębia (oraz stan ich zaawansowania). Dzięki wykonaniu zdjęcia pantomograficznego dentysta może również przypadkowo wykryć zmiany, których pacjenci nie odczuwają, a które stanowią zagrożenie dla naszego zdrowia, np. torbiele, ziarniniaki, zęby zatrzymane, a nawet nowotwory. Badanie pantomogramem jest także wymagane w przypadku innych chorób niż tych związanych z jamą ustną, gdyż np. przed operacją zaćmy należy je wykonać, aby lekarz mógł wykluczyć obecność ogniska zapalnego. Przeciwwskazania Przeciwwskazaniem do badania pantomografem jest ciąża, gdyż promieniowanie może uszkodzić płód. Badanie to wykonuje się u kobiet ciężarnych jedynie w wyjątkowych sytuacjach, kiedy płynące z niego korzyści będą znacznie większe niż potencjalne ryzyko dla płodu (np. w przypadku poważnych urazów). Czy promieniowanie jest bezpieczne dla człowieka ? Nie należy się obawiać tego badania, bowiem choć jak doskonale wiemy, promieniowanie RTG nie jest obojętne dla zdrowia każdego człowieka, to wykonywanie zdjęcia pantomograficznego odbywa się zgodnie z pewnymi, rygorystycznymi zasadami, które dokładnie precyzują bezpieczną dla człowieka dawkę promieniowania. Istotne jest także, iż w trakcie tego badania pacjent jest narażony na działanie o wiele mniejszej dawki promieniowania, niż otrzymałby podczas wykonywania kilku punktowych zdjęć RTG poszczególnych zębów. Jak należy się przygotować do badania i jak ono przebiega ? Pantomogram zębów nie wymaga od nas specjalnych przygotowań. Panie (i niektórzy panowie), które noszą różnego typu ozdoby: kolczyki, łańcuszki, spinki do włosów, okulary oraz wyjmowane protezy zębowe muszą je jedynie wyjąć. Badanie to nie wiąże się z wchodzeniem do wąskich aparatów czy przyjmowaniem kontrastu. Warto dodać, że jest ono całkowicie bezbolesne i trwa zaledwie kilkanaście sekund. Przed rozpoczęciem badania otrzymamy ochronną, dość ciężką kamizelkę, która będzie zabezpieczać nasz organizm przed promieniami roentgena. Wystarczy podejść do aparatu i stanąć nieruchomo. Asystentka czy lekarz powinien nas prawidłowo ustawić – otrzymujemy także uchwyt (należy go przygryźć zębami), dzięki któremu zajmujemy właściwą pozycję. Nasz głowa powinna spoczywać specjalnych uchwytach, które zapewnią jej stabilność. W trakcie wykonywania zdjęcia nie wolno bowiem poruszać głową, a język powinien być przyciśnięty po podniebienia. Jeśli zdjęcie ma być wykonywane u dzieci to można je poprosić o zamknięcie oczu, aby nie wodziły wzrokiem za poruszającą się wkoło lampą, co może skutkować ruchem głowy. Jak wygląda zdjęcie pantomograficzne ? Zdjęcie pantomograficzne obejmuje oba łuki zębowe. Dodatkowo pokazane są na nim struktury do nich przylegle, takie jak: kości szczęki i żuchwy, zatoki szczękowe, stawy skroniowo-żuchwowe czy oczodoły. Na podstawie tego zdjęcia lekarz może ocenić stan wielu istotnych struktur, gdyż pantomogram ma duży zasięg. Zdjęcie pantomograficzne nie jest dokładnym odzwierciedleniem prześwietlanych elementów, a otrzymany obraz jest powiększony w stosunku do wymiarów rzeczywistych średnio o 15 proc. Należy także pamiętać, iż pantomogram jest zdjęciem warstwowym, co sprawia, że niektóre struktury mogą nie być uwidocznione na zdjęciu, jeśli nie były zlokalizowane w okolicy warstwy badanej przez pantomograf. Analiza zdjęcia może zostać dokonana wyłącznie przez lekarza stomatologa. Czy koszt badania jest refundowany przez NFZ ? NFZ pokrywa koszty wykonania takiego badania (czyli kwotę od 50 do 100 zł) jedynie raz w trakcie leczenia ortodontycznego u dzieci. W innych przypadkach musimy sami zapłacić za taką usługę. # pantomogram zębów # RTG # diagnostyka # próchnica # leczenie stomatologiczne # zdjęcie pantomograficzne

ul. Pstrowskiego 14D/1; 10-602 Olsztyn

89 543 60 67

513 100 313

Support@doctordent.pl

Różne